Yok, Öyle Bir Durum Yapma Y/ama

Mezara yuvarlanırken son bitmeyecek sanılan nefes

        Yeniden diriliş için bekleyecek ceset ruhuna b(s)ürünmek için mezarında…

Gün gibi aşikâr ölüm

Elimizle yerleştirirken mezara

Solmayacak sanılan

Solan soluksuz bakışı

Bize yaklaşmayacak

Bize yaklaşınca susup kaçacak aymazlığımızla

Görmeden hissetmeden uzaklaşıyor kör gözlerin

Kör bakan şaşılığında

D/aha dün yıkarım derken

Bugün yıkılana sor

Yıkan kimmiş d/ağlar gibi insanı

Hayalleri rüyaları

Y/ıkarsan

Y/ıkılırsın

Y/ıkıldığının altında soluksuz k/alırsın

Devran sana ait sanan

Devransızlık içinde şimdi k/alan

Bağır feryat et edebilirsen

Sessizliğin içinde sessizce beklerken

Koşarken yıkmaya toz duman

Kayboldun toz duman oldun

Dalga dalga almaktı rüyan

Elin uzanıyor sanırdın semaya

Dikilirdin aymazlığınla herkesin karşısına

Susardı içinde bin bir dua ederek mazlum

Korktu sandın yanıldın

Dikildiğin mazlumun bakışı

Yıkımındı

Anlamadın

Düşlerime ruhumla yürürüm d/erken

Ruhun senden önce çukuruna düşmeden uzaklaştı sende

Para sesi ile c(k)oşarım zevkten on köşe olurum d/erken

Şimdi karanlık köşe içinde soluksuz k/aldın

Ecelim gelmez derdin bana uzak

Çekersin sandın önüne set

Şeytanınla nefsinle hırsınla

Çekti aldı seni soluksuz

Nefret çukuruna gömdü

Şimdi kimdi

Dik duran

Sen mi masum olan mı?

Mazlum mu?

Kimdi yanında yıkılmayanla dolaşan

Söz sukut olmuş sandın

Dua oldu vardı sen gözünü o an kırpmadan nur nur

Ölüm dedik

Zulüm dedin

Zulüm dedik

Gülüm dedin

Son nefes dedik

Bana şimdi uğramaz dedin

Bilemedin

Göremedin

Hissedemedin

İnsanlıktan çıkan

Görmez

Bilmez

Hissetmez

Ama mezarında çukurunda

Dünya başına yıkılsa bu kadar

Acı ile sarsılmaz parçalanmazdım dersin sanki

Sen seçtin

Sen istedin

Yok, eden nefis

Şeytan

Arzuların

İhtirasın peşinde k(c)oşarak istedin

Gidip te dönen var mı?

Göster

Gönül beden akıl ruh ister ama

Yok, öyle bir durum yapma y/ama

Çıkma d/ama

Elinde gezer gönül parçalayan k/ama

Yalandan ölen var mı?

Göster

Teneşir yıkıldı altında

İstersin şimdi kör sağır dünyada olsam

Günlerce aç kalsam ayda bir lokma yesem

Ağlayandan fazla ağlasam falan filan

Geçti Bor’un pazarı

Sür eşeğini Niğde’ye

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Güzel Bakan

Güzel bakan gönül göz güzel olanı görür

Güzel olanı gören göz gönüldende sever

İmanı gören gönül gözler tefekkür eder

Güzel bakmayan bilmem ömründe neyi görür

Görmez bu güzelliği görmeden işte ölür

                                                                               

Nur Kura'nla sünnetle hakkın eserini gör

Önüne çıkarır tüm yolları der Rahman gör

Bakmazsa görmezse ne yapsın Rahman o körü

Güzel bakmayan bilmem ömründe neyi görür

Görmez bu güzelliği görmeden işte ölür

Bilmem ne görür görmek istemeyen bakar kör

İçindeki hiçlikle nasıl sürer o ömür

Gönlü paslanmış işte sanki yanarda kömür

Güzel bakmayan bilmem ömründe neyi görür

Görmez bu güzelliği görmeden işte ölür

Kul Mehmet'im imanın gözüyle sen bakta gör

İmanla sen Rahmanın nurunu gönlüne ör

Terk etmeden bu ömür ruh ol sen gönlü bonkör

Güzel bakmayan bilmem ömründe neyi görür

Görmez bu güzelliği görmeden işte ölür

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kırıldı Gülümseyerek Bakan Bakışları

