Dokunmuştu Gönlümüze

 

Ağır yaralı mısralarım

Hecelerim mi bana küsmüş

Yoksa yazmaya mı isteğim yok

Anlayınca bu acı gerçeği

Koştum mısralarla hecelerin başına

Yalnız bırakmaz yakışmazdı

Gönül etrafında gezintisine devam etmeliydi

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Durur muyum beklemeyle

Sevdanın gülümsemesiyle yaklaştım mısralara hecelere

Bir kahve tadında yudum yudum içtim

İçimdeki sevgiyle mısralarımda hecelerim de büyüsün

Vurulmasın vurulan düşler gibi dedim

Mısralar heceler beni buyur etti

Beraber gülümsedik gönülleri yazdık

Gülenlerin güzelliğini yazdık

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Ağır kanamalı geçmesin dedim düşünceler

Hasta bakışları silelim dedik

Ayrı kalırsak birbirimizden gönüllerden

Hangi tabip yaralarımızı sarardı

Bir an bu korku içinde ürperdik

İhanete yer yoktu aramızda

İhanetleri yazarken ihanet etmeyecektik

Kendimize birbirimize gönüllere

Hep bir arada olmalıydık

Birbirini ısıtan sarılan gönüller gibi

Kanatır ihanetler gönülleri

Çaresi zor bulunur

Maskelerle dolaşmaya zaten karşıydık

Maskeye karşıydık zaten

Gülümsedik sarıldık yazdık

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Sahipsiz gönüller gibi sahipsiz kalmak beyhudeydi

Yalnızlıkla ölmek acıydı

Yaklaşmanın huzurunda huzursuzluğa kaçmak zordu

Kara kış kara boran dı karanlıktı

Akarsa gözyaşlarımız

Gözyaşları bunun hesabı verilmezdi

Gülmeliydik birbirimize gönüllere

Buydu amacımız yazmamızın gayesi

Dünyaya gelişimizin amacı

Coşkun ırmaklar nehirler gibi

Gönüllere akarak coşmalıydık

Tek başına mısra ’sız hece ’siz gönülsüz

Aşılmıyordu engeller coşulmuyordu

Mutluluk yaklaşmıyordu

Güldük yazdık

Yazdık güldük

Gönüllerle buluştuk huzura erdik

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yalnızlık Söyler Misin Acep Nedir?

  İnsan! Tepeden-tırnağa, sen arzu, dileksin

  Nefsinde doyumsuz, fakat aşkında meleksin

  Zulmün yüzüne hak denilen silleni çeksen,

  Sillende mühürlenmiş o gayrettedir Allah

  (Bahtiyar Vahap zade-Ya Nedir Allah- şiirinde)

Yalnızlık Söyler Misin Acep Nedir?

Düşün bakalım ey insan

Dünyanın en ağır yükü nedir

Taşırsın sırtında sen kendinden habersiz

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

İnsan gönlünde sevmeyle insandır

Yalnızlık dediğin kendini yiyen andır

Yalnızlık Allah’a mahsus kula değildir

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Eser kıştan borandan bir rüzgâr

Gece gündüz üstüne yağar kar

Gecesi gündüzü her an olur dar

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Gözden akıtır ince ince yaşlar

Eğilir öne kalkmaz başlar

Gönlünde ağırlık yapar taşlar

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Dimdik beli söyleyin odur büken

Ağlayarak hiçbir an gülmeyen

Canlı canlı yaşarken ölüm gelmeden öldüren

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Her düz yolu eder yokuş

Yokuşta insan yaşar yok oluş

Bu değildir büyük bir buluş

Bu kahr oluş yok oluş

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Her derdine ortak bulunmaz

Yanına yaklaşılsa durulmaz

Gönülden vurulsa ona sarılmaz

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Bir dileği içinde saklamaz

Canın içinde gezer cana can olmaz

Hak yolunda gezdirmez aradığın bulunmaz

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

İdrakten uzak eder güldürmez

Ömrü heder eder bitirir gider sevmez

Şafaklara vardırmaz gönlü sevdirtmez

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Kul Mehmet’im bırak bu yükü taşıma

Sen birlikte bire var yalnızlıkla yarışma

Kulun derdine karış hayatına karışma

Gönül vardırmazsa ayaklar hakka varmaz

Hak kulunu sevmezse dünyada yaşama hakkı olmaz

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet 

Hak Batıl Savaşır Çatır Çatır

 

duyan yok ki artık ey sen istediğin kadar bağır

duyan belki mezardadır onunda ömrü bitti yükü ağır

batmakta bir millet iman yok gönülde gel de sen kimi çağır

zulüm dört bir yanda gözler gönüller kör bu hayat böyle değil ağır

böylemi gelip geçecek zulümle imansızlıkla bu asır

masumların feryadı yıkıyor alemi duysana çağırır bangır bangır

yürekler ki ne için yakılır baksanıza görsenize yanar cayır cayır

zalim kurmuş alemin ortasına çadır yokmu diyen yıkılacak o çadır

yokmu duasında düşüncesinde zalim yok olsun diye adım atacak delikanlı çakır

yoksa böyle gelip gitmez iyi kötü belli olmadan ömür bitmez hak batıl savaşır çatır çatır

