Mevla’yı Bulamadın mı?

Aradın yüce Mevla’yı bulamadın mı?

Nur Muhammed kokusunu almadın mı?

Yoksa sen yalancı dünyaya mı kandın

Ardın Mevla yolunda kendini bulamadın mı?

Nur Muhammed yoluna başın koymadın mı?

Bu yalan dünyaya kanma çok çekersin

Burada ne ekersen ahirette biçersin

Bir gün ecel gelir sende göçersin

Ardın Mevla yolunda kendini bulamadın mı?

Nur Muhammed yoluna başın koymadın mı?

Yalan dünya insanı bırakır yaralı

Yüzüne kara sürer kalırsın sen karalı

Arayıp buldun mu sen maralı

Ardın Mevla yolunda kendini bulamadın mı?

Nur Muhammed yoluna başın koymadın mı?

Aradığını bulamadınsa sordun mu?

Mevla’ya hakiki kul oldun mu?

Zulmün karşısında dik durdun mu?

Ardın Mevla yolunda kendini bulamadın mı?

Nur Muhammed yoluna başın koymadın mı?

Kul hakkın yolunda ancak güle

Güle neden konar sor sen bir bülbüle

Yaşarken hak yolda gönül dönsün küle

Ardın Mevla yolunda kendini bulamadın mı?

Nur Muhammed yoluna başın koymadın mı?

Kul Hak yolunda Nur Muhammed yolunda ayrı kalmaz

Dünyanın malına dalarak yola çıkmayı unutmaz

Hak yolunda Nur Muhammed’e varmayan mutlu olmaz

Ardın Mevla yolunda kendini bulamadın mı?

Nur Muhammed yoluna başın koymadın mı?

Kul Mehmet’im durma hakkın hak sözünü söyle

Gül kokmazsa açmazsa bülbül konmaz güle

Açan gül başında öter karışma sen bülbüle

Ardın Mevla yolunda kendini bulamadın mı?

Nur Muhammed yoluna başın koymadın mı?

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Can Olmaya Geldim

Yüzümü sürdüm gönül dergâhına ben geldim

Yalnız başıma kalıp yolda düşmemek için

Bu dünya ah yalandır onu da ben bilirim

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Üryan geldik bir parça bezle işte gideriz

Bizler birbirimizi sevmezsek ne ederiz

Muhabbetli olmazsak nefsi nasıl ezeriz

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Gönül ver gönüllerin candan o bakışına

Varmalı bu gönlüle dost gönlün akışına

Değer vermeyiz bizler nefsin boş alkışına

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Kırmayız hiç kimsenin gül kokan hatırını

Solmak istersen dostsuz yıkarsın yarınını

Muhabbeti can dostla kur yıkılmaz yapısı

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Kara toprak olacak bir gün bu canlı beden

Söyleyin canlar nedir insanı candan eden

Aşk muhabbet hak yolda aşk değil mi var eden

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Ey canlara can olan dostum sen bakışımsın

Her iki cihanda sen benim candan canımsın

Sensiz kalırsam eğer kanayan bir yanımsın

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Kul Mehmet’im muhabbet olsun senin kolunda

Hak dostun tutar seni yanlış dünya yolunda

Sen var muhabbet için canla bulun yanında

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Yalanlar Ve Gerçekler

Hayatı bir oyun sanmıştın

Yalanlarla oyalanmışsın

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Sancıları bulmuştun kucağında

