Yok Olmasın Göğsündeki İman

Kalk yatan uyuyan adam kalk

İmanınla yürü korkma yürü

Demirden sağlam imanınla hareket et

Sonsuzluğa götüren ölüme yürü

Ölüm sonsuzluğa

Sonsuz cennete adım atmaktır

Yok, olmasın göğsündeki iman

Baştan sona doğru yürü korkma

İmanı iste sen imanla sana koşan işte biz

İmanla dirilen biz bizle inşa edilen dünya

Sende niyet bizde azim var

Gönülde yaralara merhemsin

Sanmasınlar seni biçaresin sen nefessin

Kimse biz gibi gönülleri bilen sarraf değil

Melunlar yoksundur insanlıktan onlar af lazım değil

İmanla Rahman önünde biz eğiliriz

Zalim gelirse nefreti ile ezer geçer gideriz

Zalim karşısında konuşma insanlık yok ona söz lazım değil

Vur tokadı yüreğine soluksuz bırak o insan değil

Her can körpe bir candır vahşete layık değil

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sen Nasıl Koştun ?

Ah âlemi insanlığı görsen gözünle

Senin ne işin gücün var ölümle

Yıkmazsan gönülleri ah o nefret sözünle

Davransana merhamet gönül içindir yapışsana

Merhamete bürünsen hayran olurum sana

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Yolunu şaşırmış olan ile koşma uyan kalk

İman merhamet Rahman’dan sana hak

Haydi, durma bekleme koluna tak

Sana kim söyledi nerede yazıyor insanları yak

Aç gözünü de bir gönül gözü ile etrafına bak

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Çözülmez bağları gördün işte çözülmez

Çözülmeze bağlanan kul inan hiç gülmez

Sanma yaşayan kul hep yaşar ölmez

Bu nefretin sonu sanmayın hiç bitmez

Sabır kardeşlikle insanlık kardeşlik çökmez

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Dön baksana aynaya yüzün nefretinle nasıl çirkin

Nefesin bitmiş soluksuz kalmışsın bedenin bitkin

İnsan canı umudunu almaya yok senin yetkin

Ne gezersin sen öylesine miskin miskin

Ah o kemiksiz dilin en kadar keskin

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Kul Mehmet’im sakın ola gönülleri yakma

Merhamet güzellik var iken sakın bırakma

Hak iman yolu var iken şeytan yoluna koşma

Yolda muhtaç olanı sakın yalnız bırakma

Nefis şeytanı sakın koluna sen takma

Yaptığın bir iyilikse onu da başa kalkma

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ölümden Önce

Günahı için sen ey kul ağlayan

Namaz senin için indi Müslüman

Secdede beş vakit haydi sen uyan

Dünyaya malına kim var bak doyan

Ölümden önce hey uyanda sen kalk

Bunca yıldır yeter artık bu uyku

İlimde geri  kaldık bu ne uyku

İmanla aç ilim kapısı oku

İlimi bilimi âleme doku

Ölümden önce hey  uyanda sen kalk

Geri kalmışlığın sesi duyulan

Nefret kinle gönül her gün oyulan

Gönül gündüz gözü ile soyulan

Vatanın dağından gelen boğulan

Ölümden önce hey uyanda sen kalk

Gönüldeki imana söyle kim karşı durur

Top tüfekle gelse düşman iman vurur

Ecdadını bil oku vatan nasıl kurtulur

Düşman sendeki çekil iman ile yıkılır

Ölümden önce hey uyanda sen kalk

Kul Mehmet'im namazı kıl unutma

Vatan emanet sana dokundurtma

Düşman ayağı ile sen ezdirtme

Dünya malına kanma kendini sen unutma

Ölümden önce hey uyanda sen kalk

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kul Kalk İmanınla Cihanı Sar

 

Ey kul imanın değil mi dimdik ayakta

Ayakta değil mi vicdanın merhametin atakta

Atakta değil mi yarının dünyan olmuş viran

Viran etme âlemi kalacak yerin olmaz

Olmaz ise imanın şeytanın uşağı olursun

Olursun kıymetsiz kul

Kul kalk imanınla cihanı sar

Sarmadı mı Resul imanı ile cihanı

Cihan imansız olmaz geri kalma

Kalma cahillikle şirk arası

Arası şaşmasın gönlün terazisi

Terazisi adaletin gölgesi

Gölgesi peşinde ölümün

Ölümün duyulmaz sesi  

Ey kul imanın değil mi dimdik ayakta

Ayakta değil mi vicdanın merhametin atakta

Atakta değilse imanınla yat yatakta

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

İradeye atılsa da nefretle çelme

Yeter daha geri geri gelme

Dağılsın nefret göğsün hançerle delme

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Düşme ile ebedi yol bırakılmaz

Hayaller karasa titreyen kalp unutulmaz

Yollar çetin ise dava bırakılmaz

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Ne çıkar yol olsa çetin yokuş

Göz kararsa değil bu yok oluş

Araya girse de nefret değil yok oluş

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Kulun derdi yıkmak dertle ilgilenmek değil

Secde ile beş vakit namaz kılmak değil, sen eğil

Hayat oyununda oynan son perde değil aradır bil

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Ne çıkar bir anlığına soluksuz kalsak

Dava milletin davası azda uykusuz kalsak

Nefret kini görmeden gönüldeki saflığa baksak

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Kul Mehmet’im uçan kuş olsa da yaralı

Evlerde ötse de baykuş viran değil yüzü karalı

Şehit yakını yetim ağlar dertli dertli ağlamalı

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)