Başka Yoktur Dileğim Şükür

                         

Aşk yolunda seni gördüm dilim lal oldu

Yıllardır ararım seni gönlüm şimdi buldu

Hangi yâd ellerdeydin seni ben bulamadım

Bana adını söyle de lal olan dilim çözülsün

Yıllardır burada yaşarım lal olmasın dilin

Adım goncadır senin söyle neresidir ilin

Nede güzel parlıyor senin o güzel kelin

Sana adımı söyledim artık çözülsün dilin

Aslım Malatya’dır ikametim artık burası

Ne güzelde yakışmış sana kaşlarının karası

Gel gir gönlüme açma gönlümde aşk yarası

Gönlünde bir sevdiğin var mıdır ne olur söyle

Aslın yeri güzelmiş ikametini eyledin burası

Gönlüme şimdi kondu seninle allı turnası 

Ölüm dediğin iki kaşla iki gözün kırpma arası

Gönlümde bir sevdiğim yoktu şimdi sen varsın

Seni yaratan önüme çıkaran Allah’a şükür

Seni sevmekten başka yoktur dileğim şükür

Bir kusurum olursa gel sen yüzüme tükür

Gönlüme girdin ya ölsem de artık gam yemem

Var haber sal atana beni istemeye gelsinler

Gönül kapılarını açık enginde geniş tutsunlar

Beni istemezlerse unutsunlar seni beni kaçalım

Bu dünyaya aşk ile yaşamaya geldik bunu bilsinler

Kul Mehmet’im hayranım o gül bakışına gülüşüne

Sen nasıl dersen bahar yüzlüm hepsi başım üstüne

Seni sevmemeleri için bulamayacaklar ki hiçbir bahane

Sen beni ben seni böylesine candan sevdikten sonra

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Acıyan Yanlarımızı Yazar Kalemim

Işıkları Kapat

 Acıyan Yanlarımızı Yazar Kalemim

Bazen kalbim kırıktır şiirlerim gibi

Bazen şiirlerim kırıktır gönlüm gibi

Zengin bir kalem değildir kalemim

Benim gibi az fakir gönlü zengin

Aşka gönüle çok çok yakın

Zenginlerin dansı olan valsı yazmaz

Elleri kadehlerde yaşayanları hiç yazmaz

Fakir gönüllerin sofrasında

Eksik zeytini peyniri yazar

Ha sanmayın peynir zeytin eksik diye fakir üzülür

Kalemim şiirlerim üzülür

Fakir paylaşır bir lokmasını gülümsemesini

Aynı şiirlerim gibi

Fakirin sırtında kazancı

Benim sırtımda herkese gülümseyen şiirlerim

Fakir kazancına hamal

Ben şiirlerime hamalım

Hüzün olsa da hüznü demli çay gibi içerim fakirin sofrasında

Zaten zenginin sofrasında hiç oturmadım

Zengin sofrasını yazamam kalemim yazmaz

Kalemim bir türkü yazar bir aş tadında

Dinleriz yoksul komşumla yoksulluğumuzla

Gönlü yoksul değil aslında hiç yoksul değil

Yoksul derler

Sofrasında iki zeytin eksik olunca

Olsun her şey zeytin kaşarlı peynir değildir ki

Aslında zengin yoksuldur bilmezler

Zengin paylaşamaz fakirdir

Yemez yedirmez fakirdir

Gülmez güldürmez fakirdir

Bilmezler öylesine söylerler

Romeo’yu yazamam

Leyla ile Mecnunumuz var

Kerem İle Aslımız var bizim buralı

Romeo Avrupalı yakışmaz kalemime

Hem yanımızda yaşamadı

Hem de sözleri hecelerimize yabancı

Gönlü bizim gibi sıcak değil sanki

Hey sende bir şey söylesene hancı

Hiç uğradı mı senin oralara uğramaz

Ama Leyla Mecnun Kerem Aslı

Uğramıştır yol üstünde senin hana

Gülüşleri benzer bilirsin cana

Aşkı yaşamışlardır yudum yudum içerek kana kana

Acıyan yanlarımızı yazar kalemim

Düşlerin ışıkların söndürenleri yazar

Düşlerle yaşarken düş ’süz kalanların

Düş ’süz kalanlara koşmalarını yazar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Dikiş Tutmaz

Dikiş Tutmaz

 

