Rabbime Şükür

Geceden sabaha çıkaran Rabbime şükür

Karanlığı aydınlık nuruyla aydınlatandır Rabbim

Karanlık fikri nuruyla aydınlat kalbim

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbime şükür

Kuru olanı canlandırandır Yüce Rabbim

Bahar gelince canlılık verir kâinata

Bin bir nimetle donamış baksana fıtrata

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbime şükür

Gör bak bizlere verilen bin bir fırsata

İnanamazsan şöyle bir bak sen etrafa

Günah işleyene tövbemle gel der bertaraf’a

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbime şükür

Hak yolda hakka yürü haktan ol sen bitaraf

Nefis şeytan günaha batırsa da var gel der ederim af

Bir an daldınsa Salih amelle kazan der bol bol sevap

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbime şükür

Bak şöyle etrafına senin için yaratıldı bu dünya

Bil dünya ile değerini artık iman et hakka anlaya anlaya

Dünya yalan olsa da doğru ile doldur anlat her canlıya

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbime şükür

Gözden akan yaşla yalvar var Hakka ağlaya ağlaya

Hayatın seni dertle hoplatsa da hoplaya zıplaya

Dert kul içindir bir diriliş varıştır
 Hakka varılıp sarılmaya yarıştır

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbime şükür

Hayat bir varıştır bir noktadan bir noktaya

İlk noktadan son noktaya hakka varıştır kul korkmaya

Korkutan olsa da hakkın verdiği güçle yok et var oraya

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbime şükür

Kul Mehmet’im istediğin varsa Rahman’dan sen iste

Ömür bitiyor yürü durma hak yolda aheste aheste

Ömür bir anlık hayat bir anlık bitendir bir nefeste

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbime şükür

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Beni Kül Etme

Başına bağlamış oyalı yazma

Kurban olam güzel karşımda suskun durma

Halim nedir diye sen sorma

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Beni sevmezsen bu gönlüm yanar

Yüreğim ağlar derinden kanar

Gurbet illere salma gönlüm sensiz ağlar

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Aşkın yakaladı yakar sinemi

Gel gir gönlüme yakma sinemi

Uzatırım sana tut ellerimi

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Bir buse versen dudaklarından

Güller açıyor taze taze yanaklarından

Yaklaş yanıma uzaklaşma kollarımdan

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Aşkla seven gönüller ağrımaz

Aşkla seven gönül gece gündüz ağlamaz

Aşkla seven sevdiğinden kaçmaz uzaklaşmaz

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ah Gülşen Az Biraz Gülsen

Az Gülşen az biraz gülsen

Gülsen de gönlüme girsen

Seni gönlümde görsem

Seni candan ben sevsem

Gül gülüm gül biraz gül yanağı kiraz

Yanağından kiraz az ver biraz

Eksilmez verirsen bu yaz

Al ismimi gönlüne kaz

İsmin Gülşen benimle sen hep gülsen

Ah Gülşen ah Gülşen

Ben şiir okusam sen gülsen

Şiir dinlemeyi okumayı sevdiğini söylesen

Gelip gönül sarayıma girsen

Seni sevdiğimi ah bir bilsen

Benimle bir ömür boyu gülsen

Kollarıma gel sarıl desen

İsmin Gülşen benimle sen hep gülsen

Ah Gülşen ah Gülşen

Benimle sen evlensen

Bana biricik sevgilim desen

Dudaklarında öpücüklere beni öpsen

Öpsen öpsen beni sevsen

Gönlüme gülleri diksen

Kul Mehmet’i hep güldürsen

Şiirlerini sana yazarken hep şiir gözlerinle baksan

 Şiirler gibi gönlüme gülümsesen

İsmin Gülşen benimle sen hep gülsen

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Ereyim Muradıma

Ereyim Muradıma

Gizli gizli otururdum gönlümün köşkünde

Seni gördüm çıktım hemen ben meydana

İsmini zikrederken gönlüm senin peşinde

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Yüreğime gamı yükleme gülüşünle gülsün

Gurbet ile gönderme yanında kalsın ölsün

Gözlerini sakla gönlümde mezarımda seninle görsün 

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Durulayım yanında bulanık akıtma beni

Cefalar çektirtme devan ile yaşat beni

Gireyim gönlüne dünyaya doyan eyle beni

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Keder ile yandım gülüşüne vuruldum

Akmayan bir pınardım okyanus oldum aktım

Kurumuş bir daldım çınar oldum sana uzandım

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Susuz bir ovayım gönlün ile sula yar beni

Kurumuş bir çiçeğim gönül içine al yaşat beni

Yolunu kaybetmiş bir aşığım tut elimde yolum ol benim

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Kul Mehmet’im gel gir gönlüme saraylar yaptım

Bu garip gönlümü aldım sen gönlüne sattım

Al beni gönlüne seven yap yoksa ben battım

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

      

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Anlayamadım

Düşündüm bana neden uzanmadı hiç elin
Seni sevmiştim bana olmuştun sende gelin
Beni sevecektin sen neden küstün sen bana
Bunu anlayamadım çileni çektim durdum

Aynı his duygularla yola çıkmıştık oysa
Keşke bu yaptıkların hepsi numara olsa 
Beni yeniden sevsen yüreğim senle dolsa
Bunu anlayamadım çileni çektim durdum

Madem sevmiyordun sen neden gönlüme girdin
Yaşarken bu dünyada beni neden öldürdün
Allah rızası için neden hiç güldürmedin
Bunu anlayamadım çileni çektim durdum

Yoksa  ben söylesene  seni boşa mı sevdim
Sen seviyorsun diye boş yere mi ben güldüm
Kaderim dedim razı oldum seni hep sevdim
Bunu anlayamadım çileni çektim durdum

Olsa olsa imtihan budur dedim hep sevdim
Gülmen için gönlümde olanı sana verdim
Gözlerimle gönlümle yansa da kabul ettim
Bunu anlayamadım çileni çektim durdum

Kul Mehmet’im mağdurum tatlı gülümsetmedin
Allah rızası için neden hiç güldürmedin
Neden hep sevdiğimi bildin biraz sevmedin
Sen  beni sevmesen de ben seni inan sevdim

Mehmet Aluç– Kul Mehmet-

Söyle

Söyle güzel söyle nedir bu naz

Bana şöyle gülümse biraz

Seni seviyorum deme sakın az

Gezdiğim sokakları gülümset biraz

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Kendini bulunmaz Hint kumaşı sanma

Az gülümse nedir sendeki bu muamma

Sevdiğin kadarından fazlasını bende umma

Gel yanıma ayrılığa göz yumma

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Benim gibi sende kıymet bilsene

Haydi, benim gibi az gülsene

Çok olmasa da az beni sevsene

Seni seven yüreğimi ezmesene

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Ne olur bu sevgimi geri çevirme olur günah

En sonunda pişmanlıkla dersin eyvah

Aşkı yaşamak için vermiştir yüce Allah

Haydi, gel bana diyelim bismillah

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Söylesen nedir sendeki bu fiyaka

Yaptığın yakışmıyor baksana hakka

Al bu gönlümü gönlünde sakla

Sevmiyorum diyorsun sen ne hakla

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Vuruyorsun beni haksızlık denilen okla

Aşkı al gönlüne uyandırmak için şokla

Niyetin nedir çıksın ağzındaki ıslanmayan bakla

Seviyorum seni ben bak gör hayranlıkla

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Hasreti çıkarma sen kınında

Ölüm her zaman bulunur yakınımızda

İzin ver aşk olsun bizim yanımızda

Hüsran ateşi ile yakma bu canımızı da

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Seni bu gönlüme taç ederim

Eğer yanlışım var ise çeker giderim

Eğer sevmiyorum dersen nereye giderim

Haydi, seviyorum de yoksa biterim

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Gözlerin seviyorum der diyor bana

Neden susuyorsun diyorum sana

Koş gel sarıl bu kollarıma durma sana

Gülümsüyorsun gizli gizli naz yapma bana

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

İzin ver az gönlünde kiracın olayım

Beğenmezsen eğer gül gibi solayım

Eğer yine sevmiyorum dersen yok olayım

Bu dünya da sevenim yokmuş diyeyim

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Kul Mehmet’im gönlüme kurşun sıkma

Sana yakışır sevmek gönlümü yakma

Karşıma geç ne olur benden kaçma

Yakışmaz sana beni zor duruma sokma

Söyle seni gönlüme nasıl yazayım

Sevmiyorsan eğer mezarımı kazayım

Mehmet Aluç © -Kul Mehmet-

Sen Gönlüme Girmedikden Sonra

Çıkamıyorum yokuşları

Koşarak iniyorum bayırları

Gözlerim yollarına bakar

Kör talih bana çelme takar

Gözlerim sana bakar

Seni sevdim oldum sakar

Sensizlik gönlümü horlar

Nerede cana can olan canlar

Akmasın boşa kanlar

Cana candır cümle canlar

Kapalıdır sensiz gülüm tüm hanlar

Herkes der küsmüş ayrılmış onlar

Sen gönlüme girmedikten sonra

Bu gönül koluna kimi takar

Bu gönül gece gündüz ağlar

İçinde yıkılır dağlar

Kuramadım yeşeren bağlar

Kısmetimi kim bağlar

Rahatlığım yok gönül yanar

Sanki rahat mı yatar

Her yorgan battıkça batar

Gönlümü açık artırmada kim satar

Battıkça da sensizlik batar

Sen gönlüme girmedikten sonra

Bu gönül koluna kimi takar

Anıların içine bu gönül dalar

Küs bakışların çöllere salar

Sen yoksan kim koluna beni takar

Gözlerimde kolumda hasret

 Beni onunla gören kaçar

Bazen işte kalırım naçar

Vuslat bende kaçtıkça kaçar

Bana kollarını kimler açar

Bu gönlüm her dem seni anar

Hem anar hem yanar

Bir sahte gülüşün dahi olsa bu gönül kanar

Sen gönlüme girmedikten sonra

Bu gönül koluna kimi takar

İstedim olasın cananım

Senin için yananım

Sana yakın bakanım

Gözlerinde olanım

Gönlüne dolanım

Gözlerine aşkla bakanım

Seni koluma takanım dedim

Olmadı

Hayallerim tutmadı

Maya koymuştum aşkı tutmadı

Bu gönlümde mutlu olmadı

Sen gönlüme girmedikten sonra

Bu gönül koluna kimi takar

Kul Mehmet’im ben kaçanım

Çok yalvardım olmadı naçarım

Pencere den giren paçadan kaçanım

Dert içine mutluluk koyanım

Mutluğu kaybedip yok olanım

Ağlama gözlerim yok maralım

Alıp başımı dağlara varayım

Dağların başında çöllere uzanalım

Arayan bulunursa yanına varalım

Yoksa sessiz bir köşede beraber ağlayalım

Ağlamakla bu iş olmaz yolda kaybolalım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Aradım Buldum Kapkara Taşları Sen Diye Ben Gönlüme Bağladım

Sana gönül bahçemde aylarca bin bir titizlikle güller yetiştirdim koklarsın diye kendi ellerimle, burcu burcu sen koksun istedim, bekledim gelir kokunu verirsin dedim ben severek o tatlı sen ben kokan gülüşünle, aylarca bekledim gelirsin diye, beklerken neler çektim ben bir bilsen. Gözlerim kor bir ateşin içinde yanmayı göze alarak yollarını gözledi. Ne sen geldin nede senin için yetiştirdiğim güller yetişti soldular terk edişinle. Gözlerden uzak bir sevdiğim var demiştim, şimdi uzaklarda bana yar olmayan bir sevgilim var.

