Hayat ile Muhabbet

Ey hayat elinde saplı bir kürek

İçinde var mangal gibi bir yürek

Kimisi dedi neye yarar bu yürek

Kimisi dedi zalimin defterini dürek

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin kolay geçimle sefayı

Kimisine verdin zor geçimle sen cefayı

Kimisine verdin bulanık kafayı

Kimisine gösterdin aynayı Konya’yı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin az biraz anlamayı

Kimisine verdin hiç anlamamayı

Kimisine verdin sen ayık kafayı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin öbek öbek balı

Kimisine verdin bol ahu zarı

Kimisine verdin sen bir avuç darı

Kimisine verdin kucak kucak varı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin sen bol bol efkârı

Kimisine yaslattın arabeskten duvarı

Kimisine verdin sen en güzel anları

Kimisine kimisinden aldırttın canları

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisinin yolunu uğrattın güldüren feleğe

Kimisine üstüne giydirdin çile dolu yeleği

Kimi ekti aldı ekin taşıdı onca yüreği

Kimisinin eline verdin taşıyamadı küreği

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisini ulaştırdın hayat denilen gerçeğe

Kimisinin yolunu kapattın ulaşmadı feleğe

Kimisini kavuşturdun gönlündeki gonca çiçeğe

Kimisi durdu boş boş baktı elindeki keleğe

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Ey hayat sen ne güzelsin önümüze serdin eser

Kimisi alır sever kimisi alır kökünden keser

Kimisi sevgi ile olmaz olur bin beter

Kimisi sabır etmez sana der artık yeter

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Ey hayat sen Rahmandan bir yolsun

Seni bilen hakkın yolunda dursun

Kullar arasın sabırla seni bulsun

Sen imtihan için gönderilen nursun

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Seni anlayan anladı sana hayatım dedi

Kimisi nefis şeytana uydu kafayı yedi

Üç günlük dünyada bu kavga niyeydi

Bu dünya bir imtihan dünyası bileydi

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Yaratana çok şükür bizimle varsın

Bazen ağlarsak sen Rabbim emriyle saransın

Derdin içine Rabbim emriyle şifaya varansın

Rabbim git kuluma sarıl deyince saransın

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Sen değil Rabbim ver dedi sen verdin

Kimimizin önüne altınları bolca serdin

Kimimizin önüne sen gümüş pul verdin

Altın verdiğinin ağırdı imtihanı şaşırdı kaybetti

Gümüş pul verdiğin sabır etti şükürle rahat etti

Rabbimdir her şeyin iyisini bilen kulu analiz etti

Kimisine verdin altın aldı şükrü yol bilmedi

Kimisine de dedin sana layık değil pul şükür etti

Kul Mehmet’im anlasın seninle varları

Anlarım yaz gününde yağdırırsan karları

Anlarım yolun sonu gelmiştir yakını

Hazırlarım inşallah sonsuz hayata çıkını

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Can Olmaya Geldim

Yüzümü sürdüm gönül dergâhına ben geldim

Yalnız başıma kalıp yolda düşmemek için

Bu dünya ah yalandır onu da ben bilirim

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Üryan geldik bir parça bezle işte gideriz

Bizler birbirimizi sevmezsek ne ederiz

Muhabbetli olmazsak nefsi nasıl ezeriz

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Gönül ver gönüllerin candan o bakışına

Varmalı bu gönlüle dost gönlün akışına

Değer vermeyiz bizler nefsin boş alkışına

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Kırmayız hiç kimsenin gül kokan hatırını

Solmak istersen dostsuz yıkarsın yarınını

Muhabbeti can dostla kur yıkılmaz yapısı

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Kara toprak olacak bir gün bu canlı beden

Söyleyin canlar nedir insanı candan eden

Aşk muhabbet hak yolda aşk değil mi var eden

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Ey canlara can olan dostum sen bakışımsın

Her iki cihanda sen benim candan canımsın

Sensiz kalırsam eğer kanayan bir yanımsın

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Kul Mehmet’im muhabbet olsun senin kolunda

Hak dostun tutar seni yanlış dünya yolunda

Sen var muhabbet için canla bulun yanında

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Varalım Haydi Gönül Almaya

 

 

 

Gönül ola gönül ’ün kadir kıymeti bile

Muhabbetin yurduna coşkusu ile vara

Gönülleri candan o muhabbetliye sara

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

İnsan düşünce dara muhabbetli dost sara

Ya da muhabbetle can dostuna hemen vara

Silinsin muhabbetle gönüldeki tüm kara

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Çekerken gönül dertle çaresizlikten nara

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Dertten kederden uzak canlarım kalasınız

Canlara varıp candan canları bulasınız

Bir ömür boyu dostla dost gibi kalasınız

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Gönüllerin muhabbet gönül tahtı kurulmuş

Gönüller muhabbetin şavkına da vurulmuş

Tüm dertler sıkıntılar unutulmuş sarılmış

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Kollarsa sarmak için kocamanda açılmış

Dostlar geliyor diye herkes yola çıkılmış

Muhabbetin sofrası otağları kurulmuş

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Gönül yurdunun taze çiçekleri açılmış