Vaz geçmeyince yalanlarında

Gerçek olmayanlar kalır yanında

Her türlü sancılarla kalırsın yanılırsın

Hayat değildir bir oyun

Gerçekleri demeyin kenara koyun

Tüm benliğinizi ruhunuzu içine koyun

Hayat bu değil bir oyun

Oyun sanarak olmayın koyun

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla kalırsın

Hayatı almalısın yanına

Almazsan yalanlar okur canına

Hayatı oyun sanırsan bırakırsan oluruna

Mutluluk gelmez yanına

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla kıvranırsın

Yalana açık olmasın gönül penceresi

Kaynar taşlar kazanda yediğin yalanın ta kendisi

Sırtında taşıdığın yalanın kamburun esintisi

Yoktur içinde onun hayatın ta kendisi

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla acıyanını bulamazsın

Hürmet yoktur yalanın içinde

Zulmet vardır o yalanın görüşünde

Alamet arama yalanın karanlık düşünde

Feraset gezinmez yalanın gülüşünde

Ganimet sayar her şeyi zorla yaptırır ipleri elinde

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla istikamet bulamazsın 

Yalanla bir eser yapamazsın

Yıkılanın altında kalırsın

Ağlar ağladığınla kalırsın

Etrafında kimseleri sen bulamazsın

Canlara can olamazsın

Canlar gibi hayatını yaşayamazsın

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla canına can olanı bulamazsın

Tutsaklığınla yaşayamazsın

Gerçek olanla yaşamalısın

Esaretten kurtarandır gerçeklik

Kendi kendinle olmalısın

Doğru olanı bulmalısın

Kendini içine koymalısın

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla kalakalırsın

Yalanlarla dünyan pamuk ipliğine bağlı

Gerçeklerle dolu hayat yıkılmaz bak canlı

Yalanlarla kurduğun dünya ölü eli kanlı

Gerçeklerle doğrularla ol ey sen delikanlı

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla karanlıkta kalırsın

Kaçsan da gerçeklerden kaçamazsın

Hayat seni izliyor yalanlarla koşamazsın

Gerçek olanla bir gün buluşacaksın

Yıkılarak sonsuz sancılarla kalacaksın

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancıları kendinde bulacaksın

Yalanların itirafıdır tüm sancılar

Sancılardan anla yalanı ey yalancılar

Attığın her adımda sana bin bir tuzak

Nefret le örülmüş dolu tuzaklar

Gerçekle arasında var uzaklıklar

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılar yalanlarının eseri

Hayat gerçek yaşam hikâyeleriyle dolu

Yalanla bağlayamazsın eli kolu

Kaybetmişisin ya sen gerçek yolu

Çaresizlik yalanın yolu

Açmaz mutluluğa o kolu

Arama gerçek değildir yolu

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancıları çekmeye aday olmuşsun

Yalandır gerçek hayattan kaçan

Gerçek yakaladığında yalanı boğan

Gerçeklerdir gönülde doğan

Yalanlardır nefis şeytanla olan

Yalanlarla hayattır solan

Gerçeklerde kul aradığı sırrı bulan

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancıları kendini kaybetmişsin

 Sorgula analiz et hayatı yaşamı

Geçeklerde var her şeyin anlamı

Yalanlarla çekme onca gamı

Aç gönlünü gerçek olana gönül camı

Gerçeklerle yaşanır gerçek hayatın yaşamı

Yalanlarla hayat yaşanmaz çekilir ancak azabı

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancıları kendine yol edinmişsin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Vurdukça Vurur

 

Eline almış hayat vurdukça vurur

Çare olacak insan karşımda durur

Yanıma koşacağına yalan uydurur

Hayattan çok insan insana vurur

Geçer karşında keyif çatar oturur

Sözleri sanki kurşun deler geçer

Sanki vurmak için insanı seçer

Hayat vurur sonra sever gider

İnsan dediğin vurdu mu hayat biter

Geçer karşında keyif çatar oturur

Kalpte açar bin bir yara

Birde yüzüme sürer kara

Şimdi söyleyin bu yarayı kim sara

İşte insan böyle düşer dara

Geçer karşında keyif çatar oturur

Diz çökmem ey insan önünde

Koparsan da kalmazsa gül elimde

Yine yetiştiririm günün birinde

Ama sen insan olamazsın bu ömründe

Geçer karşında keyif çatar oturur

Gözümden düştün gelme üstüme

Bir daha dokunma açan gülüme

Gidersin bir gün soluksuz ölüme

Ölümle gidersin sen cehenneme

Artık karşımda keyif çatıp oturamazsın

Suskun kalsan çare değil

Ey gönlüm var hakkın önünde eğil

Yalnız kalmak sana çare değil

Var gönüllere sev sende sevil

Geçip karşıda keyif çatıp oturma

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sahte Sözler Yalan Aşklar Yalan Duyguların Anaforu