 

neden boş dünya malı düzeni için insanı üzerler

yüreklerine sokulacak o düzensiz düzenleri için insanları kurşuna dizerler

hakkı olmayan tıprağa neden haksızca edepsizce girerler

ah masum kardeşim Rabbim halini bilir sabırla yola devame et zalimler bir bir biterler

zalim için yola çık çıkmazsan Hakkın yardımı gelmez yoksa insanlığı bitirirler

ey imanlı kardeşim imanki yıkılmaz kalen göster merhametle gücünü  korkup giderler

meydanı çıplak kimsesiz bırakma kardeşim boş görünce zalimler her şey benim derler

okur yazar olmak okumak gerek kuru bilgi ile bizi yıkıp geçer yüzümüze tükürürler

 insanlar namusuyla emniyetiyle bizim iman bizim haydi kuşanalım imanı görsün gözler

yoksa böyle gelip gitmez iyi kötü belli olmadan ömür bitmez hak batıl savaşır çatır çatır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Gelin Gelin Edalı Gelin

Bakın karşıdan gelen geline

Şekerlerde katmış o tatlı diline

Kınaları da yakmış o nur eline

Gelin gelin edalı gelin

Ağır yük altında ezilmesin belin

Bir kuş gibi uçup gidesin koca evine

Mutlulukla varasın gelin koca evine

Denginiz olsun da hep dengi dengine

Nurdan çocukların olsun katasın sevgine

Sevginle bükülmesin kuvvet gelsin kocanın bileğine

Gelin gelin edalı gelin

Ağır yük altında ezilmesin belin

Bir kuş gibi uçup gidesin koca evine

Gülüşünle gelin çilelere çare olasın

Aradığın mutluluğu hep bulasın

Kuruyan çiçekleri ellerinle sulayasın

Yarin gönlünde senden başka çiçek açmasın

Gelin gelin edalı gelin

Ağır yük altında ezilmesin belin

Bir kuş gibi uçup gidesin koca evine

Hasreti yok etsin gülüşünle sevgin

Gönlün dağlar denizler kadar olsun engin

Hiç tükenmesin hep aksın sevgin

Gönlün hiçbir zaman olmasın gergin

Karşılıklı sevginizle zaten ikinizsiniz zengin

Gelin gelin edalı gelin

Ağır yük altında ezilmesin belin

Bir kuş gibi uçup gidesin koca evine

Şimdi sizin tam sevilme çağınız

Hiçbir zaman çıkmasın ağıdınız

Bin bir çiçeklerle açsın gönül bağınız

Aşk coşkusu ile aşk sizin şimdi canınız

Gelin gelin edalı gelin

Ağır yük altında ezilmesin belin

Bir kuş gibi uçup gidesin koca evine

Esirgeme kocandan bir buse

Siz değil kalbi kin tutanlar size küse

Hasret acısı değmesin nurdan göğüse

Mutluluğunuza değmesin hiç kimse

Gelin gelin edalı gelin

Ağır yük altında ezilmesin belin

Bir kuş gibi uçup gidesin koca evine

Kul Mehmet’im der ki eviniz olmasın dört duvar

Arı soksa da acımaz sonuçta bal yapar

Kurumuş toprağı yağan yağmurlar kuraklığı sular

Candan seven gönüller yakan hasreti elleriyle kovalar

Gelin gelin edalı gelin

Ağır yük altında ezilmesin belin

Bir kuş gibi uçup gidesin koca evine

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bu Millet Ve Vatan.