Ne güzelde gönüller birbirine sarılmış

Dosttan ayrı kalanlar eyvah ki yanılmış

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Muhabbetle silinir paslanmış gönül pası

Muhabbettir bu gönlün açık duran kasası

Gelen doldurur onu ihtiyaç duyan varır

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Muhabbettir bu gönlün tatlı şekerden dili

Serinletsin seherde esen muhabbet yeli

Sevsin herkes yazan bu mecnun gibi kel keli

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Uzansın dostun garip uzaktakine eli

İşte böyle söylerim dinleyin siz bu keli

Bazen güzel olanı dost sözü dinlemeli

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Bu can gönülden cümle can gönüllere selam

Tatlı konuşsun diller tatlı çıksın her kelam

Gönüller hak yolunda yoluna etsin devam

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Kul Mehmet’im biz dosta vardık unuttuk gamı

Muhabbet için açtık kapı verdik selamı

Muhabbete biz doyduk gönüldür dil kelamı

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bugün Cuma Müminler

Bugün Cuma müminler bayram günümüz

İman eden kula bayram imanıyla her günümüz

İman gönüldedir bakınca görünür onun izleri

Kendi gök kubbemizde nura gark olur gönlümüz

Cumanın vaktinde camilere koşarız

Hakka ibadet eder nuru ile coşarız

Cumadan sonra muhabbetle gönüllerde buluşuruz

Kendi gök kubbemizde nura gark olur gönlümüz

Cumadan sonra herkes düşer rızık peşine

Kullar kavuşur huzur ile gönülde neşesine

İnsanlar oturur gönüllerdeki sevgi gölgesinin de

Kendi gök kubbemizde nura gark olur gönlümüz

Cumaya gitmeyenler huzura neşeye ermedi

Gözlerde akan yaşlarını muhabbetle silmedi

Günlerden hangi gün bu günün önemini bilmedi

Kendi gök kubbemizde nura gark olur gönlümüz

Bizim iman vatandan başka neyimiz var

İman kardeşlik vatan olmazsa dünya bize dar

Var durma varsa yolda kalmış bir perişanı sar

Kendi gök kubbemizde nura gark olur gönlümüz

Cuma günü ümmetin birlik dirlik hal hatır sorma günüdür

Bu değerleri bilmeyenler o gönüllerini öldürür

Rahman kendisine koşan gelen kullarını güldürür

Kendi gök kubbemizde nura gark olur gönlümüz

Birlik kardeşlik imanımızla aşılmaz dağları aştık

Darlık sıkıntı günlerimizde birbirimize kenetlendik yanaştık

Gönüllerin derdine ortak olduk gülümseyerek bakıştık

Kendi gök kubbemizde nura gark olur gönlümüz

Cuma günleri nurla dolar gönüller silinmez izleri

Rabbim bu iman kardeşlikle ayıranlara karşı korusun bizleri

Haydi, her Cuma gelin camiye muhabbetle dolduralım gönülleri

Kendi gök kubbemizde nura gark olur gönlümüz

Nurlar gark olsun gönül ile ev hanenize

Melekler hayran olur camiye gelişinize

Zalimler kıskanır gönül Gönül’e gülüşünüze

Kendi gök kubbemizde nura gark olur gönlümüz

Haydi, Rahmana gönüllere olalım biraz daha yakın

Nefis şeytan gıybetten aman sizler uzak dur sakının

Bunun için Rahman vermiş kuluna izan şuur ile akıl

Kendi gök kubbemizde nura gark olur gönlümüz

Kul Mehmet’im Cuma günü Müslümanların bayramıdır

Cana can olan Müslümanların bir arada buluşmasıdır

Dert sıkıntıların defi için gönüllerin derman olmasıdır

Kendi gök kubbemizde nura gark olur gönlümüz

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Yolumuzu Gözler

bakalım kul mehmet bugün ne söyler

gönülde dost ile olmayı muhabbeti özler

hak yolunda gözlerimiz her an açılsın ister

yoksa toprak muhabbetsiz yolumuzu gözler

yapılsın muhabbet meclisine demli çaylar

hak yolda hak için yürüsün el ele canlar

boş dünya malı için akıtılmasın kanlar

yoksa toprak muhabbetsiz yolumuzu gözler

söyleyin kul imansız muhabbetsiz bu ömrü neyler

hak yolda imanla kul yürümezse bu ömür kimin beyler

bazı şeyler bir anda anlaşılmazsa sonra anlar kimler

yoksa toprak muhabbetsiz yolumuzu gözler

bu ömür imanla yürür bahara

şeytan nefis boşa tırmandırır duvara

sen hak yolda giden imanlı kul ara

yoksa toprak muhabbetsiz yolumuzu gözler

bu alemde çekilmeyelim kenara

yalnız kalırsak hep düşeriz dara

gönülde açmayalım iyileşmez o yara

yoksa toprak muhabbetsiz yolumu gözler

kul mehmet'im mevlam güzel eyler

kullarını imanla yolunda görmek ister

cennet ucuz değil çalışmadan kul boşuna ister

az merhamet az gülümseme imanla ol

mevlam bir yol gösterir bakarsın önce dünyadır cennet

yoksa toprak muhabbetsiz yolumuz gözler

Mehmet Aluç-Kul Mehmet