Ah
ne hayalim vardı bir bilsen,gözlerini gözlerime sabitleyip,gönlünü gönlüne
yaslayarak seninle tek bir vucut olup,teninin sıcaklığında erimek
isterdim,sensiz kuruyan sevdamı dudaklarında yeşertmek büyütmek isterdim,sana
hasret dağların arasında sıkışmış iken sinene yaslanarak sana aşk şiirleri
okumak isterdim ama olmadı,sen ah sen var ya sen vicdansız bir gün gülümsemedin
çektin diyar illere gittin.
Paptyalardan
sana taçlar yapmıştım,gönlümde sana saraylar kurmuştum sen tahtını boş
bırakarak gittin vefasız!Benide kendinide hasretin prangaları ile karanlık
hapishanelere gömdün,tahiiye edilmememeye mahkum ederek gittin!
Ney
di seni benden soğutan? Ney di sımsıcak gülümseyen gönlümün gülüşünü
beğenmemene sevk eden?Gönlümdeki bahar mevsimlerini kışa çeviren sen neden
mevsimlerimi beğenmedin anlamış değilim!dilimde ahlar,hayal kırıklığında
gülümsemeyen mevsimler saatler bırakarak beni canlı mezarlara gömdün,arkana
bakmadan beni derin sancılı kederlerin içinde yalnız bırakarak çektin gittin...
Sana
ben, kaprislerin,anlaşılmayan tutarsız net olmayan sözlerin yüreğimi yakıyor dedim az
kendini toparla dedim çok şey mi istedim? Az biraz gülümseyerek bana baksın
gözlerin dedim,sen kaprislerin kıskançlığına takıldın beni terk ettin gittin...
Biraz
aşkıma saygılı olman çok mu zordu ?Sana kucak açmış seni her hatanla seven
gönlüme değer ver demem çok mu zoruna gitti?
Gidene
git demek bana yakışmazdı,sana aylarca yalvardım, seninle ben umut doluyum
ne olur sözlerimi yanlış anlama ,yıkma dedim seni seven gönlümü,gönül evimi sen
inat ettin gideceğim dedin ve gittin,ne diyebilirdim ki ? Cümlelerin hecelerin sözlerin bittiği andaki çaresiz
mısraların çağlamayan, fayda sağlamayan anlamsız sözlerin uçurumunda gezmenin çaresizliğinde ellerinde
tutmak çok zordu!
Bana
kızgın gözlerinin alevini özür dilemenin çağlayan ırmağında
söndüremedim,umutsuz bakışını özür dilemenin gülümseyen deryasında özür
dilemenin gülümsemesinde
gezdiremedim, bel ki haklısın sana dedim hata ettim dedim, sen af etmedin çektin
uzak diyarlar gittin...Arkandan sana dilenciler gibi yalvardım,gönül köprümüzü
yıkma dedim yalvardım dönüp yüzüme bakmadın cehennem alevleri içinde bıraktın
gittin!
Şimdi
sensiz , ben bensiz yaşıyorum,senli gülümsemesemde, umutlara ağır aksak
yürüsem de...Gitmen mi gerekiyordu suratıma bir tokat atsaydın,bir süre
konuşmasaydın bilemiyorum ! Kapatıyorum, çekiyorum senli düşlerin anıların
yarınların fişini...
Mehmet
Aluç
