Tanımaz Görmez Bilmez

 

Farkında mıyız hiç bilmem

Hayvanlar yolda insanı tanır bilir

İnsanlar yolda birbirini tanımaz bilmez görmez

Herkes üzerine giydiği çuldan elbise ile yüksek kendini görür

Yamalı çul elbise giyeni kendinden aşağı görür

Elbise değil midir bedeni örten

Bedeni ruhu yükseltmez ki çuldan elbise

Çözen var mıdır bu çelişkiyi yanlışlığı

Herkes ister kendisi yesin balı kaymağı

Başkası da ne yerse yesin

Hatta ister sofrasına ortak olacak diye

Her gün yesin dayağı

Çözemedim ben bu aykırılığı

Gönüller niyetler olmuş karaca Ahmet Mezarlığı

İman gönülde akıl ile şuura kavuşmazsa olacağı budur

Haydi, gel gönüllere girecek muhabbeti yolu ara bul

Sanki bu aykırılık kalmış miras

Biz ölümlü olan kullara has

Bir yudum su verecek yok tas

Elbette her gün yaşadığımız olur yas

Kul Mehmet’im yas ile her işler olur ham

Çek kul çek bir ömür boyu muhabbetsiz imansız gam

Elbet gönüldeki temelsiz iman yapı çöker o dam

Altında kalan kurtulur mu söyleyin insan denilen can

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İnsanlığını Ara Sen Bul

Laf söz bilmeyen dinlemeyende olmaz ki hiç dost

Dost olmadığı gibi ona hiç insan denilmez olmaz kul

Dost olmayanın önüne serilmez bir eski çulla post

İnsan olmayana denir ara sen insanlığını ara sen bul

Mademki nefret dolusun istediğini hep yapacaksın

Merhametli bir kul gördüğünde sen hep kaçacaksın

Bir ömür boyu mutluluk nedir hiç sen yaşamayacaksın

İnsan olmayana denir ara sen insanlığını ara sen bul

Belli ey insan olmayan şeytanı hep sen anacaksın

Gittiğin nefret yolunda yolda acizliğinle kalacaksın

Gafletinle sen ne olduğunu anlamadan yanacaksın

İnsan olmayana denir ara sen insanlığını ara sen bul

İnsan kendi dostun arkadaşının silinmez aynasıdır

İnsan olmayanın sanki kıçına sürülmüştür nişadır

Durmaz nefretiyle ortalığı karıştırır her an fıldır fıldır

İnsan olmayana denir ara sen insanlığını ara sen bul

İnsan olmayanla oturup sen bir parça ağlayamazsın

Derdin var ise onunla hiçbir zaman paylaşamazsın

Yola çıkalım dersin bilmezsin niyetini yol alamazsın

İnsan olmayana denir ara sen insanlığını ara sen bul

Böylesine yeis ’ini kaybeden bilmem ki ne denir

Ne söyleşende anlamaz bilmez sanma beğenir

Bir parça sabrı yoktur bir anda bakarsın öfkelenir

İnsan olmayana denir ara sen insanlığını ara sen bul

Kul Mehmet’im nefret sahibini yaşadığı hayat değil

Git dersin pişmanlıkla Yüce Rahman önünde sen eğil

Cahilliğiyle parlar iman etmez ne söylediği belli değil

İnsan olmayana denir ara sen insanlığını ara sen bul

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Utanmaz Mısın Ey Zalim Allah’dan

Utanmaz mısın ey zalim Allah’dan

Zaten hiç utanmazsın kuldan

Öğünürsün giydiğin çuldan

Nefretini salarsın her iki koldan

Vazgeçersin kendi değil cümle candan

Değerin yok inan senin bir akçe puldan

Nefretin ile geçersin utanmadan yoldan

Çok seversin değersiz parayı

Hemen açarsın sen arayı

Oturduğun çamurdan sanırsın dünya sarayı

Açarsın gönüllerde bin bir yarayı

Ne yapacaksın faydası olmayan onca parayı

İhtiyacı olana sadaka zekât vermezsin yığarsın parayı

Değerin yok inan senin bir akçe puldan

Nefretin ile geçersin utanmadan yoldan

Gönlünde çok var kibir

Ömrün hayatın zaten kir

Dilinde yok zaten zikir

Hiç kalmamış sende fikir

Şeytan ile gezersin olursun hakir

Değerin yok inan senin bir akçe puldan

Nefretin ile geçersin utanmadan yoldan

Hak ile kullara çevirirsin yüzünü

Seninde şeytan görsün yüzünü

Güzellik ile söylemezsin sözünü

Sen düşünmezsin yarını

Düşünürsün sadece bugününü

Sıkışırsa götün ağ babana kaçarsın

Değerin yok inan senin bir akçe puldan

Nefretin ile geçersin utanmadan yoldan

Kul Mehmet’im Rabim onlara hazırlamış cehennemi

Biter soluksuz dert ile o zalimin zulüm dönemi

O zalimin insan olarak yoktur bir önemi

Sen Kuran sünnet ile devam et ömrünü

Merhamet ile sar gönülleri eksik etme gülüşünü

Rabim onlara hazırlamış zalim için azap dolu cehennemi

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

İman İle Olan Güzelliği Tadar

Kullar iman ile yatar

kullar iman ile kalkar

iman ile olan kulları satmaz

iman ile olan güzelliği tadar

iman yolu mezara oradan ahirete uzar

iman ile olmayan nefis şeytan ile azar

imansız olan ateşten kendi mezarın kazar

iman ile olan güzelliği tadar

Şair iman ile gönüllere sevgiler yazar

sevgiyi bulamazsa gönüllerde arar azar azar

gönlünde coşan sevgiyi duyguyu yazar

iman ile olan güzelliği tadar

kulun üzerinde olsada eski bir çul

imanı sen ey kul arada bul

iman sana dünya ve ahirette lazımdır ey kul

iman ile olan güzelliği tadar

nefis şeytan kul ile açar arayı

seçemez kul o zaman akla karayı

yıkılır o an gönül tahtı sarayı

iman ile olan güzelliği tadar

kul mehmet yaralı gönüllere ol merhem

iman ile merhametle ol her dem

iman ile kul olur erdem

iman ile olan güzelliği tadar

Mehmet Aluç