Işıkları Kapat

    Duygularımız hayatımız düşüncelerimiz yarınlarımız yalanlarımız bunları çoğaltmak mümkün, lakin doğruları ve yanlışlıkları ile çıkmaz sokaklarımız acaba anlaşılması mümkün mü kırıldığımız yok ettiğimiz canlarımız var mı güzel yarınlarımız? İnsanın bir cazibe merkezi olması gerekmez mi, birbirimize hoş görünen herkesi güldüren gönülden seven ilk anda görününce hissedilen… Yoksa olmalı mı insan hep terk edilen gönülden sevilmeyen? Kendi çıkarı için insanı ezen mi olmalı? Elbet her adımda her bakışta üzen olmalı elbet!Boş istasyonları beklememeli,gönülden geleni olmalı insanın.

   Farkında mıyız bilmem ben kendimde de hep hissederim, bazen düşüncelerimizin hırçınlığına anlam veremiyorum veremiyoruz, her şeyin bizim olmasını istiyoruz diğer insanlara yaşam hakkı hiç vermek istemeden yaşamak istiyoruz. Bu duygularımız inkâr edilemez bir gerçek lakin ne zaman ne şekilde bitecek acep mezara ulaşınca bitecekse, insan hiç mi gülmeyecek? Karşındaki insanla arkadaşı komşusu ile hiç mi neşelenmeyecek? Hayatımız kahırla mı geçecek sona erecek? Yalanlarımız bizi cehennem götürecek bilirken, hala nasıl bu iş son bulacak bitecek? Sorular cevaplarının üstünü çizdiğimiz, bilmek istemediğimiz, gönlümüzde yer vermeden es geçtiğimiz anlar zamanlar, hep yok oluşla mı dolacak? Yok mu gönlü güzellikle sevecek okşayacak? Anımıza zamanımıza hep yalan mı dolacak? Güzellik ne zaman gönlümüzü saracak?

   Kazanmak isteriz lakin parayı! Gönül dost kazanmak istemeyiz. Kendi çıkarımızı isteriz, karşımızdaki yıkılsın isteriz! İsteriz de o yıkılınca bir e sonra bizde yıkılırız, kalmaz güzel anlarımız yarınlarımız, insanlar bizim canlarımız… Hakkını yediğimiz insanlar bizden uzak kaçar, iş verdiğimiz hakkını yediğimiz daha fazla hak verene giderse iflas eder yıkılırız neden bilmeyiz? İnsan olmadan, güler yüz olmadan nasıl kazanırız, oysa hep kaybederiz. Amel defterimiz doluysa eksilerle, nasıl bize gülümsesin, var mı bunu açıklayacak olan? Nefretle nefrettir kazanılan, yakan yıkan yıkılan… Doğru olanla yanlışı yıkmadıktan sonra yıkılan biz oluruz, yanlış bizi terk etmez biz yıkılana kadar peşimizi bırakmaz gelir hem de azar azar, yokluk bize doğru koşar, bizi yıkmak için coşar da coşar… Şarkılarda dinlediğimiz aşk sevgiyi hayal ederken gülümseriz, hayatımıza tatbik etmek için neden kaçar gerisin geriye nefrete iltica ederiz? Biz gülümserken neden başka insanlar gülmesin? Doğru doğrudur güzelliğe yoldur, yanlış yanlıştır sanmayın ki kurtuluştur, oysa yakıştır batıştır…Anlamları, anlamsızlık çıkmazına sokarsak çıkmaza girer, gidecek yol bulamayız… Karşımıza çıkan her insan bizi yanlışa götürse de, biz doğruya giden olmalıyız yanlışa gideni doğru yola götürmeliyiz desem çok zor diyeceksiniz sizlerde benim gibi! Gerçekten zordur, zor olmadan kolay gelmez, kapımızda bize gülümsemez, çabalamak en güzeli uğraşmak gerek. Bu çabanın içinde doğru mutlakla doğruya götürecek, yalana gidenin de yalanını suratına bir tokat gibi yapışacaktır, alıp sizin peşinizden sürükleyecektir. Az çaba gayret, ve sonunda edilir inanın hayret.

