Götürdü

yıllar varki düştüm ardına
ayrılık yükünü vurdun sırtıma
bindin gittin ayrılığın sırtına
acımadın yıktın seni seven bu canımı
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

açmadın bir gün benimle gözünü
esirgemedin söyledin yıkıcı sözünü
göstermedin o gülümseyen yüzünü
gösterdin o ekşi suratsız yüzünü
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

her gün çıkardın  bin bir hadise
gönül evimde attın beni kodese
anlamadığım benden ne istediğinse
hep yolumu çıkardın çıkmaz adrese
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

senden yedim severken büyük kazığı
seninle paylaşmıştım yediğim her azığı
seninle kuramadım mutlu bir aile ocağı
kısmette varmış senin elinde yemek kazığı
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

ellerimle yedirdim her çeşit kaymağı
seninle yaşadım ben anlam aykırılığı
gündüzüm  hep olurdu akşam karanlığı
buluştuğumuz yerdi sanki ayrılık mezarlığı
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

her oturduğumuzda sanki şeytan bize bakardı
koynunda merhamet değil sanki nefret yatardı
söylermisin aşk değil kin mi damarlarında akardı
bitirdin viran ettin beni söyle senin yüzüne kim bakar
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

kul Mehmet'im ben aldım boyumun ölçüsünü
benim yaşadığım gibi sende yaşarsın mahşer gününü
artık bir daha görmek istemiyorum o ekşi yüzünü
sensiz görüyorum artık çok güzel ben önümü
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

Mehmet Aluç-KulMehmet-

 

 

Arkanda Gülümseyenler Kalmalı

Şöyle arkana

Gerine baktığında

Arkanda gülümseyenler kalmalı

Sana elveda demeden

Gülümseyen

Seni ardında

Gülümseyişinle takip edenler olmalı

Ondan sonra ölüm

Nedir ki gülüm

Geride kalanlara

Önden gidenlerle kavuşma değil mi?

Gülüm gül kokulum

Gurbet kahırdır

Diyenleri

Gurbet kavuşmaya

Hazırlıktır

Diye gülümsetmek

Kavuşmanın ilk

Kapısıdır diye

Gurbettekileri

Güldürtmek

Ağlayanları

Kavuşmanın

Vuslatın sahiline

Götüren olduğunu

Hatırlatmak var iken

Arkanda gülümseyenlere gülümserken

Ölüm nedir ki gülüm gül kokulum

Önden gidenlere

Arkadan gelenlere

Kavuşmak değil midir?

Gülüm gül kokulum

Hasretin

Yüreği yakan alevini

Alev değil

Özlemin kapısını olduğunu

Söyleyerek

Ağlayan gözlerdeki

Yaşı silmek var iken

Ölüm kaybetmenin zehri diye

Bilenlere

Gülümseyerek

Ölmek

Önden gidenlere

Arkadan gelenlere kavuşma diye

Söyleyerek güldürtmek var iken

Söyle gülüm ölmek nedir ki?

Kavuşmak değil midir?

Önden gidenlere

Arkanda gelenlere...

Şöyle arkana

Gerine baktığında gülümseyenler

Sana gülümserken

Arkanda gülümseyenler kalmalı

Sana elveda demeden

Gülümseyenler var iken

Ölüm nedir ki gülüm

Gül kokulum

Önden gidenlere

Arkadan gelenlerle

Buluşmak değil midir?

Pencere önünde

Menekşeler yetişirken

Umutlarını onunla

Yetiştir gülüm

Ölüm kavuşmak değil midir?

