Gidemiyorum

Gidemiyorum

 

Yarın bu şehirden ayrılacağım

Senden ayrılacağım gideceğim

Sensizliğe delicesine koşacağım

Gitmek çaremi bilmiyorum

Ayrılıp gitmek devamı bilmiyorum

Bilmiyorum gidiyorum

Giderken geri dönüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Mahzun olursun diye gidemiyorum

Üzülerek kahr olursun diye gidemiyorum

Bensiz kalamazsın diye kahr oluyorum

Sevmezsen de kahr oluyorum

Kalsam da kahr oluyorum

Ne yapsam yıkılıyorum

Gitsem de kalsam da yıkılıyorum

Bilmiyorum gidiyorum

Giderken geri dönüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Geçmişi sana geleceği sana bırakamıyorum

Kaybolursun diye korkuyorum

Ben sensiz kahrından yok oluyorum

Seninle var olamıyorum yaşamıyorum

Yanında uzak sensiz uzakta sensiz olamıyorum

Gidemiyorum kalamıyorum

Sancıların içinde yanıyorum

Şaşkınım gidemiyorum

Şaşkınım sevmiyorsun

Ne senden nede bu şehirden gidemiyorum

Sessizce ölümü seyrediyorum

Sessizliğinle benden kaçışının mezarında

Son nefsimi vererek ölmeyi bekliyorum

Bilmiyorum gidiyorum

Giderken geri dönüyorum

Dönerken sensizlik sancısıyla ölüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Vakit daha ölüm vakti değil

Vazgeçmemek için geç değil

Yaralarımı sarmanın vakti

Aşkını dök gönlümde önüne

Bak bu aşkla gözüm içine

Vaz geçme benden

Vaz geçmem ben senden

İzin verme senden gidişime

Doğayım yeniden gülüşünden

Dönerken sensizlik sancısıyla ölüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Bırak git dersin gidemem

Git öl dersin ölemem

Bensiz yaşa dersin yaşayamam

Ama bu sancılarla da duramam

Bilinmez bir çıkmazdayım çıkamam

Çıksam da gidemem

Sende tutuklu kaldım

Seninle mutluluğa ben el salladım

Dönerken sensizlik sancısıyla ölüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Sen bir yanda ben bir yanda

Bakışların gönlünle isyanda

Son vagonda son istasyonda

Beni yıkan kahreden bakışında

Kaçıyorum son duraktayım

Son durakta son bakıştayım

Koş gel sarıl bana hala hayattayım

Gelmezsen de senden uzaktayım

Sensizlikten uzakta gülmeyen mutluluktayım

Sancıların mutfağında sancılarımla doyumsuzluğun

Dibine vurmuşum sancılarımı aşk sanarak yaşıyorum

Seni üzgün görüyorum gidiyorum

Ölemiyorum ölüyorum

Gülemiyorum ama ağlıyorum

Gidemiyorum dedim senden uzaktayım

Ölemiyorum diyorum ölümle bağdaş kuruyorum

Sensizliğin uzaklığında ölümle dans ediyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gençlik İhtiyarlık Serüveni-1-

 

Gençlik çağında ihtiyarlık hatıra gelmez

İhtiyarlık gelince gençlik gibi gülümsemez

Hayat bu kıymetin bilmezsen geri gelmez

Deli hoyrat rüzgârlar gibi eserdin

Zamanın kıymetini bilmeden gezerdin

İhtiyarlık neymiş diye gülerdin

Başa geldi şimdi neylersin

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Yazlar gibi geçerdi her ayın

Duymazdın hayat derdi etrafına bakın

Çok gezerdin olurdun birde çapkın

Ölüm yaklaştı ihtiyarlık şimdi ki şıkkın

Gitti gelmez artık gençlik çağın

Çürümüş elinde tuttuğun ağın

Şimdi etrafına sen iyice bakın

Pişmanlığınla artık bol bol yakın

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Sorumluluğunu bilmedin her anı sandın izin