   Sahte sözler yalan aşklar,  sabırla sebatla devam ettirilmeyen, tahammül edilmeyen bir yaşantı ile- aşk ki her şeye formül- bundan habersiz sahtelik kokan evlilikler ile kendimize kendi gönlümüze has çıkarımızla heveslerimizin uçurumunda yaşarsak maalesef bu yalanlarla geçici heves arzularla yaşarsak, çocuklarımızın da beyni yıkanır, duygusal bir hayatın güzelliğinden uzak yetenekleri becerilerini her an körelten yalanla gerçeğin yeri elbette onlarda değiştirir, her doğruyu yalanla değişir isek çocuklarımızda bizler gibi mutsuz umutsuz olacak, gönüllerine yalanı koyacak, haliyle mutlu olmayacak… Hayat bizim ömür bizim insanlar canımız ey iki gözüm sana bana bu sözüm, olmazsak doğru kaçırırız mutluluk dolu vapuru. İnsan dünyaya ne için geldiğini bilmeli, imanı gönlüne alıp hep gülmeli, insanları güldürtmeli bu hayatı bu imanla kardeşlikle devam ettirmeli. Kul Olarak kulluğumuzu bilerek hakka Rahmana karşı yerine getiri isek iyiden, güzelden, doğrudan yana olduğumuz zaman, güzellikten yana yaşarız. Bizler kötü, çirkin ve yanlışları da gönlümüzde hayatımızda bakış açımızda cesaretle bıraktığımız zaman, her zaman güleriz doğrularla gezeriz, sevgi denizinde hep birlikte yüzeriz, inanmazsanız deneyin ve sonucunu görün. Şaşırın hayret edin, boşa geçen günleriniz için ağlarsınız, saçınızı başınız yolarsınız neden geç kaldım neden boşa yanıldım diyerekten. Çok geç değil var hakkın huzurunda eğil bu güzellikler senin benim için değil hepimiz içindir, insan içindir gönül içindir… Selam ve dua ile.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ah Neriman Neriman

 

Ah Neriman Neriman

Hayat senin benim gibi yalan

Bak bizden geriye ne kalan

Yalan yaşarsak kalır yalan

Aşkı yaşarsak aşktır kalan

Gönlümdür seni bulan

Nalan olma Neriman

Ol bana gönlüme derman

Yaz gönlüme binlerce ferman

Sevmezsem seni kaç o zaman

Ah Neriman Neriman

Koş da gel kollarıma dolan

Ah Neriman Neriman

İsterim her gün beni kollarına almanı

Benimle zamanı doldurmanı

Beni severek yanımda oturmanı

Canımın canı demeni banimle yatmanı

İsterim Neriman ah Neriman

Hayat seninle benim gibi olmasın yalan

Aşk ile dolduralım o geride olsun kalan

Koş da gel kollarıma dolan

Ah Neriman Neriman

Sensiz geçmiyor zaman

Zaman çektiriyor aman

İstediğim yanımda olman

Sensiz hayat çok yaman

Ağlamak istiyorum zaman zaman

Aşk sevda biz olmayalım yalan

Ah Neriman Neriman

Koş da gel kollarıma dolan

Ah Neriman Neriman

Kul Mehmet seni yazar her zaman

Gözlerindir bana bakan

Gönlümü aşkındır yakan

Bana sensin aşkla koşan

Ah Neriman Neriman

Sensiz geçmiyor zaman

Yanımda ol lütfen her zaman

Yoksa deli olacağım bilmem ne zaman

Aman aman Neriman beni sev her zaman

Ah Neriman Neriman

Koş da gel kollarıma dolan

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Benimle Kerpiç Yaptılar (Menkıbelerden Ders Almak)