Sarmayla dikmeyle dikiş tutmaz açtığın yara

El gün içinde beni düşürdün sen böyle dara

Beni terk ettin gittin geçtin mi şimdi kâra

Kanayan gönlüme atarım yüzlerce dikiş tutmaz

Aradığın mutluluksa bu yaptığınla seni bulmaz

Uykularım haram gecelerim haram beni uyutmaz

Ben unutmaya çalıştıkça hatıralar yakamı bırakmaz

Hatıralar güzelde beni sen gibi sarıp sarmalamaz 

Kanayan gönlüme atarım yüzlerce dikiş tutmaz

Aradığın mutluluksa bu yaptığınla seni bulmaz

İnsan alışıyor her şeye lakin ayrılık çok zor

Tutmaya çalışsan tutulmaz eli gönlü yakar kor

Ah sen gel bu acıyı çekmeyene değil birde çekene sor

Kanayan gönlüme atarım yüzlerce dikiş tutmaz

Aradığın mutluluksa bu yaptığınla seni bulmaz

Bu ayrılığın acısına bir merhem ararım bulunmaz

Gece gündüz deliler gibi ağlarım buda çare olmaz

Hangi yöne dönsem ayrılık Vuslat hemen gelmez

Kanayan gönlüme atarım yüzlerce dikiş tutmaz

Aradığın mutluluksa bu yaptığınla seni bulmaz

Çalışmayla bu ayrılığa çareler bulunmaz

Bu hasret acıyla gece gündüz yol alınmaz

Bu hasreti çekmekten başka bir yolda bulunmaz

Kanayan gönlüme atarım yüzlerce dikiş tutmaz

Aradığın mutluluksa bu yaptığınla seni bulmaz

Otur bu acıyı çek ağla ya terk et bu dünyayı

Parayla da mutluluk olmuyor ki veresin parayı

Alnımıza sürdük elden ne gelir bu silinmez karayı

Kanayan gönlüme atarım yüzlerce dikiş tutmaz

Aradığın mutluluksa bu yaptığınla seni bulmaz

Susmak çare değil kaçmak hiç çare değil

Kul Mehmet’im sen deme bu ayrılık layık değil

Gel bu ayrılığın önünde saygı ile sende eğil

Kanayan gönlüme atarım yüzlerce dikiş tutmaz

Aradığın mutluluksa bu yaptığınla seni bulmaz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

İsmimi Sen Seç Kendin Nakışla

 

 

 

 

Arar iken buldum gözleri sürmeli yâri

Bende bekliyordum gelmen için dedi seni

Neden daha önce gelmedin dedi bari

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Gönül dergâhına vardım sukutla oturdum

Gözlerine baktım o aşkın içinde kayboldum

Dedim aradığım sendin şimdi seni buldum

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Artık sensiz bu dünyayı ben neyleyeyim

Artık son nefesime kadar ben seninleyim

İzin ver gönlündeki güller içinde gezineyim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Açtı bana gönül kapısını içeriye girdim

Cennet kokusu güller içinde kendimi gördüm

Açtım gönül kapımı ne varsa içine serdim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Dedi yıllardır bekledim gelemedin neyleyim

Başım alıp seni aramaya kiminle geleyim

Sen gelmeden önce ben söyle nasıl güleyim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Dedim işte beni beklediğin yere geldim

Geldim gülüşünü gördüm benimsin dedim

İlk görüşte işte budur bekleyenim dedim bildim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Beklerken dedi gözlerimde aktı kanlı yaş

Senden başkasına dönmedi bendeki bu baş

Senden başkası için akmadı gözlerimde yaş

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Akan gözyaşlarını gel aşkımla usulca sileyim

Seni güldürmek sarmak için söyle ne edeyim

Al gönlümü gir içine kendin gör benim meleğim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Gönlümün tarlası senindir gir sen içeri

Beğenmedi gönlümdeki çiçekleri niceleri

Bekledim aylardır gelmen için gündüz geceleri

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Artık ikimizin canı nefesi bir nefestir

Artık ağlamak yok aşk gönlümüzün sesidir

Bana her bakışın sarışın cennetten bir gülüştür

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Kul Mehmet’im dedim adını bağışla

Gönlünde ismimi sen seç dedi kendin nakışla

Hayran kaldım gelişine seveceğim seni canla başla

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

İster bana Leyla de ister Aslı terk etme beni asla

Aradım buldum bırakmam seni dedim hele de bu bakışla

Gel gidelim gönül evimize kalalım seninle baş başa

Anladım aşkla gönlüm diri kalırmış anladım şimdi

Mehmet Aluç ©Kul Mehmet

Ereyim Muradıma

Ereyim Muradıma

Gizli gizli otururdum gönlümün köşkünde

Seni gördüm çıktım hemen ben meydana

İsmini zikrederken gönlüm senin peşinde

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Yüreğime gamı yükleme gülüşünle gülsün

Gurbet ile gönderme yanında kalsın ölsün

Gözlerini sakla gönlümde mezarımda seninle görsün 

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Durulayım yanında bulanık akıtma beni

