İlk Defa Yıkılışımı Yazıyorum

 

İlk defa yıkılışımı yazıyorum sen giderken

Kahır dolu odamda hatıralarımla ağlarken

Bir gülüşü çok gördün ben seni severken

Al aşkınla gülüşünü al git senin olsun

Kahır dolu gönlünle bana gülmezsin sen

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Artık karanlık odamda yıkılışım kutluyorum

Seni unutmak istesem de unutamıyorum

Unutmam lazım sende bir güzellik bulmadım

Seni neden unutamıyorum onu da bilmiyorum

Belki kahır dolu bakışlarının acısıyla kavruluyorum

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Sürgün olduğum şehirlerde yürüyemiyorum

Kaldırımlar bana küskün gülümseyemiyorum

Ben mi seni üzdüm hayır bunu iyi biliyorum

Neden gittin sen onu da çözemiyorum

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Artık hiçbir şeyin önemi yok benim için artık

Bir gurur uğruna belki birbirimizden ayrı kaldık

Kul Mehmet’im ayrılırken arkamızdan bakmadık

Arkamıza bakarken neden koşup sarılmadık

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Bu Sensiz Değil Ki İlk Geçen Gecem

Bu sensiz değil ki ilk geçen gecem

Aşkın isminle dilimde tek hecem

Sensiz şaşkınım nereye gidecem

Resmin duvarda benim gibi asılı

Sen asılı ben gözlerinde asılı

Gönlümde sen bana bakarken ben yaslı

Bu sensiz değil ki ilk geçen gecem

Hayalin odamda duvara asılı

Gönlüm sensiz hep yaslı

Gözlerimdeki yaşlarla dökülürsün

Gece gündüz gözlerime görünürsün gidersin

Gönlümde sen bana bakarken ben yaslı

Bu sensiz değil ki ilk geçen gecem

Dargın bu dünya bana sensiz

Seni alıp yanıma almadım diye

Nasıl çekip gittin sen aşksız kalayım diye

Sorarım ne diye niye kime nereye neden niçin

Cevapsız sorularla odamda boğulurken

Yine sensiz yine sessiz yine gülümsemesiz

Gönlümde sen bana bakarken ben yaslı

Bu sensiz değil ki ilk geçen gecem

Saatlerle zaman arasında sıkıştım

Etrafıma sensiz boş gözlerle bakıştım

Sıkıştım sessizliğe feryada karıştım

Kendimle sanma barıştım

Yandım yanıldım kandım kandırıldım

Neden niye ne için kimin için

Cevapsız susan sorularda kaçan aynı sen

Gönlümde sen bana bakarken ben yaslı

Bu sensiz değil ki ilk geçen gecem

Her gerçeklerim yalanlarınla yıkılmış

Ben kandırılmış yüreğinden vurulmuş

Sanki gözlerin bana bakarken yorulmuş

Ben değil o hançerin kalbime saplanmış

Ondan yanar yüreğim kanar

Yanar kanar bakar ne diye yüreğim

Ah ne diye sana koştu

Coştu sen nefretini kustun

Gönlümde sen bana bakarken ben yaslı

Bu sensiz değil ki ilk geçen gecem

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yanılırmış İnsan Demek Ki

Duydum kahroldum terk etmiş sevdiğin

Zayıflamışsın derdinden kederinden

Tutmamış ilk günkü gibi seni ellerinden

Gülmezmiş bazen insan kendi kaderinden

Çok mutlu olacaksınız sanırdım ilk gördüğümde

Yanılırmış insan demek ki ilk gördüğünde

Gözleriniz gönlünüzce buluşunca volkan kaynardı

Bunlar ne hoş konuşur bakışır etmez derdim lakırtı

Söyle bana çekinme o vicdansız seni nasıl kızdırdı

Çıkmadı değimli beklediğin gibi bir âdem evladı

Çok mutlu olacaksınız sanırdım ilk gördüğümde

Yanılırmış insan demek ki ilk gördüğünde

Aşk limanı sanırdım sizi yanaşmak isterdim iskelenize usuldan

Bir şeyler öğrenmek aşk’ı yaşamak için kısa olan yoldan

Aşk sanki kanınızı kaynatırdı saldırırdı sanki iki koldan her yandan

Ağzım açık kalır yatardım hayran kalırdım yaşardım aşkı sizinle bedavadan

Çok mutlu olacaksınız sanırdım ilk gördüğümde

Yanılırmış insan demek ki ilk gördüğünde

Boş ver be Şeyda ben varım yanında arkadaşın

Anlat bana onda bulamadığını arayalım benim can yoldaşın

Korkma bakmam sana aşk gözü ile bende olan sana az gelir şaşkın

Yanaş yamacıma az gül eskisi gibi güller açsın mahallemizde

Bırak onu yerde kalsın elinde duran diken gibi batan çıkın

Çok mutlu olacaksınız sanırdım ilk gördüğümde boş ver sen gülümse

Yanılırmış insan demek ki ilk gördüğünde seninle benim gibi

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Kula nefret var mı açın bakın kitapta

Kula nefret var mı açın bakın kitapta

Ne gereği var şeytanın davulun çalmaya büyük çapta

Rahman sana demiyor mu şeytan düşmanın ilk hitapta

Neden nefreti almak için gidiyorsun şeytan yanına bir solukta

Şeytan nefis döndürür yönün bedenin söker cümle cıvatanı

Ebu cehilde kör körüne koştu derdi yapardı benim atam aynısını

Yaptı aynısı Kâfir oldu zelil oldu sıyırdı gitti akılda balata

Neden nefreti almak için gidiyorsun şeytan yanına bir solukta

Yenilgiye hazır olan yenilgiye doymaz hatasın kabul etmez

Hak ile batılın savaşı kıyamete kadar devam eder kaybeder

Batıl kaybeder kabul etmez ciğeri beş para etmez

İman karşısında durmaya gücü yetmez, ama salak bilmez

Elindeki servetin sanır bitmez ölümsüzlük tacı salak

Dünya meyil eden satın alınır iman ile olan alınmaz ey avanak

Yoksulları ezer bilmez salak yoksulun duası hemen kabul olur

Bir dua ile rezil rüsva olur hala şakşakçıların borazanını dinler

Aklında dilinde düşürmez benim dediğim olacak der salak

Bilmez avanak Allah’ın dediği olur düşüncesi bir sent etmez asalak

Anlattığı öykü yalan düşüncesi yalan kendi inanmaz şakşakçıları asalak

Bir dua ile rezil rüsva olur hala şakşakçıların borazanını dinler

Kul Mehmet’im hak ile ol iman ile ol yükselt sesini

Sakın ola harama bulaşma imanlı kul Rahman yakın hisseder kendisini

Nefis şeytan ve yaltakçılarına de sen iman ile kes sesini bakteri toksini

Girecek toprağa hazır ol Kuran Resul iman ile ol aman olma sakın kör cahil

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Not: Sözüm yanlış anlaşılmasın dinde ata takip edilmez ,Kur'an Sünnet takip edilir...