Var Git Güzel

Akıl mantık ile sevmedin gönülden dışarı çıktın

Gönül evine değer vermedin utanmadan yıktın

Hayret etmiş gibi birde edepsizce durdun baktın

Var git güzel sen yoluna senden bana yar olmaz

Yıkık hatıralar arasında kendi düşlerimle kaldım

Bir güzel seveyim dedim seveyim derken yandım

Severken herkesi kendim gibi dürüst kul sandım

Var git güzel sen yoluna senden bana yar olmaz

Bülbül gibi gül dalına neşeyle ben konarken

Gül yerine zakkum ağacına konup yanarken

Her gün damla damla seninle ben solarken

Var git güzel sen yoluna senden bana yar olmaz

Kul Mehmet’im yazlarım artık oldu kışım

Dertsiz iken bin dertlerle dolu bu başım

Gece gündüz akıyor artık benim gözyaşım

Var git güzel sen yoluna senden bana yar olmaz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sen Giderken

Sana verdim gönlümü

sen terk ettin yıktın ömrümü

ayrılık rüzgarına kapıldın gittin

aşk şarkısını söyleyemedik seninle

koşarken hüzünlere hatalara ellerinle

kelimeler sözler sana yetmezken

bir gülümsemen bana yeterken

aşk şarkıları sana yetmedi sen giderken

ruhum yaralı ruhun yaralı

duygusuz yolları aşarken ellerimiz karalı

kelimeler sözler sana yetmezken

bir gülümsemen bana yeterken

aşk şarkıları sana yetmedi sen giderken

bir dizi sözlerle aşkımı sana anlattım

sen anlamsız sözler yumağı ile kaldın

içimdeki seni gülümsemeni yıktın

harcadın yüreğimi beni umutsuzluğa sattın

kelimeler sözler sana yetmezken

bir gülümsemen bana yeterken

aşk şarkıları sana yetmedi sen giderken

yanağımda busen olmadan

ellerimde ellerinin sıcaklığı kurumadan

tenimde kokun içime sinmeden

sen çektin gittin veda etmeden

özlemlerine sabırla ekledin

gözlerini gecelere terk ettin

sıcaklığını kış ayına bıraktın

sen çektin gittin veda etmeden

kelimeler sözler sana yetmezken

bir gülümsemen bana yeterken

aşk şarkıları sana yetmedi sen giderken

Mehmet Aluç

Al Gönlümde Seni

Işıkları Kapat

Yıktın viran ettin gönlümdeki aşkı

Seviyorum diye çaldın yarınımı

Tükenen değilim ben sensin yanıldın

Yanıldın sen bak yarı yolda sen kaldın

Al gönlümde seni ver sendeki beni

Yalan yanlış sözlerle yıktın dünyamı

Bendim yar candan seven gönül adamı

Ne gönül kapım açtın gülümseyerek

Ne umut kapım çaldın içeri girdin

Al gönlümde seni ver sendeki beni

 Sanma artık sensiz dünyada gülemem

Kapında bekleme artık hiç gelemem

Sen gibi vefasızı artık sevemem

Öğüttü gönlüm seni değirmeninde

Al gönlümde seni ver sendeki beni

Bundan sonrasını hatırlamıyorum

Sen kendinle baş başa kal gidiyorum

Bundan sonra gelme arkamda nafile

Deme sakın bana sen git güle güle

Al gönlümde seni ver sendeki beni

 Kul Mehmet’im hatırım sormaya gelme

Bensiz artık sen bu dünyada hiç gülme

Dilerim Allahtan benden önce ölme

Al gönlümde seni ver sendeki beni

Mehmet Aluç

Ey Gönlüm

---

Ey gönlüm yine yanıldın çokbilmiş

Aşk Rahman'a ulaşmak için yol imiş

Nazlı yâri alıp Rahmana ulaşmak sevmek içinmiş

Sen sevmeyi aldın ulaşmayı unuttun ey ezilmiş

Bazen yel gibi savruldun yıktın geçtin
Bazen ateş oldun âlemi gönülleri yaktın
Rahmana giden yol aşkın yolunu unuttun
Sen aşkı gönüle girmek için yıkmak bildin
Aşk kavgadan uzak Rahmana merhametle giden yol imiş

Derman için mazlumların ahını aldın
Derman az kahır içinde onu unuttun
Hasret içinde yandıkça isyana yöneldin
Nazlı yar ile aşk hasretin içinde onu unuttun
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...