İnsanların Umursamaz Tavrı

Zulüm böylesine zor cürmü ile var iken

Oturanların oturuşu olur elbet diken

Zalime zulmü için karşı çıkmak var iken

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Bakılmaz mı ağlayan gönüllerin haline

Bu nasıl gitmez insanın bilmem gücüne

Nasıl değer kıymet verilir zalimin sözüne

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Kimisi der bize ne bizler karışmayalım

Dert onların derdi bizler rahat duralım

Bilmezler ki hakkın yüzüne nasıl bakalım

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

İnsan neden bilmez kuldur elbet yanılır

Yara varsa el birliği ile bunlar sarılır

Birlik kardeşlik içinde yarınlara varılır

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Bugün yine gördük batının çirkin yüzünü

Vatandaşı hırpalarken o çirkin sözünü

Olanları seyreder batı açmaz o kör gözünü

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Kul Mehmet’im ne kadar sürer bu zulüm

İnsanlık baksanıza sürünür sürüm sürüm

Yeter artık gönüllerde açsın açmayan gülü

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Yolumuz Hak Peygamberimiz Hak...

Ey insanlar canlar İslam bize dindir

Onunla cümle kullar gülendir

Ömür dediğin bir gün bitendir

Yolumuz hak Peygamberimiz hak

Gülüşü ile ahirete gidenlere bak

İslam ile yollar birbirine varır

İslam’la cümle gönüller sarılır

Yaralarda merhametle sarılır

Yolumuz hak Peygamberimiz hak

Gülüşü ile ahirete gidenlere bak

İslam olsun gönülde gönül paslanmasın

Gönül nefisle şeytana yaslanmasın

Tek başına kul dertlerle baş başa kalmasın

Yolumuz hak Peygamberimiz hak

Gülüşü ile ahirete gidenlere bak

İslamsız gönül merhameti ne bilsin

İslam’ı yay ki gönüller sevsin gülsün

Nefret kin dersen yok olsun gitsin

Yolumuz hak Peygamberimiz hak

Gülüşü ile ahirete gidenlere bak

Kul Mehmet’im seyran eyle âlemi

Merhametle yaz tut sen kalemi

Göç vakti imanla göç eyle âlemi

Yolumuz hak Peygamberimiz hak

Gülüşü ile ahirete gidenlere bak

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Dostun Var Düşünme Artık

Durma boş ara bul gönül dostunu

Bulunca sen eyle Rahman'a şükrünü

Ser önüne gönül denilen postunu

Dostunla beraber olunca et teşekkürünü

Dostunda saklama sen gönül halini

Sakladığın halin dostunu yaralar

Alma sakın sen mazlumun vebalini

Bu dostun kalbini kökten karalar

Dost ile arada olmaz demirden perdeler

Dostun senin için güzel hayaller kuruyor

Dost ile yola devam neler gelir başa neler

Dostun iyiliğin için her yaptığını sorguluyor

Dost dediğin kıymet vermez paraya pula

Sakın üzme sen üzül üzme gönül dostunu

Dostun sırtında olsa da bir eski çul sarıl o kula

Dostun için ser önüne çekinme gönül çulunu

Dost ile açılır gönül gözü açılır tüm perdeler

Beraber olunca sökülür gönüldeki taşlar

Sökülen taşlar ile daha neler sökülür neler

Dost ile beraber aksın gizleme gözünde yaşlar

Kul Mehmet'im yolda olsa da dertler cefalar

Dostun var düşünme artık nefisle dünya kavgası

Yolun sonunda sabırla vardır sefalar

Gözünde aksın mazlum için iki damla gözyaşı

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gönüllere Girmezse Kapanmaz Yaralar

 Bunca âşık sanma ki yârden yüreği yaralı

Dünyanın çivisi çıkmış yerinden ondan ağlamalı

İman silinmiş sanki gönüllerde ondan sazın teli kırk gönlü yaralı

Gönüllere girmezse merhamet ile iman kapanmaz bu yaralar

Âşık vurur sazın teline yüreği ile sanki çalmaz

Ey kullar bu dünya ne bana ne size hiç kalmaz

Merhamet iman olmayınca kimse bu âlem de gülmez

Gönüllere girmezse merhamet ile iman kapanmaz bu yaralar

Şerha şerha olmuş düşünce ile fikirler yollar

Âşık ne yapsın uzanmaz herkesi sarmaz kollar

Bilmem ne işle uğraşır boşuna bu cümle kullar

Gönüllere girmezse merhamet ile iman kapanmaz bu yaralar

Âşık der bilmez mi insan gönlü yaraladığını

Mezara girdikten sonra hesap vereceğini

Karanlık fikirler ile yarınların gülmeyeceğini

Gönüllere girmezse merhamet ile iman kapanmaz bu yaralar

Öksüzü öksüz görmeyin Rahman’dır sahibi

Değmeyin ona yıkılırsa Rahman yıkar cümlemizi

Sar onu okşa başını fışkırır yanında merhamet denizi

Gönüllere girmezse merhamet ile iman kapanmaz bu yaralar

 Değmezse gönüle merhamet, yoktur âlem de sanmayın

Yaptığın cezasız kalırsa yaptığın yanına kar kalır yanılmayın

Aşığın yüreği gördüğü merhametsizlik ile yaralı onları anlayın

Gönüllere girmezse merhamet ile iman kapanmaz bu yaralar

Öter bülbüller sabah kalkar âşık secde ile varır Rahman’a

Alır gönül sazını varır cümle kullar yanına

İman ile heceleri harmanlar söyler cümle canına

Gönüllere girmezse merhamet ile iman kapanmaz bu yaralar

Kul Mehmet’im ne yazayım ne diyeyim bundan fazla bilemedim

Âşık dizin dibinde oturup merhamet ile sazın teline vuramadım

Sarmayınca gönüller üzülme kendini yaralama daha sabah olmadan

Gönüllere girmezse merhamet ile iman kapanmaz bu yaralar

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)