Aradım buldum kapkara taşları sen diye ben gönlüme bağladım kara bahtım gibi kara gözlerin kapkara saçların gibi. Ayrılık hasretiyle bu yaralı gönlümü dağladım, Gelirsin diye gönlümde sana bu aşkımı sakladım, Yine sen gelmedin, senin için yetiştirdiğim güller yetişti soldular gönlüm ile senin terk edişinle artık ben oldum bir zavallı terk edilmiş bir âşık. Ah bu aşk senin gönlünde gülümseyerek, seni hep gülümseterek yanağıma o bal dudaklarından öpücükler bırakmasını istedim, hiç olmadı, sanki öpücüğü tokat olarak aldı, yüreğime bir Osmanlı tokat’ı vurarak seninle birlikte terk etti gitti.

Aylarca rüzgârlarla haber saldım duymadın çağrımı, kor alev yakan hasretinle beni bıraktın ellerinle sırtımdan hançerledin paramparça ettin sen bu bağrımı, oysa ben seni severken aşk ile yıkmıştım gönlümdeki yüksek dağlarımı. Ne sen geldin ne güller yetişti soldular vefasızlığınla terk edişinle, oysa ben sana gözümü kırpmadan ömrümü hayatımı verdim sana o gülüşünün uğruna. Bekledim bekledim bir gün yaslamadın omzuma o zülfün saçlarınla acaba ne gitti zoruna başını omzuma yaslamadın. Bende bir gün koşarak sevinçle gül sinene yaslanamadım hiç sarılamadım o sen kokan boynuna, Yine sen gelmedin ne sen geldin ne güller yetişti soldular terk edişinle.

Sana günlerce bin bir dil ile yalvardım gitme diye sana bin kere, sen seni seven bu gönlümü beni yıktın geçtin bitirdin gittin göz göre göre, gözyaşlarımla doldurdum taştı gönlümdeki dere, Ne sen geldin ne güller yetişti soldular terk edişinle, kul Mehmet’in boşa gitti tüm uğraşlarım emekleri boşuna, görmedin arzularını peşinde koştun gittin.

Giderken belki güldün bu çaresizliğim gitti sanki çok hoşuna, Ne diye terk ettin gittin beni bilmem beni sen ne uğruna, Ne sen geldin ne güller yetişti soldular terk edişinle. Kuruyan güllerin arasına gönlümü koydum aşkımı koydum, toprağa gömdüm, güllerle yeniden yeşersin diye, ya da sonsuza kadar çürüsün diye, aynı sen gibi… Benimki toprağa gömülmeye layık yüreğime hapis olmuş bir aştı bana ve sana faydası olmayan.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Demedin

Nakış nakış seni gönlüme işledim

Gece düşümde gündüz hayalimde düşledim

Seni seviyorum ben her an dedim

Uzun zamandır bir öpücük vereyim demedin

Gizli gizli bana gülümsedin

Uzakta gördün seni seviyorum demedin

Naz yaparsın bana ben hemen bildim

Uzun zamandır bir öpücük vereyim demedin

Sevgi aşk ile yıkılmaz bir devdir

Haydi, gel onunla gönülleri sevindir

Mutlu yuvayı kuran o evdir

Uzun zamandır bir öpücük vereyim demedin

Nefret aşkı taşıyamadı

Aşk nefreti taşıdı merhametle tanıştırdı

Cümle âlemi barış ile yaşattırdı

Uzun zamandır bir öpücük vereyim demedin

Demedin yar demedin gülümseyerek öpmedin

Haydi gel aşk yuvamızda birlikte olalım demedin

Demedin yar demedin gel sarılalım demedin

Uzun zamandır bir öpücük vereyim demedin

Şiirimde seni beni cümlemizi yazarım

Cümle gönüllere sevgiyi dağıtmaya hazırım

Nefret kini gönüllerde iman ile kazımaya gelirim

Uzun zamandır bir öpücük vereyim demedin

Kul Mehmet’im sevgi aşk gönüllere yetti

Aşk geldi merhametle nefret kin gitti

Sanmayın bu şiirim burada bitti

Uzun zamandır bir öpücük vereyim demedin

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)