O dur İmanı İle Cesur

Ara bakalım ey kul kimde kusur
Söyle bakalım  haydi kim cesur
Nefis mi şeytan mı insan mı kalır mahsur
Helali haramı bilmeli yememeli abur cubur
İman varsa kulda o dur imanı ile cesur

Yaşamak için nedir unsur
İmanlı olan kul değil mi cesur
Kul varmazsa yatarsa fosur fosur
Elbet o zaman kulda’dır kusur
İman varsa kulda o dur imanı ile cesur

İman eden insan gerçek kuldur
Bundan gayrısının hepsi inan boştur
Hak yolda hakka yürüyen kul çok hoştur
Gönlünde iman akar billur billur
İman varsa kulda o dur imanı ile cesur

Kul önüne imanla bak etrafın yoksa çukur
Ömrünü nefis şeytanla etme boşa çarçur
Nefis şeytan kandırır ömrünü yer çatır çutur
İmanla ol ey kul haddini bil des dur
İman varsa kulda o dur imanı ile cesur

Kul Mehmet’im kulda’dır en büyük kusur
Kul  kazanmaz varmazsa yatarsa fosur fosur
Yemek için önce kazanda kaynamalı bulgur
Mezar dersen bu hayatta en son duraktır
İman varsa kulda o dur imanı ile cesur

Mehmet Aluç– Kul Mehmet

Arzularsın

Ey imanı bilmeyen neyi ararsın

Allah’a giden yolda kaçarsın

Zalimin şerrini görmez yatarsın

Cennette saraylarda olmayı arzularsın

Merhametli olmayı bilmezsin

Gülümsemeyi yük bilirsin

Aç olanın halini de bilmezsin

Merhamet etmeden Rahmeti beklersin

Yanan ocağı söndürürsün

Pişen aşa gözyaşı akıtırsın

Huzuru bozar sırıtırsın

Günahını bilmez kalıcı huzur istersin

 Tembel tembel yatarsın

Acıkınca pirzola istersin

Çalışmaya gelince kaçarsın

Dağ başında alışveriş merkezi istersin

Yalanına şeytan hayret eder

Yalanının sonunda hayatın söner

Bağa bostana nefret ekersin

Sonra bostanım tarumar oldu diye boşa ağlarsın

Asi nefretinle yıkar gezersin

Sonra hakkını aramaya geldim dersin

Ağzında çıkan söze dikkat etmezsin

Haddini bildirene de zulüm etti dersin

Merhametli olmadın senelerce

Aç gezmedin günlerce

Babasız evlatsız kalamadın bir ömürce

Ondan sonra çocuğunda şefkat beklersin

Çevir yüzünü hidayete doğru

Merhamet yürüsün sana doğru

Yürüdüğün yol olsun doğru

Ondan sonra şefkat bekle merhamet bekle

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Aşk’a imanı kattık mutlu olduk

Aşk ile yorulmadık

Aşk ile yoğrulduk

Aşk’a imanı kattık mutlu olduk

Secde de her zaman olduk

Secde sonrasında hep güldük

Ömür bir gün biter bildik

Sevda ile piştik

Aşk ile sevdik gülüm

Aşk ile iman ile geldik iki gözüm

Aşk deryasında izler bıraktık

Aşkın kokan çiçekleri ile yıkandık

Aşk ile sevdik kimseyi yolda bırakmadık

Cümlesini aşk ile kucakladık

Hataları önümüze sermedik

Hataların önüne perde olduk hep gülümsedik

Gönlümüze aşk elbisesini giydirdik

Edep ile süsledik be gülüm

Kul Mehmet derki

Aşk hırkasını giydik

İmanı gönlümüzde bildik aldık kabul ettik

İnsanlara hep gülümsedik kardeş bildik

Hep aşk ile gülümsedik

Aşk bizim değil herkesin dedik

Aşk ile dünyaya geldik

Aşk ile kefen giydik gittik

Sanmayın sizleri terk ettik gittik

Size cennet çiçekleri yetiştirmeye gittik

Aşk ile var olduk dedik can gülüm

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Nefisle imanı et değiş tokuş

Elinde imandan çelikten taşlar

At şeytana gözüne çıksın ateş

Dilinde olsun nurdan gülen iman

Zikrinde olsun iman ile tövbe

Söyle gönlünde akan yaşlar ile

Nefisle imanı et değiş tokuş

Can denilen ey güzel nurlu can kuş

Ecel ile gider yol olur yokuş

İman varsa gönülde olmaz yokuş

Nefisle imanı et değiş tokuş

Hayat uzun sanma ey kul çok kısa

Elinde iman ile olsun asa

Merhamet iman dilde hiç olmazsa

Şeytan senin gönülde olur paşa

Nefisle imanı et değiş tokuş

Kazan kazan kul kazandığın kalır

Göndermesen ahrete alaz alır

Mezarda insan tek başına kalır

Nefisle imanı et değiş tokuş

Geride kalan başında ayrılır

Yoksa kul iman nasıl dayanılır

Kaçacak yerde yok nasıl kaçılır

Kul Mehmet amel bir bir açılır

Nefisle imanı et değiş tokuş

Mehmet Aluç