İsterdim Desin Gitme Yanımda Kal

Haydi, seni seviyorum desene

Evlenelim seninle bu sene

Her gün bakayım o gülüşüne

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Yeni aşk gibi yüreğimde essene

Ayrılık kapısına dikkat etsene

Seviyorum seni diye haydi gelsene

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Seni bekledim ben yedi sene

Haydi, biraz bana gülümsesene

Uzak kaçarak yanımda gitmesene

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Bırak artık yaşadığın kuşkuyu

İçine düşeceğindir o kör kuyu

Bırak artık ne olur kuşkulu huyu

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Ya sev ya da bitsin bu oyun

Düğünümüzde keseceğim üç koyun

Yüreğindeki kuşkuyu bırak artık soyun

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Kul Mehmet’im sevdim oldum abdal

Kırıldı gönlümdeki cümle dal

Var artık kendi başka diyarlara sal

Evet demedi bana ceylan gözlüm

İsterdim desin gitme yanımda kal

Evet demedi bana ceylan gözlüm

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kuşkuları Yakacağım Bedeninde

Hatırlayamadan yaşamak

Yaşamadan koşmak

Umursamamanın karyolasında yatmak

Doğum sancısına eşlik etmek

Oradayım ama oraya ait değil gibi

Buradayım burası bana ait değil

Ait olmadığım anın karanlığında

Anın karanlığında kayboluyorum

Ama buradayım kaybolan düşlerim

Kuşku yüreğimde bir saplantı

Oradayım kuşkunun içinde

İkna etmenin dışındayım

Karanlıkların silsilesinde dolaşan

Ben olmayan benin dışında

Kayboluyorum

Kaybolan ben değilim düşlerim

Ayaklarımın izinde koşarken

Kayboluyorum

Nedensizliğin vurgusu belirsiz iken

Çözemediğim dünyamın içinde kayboluyorum

Naftalin kokan sokaklarda

Kaybolan ben değil düşlerim

Arıyorum

Kaybolmuşluğuma dalarken

Bütünsellik ararken

Yansımayan bendeki benliğimin

Katran karası gözlerinde kaçan

Düşlerimi arıyorum

Bensiz gezen

Bensiz var olmaktan uzak

Ürkekliği ile kaçan

Azgın sularda boğulmaya terk edilmiş gibi

Boğulmanın nefessizliğin de

Boğulmaya mahkûm düşlerim bensiz

Beni yorarken benden habersiz kaçan

Kaçma gel koynuma

Umursamamanın karyolasında

Artık yatmayacağım

Kuşkuları yakacağım bedeninde

Gözlerimde bedenime ak

Düşüncelerimle seviş

Yeniden doğ düşüncelerimde

Kaçma bende olmayan benden

Anlamanı sağlar mı bendeki belirsizlik ifadesi

Hatırlayamamanın sancısı ile

Uykuya dalıyorum

Gel uyandır beni düşlerim

Ya da bırak sensiz hiç uyanmayayım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kul İman Etmeyi Bile

Kul iman etmeyi bile

Nefis şeytanı defedebile

İman ile hayatta güle

İman eden Melekler ile güle

Yeryüzü denen küre

Kula verildi belli süre

İnşallah iman ile gide

İman eden Melekler ile güle

İmandır hayata ömre formül

Dertlere sabırla ede tahammül

Kula iman ile gerek tekâmül

İman eden Melekler ile güle

İman ile biter kuşkular

İman ile başlar coşkular

İmanla başlar doğrular

İman eden Melekler ile güle

İman ile kolay olur dünya işin

Cümle insanlar din kardeşin

İman ile olsun dünya da dirilişin

İman eden Melekler ile güle

İman ile dualar semaya yükselirken

İman ile ol nefis şeytan gönülleri delerken

Hayat yolunda iman ile gül ölüme giderken

İman eden Melekler ile güle

İman ile ol ey kul sonra deme yanılmışım

Eyvah nefis şeytana deme kapılmışım

Zor günümde Yüce Allah’a iman ile deme koşmamışım

İman eden Melekler ile güle

İmansız olan olmaz medeni

İman ile olan olur hakiki medeni

İman mutlulukla sarar bedeni

İman eden Melekler ile güle

Haydi, iman ile nefis şeytanı kovalım

Zalim olana iman ile koşarak çatalım

İman ile merhametin kapısını açalım

İman eden Melekler ile güle

Kul Mehmet’im uymayalım nefsimize

İman ile mutluluk gelsin cümlemize

Salih amel iman ile girelim cennetimize

İman eden Melekler ile güle

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Tekâmül: Olgunluk

Tahammül: Dayanma

Ezgi Dolu Bakışınla

Beni sana sürükleyen ruhumu okşayan rüzgâr mıydı

Yoksa benim gönlümün güzelliği miydi bilinmez

Buzdan kafesimde ömrümü tamamlar iken çıktın karşıma

Ufukta kuşların kanadını okşarken sen yüreğimi ısıttın

Aramızda oturan beni esir eden buzdan kafesimin kilitlerini açan

Buz tutmuş ejderha gözü ile bana bakan yarınıma ışık olan sen ne güzel geldin

Beklentilerim

Zaman yerine geçen asırlar

Hamile ve doğuran bir kadın feryadı düşlerim

Karamsarlığımın imgesi

Lezgin olmayan adımlarım

Ürkütücü'lüğümün anlamsızlığı

Bir anda gelişinle yok oldu

Kuşkum ile yanına sokuldum

Tutkum akrep gibi sokar iken bedenimi

Tümülüs gibi yüksek Toroslar gibi gönlüme girdin

Anadolu oldum Trakya orta Asya oldum gönlünde

Tek düze doğal yapısının güzelliği ile süsleyen, 

Anadolu gibi ömrümü süsledin bakışınla

Kendimi bir anda holde gözlerine bakarak buldum

Arsız şehirlerim sokaklarım yok oldu

Lirik kaderimin kalem seslerini duydum o anda

Saçlarının Lüle’sinden tutundum

Dağlar sisli ovalar bahar çiçekleri ile açtı

Sevgi kırlangıçları başımızda uçarken

Öptüm dudaklarında asırlık bir öpüşle

Meteor hissizliğimi gökyüzüne fırlattım

Bir seyyah gibi damarlarında dolaştım

Sende bir Leyla misali damarlarımda coştun

Aştık tüm sarp yokuşları bir solukta

Sıcak iklimlerin sıcaklığı ile tenimiz sevgiye doyunca

Kelebek kanatlarımızla usulca yeryüzüne indik

Ezgi dolu bakışınla el ele yenidünyamıza doğru yürüdük

Mehmet Aluç