Dokunmuştu Gönlümüze

 

Ağır yaralı mısralarım

Hecelerim mi bana küsmüş

Yoksa yazmaya mı isteğim yok

Anlayınca bu acı gerçeği

Koştum mısralarla hecelerin başına

Yalnız bırakmaz yakışmazdı

Gönül etrafında gezintisine devam etmeliydi

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Durur muyum beklemeyle

Sevdanın gülümsemesiyle yaklaştım mısralara hecelere

Bir kahve tadında yudum yudum içtim

İçimdeki sevgiyle mısralarımda hecelerim de büyüsün

Vurulmasın vurulan düşler gibi dedim

Mısralar heceler beni buyur etti

Beraber gülümsedik gönülleri yazdık

Gülenlerin güzelliğini yazdık

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Ağır kanamalı geçmesin dedim düşünceler

Hasta bakışları silelim dedik

Ayrı kalırsak birbirimizden gönüllerden

Hangi tabip yaralarımızı sarardı

Bir an bu korku içinde ürperdik

İhanete yer yoktu aramızda

İhanetleri yazarken ihanet etmeyecektik

Kendimize birbirimize gönüllere

Hep bir arada olmalıydık

Birbirini ısıtan sarılan gönüller gibi

Kanatır ihanetler gönülleri

Çaresi zor bulunur

Maskelerle dolaşmaya zaten karşıydık

Maskeye karşıydık zaten

Gülümsedik sarıldık yazdık

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Sahipsiz gönüller gibi sahipsiz kalmak beyhudeydi

Yalnızlıkla ölmek acıydı

Yaklaşmanın huzurunda huzursuzluğa kaçmak zordu

Kara kış kara boran dı karanlıktı

Akarsa gözyaşlarımız

Gözyaşları bunun hesabı verilmezdi

Gülmeliydik birbirimize gönüllere

Buydu amacımız yazmamızın gayesi

Dünyaya gelişimizin amacı

Coşkun ırmaklar nehirler gibi

Gönüllere akarak coşmalıydık

Tek başına mısra ’sız hece ’siz gönülsüz

Aşılmıyordu engeller coşulmuyordu

Mutluluk yaklaşmıyordu

Güldük yazdık

Yazdık güldük

Gönüllerle buluştuk huzura erdik

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gönül dilim ile beyitlerim

Gönül dilinin en güzel kuralları ile sana konuştum koştum

Açtım gönül kapımı içine baktım sen orada yoktun

Âşıkların yolculukta uğradıkları çöllere baktım seni bulamadım

Aman boş ver dedim bulunmak istemeyeni arama hiç kimseye de sormadım

Vefasızlığınla paramparça olan kalbime demedin merhem olayım

Şimdi dertler içinde pişmanlıkla gezermişsin söyle hatırını ben nasıl sorayım

Gönlüne aşkımla girdim bin bir dil ile varayım dedim sorgusuz sualsiz

Ben gönlüne girdim bir şey bulamadım hem kör oldum hem de dilsiz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Can Kaldıysa Beden Kaldıysa (Hece)

	Sana koştum koşmadın sen bana kaçtın yârim Kaçtın da sanki sende mutluluğumu tattın Benim gibi virane yolda süründün yattın Haydi, gel ayrı gönüllerimizi birleştir Ortada gönül beden kaldıysa can kaldıysa Feryat figan etme sen hiç artık ömür bitti Seven gönüllerimiz bizi terk etti gitti Aşk yolunda mı gittik nefretle ömür bitti Haydi, gel ayrı gönüllerimizi birleştir Ortada gönül beden kaldıysa can kaldıysa Umuttu aşkımız aşk vadisinde beklerken Gönül ırmaklarımız bize doğru coşarken Aşk yüreğimize sığmaz etrafa taşarken Haydi, gel ayrı gönüllerimizi birleştir Ortada gönül beden kaldıysa can kaldıysa Hiç bir umudum yeşermedi gönül dalımda Yaşarken kimse kalmadı gönlümün yanında Ayrılık oku değdi canım aldı canımdan Haydi, gel ayrı gönüllerimizi birleştir Ortada gönül beden kaldıysa can kaldıysa Gönlümüz paslandı viran duvara yaslandı Kul Mehmet'im artık senin bedenin yaşlandı Yar dersen ayrılık hasreti ile haşladı Haydi, gel ayrı gönüllerimizi birleştir Ortada gönül beden kaldıysa can kaldıysa Mehmet Aluç -Kul Mehmet- 06123562

  

Gönül dizinde yattım

Zülfünü saldın gönül kapıma sen

Zülfün telini tutup sana koştum

Kocaman Aşk’ı senle yaşadım coştum

Gönül dizinde yattım uyudum ben

Düşlerimde seninle âlemi dolandım

Bir an kaybolursun diye sıçrayarak uyandım

Gözlerime bakarken hep karşımda buldum

Gönül dizinde yattım uyudum ben

Aklımı başıma getiren bir sevdaydın

Seninle gönlüm oldu apaydın

Her sabah gülümseyerek dersin günaydın

Gönül dizinde yattım uyudum ben

Senden önce gözyaşlarım avucumdaydı

Halim ne olurdu bu sevda aşk olmasaydı

Gönlünde açan muhabbet çiçekleri olmasaydı

Gönül dizinde yattım uyudum ben

Kul Mehmet’im sevdiğime pişman olmadım

Senin gözlerine bakarak yarınlardan bıkmadım

Gülüşünle gamzende dünya kurdum usanmadım

Gönül dizinde yattım uyudum ben

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)