Yolların Sanma Kimsesi Yok

Ey melun kimsesiz, yolların sanma kimsesi yok

Bu yolları kendi gönlün gibi tenha sanma

Cihanın nimetini yok sayıp yola sahip çıkanlar çok

Aman hep böyle bilerek sen kendini yakma

Yolda ıssız değil insanda yalnız değil bunu iyi bil

Dönüp dönüp etrafa bakıp yanılma

Kendi rengini sarartan çıkar alçalma

Çalarsın sessizce duyulmaz sen sanma

Düzgün yolda gidene karışma buna alışma

Yolda ıssız değil insanda yalnız değil bunu iyi bil

Takma bela zincirini gönlüne kurtulamazsın

Düşersin bir gün derde derman bulamazsın

Derdi boş ver yanına varacak insan bulamazsın

Rüsva eden rüsva olur şimdi sen bunu da anlamazsın

Yolda ıssız değil insanda yalnız değil bunu iyi bil

Kim abad olmuş nefreti zikrederken

Hiç yorulur mu gece gündüz Allah diyen

Hiç zarar gelir mi iman ile gezen helal lokma yiyenden

Kim sefa sürdü yol kesen gönül yıkan bu âlemde

Yolda ıssız değil insanda yalnız değil bunu iyi bil

Konuşurken sen sakat etme sen dilleri

Halin güzel iken sakat etme sen halleri

Güzel haber var iken gönderme kötü haberleri

Neşe içinde yaşarken gönder sen neşeleri

Yolda ıssız değil insanda yalnız değil bunu iyi bil

Bak gör her şey kendi neşesi ile çağlar

Çiçekler mor mor açmış ne güzel kokuyor bağlar

Çiçeklerin kokusu ile bayram eder insanlarla çocuklar

Bak mezarlara bir zaman sağlardı şimdi öldü onlar

Yolda ıssız değil insanda yalnız değil bunu iyi bil

Taş yumuşak taştan katıdır senin gönlün

Hiç taş gibi gönlüne elin değmez mi bilmez misin yönün

Yok mudur sende gönül titremesi sessize mi aldın söndün

Susma söyle şimdiye kadar yıktın mutlu bir gün mü gördün

Yolda ıssız değil insanda yalnız değil bunu iyi bil

Ölenlere bak yemyeşil sarılmış kökleri ile sarmaşıklara

Bak gör mezar gönlünde öyle fazla gitme uzaklara

At gönlündeki taşları açık kalsın yaran anlarsın yarayı bir ara

Sen yeter ki az gülümse korkma deme ki bu yarayı kim sara

Yolda ıssız değil insanda yalnız değil bunu iyi bil

Kul Mehmet'im seyreyle sen bu âlemi

Rahmanın izi her yerde yaz bırakma sen kalemi

Rahman gönül yıkmaya mı gönderdi bu kimin söylemi

 Dinle tut bu sözleri ey kul ey bu dünyanın âdemi

Yolda ıssız değil insanda yalnız değil bunu iyi bil

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-( Nöbetçi Şair)