Ey gönlüm sen artık etme şikâyet! Koşmaktan kaçmaktan kalmadı sende takat…

Bir bedel ödemen gerekirse ödemekten çekilme, aşkın yolu çileli olur zahmetli olur sonu mutlulukla dolar. Neden burnun dibine yürürsün?

Dur hemen gitme, dinle aşkın sana tattırdığı musikiden nağmeleri o güzel sözleri, anları…

Baksana seni seven oldu solgun, kalbini kırdığın yeter artık, aşkın kollarına kendini bırak…

Kırıldı seni sevenin umutları, kırıldı gülümseyerek bakan bakışları, var git gönlünü al aşkın tatlı sözleri ile.

Haydi, merhametle coşsun kalbin, sevgi ile aşk ile dolsun kalbin, haydi güzel bakışla bak yârin gönlüne, yakma yıkma…

Hülyalara dalmıştı, kıvranan gözleri ile

Dumanlı sokaklarda aramıştı sevgiyi

Bulamamıştı

Uzun zaman sessiz kaldı, haykırdı

Duyan çıkmadı

Sevgisiz sokaklara daldı

Kayboldu

Mehmet Aluç

Hayal perdemde zaman ve ben şair

Hayal perdemde zaman

Çile yumaklarında sevgim var bana bakan

Deniz gibi çalkalanmayan kelimeleri kalemim ile gönlümdür yazan

Hislerimde duru mısralara koşan

Hüzün ’süz şehirlerde şiirler yazan

Hayal perdemde ben ve zaman

Kelimesiz’lik diyarına kelimeleri sevgi ile yazan

Gökyüzünde kayan yıldızlar gibi gönüllere akan

Hayal perdemde ben ve zaman ve şiirlerim

Hayal perdesinde gerçekleri yazan bir şair ve sevgim

Şiirler yazıyorum mutluluk ile gönüllere dolan

Susmuyorum

Ben sussam da mısralarım susturtmuyor

Yazıyorum

Dertli dizelere mısralara aşkı ekliyorum

Sancılara duyguları iliştiriyorum

Mahkûm duygulara gülümsemeler katıyorum

Hece ’siz sözlere anlam katarak şiir haline getirerek

Aşkı sevgiyi hisleri katıyorum

Şair yazdıkça yaşar

Okundukça yaşar

Yazmazsa da yaşar

Okunmazsa da yazar

Okuyucularının düşlerine şair koşar

Koşar yazar

Coşar yazar

Düşer yazar

Yazar bakar

Bakar hissiz kelimelere hislerini katar

Düşlere yüreğinin renklerini katar

Hecelere rüyalarını katarda yazar

Gönüllerde şiir ile yaşar

Pişmanlığın telaşlı kararlarını katmaz da yazar

Okuyucularına gönlündeki aşkı katarda yazar şair

Yüreklerdeki yangınları yazar bir bir

Renksiz utanç dolu kelimelere renk katarak

Utanç dolu kelimelere edep katarak yazar

Çocukların kuyruğu olamayan uçurtmalarına mısralardan kanat takar

Gönül yükü olanların yükünü alır şair

Güzellikler dolu gönlünden bakar

Düş görmeyen âşıklara düşler yazar

Susmuş dillere dil katar

Yurtsuz gönüllere yurt yapar

Sevmelerin imkânsızlığına ışıktır şair

Hayal perdemde ben ve zaman

Şiirlerim ve ben şair her an

Mısralarımla okuyucularının gülen gözlerine bakan

Okuyucularının gülen gözlerinde gezen ve yazan

Mehmet Aluç