Yola Çıkmak Koşmak

 

Varılmazsa güneş gözlüm bir an sana

Yansam sana kavuşmanın ateşiyle kavrulsam

Bu dünyaya sığmazsam yalnızlığınla yok olsam zamanın içinde

Bu yaşadıklarım sana kavuşmanın sancısıyla kavuşmanın kapısında beklemek

Beklerken o gönül güzelliğinle olmak seni almak kavuşmak için koşmak

Hasret kalmak varmanın değerini bilmek

Değerler ile dolmak yola çıkmak koşmak

Sitemle dolmak sitemle dolmak sana varmanın ilk adımı

Aklımla kalsam isyana koşar gönlümle düşünürüm

Yatıp kalmanın aşkla olmanın yanında geçer sitem gece gündüz

Hasret sitem yalnızlık seninle olmamı hatırlatır bir güneş gibi

Bekle geliyorum yoldayım güneş gözlüm iki nefeslik yoldayım

Boş kalmasın aç kollarını beni düşün öyle sar

İşte şimdi kendin benim gibi gülmeye başladın

Hissediyorum gülüşündeki sıcaklığı

Elin vicdanında gönlünde binlerce defa seviyorum dedin

Bende elimi gönlüne vicdanıma koyarak seviyorum ölüyorum dedim

Gülmüştün kahkahalarla hala o kahkahan kulağımda

Beni sevmeseydin ölüyorum demiştim sana

Sende tutulsun bu dilim gönlüm sana öyle söylerse

Yakarım o dili gönlümü anlatmazsa seni aşkla yakarım

Olmaz canım olmaz sevgilim seni sevmezsem olmaz

Sana varmazsam sevmezsem mahvolur biterim dedin

Gözyaşlarımla akıp yok olmana izin vermem güldün

O an dünyalar benim oldu boynuna sarıldım dolandım

Bir yaramaz çocuk gibi hala peşindeyim seninleyim

Birkaç günlük ayrılık beni senden ayırdı yüreğimi yaktı

Her anımı hasretinle gönlüme ilmik ilmik dokudu

Yokluğun üşütse de şiir gözlerim ısıtır beni

Susmaz içimizde aşk biz onunla canlıyken

Asılır nefret kin onunla darağacında

Yanılgılar uğramaz yanına

Var olmalar varken yanına kaçar yanılgılar

Uzaklığımız gönül ateşimizde ısınmaktı biliyorum

Ve sana ısınarak geliyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sözlerim

Yıllarca düşünmenin içinde yürüdüm durdum lakin bir adım yürüyerek düşüncelerime ulaşmak için adım atmayı unutmuşum hiç haberim olmadı.

Karar verdim düşündüğümü yapmaya, bir avuç karar vermeyi küçük gördüm, karar vermenin rüzgârında bir sağa bir sola savruldum durdum, yapmanın ve hayata geçirmenin yolunu kaybettim.

Bilmek için yüreğim yanarken, okuyup öğrenmek için elime bir kitap alıp okumadım, bilememenin karanlığında kendimi çokbilmiş sandım, lakin aydınlatan yolların ışığında yürüyemedim, karanlık çukurlara düşe kalka, bütün bedenimi parçaladım.

Hayatı, yaşayarak nefes alarak yürümek, sonunda ölerek gitmek sandım, oysa arkada izler bırakarak yürümek gerektiğini, son anda öğrendim. Çünkü yürüdüğüm yollarda hep izleri takip ettim yürüdüm.

Yaşarken ölüme yürüdüğümüzü unutur, aklımıza gelirken korkarız, oysa geride bıraktıklarımızın bize gittiğimiz mekânda, faydası olup olmadığını düşünmeyerek biriktiririz, ölüm anını ve sonrasındaki hayatı güzelleştiren faydalı güzellikler peşinde gitmez, ondan sonra edepsizce korkarız.

Aynı kısır döngü içinde aynı mekân içinde yaşarken, yeni fikirlere dünyaya açılmadan, her şeyi bildiğimizi sanırken, bilemediğimizin karanlığında bir ömür boyu nefessiz kalır yaşadığımızı sanırız.

Bilmediğini bilmeyenler, cahilliğin kâbusunda yatıp kalkarken, kâbusu bilmek sanarak tir tir titrerken, bilmenin kendilerini titreteceğinden silkeleyeceğinden korkarak, hala bilememenin adını çok biliyorum koyarak hala o yanlış yolda yürümeyi erdem sayar.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Dil Değil Gönül Eder Kelam

İlahi büyüklüğü anlayarak müşahede edip eğilmek,

rüku ile olmak  dünyada yoktur eşi

Allah'ın kâinatta her an her zerrede her yerde olduğunu bilmek neşesi

Allah c.c. hükümranlığını bilerek fark ederek eğilmektir rükû ruhun gülümsemesi

Olgunluğun sonu secde ile olmak kulun kendini bilmesi Rahman'a yürümesi

Yokluğunun farkında olmak denk olduğu makamda acizliğini bilmesi

Var olana yönelmek nasip olmaz bu âlemde her kula

Sonsuz olana yürümek lisanın şükür ile yaşadığı hayret

Yok, olanın var olanı bilmesi bilinir imanla elbet

Varlığın merhamet ile dolmasını ister beşer

Yaşamayan bedenin yaşaması ile neler görür kul neler

Yaratılış sırrına vakıf olmak ile nura olur kul gark

Dua ile Rahmet kapısına koşmak ile yaşar iman eden kul fark

Bilicin perdesinin nur nur açılması ile kul der Sensin Rabbim

Ya Rabbel âlemin

Dil değil gönül eder kelam

Bütün âleme Rabbim nurunla der olsun selam

Mehmet Aluç - Kul Mehmet-

Gezmesinler

Dua ederken gözlerim yerine ellerim ağlıyorsa

Bilmek gülmesi gerekirken bilmemek gülüyorsa

Anlamak var iken anlamsızlık en önde koşuyorsa

Utanç edep yerine edepsizlik dünyada yaşıyorsa

Çekin hayatın dünyanın fişini karanlıkta kalsın

Bir daha takmayın fişini karanlık neymiş

Peşinde koşanlar anlasın karanlığı ile kalsın

Beyazlığı da siyaha boyayın

Beyazlığın arkasına saklanarak

Akıllıyım diye gezmesinler

Mehmet Aluç

Yürümeyi Bilmek Gerekir

Yalnızlık(Rahman her an bizim iledir, ona varmak lazım yalnızlığını doldurmak için ) bazen açılır önüne sayfa sayfa, içini sabırla şükürle tevekkülle doldurmanı bekler, boş gözlerle bakarsan içini, nefret kin isyan ile doldurursan kazanmazsın, kaybeder yine yalnız kalırsın. Yalnız kalırsan gönlünü nefis, şeytan talan eder viran eder çeker gider…

Yalnızlık deryasında yürümeyi bilmek gerekir bilmiyorsan öğrenmen gerekir, teslimiyet kapısını çal içeriye gir, iman kapısını çal kucaklasın seni, şükür ile rıza kapısından gir gülümsemeler seni sarsın. Kalbin tevekkül deryasında coşsun kaynasın secde ile buluşsun, artık yalnızlık ölmüştür, huzur ve mutluluk seninledir, gönlünü yakan yıkan tüm sözler acılar yok olur çeker gider başını öne eğerek…

 Umutsuzluğun, umudun yeşeren dalları ile açar bir anda, kurumuş çöle dönmüş olan bu çorak gönül toprağında bir anda nasıl açtığına şaşırsın kalırsın ve şükürle Rahman’a ulaşılan yolda yürümeye devam edersin.

Belirsiz cismin, eşkâlsizliğin belirir nur nur… Sabırdır her şeyin başı, bakarken olursun birden şaşırırsın…

Kıvrım kıvrım olan yolların düzlüğe çıkar, şaşırır kalırsın o anda Rahmanın Keremini, Lütfü’nü, ihsanını… Yüceliğini anlarsın şükür edersin. Bilmek lazım, kabul etmek lazım, rıza göstermek lazım, en önemlisi Allah’ın izni ile… Gönül kapısını imana açmak lazım, benliği, nefsi, şeytanı ezmek lazım iman ile… 

Mehmet Aluç

Bilmek

Bilmek

Allah’ı bir bilmek

Allaha kul olduğunu bilmek

Acizliğini hissetmek

Gül kokulu Resul yolunda ilerlemek

Bilinen yolda yolcu olmak yol almak gitmek

Benliğinde sıyrılmak Allah ile olmak

Gül kokulu Resul yolunda ilerlemek ümmet olmak

Kendini bilmek

İnsanların gönlüne girmek

Bekleyiş içinde aradığına erişmek

Ağır adımlarla hayatın yolunda yürümek

İçinde ruhu barındıran beden

İçinde elmastan değerli olanı taşıyan

Kalp, elmastan daha değerli olan

Kendini bekleyen yorgun yollara yürüyen beden

Tüm acıları hisseden kalp

Dostun dostluğuna dost olan

Mazlumun acılarına yaren

Dostun mazlumun suskunluğuna dil olan

Mazlumların hislerine his olan can yürek can olan

Kelimeleri işiten söz olan

Çağrılmadan çağırıldığını bilen dost gibi saran

Sessizliğe ses olan yol açan

Merhem olup yaralara şifa olan

Vuslata dudak olan fısıldayan

Toplayan toparlayan

Ağlayan bedenin gözyaşlarını silen

Tükenen anların anına sabır pınarları gibi akan

Yüce Allah’ın misafir olduğu sığdığı kalp

Yürek

Gönül

Aşkın kapısı

Teslimiyetle Rahman secde ettiren

Bilmek bu olmalı coşmalı

Bilmek benliği yıkmak

Yüce rahman ile olmak

Gül kokulu Resule ulaşmak için köprü

Sevda sözü fısıldayan

Sevda iklimlerine götüren

Yârin yüreğini dilini anlayan

Gülünç ve ciddi yaşamda arkadaş olan

Gönül dostu Mevlana ne güzel demiş:

Hayat hem gülünç hem de ciddidir

İnsanların ölmesi ile yaşamın gülünçlüğü nasıl değişmez ise

İnsanın gülmesi ile yaşamın ciddiliği değişmiyor

Gönül dostu Mevlana

Yaren dost Mevlana

Gönüllere akan

Yol açan yoldaki çakılları dikenleri ayıklayan dost Mevlana

Mehmet Aluç

Konuşamıyorum Sensiz

Aşk kavuşmak mı

Evet

Aşk kor ateşte yürümek mi

Evet

Aşk kendini bilmek mi

Evet

Gönülsüz müsün

Evet

Aşkı bilmezsen olursun gönülsüz

Sensiz aşk olur mu

Sevgili sensiz olur mu

Aşk sizsiz olur mu

Hayır

Konuşamıyorum sensiz

Kelimeler düğümleniyor boğazımda

Kelimeler kayboluyor

Nefes alamıyorum sensiz ve aşksız

Sadece yazıyorum seni yüreğime

Dilim lal olmuş ben sensiz

Aşk bensiz

Ben aşksız ve sensiz

Aşk bizsiz

Gönlümün ucundaki ince sızı

Hayatımın yönü divan sazımım dili

Aşkı yaratan Rahman

Aşk ve sen

Canımsın canıma can katan

Dünyamsın dünyama dünya olan

Gülümsün gönlüme neşe saçan

Sonsuzlukta yol arkadaşım olansın

Ömür boyu sürecek aşk gülümsün

Hasret dolu yollar bitecek

Gül bahçesinde buluşacağız

Aşk ile senli çiçekler açacak

Aşk hiç bitmeyecek

Aşk bitmeyendir

Ahirete göç ederek sürendir

Mehmet Aluç