Benimle Kerpiç Yaptılar

(Menkıbelerden Ders Almak)

Selamsız ağlayarak dünyaya geldik

Nefsimize dünyanın malına kandık

Dünya bizim olacak sandık yanıldık

Ahiretimizi unuttuk kaldık

Kazandığımızı hak yolunda harcamadık

Yolda kaldık

Bir metrelik mezara girip

Tekrar toprak olacağımızı unuttuk

Dünya bu idrak edenlerle etmeyenlerin belli olduğu bir elek

Kazananla kaybedenlerin yarıştığı bir kulvar

Buyurun bugün bir eve misafir olalım

Gereken dersimiz ne ise onu alalım çıkalım

Zenginlerden birisi ölür

Bir köşk ile iki oğlu kalır

Köşkü taksimde anlaşamazlar

İnsanoğlu hırsına yenik düşen

Yanılmak için çabalayan

Payına düşene razı olmayan

Hepsi benim olsun diye zorlayan

Başkalarına hayat hakkı tanımayan

Bazen kör cahil hakkına razı olmayan insan

O arada tartışırlarken

Duvardan bir ses geldi

Benim için birbirinize düşman olmayınız

Ben bir padişah idim

Çok yaşadım

Mezarda yüz otuz sene kaldım

Sonra, toprağımla çanak çömlek yaptılar

Kırk sene evlerde kullandılar

Kırıldım

Sokağa atıldım

Sonra, benimle kerpiç yaptılar

Bu duvarın inşasında kullandılar

Birbirinizle dövüşmeyiniz

Siz de, benim gibi olacaksınız dedi

Şaşırdılar

Kavgaya ara verdiler

Bir kenarda oturup düşünmeye başladılar

Lakin düşünmek ne mümkün

Sonlarının toprak olacağı gerçeği

Dünyanın yalan olduğunun acı hakikati yaktı yürekleri

Yürekte dünya için yalanı kor alev ateşi taşımak

Önüne geleni yakmak

Yalan dolanla arkadaşlık kurmak

Baki olan ahireti unutarak

Boşa oyalandıkları gerçeği ile uyandılar

Zaten vardı evleri

Yıkmamaları gerekirdi gönülleri

Süslemelilerdi üç günlük geçen günleri

Anladılar acı olan tatlı gerçeği

Çıktılar evden vardılar fakir olan komşularının yanına

Kirada otururdu durumu iyi değil yakan kordu

Evi verdiler ona bedavaya

Bu can sende olduğu müddetçe otur dediler

Sen bu dünyadan gidersen

Kim sağ kalırsa çocukların eşin bize emanet

Sevincinden gözyaşı seline boğuldu komşusu

Allah ne muradınız varsa versin dedi

Zaten muratlarına ermişlerdi o anda

Bu âlemi bir damla mutlulukla doldurmuşlardı

Daha öncesinde yalan peşinde boşa koşmuşlardı

Şimdi küçük ama büyük bir iyilikle çok mutlu olmuşlardı

İyilik bu dünyada her kulun kapısında bekler

İdrak eden alır onunla dünyayı gönülleri süsler

Mezarını ahiretini beraberinde süsler gider

Dünyayı mezarını ahiretini süsleyenlerden olalım

Mutlu mesut yaşayalım mutlu ahirete doğru yol alalım

İyilikle merhametle ummana dalalım

Merhameti imanı gönlümüze alalım

Muhtaç olana yardım için varalım

Yardım için maddi gücümüz yoksa

Derdine ortak olalım

Akan gözyaşını silerek cana can olalım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.