Şimdi tutmuyor mu o koşan sağlam dizin

Yeter artık çok karaladın çok çizdin

İhtiyarlığa geldin yavaşladın sanma bittin

Yanlış sapa yola çok çok girdin

Şimdi söyle bakalım sen onca yıl neler gördün

Yetmiş yıl öncesi sanki dün bugün sanki o gün

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Her günü kendine kar saymıştın

İhtiyarlığı hesaba katmamıştın

Etrafına yutacakmış gibi bakmıştın

İhtiyarlık anını unutmuştun

İşte geldi başına unuttuğunu buldun

Bunları yaşamak için dünyaya gelen kuldun

Unuttun da sanki gençliğinde ne buldun

Gençliğin kıymetini bilmedin şimdi duruldun

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Tutmaz artık çelik gibi sandığın beden

Düşün bakalım kimdir seni var eden

Var edeni hiç düşünmedin sensin kaybeden

Şimdi ihtiyar olsun arama artık neden

Tövbe kapısına var durma birden

Yüce Rahmandır gülümseten

Şimdi kat Rahmanı her anın içine şimdiden

Var olsun çürümesin ruh ile beden

Bunlardır seni imanla insan kul eden

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Hayatın yükünü attın çekmedin sanma eziyet

Hiç sende bulunmadı bir parça ülfet

Bilemedin zaten taşıdın bunca yıl külfet

Her anında vardı göremedin Rahmet

Şimdi ihtiyarlığa sen deme sakın eziyet

Kula has bir güzelliktir budur meziyet

Var artık her şeyin farkına Rahmanı zikir et

Haydi, bundan sonrası olsun afiyet

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Şimdiye kadar yoktu sende ciddiyet

Şimdi nedir bu asabiyet yaşadığın galibiyet

Her an yaşadığın dı nefret

Şimdi galibiyetle çek biraz zahmet

Ciddiyet yoktu şimdi var cibilliyet

Kula hastır ihtiyarlık az fikir et

Kul değil ki bu dünyada yaşamaz ebediyet

Kula ait değil kendisi ile dünya denilen mülkiyet

Yaşa ihtiyarlığı et hayret

Hayret ile biter inşallah tüm nefret

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Cana düşünce ihtiyarlık deme ki ne eylerim