Bu millete layıktır her hürlü hizmet

Bulursa almaz demez bu ganimet

Vatan için oluyor gözün kırpmadan şehit

Her türlü güzelliğe layıktır bu millet

Batı  utanmadan der medeniyet içi dolu kahır

Hem batı hem medeniyet duymaz sağır

Üstümüze saldıkları belalar sanmayın ağır

Her türlü güzelliğe layıktır bu millet

Yıkarız onları yaşadıkları olur kahır

Sokarız onları yaşadıkları yer olur ahır

Osmanlıyı yıkamadı kimse bin asır

Her türlü güzelliğe layıktır bu millet

Ülkemde herkes birer olmuş bahadır

Yıkarız düşmanı yıkarız çatır çatır

Âlemde yeniden kurulur açılır yeni bir çığır

Her türlü güzelliğe layıktır bu millet

Ey düşman ovayı yaylayı ederiz sana dar

Nefesin kalmaz çıkmaz hiçbir zaman

Kaçacak yer bulamazsın dilersin aman

Her türlü güzelliğe layıktır bu millet

Ne çizgiler çektiler çizdiler hepsi silindi

Milletim kimin niyeti nedir gerçek bildindi

Birlik beraberlik kardeşlikle güldüler efendi

Her türlü güzelliğe layıktır bu millet

Karanlıkla gelenler gömeceğiz sizi karanlığa

Soluksuz kalınca kalacaksınız çığlık çığlığa

Sizi maşa diye kullananlar yıkılacak kaçsa da uzağa

Her türlü güzelliğe layıktır bu millet

Ufuklarda kardeşlik türküsünün sesi gelir

Mavi denizlerin maviliğinde cennet ötelerde eser gelir

Ufuklarda cenge çıkmış kardeşim koşar gelir

Her türlü güzelliğe layıktır bu millet

Bugünüm az zorsa yarınım kolay olacak

Vatan toprağında hilalin rengi solmayacak

Ölür Milletim esaret ile yaşamı olmayacak

Her türlü güzelliğe layıktır bu millet

Açılmış mavi sulara milletim yelken

Şahadet ufukta gelirse demez daha erken

Şahadete vatan için koşarken gülerken

Her türlü güzelliğe layıktır bu millet

Damarlarımızda kan dökülse o vatandır

Vatan uğruna gönülde akan hep kandır

Mezarda şehit olarak yatan atandır candır

Her türlü güzelliğe layıktır bu millet

İnsan haini bu vatanı satandır

Vatanı satanı milletim cehenneme atandır

Bir ağlayan görse onunla ağlayan dert ortağı olandır

Her türlü güzelliğe layıktır bu millet

Kul Mehmet’im yıkılmaz vatan gelse de binlerce akın

Milletim der haydi imanı göğsünüze takın

Şahadet varsa ucunda cennet bize olur yakın

Her türlü güzelliğe layıktır bu millet

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Medeniyet Ah Medeniyet-1-

Medeniyet ah medeniyet

Ar namusla süslenir isen ne güzel olur

Ah seni soyar soğana çevirirler

Çıplak kalırsın üşürsün bilirim

Ah seni taşıyamayanlar

Kucağa almayanlar

Yerlerde süründürenler

Bilmez insan sensiz neler gelir başına

Üzerinde yük gibi taşıyanlar

Taşıyamayanlar

Bir beden büyük

Ya da dar gelen medeniyet

Sus ağlama

Anlarım halinden

Bilirim solan güllerinden perişansın

Ah medeniyeti taşıyamayanların ağır yükü

Ah onların adımları sokaklara ağır gelir

Taşımak istemez ah ne zor gelir

Şehrin sokakları bu ağır adımlarla çöker

Ah mevsimler sizlerinde rengi değişir

Ah medeniyetsiz'lerin ağır yükü

Sizi de yıkar

Onlar ki sert granit taşları ezer

Sizler nasıl dayanırsınız

Ah asırların öldüremediği

Güzel çınarlar sizlerde solar'sınız

Sınır iklim taşımadan

Yok, olan edepli

Namusla süslenmiş

İman ile örtünmüş medeniyet

Neredesin? Nereye kayboldunuz?

Gün dönümü yine geldi

Hala o şen türkülerin söylenmiyor

Ayaklar çıplaktı gezerdi sokaklarda

Sen ey kaldırımlar

Şehrin sokakları o insanlar ne kadar hafif

Kalırdı yürürdü üzerinizde

Siz şehrin sokakları

Ölmez hayatın sırrına

Erişmiş gibi

Siz onlardan önce uçar'dınız

Sevinçle

Ah olgular param parçasınız

Kanıtınız var

İnananlar az

Ah algılama eksikliği

Ah duruşlar

Suratınız beş karış

Yüreğinizde acıdan parçalanmış

Yurtlar mı saklı

Sukutun çığlıkları

Cidarları parçalarsınız

İnsanlar parçalanmaz

Duymaz

Mahkûmiyetin kurbanı olan

Şehrin sokakları

Kaldırım taşları

İnsan yükü ağırdır

Kulakları da sağırdır

Yakıp yıkmaya da hazırdır

Değmedi sana bir güzel kalemin ucu

Medeniyetin var mı suçu

Kendine iyi bak

Sendin ak

Tek dişi kalmış

Canavara döndürdüler seni

Sen sokul yamacıma

Yorgunsun

Ben taşırım seni omuzum da

Bakma çok durgunsun

Merhametin yolu uzun

Yıkanırız denizinde

Yağar üzerimize Rahmet

Sus ağlama

Nar'ımız büyük

Senle olmaz karımız küçük

Taşıdın ecdadımı cihana

Cihan seninle güldü

Sendin varımız

İmanın gölgesinde gezerdin yarınımız

Düşlerin sislerle kaplı bilirim

Takıl koluma

Yürüyelim yan yana

Bakma sen seni taşımaza

Seninle yanmaza

Mevla'm yanımda

Yardım eder

Alır ey sokaklar yükümüzü

Mevla'm kerimdir

Biter inkârcı düşünceler sözler

Çıkarız açığa seninle

Biter karanlıklarda

Işığa çıkmama cezan

Sana bu cezayı verenler yok olur

Seni gizleyenler gizli olur yok olur gider

Sil gözyaşlarını

Dur ben sileyim ellerinle

Sen ağlama

Mehmet Aluç

Cidar: Duvar