Cefalar çektirtme devan ile yaşat beni

Gireyim gönlüne dünyaya doyan eyle beni

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Keder ile yandım gülüşüne vuruldum

Akmayan bir pınardım okyanus oldum aktım

Kurumuş bir daldım çınar oldum sana uzandım

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Susuz bir ovayım gönlün ile sula yar beni

Kurumuş bir çiçeğim gönül içine al yaşat beni

Yolunu kaybetmiş bir aşığım tut elimde yolum ol benim

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Kul Mehmet’im gel gir gönlüme saraylar yaptım

Bu garip gönlümü aldım sen gönlüne sattım

Al beni gönlüne seven yap yoksa ben battım

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

      

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Boşa Ağlarsın

boşa ağlarsın ey gözlerim giden gelmez
ey gönlüm boşa harap edersin kendini o yola gelmez
ey dilim kendini parçalarsın o halden bilmez
yaralı gönlün görmez zülfün teli ile seni sarmaz

çiğnedi geçti seni daha ne istersin gönül
ötmez artık gönül bahçende öten bülbül
kurduğun tahtın saltanatın yıkıldı ey gönül
yaralı gönlüm görmez zülfün teli ile beni sarmaz

canına bir can vermeden canın aldı gitti
şimdi kim bilir hangi gönül içine girdi
derdi elemi kederi sana bıraktı çekti gitti
yaralı gönlün görmez zülfün teli ile seni sarmaz

kul mehmet'im bilirim boşa ah ederim
başım alıp hangi diyar ellere giderim
her gün yollara ben boşuna bakar biterim
yaralı gönlüm görmez zülfün teli ile beni sarmaz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Başka Kime Koşarım

 

Rabbim bana verdin bu ol dizleri
sana vardırmazsa ben ne yaparım 
bedenime verdin gönül  dilleri
seni anmazsa dil ben ne yaparım
Rabbim senden başka kime koşarım

 

gönlüm yanar seni aşkınla ister
karalanmış gönül içinde defter
bu aciz kulun hep affını ister
Rabbim senden başka kime varayım

 

Hu diyeyim Rabbim sana geleyim
günahım çok senden af dileyeyim
yandım senden başka gören olmadı
Rabbim senden başka kime varayım

 

Rabbim Rahmetle secde denizine sen daldır
beş vakit nur namazın baldan daha tatlıdır
kul mehmet'i secde de merhametine vardır
Rabbim senden başka kime koşarım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Mecnun Olamadım ki!

 

 

Ben kendimi boşa üzerim

Mecnun olmadım ki Leyla’m yok diye üzüleyim

Ak gerdanına bu gönlümü yaslayayım

Mecnun olmadım ki Leylayı arayayım

Mecnun gibi diyar çöllerde kalayım

Onu bulamazsam Yüce Rahman’a varayım

 

Gönlüm hiç aşkla buluşmadı

Şöyle tatlı tatlı tutuşmadı

Sevdiğim Leyla olup elini uzatmadı

Gözlerindeki aşkla beni tatlı tatlı ağlatmadı

Mecnun olmadım Leylayı arayayım

Mecnun gibi diyar çöllerde kalayım

Onu bulamazsam Yüce Rahman’a varayım

 

Hep gönlüm dünya ile yangın mahşer yeri

Leylam olsa görse kaçar geri geri

Bana yaklaşma der git beri beri

Olamaz Leyla bu gönlümün dilberi

Mecnun olmadım Leylayı arayayım

Mecnun gibi diyar çöllerde kalayım

Onu bulamazsam Yüce Rahman’a varayım

 

Mecnun olmak öyle kolay değil

Olamazsan var Yüce Rahman önünde eğil

Leyla’ya layık değil ki bu gönül bu şekil

Leyla’ya ne söyleyecek bu edepsiz dil

Mecnun olmadım Leylayı arayayım

Mecnun gibi diyar çöllerde kalayım

Onu bulamazsam Yüce Rahman’a varayım

 

Bu gönül pınarı kurumuş sanki çağlayarak mı akar

Bu halimle Leyla beni görse yüzüme mi bakar

Bulunur mu bu âlemde benim gibi gönlü sakar

Kim alırda beni söyleyin koluna takar

Mecnun olmadım Leylayı arayayım

Mecnun gibi diyar çöllerde kalayım

Onu bulamazsam Yüce Rahman’a varayım

 

Leyla’ya aşk sahip olmak her babayiğidin harcı olamaz

Gönlünde aşk olmayanda bu yola çıkamaz

Üzülme Kul Mehmet’im her sevende âşık olamaz

Âşık olanlarında vuslatı bu dünya da olamaz

Mecnun olmadım Leylayı arayayım

Mecnun gibi diyar çöllerde kalayım

Onu bulamazsam Yüce Rahman’a varayım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet