Gecenin Sessizliğinde

Geceyi suskunluk güzel sarar

Gönlümü yârin gülüş kaplar

Gece gökyüzüne uyumayan bakar

Uyku tutmayanı yatak ne yapar

Severken oldum biraz sakar

Bu gönlüm yâre doğru kayar

Sizleri sevsin gönüller ey canlar

Gönlünüzde açılsın çiçek kokan bağlar

Âşık yoluna engel olmaz dağlar

Âşık yürüdü mü önünde yıkılır dağlar

Ölenler mezarın sağlar bizimdir

Gönülde söylenen türkü ne güzeldir

Ezan okunacak birazdan seherdir

Namazı kılan kula cennet gülümsemektedir

Bilir misin gönlü yıkan nedir

O gönüle gülümsememektir

Gönlünde gül yetiştir gönlünü sevdir

Gönül sana gülümsetmek için emanettir

Gecenin sessizliğinde aşkımı yazdım sana

Sana zahmet olacak çıkar mısın cama

İçelim aşkı gönülde yar elinde kana kana

Seni candan seviyorum diyorum ben sana

Mehmet Aluç / Kul Mehmet

Tedrisat Kokan Şiir....

Suskunluk mu kabahat

Çok konuşmak mı kabahat

Birde doğruyu heyhat

 Her yerde söylemek caiz değil Nebahat

Nebahat dediysem

Şiire uyduda yazdım

Sanmayın yüreğime kazıdım durdum

Soran olmalı vardır diye söyledim

Sorulmalı akla takınanlar

Düşmemeli sorulmadan yanıltanların peşine

Peşinde rezil olur insan                 

Yürekte birikir günahtan leke

Silmeyi bilmez

Uğramazsa merkezine

Yani tövbe kapısına

Silemezsin yığılır

Boğar vesselam

Yazık olur

Güler sana yanıltanlar

Anlamazlar insanlıktan gönülden

Hava basılıdır gönüllerine

Lağım kokar

Bazen alakası olmaz

İnsan düşer peşine

Yok, olur yokluk fikrinin içinde

Gerçi parayla değil düşünce

Bedava

Dağıtanı çok olur

Vicdansız insan

Olsaydı paralı düşünce

Ucuz etin yahnisi tatsız olur misali

Her düşünce peşinde gidilmezdi

Gerçi söylesen de

Parayla satılan düşünceyi bedava

Bakmaz kimse yüzüne

Rezillik hoş gelir insanın gözüne

Her insanın değil canım

Kızmayın

Anlayan anladı

Tabanları nasıl yağladı

Kendine fikir verene koştu

Bak bu şair böyle yazdı

Sana kızdı

Hemen hazır cevabı

Meyvesi olan ağaç taşlanır diye

Bre melun ağacında şer lanet yetişiyor

Onlar meyvemi

Diyemiyor

Ne yapsın

Kendi aklı blokeli

Erişimi kısıtlı

İnternet paketi de bitti

Laf cambazı konuşur

Gönderir savar başında

Koş yine günah deryasına

Akılsızlığınla bat çık

Yık parçala böl

İyi yaptığını san

Sanmasa ne olacak ezilecek boğulacak

Akıl prangalı

Akıl kukla misali

İmalatta yok hata

Yanlış yola gitme denildiği halde

Yanlışa yeni gelinin

Sarıldığı gibi bilmem şeye

Sarılanda hata kabahat

Nebahat

Yine uydu yazdım kızma Nebahat

Yolumuz aynı hat

Biraz canlılık neşe katsın

Demedim ki

İnsan düşünmeden yatsın

Düşünsün yatsın

Düşünsün kalksın

Düşünsün tarsın

Ölçsün

Yüreğine baksın

Boşsa ne yapsın

Nur Kur'ana sünnete başvursun

Bilmiyor mu kendisi Müslüman

Ne gezersin kilisede

İşin yok

Varsa gir çık

Yüreğini aklını bırakma

Sert mi olsu söylem

Olsun serti severiz

Yumuşak söylenince anlamayız

Dikkate hiç almayız

Salla gitsin deriz

Az sert olsun söylem

Belki az yaparda gözlem

Boşa gitmesin bu eylem

Serbest şiirde olmaz kafiye

Yazdım sen kusura bakma

Nebahat

Bende yok kabahat

Anlamayanda var

Kabahat

Yok haysiyet

Ne gezer hüsnüniyet

Arama ha sakın iyi niyet

Bulunmazda memnuniyet

İstersen az gözetle

Nebahat

Aynısı

Anla artık

Her seferinde yazdırma bana

Kafiye olmaz serbestte ama

Uydu yazdım

Kalemi bıraktım

Uzun oldu ah Nebahat

Ne güzel kızsın Nebahat

Sende yok kabahat

Sana yakışmazda izahat

Zaten için rahat

Görüşürüz yine

Öptüm yanaklarında

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Tedrisat Kokan Şiir

Suskunluk mu kabahat

Çok konuşmak mı kabahat

Birde doğruyu heyhat

 Her yerde söylemek caiz değil Nebahat

Nebahat dediysem

Şiire uyduda yazdım

Sanmayın yüreğime kazıdım durdum

Soran olmalı vardır diye söyledim

Sorulmalı akla takınanlar

Düşmemeli sorulmadan yanıltanların peşine

Peşinde rezil olur insan

Yürekte birikir günahtan leke

Silmeyi bilmez

Uğramazsa merkezine

Yani tövbe kapısına

Silemezsin yığılır

Boğar vesselam

Yazık olur

Güler sana yanıltanlar

Anlamazlar insanlıktan gönülden

Hava basılıdır gönüllerine

Lağım kokar

Bazen alakası olmaz

İnsan düşer peşine

Yok, olur yokluk fikrinin içinde

Gerçi parayla değil düşünce

Bedava

Dağıtanı çok olur

Vicdansız insan

Olsaydı paralı düşünce

Ucuz etin yahnisi tatsız olur misali

Her düşünce peşinde gidilmezdi

Gerçi söylesen de

Parayla satılan düşünceyi bedava

Bakmaz kimse yüzüne

Rezillik hoş gelir insanın gözüne

Her insanın değil canım

Kızmayın

Anlayan anladı

Tabanları nasıl yağladı

Kendine fikir verene koştu

Bak bu şair böyle yazdı

Sana kızdı

Hemen hazır cevabı

Meyvesi olan ağaç taşlanır diye

Bre melun ağacında şer lanet yetişiyor

Onlar meyvemi

Diyemiyor

Ne yapsın

Kendi aklı blokeli

Erişimi kısıtlı

İnternet paketi de bitti

Laf cambazı konuşur

Gönderir savar başında

Koş yine günah deryasına

Akılsızlığınla bat çık

Yık parçala böl

İyi yaptığını san

Sanmasa ne olacak ezilecek boğulacak

Akıl prangalı

Akıl kukla misali

İmalatta yok hata

Yanlış yola gitme denildiği halde

Yanlışa yeni gelinin

Sarıldığı gibi bilmem şeye

Sarılanda hata kabahat

Nebahat

Yine uydu yazdım kızma Nebahat

Yolumuz aynı hat

Biraz canlılık neşe katsın

Demedim ki

İnsan düşünmeden yatsın

Düşünsün yatsın

Düşünsün kalksın

Düşünsün tarsın

Ölçsün

Yüreğine baksın

Boşsa ne yapsın

Nur Kur'ana sünnete başvursun

Bilmiyor mu kendisi Müslüman

Ne gezersin kilisede

İşin yok

Varsa gir çık

Yüreğini aklını bırakma

Sert mi olsu söylem

Olsun serti severiz

Yumuşak söylenince anlamayız

Dikkate hiç almayız

Salla gitsin deriz

Az sert olsun söylem

Belki az yaparda gözlem

Boşa gitmesin bu eylem

Serbest şiirde olmaz kafiye

Yazdım sen kusura bakma

Nebahat

Bende yok kabahat

Anlamayanda var

Kabahat

Yok haysiyet

Ne gezer hüsnüniyet

Arama ha sakın iyi niyet

Bulunmaz da memnuniyet

İstersen az gözetle

Nebahat

Aynısı

Anla artık

Her seferinde yazdırma bana

Kafiye olmaz serbestte ama

Uydu yazdım

Kalemi bıraktım

Uzun oldu ah Nebahat

Ne güzel kızsın Nebahat

Sende yok kabahat

Sana yakışmazda izahat

Zaten için rahat

Görüşürüz yine

Öptüm yanaklarında

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yüzün Yere Eğdin

Bu şiiri ben sana yazdım

Seni mısra mısra yüreğime kazıdım

Gece gündüz hep adını andım

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Elimde çaldığım eski kırık bir saz

Yeter sevdiğim bu kadar naz

Bir kış bir geçti bak geldi yaz

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Söyle yok mu benim canım

Damarlarımda aşkım için akar kanım

Senden ayrı yerde yata yata ağrıyor yanım

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Duymaz mısın gönlümün ahu zarını

Bilmem çıkartır mıyım sensiz yarını

Söndüremedin yanan gönlümün harını

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Gece gündüz san aşkımı söylerim

Yüreğimi aşkımız için köz eylerim

Kul Mehmet’im sensiz nereye giderim

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Mehmet Aluç