Gel Varalım Rahman’ın Yanına

Derman bulunmaz mı sandın

Kul Rahman ile olunca

Derman bulunmaz sandın işte yanıldın

Gel varalım Rahman’ın yanına

Sende yanma bende yanmayayım Allah aşkına

Kul Allah ile olunca

Dağlar mı girer araya

Gönül denilen saraya

Varalım gelelim bir araya

Gel varalım Rahman’ın yanına

Sende yanma bende yanmayayım Allah aşkına

Ben kulum sende kulum diyelim

Gönül bağını düğümlemeyelim

İman ile Rahman’a yürüyelim

Gönül bağlarında gül derelim

Kurumuş gönüllere gül ekelim

Gel varalım Rahman’ın yanına

Sende yanma bende yanmayayım Allah aşkına

İmansız gezenleri görün neleri kaldı

Nefis şeytan aldı insanlığını bitirdi çaldı

Ecel gelince hepsi çıplak kaldı

Oda yandı âlemde yandı

Olmaz olsun böyle insanlık

İmansız kaldı insan böyle çıplak kaldı

Gel varalım Rahman’ın yanına

Sende yanma bende yanmayayım Allah aşkına

Kul Mehmet’im kul durmazsa sözünde

Muradı hep kalır gözünde

İman güldürür yeryüzünde

İman ile kal tut sözünü sende

Var, inanma sen nefis şeytan sözüne

Gel varalım Rahman’ın yanına

Sende yanma bende yanmayayım Allah aşkına

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Hak Yolunda Giden

Aşksız gönül yanar mı?

Yarsiz aşk ateşi söner mi?

Yar olmayınca aşık güler mi?

Hak yoluna giden Müslüman

Hak yolundan döner mi?

Vuslatla hasretin savaşı biter

Aşık sevdiğine kavuşunca güler

Yeter ayrılık vuslat ile ol ayrılık biter

İki gönül bir olunca hayat devam eder

Hak yolunda giden Müslüman

Beş vakit namaz ile gülümser

Gördün mü hiç çile çekmeyeni

İmtihan olup ta imtihanı geçmeyeni

Nefis şeytan ile gördün mü güleni

Gör sabırla çile çekip güleni

Hak yolunda giden Müslüman

Merhameti ile cümle gönüllerde yaşar

Dünya malı peşinde koşma sana kar etmez

Dünya arzusuna koşanın çilesi bitmez

Merhametle gönülleri seven yok olup gitmez

Beş vakit namazda mutluluk hiç bitmez

Hak yolunda giden Müslüman

İmanı ile mezara doğru gülümser

Unutma insan ölüm gelir bir gün amma

Yaptığın zulümler yanına kalır sen sanma

İman yolunda merhametle yürü sakın yanma

Nefis şeytana fikirsizlerin fikrine de kanma

Nur Kur’an nur Sünneti gönlüne almadan yol çıkma

Hak yolunda giden Müslüman

Çelikten iman ile seni kimse yolundan döndüremez

Sen dönmek istersen de yönün ateşe

Dünyanın suyu gelse cehennem ateşini söndüremez

Kul Mehmet’im imanlı olan yolda şaşmaz

Nur Kur’an Nur Sünnet ile olan yolda kalmaz

Tövbe kapısına koşanın günahı boyunu aşmaz

iman Salih amel ile olan cehennemde yanmaz

Hak yolunda giden Müslüman

Cennet sana yetmez

Ahrette gül Resule komşu olmanın

Zevki neşesi nuru bitmez

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Canandan yüzün çevirme

Gelincikleri okşayan bakışın, ahımı alır

Rahman güzel yaratmış nakışın, gönlüm hayran kalır

Hak iledir nazlı bakışın, gonca güller gülüşünle açılır

Gönül bülbülüm sustu diyerek,

Canandan yüzün çevirme, ey gönlüm

Bir an kalbimi yokladım, seninle olduğunu anladım

Seversin diye yolun bekledim, yanımda gülüşün buldum

Hasretinle türküler söyledim, gönül sazım oldun

Gönül bülbülüm sustu diyerek,

 Canandan yüzün çevirme, ey gönlüm

Gönül, didarın her daim görmek ister

Hak yolunda, seninle beraber yürümek ister

Beni sevip sevmediğin, her daim bilmek ister

Gönül bülbülüm sustu diyerek,

Canandan yüzün çevirme, ey gönlüm

Kul Mehmet, sen cefadan usanma

Hak yoldan ayrılıp, ayrılık kılıcını kuşanma

Yar küsmüş ise gülümse ona, hüsran ile yanma

Gönül bülbülüm sustu diyerek,

Canandan yüzün çevirme, ey gönlüm

Mehmet Aluç

Didar: Yüz(sima)

