Nefretle Dolaşandır Engelli

Bakma bana özürlüymüşüm gibi hey diyorum sana

Rabbim başka keder vermesin bu değerli kıymetli cana

Bakma karşıda hayata bir sıfır yenik başladım anlasana

Özürlü nefretle cana kıyandır nefretle dolaşandır engelli

Hem benim elimde değil ki bu var oluş

Belki sendedir nefretle bakarken kahroluş

Senin kapında da olurdu bu var oluş bu duruş

Özürlü nefretle cana kıyandır nefretle dolaşandır engelli

Kaldırmak istesem de elim kalkmıyor

Dilimde sözlerim yok yürek yakmıyor

Nefrete koşmuyor çok şükür yürümeyen ayaklarım

Özürlü nefretle cana kıyandır nefretle dolaşandır engelli

Kul Mehmet'im der ki git yoluna nefretinle yok ol artık

Senin gibi sağlam engellilerde yeter artık bıktık

Yürümek için gönül lazım ayak değil yola sevgiyle çıktık

Özürlü nefretle cana kıyandır nefretle dolaşandır engelli

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Engelli Değildir.

Bedenin eksik olması sakatlık değildir

Bedeni çalışmayan özürlü değildir

Bedeni adım atmayan engelli değildir

Fikri duygusu niyeti bozuk olan

Eksiktir

Özürlüdür

Engellidir

İnsan hayatını çalmaya kalkan

Fikri ile fikirleri yok sayan

İnsan hayatına pranga vuran

Duygusu olmayan

Hissi olmayan

Eksiktir

Özürlüdür

Engellidir

Sevgi nedir bilmeyen

Af etmeyi sevmeyen

Kendin başka hayatın üstünü çizen

Eksiktir

Özürlüdür

Engellidir

Yarınları yıkan

Kendine sadece yarınlar kuran

Düşleri karanlığa boğan

Soluğu nefret kokan

Eksiktir

Özürlüdür

Engellidir

Bedeni eksik olmak sakatlık değildir

Bedeni çalışmayan özürlü değildir

Bedeni adım atmayan engelli değildir

Olsa olsa hayata bir sıfır yenik girmiş kul denir

Olsa olsa hayatı bir adım geride yürüyen kul denir

Bir sokağın karşısında karşındayım

Senden ayrı değil seninle aynı duygudayım

Hayatın telaşında seni unutmuş değilim

Ağlasan da gülsen de hep yanındayım

Sensiz olursam ben engelli özürlü sakat olurum

Sen varsan yanında ben tamım

Ben seninleyim adım adım

Sensin benim gönül bağım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet