Gülşen Etsen Ömrümü.

Aşkın bende bırakmadı ki mecal

 Yakar bakışın bu sinemi ne hal

Sineye çekilmez aşk bilirim ah

Gülşen etsen ömrümü ne olur yar

Aldanma derim gönül o gülüşe

Gitme peşinde sen olursun köle

Sevmek için eyleme sen acele

Gülşen etsen ömrümü ne olur yar

Karşılıksız sevmenin derdi çoktur

Yar sevmezse bunun dermanı yoktur

Esen bu ayrılık rüzgârı kordur

Gülşen etsen ömrümü ne olur yar

Gönlüm mecruh eyledin sen ey zalim

Bilmem ne olacak benim bu halim

Gönül yandı kül oldu yok hayalim

Gülşen etsen ömrümü ne olur yar

Emanet bu canı sen ettin viran

Gülersin dedim belki bana bir an

Salınarak gezme ne olur utan

Gülşen etsen ömrümü ne olur yar

Aç gönül kapını bak bahar oldu

Gönül bağında bak güllerin soldu

Bir gün dedim bak aylar yıllar oldu

Gülşen etsen ömrümü ne olur yar

Gönül bağında öten bülbül öldü

Elvan elvan açan güller döküldü

Kapında bekledim belim büküldü

Gülşen etsen ömrümü ne olur yar

Aşk ile sevende olur kişilik

Aşk ile sevmeyende var aksilik

Aşk ile konuşmalı dil iyi bil

Gülşen etsen ömrümü ne olur yar

Dinle sen beni al aşktan bir damla

Ayrılıkla yakma zehirden gamla

Belki seversin beni sen zamanla

Gülşen etsen ömrümü ne olur yar

Kul Mehmet’im tüm dağlarım yıkıldı

Beni sevmeyeceksin anlaşıldı

Ömür bu çoğu gitti azı kaldı

Gülşen etsen ömrümü ne olur yar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İnsanın Gençlik Çağları

Ah ne zordur insanın gençlik çağları

Sırtını vursa sanki yıkacak sanki dağları

Ne varsa ekmiş türlü meyveleri gül kokuyor bağları

Yoktur geçim derdi,

Tek derdi jöle ile sokakların güzel kızları kaldırımları

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Gönlünde silemez saramaz gönül yarası

Cebinde olmazsa da ne eder arar bulur,

 Cebindedir cigara parası

Gece geç gelir yığılır koltuğa

Sabah geç kalkar sanki evin ağası

Yüzüne gözüne bulaştırır gönül kapısın kapatır,

 Yüzüne sürer karası

Kırıla kırıla yamalı bohçaya dönse gönlü,

Her kırığı yine sarmazsa da unutur iki nefes arasında

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Çözer gömleğin düğmesi,

 Yarışır rüzgâr ile giyer renk renk

Her gördüğüne âşık olur bir anda unutur,

Sevdiği ne renk sanki yoktur ahenk

En sonunda bulur sevdiğini,

O ışığın yansımasıyla beden hayatı dirilir

Güzelleşir dünyası sefa bulur, aşk ile tazelenir ömrü

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Çoğu zaman itaatten uzaktır,

Yanlış gider saati her yürüyüşünde

Kapalıdır izanı anlamaya kelimeleri,

Şaşkın kendi şaşkın bellidir gelişinde

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Sel olur taşar gönül kıymetin bilmez,

Eyvah’lar ile yaşar görürsün gözlerinde

Gezer uykusuz arkadaş peşinde kahvede,

Dünya ile uyku arasında kalmış anlarsın saçmalamasında

Yerini bulur eşin gönlünde sahiplenir erkek olmuştur

Üçer beşer öğrenir her şeyi,

Siler gönlündeki gençlik çağları yanlışları

Baba olur anlar kendisini güler geçer,

Gönülden sarılır hayata öğrenir bağlılıkları

Anlar insandır beşer

Her şeyi anlar üçer beşer

Dertlerin bağrını gülümseyerek koşarak deşer

Senelere bölünür anıları yaşlanır ağrılar yolunu keser

Mehmet Aluç

Atışmalar

Halimiz Allah’a ayan

Sen Allaha dayan

Nefis şeytan

Ayağın altında kayan

Yanmaya dayan

İmanla eğilsin kafan

Elinde olmasın sapan

İman ile secdeye kapan

İman ile olsun hayân

Tövbe ile Rahman kapısına dayan

Merhamettir gönüllere konan

Nefret kindir ölüm ile solan

İmandır ölüm ile coşan

Kardeşim şehir der ne güzel

O şehirle imanın ile olur güzel

Mutluluğu yaşamak sana özel

Ne güzeldir sendeki iman ne güzel

Baktım ben aya

İman ile çıktım yola

Sen gelirsen yaya

Koşarım sana atlaya zıplaya

İnsanın olur derdi

Kurt kuzuyu yedi

Bunu gören görmedim dedi

Görmedim dedi yenilen kuzular kimin dedi

Görenlerde o kuzular senindi dedi

Mehmet Aluç

Shakespeare cevap

Shakespeare demiş ki

İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için sevmekten 

Sevilmeye layık görmedigi için sevilmekten 

Sorumluluk getirecegi için düsünmekten 

Elestirilmekten korktuğu için konuşmaktan 

Reddedilmekten korktuğu için duygularını ifade etmekten 

Aslında yasamayı bilmediği için ölmekten korkuyor. 

Bu dünyada kaybedecek neyimiz kaldı

Yüzlerce insan madenlerde ihmal yüzünden ölüyor

Alın terinin karşılığı verilmiyor üzülüyor

Kazandığı üç kuruş ile evini geçindiremiyor kahr oluyor

Sevilmeye gelince

Geçim derdinden sevmeye vakit mi kalıyor

Ay başını getirmek için günde kırk kılığa giriyor

Ek iş ile eve gece yarısı geliyor yorgun yatağa giriyor

Sevmelere zaman mı kalıyor

Sorumluluğa gelince

Namusu ile ülkenin namusunu

Yetim hakı yenilmesin diye gözü yetimin malını korumakta

Haksızlık olmasın diye yüreği ağzında

Her zam ile cebinde eriyen maaşı ile küçülen

Lakin haksızlık yapmamak için iki eli yüreğinde

Düşünmeye gelince başka düşünmeye vakit kalmıyor

Düşününce de sandıkta mezara gömüyor

Haksızlık yapmayalım yani

Eleştiri yapılyorda ne değişiyor ülkede

Eleştiriyi dinleyen kim

Sen konuş sen dinle

Korkmaya gelince çok yanılıyorsunuz

Korkmayız kelle koltukta yaşarız

Ülkemiz için canımızı feda ederiz

Duygulara gelince

Geçim dünyasında duygumu kalmış

Patron çalışanını

Zengin ülkeyi

Söz sahibi olanlar bunları korudukça duygumu kalıyor

Zaten tüm istekletimiz seçimden sonra red oluyor

Eş çocuğun istediğini almak içinde maaşımız red ediyor

Yaşamaya gelince adam gibi namusumuzla yaşarız

Ölüm gelincede Allahın emri der korkmadan gideriz

Biz ne dini red ederiz nede alın terin kazancına göz dikeriz

Ne de ölümden korkarız

Ölümden ülkeyi soyanlar

Zalimler

Haksız kazanç sağlayanlar korkar

Namuslu vicdanlı insanlar ölümden korkmaz

Mehmet Aluç