Ömrü imanla doldur

Ey nefsim kendini sen dünyada bir şey sanma

Ecel gelince çaren yoktur bilirsin yanma

Can bedenin varır da senin elbet Rahmana

Ömrü imanla doldur öyle var sen Rahman’a

Ey nefsim ibret almak için bak cihana

Padişahlar göç etti iman kaldı yanına

İhlasla git yarına nurlar dolar canına

Ömrü imanla doldur öyle var sen Rahman’a

Kul Mehmet’im bil nefsin görüntüsü hep pastır

Nefsine sen uyarsan sonun bil acı yastır

İmanla gönül yaşar gerçeği hali hastır

Ömrü imanla doldur öyle var sen Rahman’a

Mehmet Aluç

Hırs Ve Düşünce

Düşünce ve hırs Bir ömür boyu bizimle yaşayan Bu duyguları kontrol altına almanın kahramanlığını Veya yenilmenin felaketi ile yaşarız Nefise köle olma Şeytanın oyununa gelme Zillet ile yaşama Veya Nefise hırsa köle olmadan Şeytanın oyununa gelmeden Bu zilletinden kurtulmak elimizde Ruhumuzdaki savaş alanı Düşünce Manevi kapıları açabilecek sihirli anahtardır Anahtarı kullanmasını bilenlere yoldur Allah varlığı anlamak için derin sırlarını açar kuluna Düşünce hırsımızın elinde olmamalı her anı Düşünce akıl ile mutlu olmalı Bırakın düşünce Hırsın doruklarına çıksın Kendi şarkısını söylesin hırsı tuşa getirsin Hırs her bozgundan sonra yeniden doğan Düşünce ki aklı bir dost gibi saran Yüreğin sessizliğinde yol alan Dudaklarımızda yaşamaya devam eden Fazla konuşma düşünceye ihanettir yok eden Düşünce kâinatın kuşudur gülümseten Özgürce uçmalıdır Sözlerden türemiş anlamsız tartışmaların ortamında Kanatlanır gönüllere konar Yalnızlığın korkusu fazla sözlerdir Yalnızlığın korkusunda sığınılan limandır fazla sözler Başkalarını aydınlattığı hâlde kendini eritip bitiren mum gibi olma Ey Allah yolunda güzel ameller işlemek isteyen kişi can gibi ol solma İhlâslı ol Allah ve gül kokulu Resul ile ol yanma Aksi hâlde boşuna yorulmuş olursun nefsine hırsına kanma İslam'ın ve imanın Gül kokulu Resulün bize sunduğu düşünce ve irfan iklimi İyiliğin ve merhametin buğularıyla iyinin en iyinin Merhametin en güzel merhametin sentezleri yapılarak Daha yeni daha berrak tefekkür iklimlerine ulaşarak Tüm insanlığın mutluluğu için tüm insanlığa sunma çabasıdır unutma Hırsın kara rengine boyanma Uçurumların yokluğuna koşma Vefasızlığa dayanma Hırs ile devamlı yanma Kötülüğe abanma Düşünceni merhametin ovasında hırsın ile aforozlama Alçalma Çirkinliği güzellik diye algılama Hırsın şeytanın yardaklarınca alkışlanma Hırsın önlenmesi için polise bekçiye askere orduya gerek yoktur Kendimiz düşünce davranış anlayış ve sözlerimizle Kötülükleri engelleyebilecek güce sahibiz İstersek insanların kötülüklerden kurtulmalarına yardımcı olabiliriz Bunları yapabilecek olanaklarımız varken Kötülükleri önlemek yerine kötülüklerden şikâyet ederiz Çünkü o daha kolaydır aldanma Hırsın ile ambalajlanma Hırsın ile anılma Kul Mehmet der ki benden bu kadar Hep gülümse ömrünün sonuna kadar Hayatta yerin olmasın dar Yazın başına yağmasın dolu ile kar Mehmet Aluç