Para Harcar Gibi Gönül Harcanmaz

İnsan arayıp ta buldu mu kendine lazım olan buluşu

Yoksa hala başında mı kendini yok eden yok oluşun

Halamı kazanırken gönül demez halamı sayar üç beş kuruşu

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Bugün az kazansak ta ne çıkar açlıktan mı ölürüz

Bir gönül sevelim sayalım belki ömür boyu güleriz

Hepimiz insanız bu dünya kalıcı değil ölüp gideriz

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Para ile onca kar yaptık hala kar der zırvalarız

Amelde kar yok ağlamayız gönülleri yakarız

Ölüm gelince amel ile gidilir para geçmez yanarız

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Bilmeyiz neden her şeyi bilirken Rahmana kulluğu

Fakire verilmez arzu istek için açılır paranın oluğu

Fakirin çocuğu ağlar bakılmaz bizi çocuklar sanki süt çocuğu

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Kasalarda paralar kimin için neden hep saklı

Rahman fazla verirken fakire de ver dedi ey yarım akıllı

Onun hakkı sana verilen o fazlada saklı

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Asırlar önce ecdadımız böyle miydi çekinmeden verirdi

Fakir hakkını alır gerisini bırakır gönülden gülümserdi

Şimdi fakirin hakkını da yiyoruz ateşi içinde saklı

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Kul Mehmet’im işte böyleyiz kırıldı tutunacak dalımız

Rahmana sığınalım o en güzel gidilecek yolumuz anımız

İnsanlar elbet bizim dostumuz sığınacak canımız

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bakın Mezarlara…

 

Varoluşun zamanında çılgınca yok oluş

Dirilişle var oluşa yakışmaz durgun yok oluş

Zaman içinde var oluşa yakışır yürüyüş

Bakın mezarlara zamanla var oluş var mı?

Dirilişle zamana akış ölümle sona erer bakış

Bu zalimlerin nedir hınca hınç yakışı bu ne anlayış

Doğum var oluş dirilişle kulları olmalı varış yarış

Bakın mezarlara zamanla var oluş var mı?

Zamanın tutsağı olan yıkıcı bakışıyla insanı kurtaramaz

Kendi tutsaklığından gafil, özgür insana zincir yakışmaz

Düşüncede kan elde kan damlar adımlar doğruya çıkmaz

Bakın mezarlara zamanla var oluş var mı?

Geliş dönüş dönüş ile diriliş ne güzel yakışır gidiş

Zamanı yitiren adımlar zamanda diriltmez bu fiş

Zamanda düş olur gerçek, düş ’süz olmaz gerçek

Bakın mezarlara zamanla var oluş var mı?

Bir geri dönüşün sancısını yaşar mı yok oluş

Var oluş kucaklar mı yok oluşu var mı böyle buluş

Böylesine ağır olur mu yok oluş sendeki son vuruş

Bakın mezarlara zamanla var oluş var mı?

Yok, oluşta arama giz çağrışım duyarlılık

Yelkovan ’sız zaman yok oluş olmasın açlık

Açlığın karşılığı tokluk öyleyse bu nasıl açlık

Bakın mezarlara zamanla var oluş var mı?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

YÜREĞİMİZDE HASRET

YÜREĞİMİZDE HASRET

Yüreğimizde hasret
Gecenin soğuk yüreği
Özlemlerimiz
Titreyen anılarımız
Binlerce ahin alındığı anlarımız
Sabır dualarımız her an taptaze zamanlarımız
Hasretimiz alabildiğince dipdiri yarınlarımız
Özlemlerimize tırmandıkça vuslata doğru koşmalarımız
Gözyaşlarımızda mutluluk coşkusu dile gelir vuslat ile her anlarımız
Suskunluğumuz çok kıymetlidir bilinirse heyhat 
O an özlemlere kavuşturan vuslat
Vuslatın gece yarısını vurduğu özlem dolu o anlarda
Hasreti özleme kavuşturan
Özlemi vuslata dönüştüren o suskunluğumuz değeri anlaşılır pırıl pırıl
Gözlerimizde mutluluğun cennet kokusu yansımaya başlar
Hüzün dolu o bakışlar sessiz terk edilişlere takılı kalır
Bir o kadar da yok oluş eklenir yok olur gider
Mehmet Aluç