Gülüm gül kokulum

Üzülme

Seni bekliyorum

Geleceğini biliyorum

Ben beni bekleyenlere kavuştum

Sende kavuşacaksın

Sen pencerende

Gönlünde menekşeleri yetiştirmeye

Devam et

Gülüm gül kokulum

Mehmet Aluç -Kul Mehmet

Senden Aldık Gözün Kalmasın Arkanda Nöbeti

Vatan için zaferler uğruna koşarken vatan evladı

Canıma can Mehmetçik ile Polisim milletim

Vatan için attığın naraların şahadetin için olsun kefen

Ölmeyen kalbinle yaşarken gönlümüzde cennet alnından öperken

Titrer naranla şehit bedeninle, korkak zalim vatanımda kan dökerken

Sonu hüsran zalim ülkemi bölmeye çalışanın, cehennem çukurudur akıbeti

Sen cennete koşarken şehidim boğar naran zalimi,

 Senden aldık gözün kalmasın arkanda nöbeti

Dağlar dile gelse anlatsa yüreğindeki merhameti imanı

Bir kalemde düşmanı silen dik duruşunu vatan sevgini

Kalbini kin ile besleyeni ezişin dillere destan limanı

Alnındaki nur secden parıldar şaşar zalim nedir bu anlamaz zalim

Karanlık gönlü nura alışık değil , hepsi eğilirken önünde ölüme ediyor talim

Sonu hüsran zalim ülkemi bölmeye çalışanın cehennem çukurudur akıbeti

Sen cennete koşarken şehidim boğar naran zalimi,

 Senden aldık gözün kalmasın arkanda nöbeti

Nefreti ile dünya zalimi olmaya koşan, sana koşmak haramdır

Dünyaya hâkim olmaz zulüm, vatan evladının nefesi yoluna durandır

Gönlünde adalet ile koşan vatan evladı haykırır, dünyaya lazımdır adalet

Kırk gün yüreğinde çıkmaz vatan evladının titreyen adaletli sesi, sende var cehalet

Koştuğun yollar rezaletinle dolu şeytana oluyorsun sen alet

Sonu hüsran zalim ülkemi bölmeye çalışanın, cehennem çukurudur akıbeti

Sen cennete koşarken şehidim boğar naran zalimi,

Senden aldık gözün kalmasın arkanda nöbeti

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gönlündeki Merhameti Avuçlarına Dökmek İçin Gelen Değil Midir Dost?

Ararsın bir dost, gönül yarana merhem olsun candan sarsın diye, canına can olsun diye, kulakların öteleri pür dikkat dinler gözlerin bekler, sanki o ılık dost canlısı nefesi kulağında sana bir adım kadar yakın, bakarsın heyecanla etrafına o merhametle atan kalp atışlarını yüreğinde hissedersin, arkandadır, yanındadır gülümsersin o senden önce gülümsemiştir… Can cana sarılırsın özlemleri gideren yaralı gönlüne merhem olan sarılışı ile…

Gönlündeki çağrıyı duymuş gelmiştir gönülden, dostluk gönülden karşılıksız sevmek değil midir?

Küçük bir kuşun kanadı gibi sevgiyle yüreğinin kanat çırpınışlarını duyarsın, seni alır mutluluklar diyarına bir gülümseyişi ile alır götürür, gönül dostu…

Gönlündeki al nur yanan iman yüzüne yansımıştır hemen fark edersin, gönlündeki merhamet gözlerinde ışıl ışıl parlar, görürsün ve bilirsin, çünkü gönlün hasret kalmıştır böyle bir dosta, ismi yankılanmıştı semada günde beş vakit sen rahmanda isterken, Rahman Kulun duasını kabul etmez mi hem de anında eder, bazen de sabırla bekletirmiş ve en sonunda göndermiştir…

Gönlündeki merhameti avuçlarına dökmek, gönlüne nakşetmek için gelmiştir, ne mutlu sana…

Onun sesine yıllardır hasret kalan yüreğin kopmak üzeredir sevinçten, tatlı sohbeti ile nurlarla bezenmiş NUR Kuran, gül kokan Resul ve iman deryasında gezdirir, anlarsın sana beş vakitte dua ettiğini, anlar senin de günde beş vakit onunla buluşmak için dua ettiğini, dostluğun o muhteşem lezzetini paylaşırsınız Rahmanın huzurunda günde beş vakit secde ile şükür ile…

Dost dediğin, gördüğün anda Rahman’ı, Nur Kuran’ı, Gül kokan Resulü, hatırlatan değil midir? Nur yüzü ile nur gülüşü ile?

Hepimizin böyle bir dostu olması dileği ile selam ve dua ile…

Mehmet Aluç

Not:Bülent Dost Kardeşime İthaf'dır

Arkanda Nasıl Koşayım

Gidişinle ömürden ayırdın ben kurudum

Hazan mevsimi yaşıyorum sabah akşam

Efkâr demini içiyorum yudum yudum

Ayaklarım kırıldı gidişinle arkanda nasıl koşayım

Yüreğimde kaldın sızınla yakıyorsun

Bakışında kaldım hasretimle ağlıyorsun

Kederi miras bıraktın çekip gidiyorsun

Ayaklarım kırıldı gidişinle arkanda nasıl koşayım

Gidişinle dizleri kırılan bendim sen değil

Başkasının değil Rahman önünde eğil

Arıyorum sönmüş mazinin tozlarında bizi

Ayaklarım kırıldı gidişinle arkanda nasıl koşayım

Kul Mehmet’im iki damla gözyaşım ’da sen aktın

Bu onulmaz hasreti sen peşime taktın

Tükenmiş sevdan ile beni sen yaktın

Ayaklarım kırıldı gidişinle arkanda nasıl koşayım

Mehmet Aluç