Kurudu kaldı elimde
kuruyan her şey gibi zaman
Yeşerecek elimde
kalanlar zaman vermiyor aman
Peşinde koştukça benden
hızlı kaçıyor bu zaman
Yakalamam gerekiyor boşa
geçecek bunca zaman
Kuşlar bile uçmuyor
zamanın içinde dondu bekler beni
Zehirli fikirler sarmış
zamanı kökünde kesmem gerekir seni
Oyup durma zamanı
fikirsiz sarmaşıklar zaman yok oluyor ani
Yakalamam gerekiyor boşa
geçecek bunca zaman
Ararım vicdanı zamanın
içinde hapis kalmış nerede hani
Gölge gibi gezersin
sokakları görün sene durma sana hadi
Kör gözler seni bekler
dokun sana gönüllere vicdan diril sene yani
Dokunman gerekiyor
bedene yoksa boşa geçecek bunca zaman
Dünden umutların
kurumuş dallarına dokun vicdan,
Umudun yüzüne bakarak
Şimşek gibi fikirsizlik
yıkıyor umudu,
Durma koşsana kuruyan umutsuzluk dalına
Dokun merhametle aksın
gözyaşları yürekte,
Yeniden diriliş için umutsuzluğu yeşertsin
Dokunman gerekiyor
bedene,
Yoksa boşa geçecek bunca zaman
Mehmet Aluç (Kul
Mehmet)
