Beyaz Gelinliğinle

Bir anda nasıl kaldık dilimiz bağlı

Gözlerimiz oldu ağlamaklı

Hasreti vuslat ile nasıl bağlamalı

Severek gönüllerde çağlamalı

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Sana yakınken ben sen çok uzaktın

Nasıl olur şimdi uzaklarda kaldın

Seni sarmak isterken uzaklara kaçtın

Ayrılık hançeri gönlümüze saplandı

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Ayrılığımıza neden ne onu çözemedik

İkimizde ayrı ayrı hiç gülemedik

Birleşelim dedikçe biz birleşemedik

İmkânsızı yaşadık kuramadık bir ocak

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Söndü gönül ocağımız yanmaz mı acep

Yeniden sevmemiz için yok mu sebep

Aşkımıza neden değil ki hiçbir mezhep

Yıkılmasın ne olur o kaşlarındaki hilal

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Yeter artık artık ağlamayalım

Gel kaçalım yalnız yaşamayalım

İki lokma ekmekle doyarız gel ayrılmayalım

Ayrılık değil vuslat olsun bize helal

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Korkma seninle enginleri dağları aşarız

Sığınacak bir liman bulur neşeyle yaşarız

Birbirimizi aşkla seviyoruz iyice bağlanırız

Bu gönlüm senindir sevdiğim gel sen al

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Seni bırakıp ta nereye gideyim

Sen yoksan ben nasıl güleyim

Bırakın beni o zaman öleyim

Mezarlara sığamam ki söyle nasıl öleyim

Koş gel kollarıma seni seveyim

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Kul Mehmet’im yıkılsın aramızdaki duvar

Zaten ikimizin de gönlünde aşk var

Aç kollarını beni aşkınla beraber sar

Yoksa bu dünya ikimize olur dar

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Uzak Kaldık

Giderken yok oldu yüreğimiz

Yıkıldı yıkılmayan bileğimiz

Öldü yarınlara ait dileğimiz

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Yıkıldı yıkılmaz gururumuz

Gururdu bizim hep umudumuz

Kırıldı iki kanadımız kolumuz

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Mezara gömdük onurumuzu

Hiç görmedik ağlayan durumuzu

Üç kuruşa değiştik yolumuzu

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Gözlerimize çekildi kara perde

Şimdi sen bir yerde ben bir yerde

Düştük işte ayrı ayrı derde

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Kendimizi kendimiz uzaklara saldık

Yanılgının içinde çaresiz kaldık

Her şeyi biliyoruz sandık

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Sürünüyoruz şimdi kim bilir nerede

Sen karanlık ben karanlık pencerede

Buluşamayız artık neşelerde

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Vuslat ile olmak bize haram

Bilmem seni artık nasıl saram

İyileşmez ki sen olmazsan yaram

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Şimdi ağlıyorum geceleri

Avutmuyor beni birileri

Unuttum sensiz heceleri

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Feryat ediyor işte ruhum

Böyle olmalıydı bu durum

Bu ayrılığa da yapılmaz yorum

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Yüzün hala gözüm önünde

Oynayacaktık biz düğünde

Ayrılık varmış aşkın özünde

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Hayallerimize dokunmadan yerde kaldı

Yüreğimizdeki aşkı kim çaldı

Acıda olsa o günlerde yediğimiz baldı

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Geri gelmez o günler

Bizi arar mı o dünler

Yaşatmaz bizi bu günler

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Hayal kırıklığımız pişmanlıkla silinmez

Vuslatta uzak kaldı görünmez

Şimdi ne haldeyiz oda bilinmez

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Kul Mehmet'im avuntular içinde yazarım

 Kendi mezarımı kazarım

İçinde bilmem rahat mı yatarım

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Kendi kendimize tuzak kurduk

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gurbette Sensiz Ya Nebi

Kaldık ya nebi sensiz biz uzak diyarlarda

Güllerimiz açmaz ki tüm gönül bağlarında

Sana varmak isterdik bu gençlik çağlarında

Gurbette kaldık sensiz yetiş bize Nur Nebi

Ya nebi sensiz yoktur kalacak yerlerimiz

Sana kavuşmak ister seven gönüllerimiz

Uzak kaldı uzanmaz sanki bu ellerimiz

Gurbette kaldık sensiz yetiş bize Nur Nebi

Seninle tüm seferler zaferlerle biterdi

Günümüz gönülleri sevmekle hep geçerdi

Uçan kuşlar gölgende peşinde hep gezerdi

Gurbette kaldık sensiz yetiş bize Nur Nebi

Ya Nebi tüm sözlerim sensiz inan değersiz

Sensiz inan yönümüz ömrümüzde belirsiz

Yolunda gitmeyen tüm düşünceler fikirsiz

Gurbette kaldık sensiz yetiş bize Nur Nebi

Kul Mehmet'im ya Nebi sensiz çoğaldı elem

Sensiz yolda dermansız ne yaparız biz bilmem

Sensiz kalan ömürler içinde nasıl gelem

Gurbette kaldık sensiz yetiş bize Nur Nebi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kaldık ta Alevde Yandık.

Dünya işine bir daldık

Ahreti unuttuk kaldık

Mezarda sap gibi kaldık

Kaldık ta alevde yandık

Allah’a değiliz teslim

Bozulmuş sanki neslim

Ah uslanmaz nefsim

Kaldık ta alevde yandık

Dünya kör etti gözümüzü

Unuttuk imanlı özümüzü

Yalanla doldurduk sözümüzü

Kaldık ta alevde yandık

Dünya bitmez sandık

Zevkine daldık kaldık

İman yoluna çıkmadık

Kaldıkta alevde yandık

Kazandığımız bizim sandık

Dağıtmadık biz yanıldık

Gitmeden ahirete

Sevap yollamadık

Kaldık ta alevde yandık

Gençlik kuvvet bitmez sandık

Gaflete nasıl  biz ağız üstü daldık

Son süratle nefrete sarıldık

Kaldık ta alevde yandık

Her şey bizim olsun dedik

İnsanlar kazanmasın dedik

Ayakaltına sabun yerleştirdik

Kaldık ta alevde yandık

Gül Resul Kardeşsiniz dedi

Helal var iken haramı kedimi yedi

Güzellikler bilmem nasıl gitti

Kaldık ta alevde yandık

Çağdaşlık adına

Medeniyet adına

 Çıktık nefretin tahtına

Kaldık ta alevde yandık

Nefreti dost ettik

O anda biz bittik

Gülmeden öldük gittik

Kaldık ta alevde yandık

Kul Mehmet’im sen söyle

Her şey gitmez böyle

Güzellik iman gücüyle

İmanla güleriz ziyadesiyle

Nefret yok olur iman kuvvetiyle

İman ile ölünce cümlemiz

Cennette güleriz hepimiz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ne Günlere Kaldık

Nedir bu şiddet celal söylesene

Az yüzünü kullara doğru çevir

Ömür geçmez nefret ile böylesine

Ne günlere kaldık

İnsanlıktan nasibini almamış bu devir

Helal kazanç ile akıt alın terini

Hak yolda al sen yerini

İncitme sakın sen nefret ile birini

Ne günlere kaldık

İnsanlıktan nasibini almamış bu devir

Hep nefret ile döner mi zalimin çarkı

Merhamet ile kulun tabi olur farkı

Kul Mehmet’im yıkmalı zalimin dönen çarkı

Ne günlere kaldık

İnsanlıktan nasibini almamış bu devir

Mehmet Aluç