Gençlik gitti de hiç olmazsa de güzel günler beklerim

Solan gençliğin içine son demimde çiçekleri ekerim

Gençlik gibi görmezsem de hiç olmazsa az gülümserim

Pişmanlığımla hep gezmişim şimdi tövbe ile gezerim

Bağrı yanık gezmişim görmemişim artık neylerim

Bu ihtiyarlık anında yavaş yürür yoluma devam ederim

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Devam edecek inşallah

İmanla Alınsın Canımız

Döner mi acep gidenler bir daha geri

Hala boşta doldurulmadı güzel insanların o yeri

İnsan cana candır bulunmaz böyle güzel can

İnsan dertli ise var onunla beraber ol beraber yan

Gördüğün can dostun insan ver her defasında selam

Merhametle ol dilinde merhametle çıksın kelam

Deme sakın oldu bak eski değil değişti zaman

Dert sıkıntı insan değişti ise Rahman senin yanında her an

İmanla devam etsin yürüyüşün olsa da revan

İmanla revan yürüyüşün bil ki dertlere olacak derman

Zalim zulmü ile belasını arıyor başka ne ola

Belasını arayan anında belasını tez zamanda bula

İnsan canı malı kıymetlidir zulüm edilmez her kula

Kula zulüm eden kendi zulmü altında kala sola

İman ile sen çık durma haydi yola

İmanınla onun kokusu sokaklara dola

Âlemlere Rahmet Nur Muhammed nurdan Habib

Nur Kuran Nur Muhammed cümle dertlere tabip

Batıl dediğin imana her zaman olmak ister rakip

Her zaman zelil olur yıkılır sürünür edemez takip

Her anımızda Rahman halimiz edelim dua ile niyaz

Günde beş vakit mümine kılması içindir nur namaz

Yola çıkınca imanla varı varılmayacağı hemen hesaplanmaz

Gayret kuldan niyet kuldan başarı kaçınılmaz zafer Yüce Allahtan

Rabbim sen merhametle bakarsın tüm kullarına

Bin fersah ötede imanlı nurlu kullarının yüzlerinin göster darda ki kullarına

İmanı göğsümüze Almamız için Rabbim yardım et

İmanla yaşayıp imanla ölerek yurdumuz cennet’te gülümset

İmanla yaşasın bu nurlu canımız

İmanla alınsın Rabbim yardımınla bu canımız

Vatan yolunda şehadet için aksın bu kanımız

Vatan için din için helaldir bu yaşayan canımız

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Aşk İle Olursan Her Zaman Olursun Diri

Gönlüm yar ile can ciğer ol âlem duymasın

Bağrında güller açsın aşkınla sula solmasın

Gam bağında sultan olursan sırrı sende kalsın

Aşk yoluna çıktınsa kefenin giy öyle yola çık

Aşk için yürüyeceksen durma yolcu yolunda gerek

Aşk için unutma onu taşmak için gerek yürek

Aşkı zorlama ona uy yıkamaz onu hiçbir bilek

Aşk yoluna çıktınsa kefenin giy öyle yola çık

Aşk ile olursan her zaman olursun diri

Taşı onu yüreğinden haydi kalma geri

Allahın gönülde nimetidir yürü daima ileri

Aşk yoluna çıktınsa kefenin giy öyle yola çık

Gönül aşka bulaşınca olur duru

Aşkta gözyaşı olur sanma kalır kuru

Gönül çiçekleri ile dolsun yârin gamze çukuru

Aşk yoluna çıktınsa kefenin giy öyle yola çık

Kul Mehmet'im haydi aşkın etrafından dolaş

Gönülde onunla kalmaz sanma hiç bir telaş

 Gönül ahu zar ile ağlar hele bir nazlı yardan az uzaklaş

Aşk yoluna çıktınsa kefenin giy öyle yola çık

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gönlün dolsun ilahî nurla

Var mı gönlünde Allah’ın yeri

Mümindir Allah’ın eri

Nefis şeytandan kaç geri

Gönlün dolsun ilahî nurla

Gönül dostundan kalma geri

Gönülleri kırma ne olur bari

Gönüllerin ölçülmez değeri

Gönlün dolsun ilahî nurla

Adımların olsun ileri

Kuran okşar gönülleri

Resul müminlerin lideri

Gönlün dolsun ilahî nurla

Müminde olur merhamet sevgi

Kuran gönüllerin rengi

Resul gönüllerin dengi

Gönlün dolsun ilahî nurla

Yıkar gönülleri birileri

Vıcık vıcıktır ilişkileri

Zalimliktir ettikleri

Gönlün dolsun ilahî nurla

Sevgi ile açsın gönül ezgilerin

Kur’an’dır hayatı düzenleyici

Kuran sünnet yol çizgileri

Gönlün dolsun ilahî nurla

Açan çiçek gibi koksun umudun

Nefretle olmasın elinde odun

Fikirsiz ‘liginle neden fikirleri soydun

Gönlün dolsun ilahî nurla

Yüreğin olsun denizlerin bir parçası

Kur’an olsun hayatının yasası

Helal olsun ekmeğinin her parçası

Gönlün dolsun ilahî nurla

Yeşersin umutla umudunun filizleri

Merhamettir sarandır gönülleri

Yerleşsin gönüle kuranın harfleri

Gönlün dolsun ilahî nurla

Seherin vaktinde kulağına gelsin ezan sesleri

Secde ile nur ile dolsun evinin her köşeleri

Secde ile açılsın gönüllerin dilleri

Gönlün dolsun ilahî nurla

Kul Mehmet’im der ki Rahmanın Rahmeti âlemi aştı

Rahman ile olan cümle kullar coştu kurdu bağlantı

Nefis şeytan ile olanlar şaştı kendilerini alçalttı

Gönlün dolsun ilahî nurla

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)