Yanılırsın

Gönlündeki merhamete elin uzansın düşsün yolun

Merhamete uzanmazsan kırılır kanadın kolun

Merhametsiz kalıp kötü olmasın sakın ha sonun

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

Bu alemde gönlüne nedir ne alırsın

Merhametle imanı almazsan yalnız kalırsın

Nefis şeytan arasında inan soluksuz kalırsın

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

Ahirette Yüce Rabbim sorar suali

Söyle ey kulum nedir  senin bu halin

Cevapsız kalırsın kırılır kolun kanadın

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

Müslümanın iman merhametle vardır adı

Bunlarla sen alırsın dünya ahirette tadı

Yoksa sende söyle nasıl izin verdin kimler budadı

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

İmansız merhametsiz olan kul yandı

İmansız  merhametsiz seninle kim kaldı

Kim seni soluksuz bu yollara saldı

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

Kulak vermedin mi sen hiç ezana

Nasıl kolay düştün sen bu cezana

Nefis şeytanla az  ne olur uğraş sana

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

Yüce Rahman der günde beş vakit buyur

Gelmez isen elbet sendedir gerçek kusur

Nefsi şeytanı yenmek için az olsana cesur

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

Kul Mehmet’im iman etmek için bizi Rabbim yaratmış

Gönlümüzü elbetteki boşuna hiç yaratmamış

İnsan nankör neden gönülleri edepsizce karartmış

İman merhamet varken neden nefrete acep koşmuş

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yol Belli Sonu Belli

Varmak zordur menzile

Önü arkası imtihanla dolu çile

Sabır içinde ara bul deme nafile

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Sabır deryasında dertler sanma susmaz

Çile dert az gıdıklasa da onsuz hayat olmaz

Hak yolda yürüyen kul imanı ile yolda kalmaz

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Sabır ile yol almayanın acısı dinmez

Hak yolda imanı ile yol almayan hakikatleri görmez

Bu yolda yürüyen ölse de gönüllerde ölmez

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Az bekle gezdiğin bu âlemde

Her şeyi silme bir kalemde

Yalnız kalmıştı bir süre âdemde

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Kurduğun hayaller dünyalık olmasın

Dünyalık olursa içinde merhametsiz adım ile solmasın

Ahirete doğru kur hayallerini yalnız kalmayasın

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Dünya hayatın her şey çok net

Dünya ve ahiret için az et gayret

İman ile gezersen bulursun cennet

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Kul dediğin doğarken çıktı menzile

Ölüme koşmak için yaşar güle güle

Gül ne hoş kokar öten bülbüle

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Dikkatle takip etmeli izleri

Gül kokan Resul çağırıyor bizleri

Bazen boğar gibi olur nefsin şeytanın elleri

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Bu fani âlemde ne kazansan da nefis doymuyor

İnsan imansız olursa aradığını arayıp bulmuyor

Nefis şeytanla gezince beli doğrulmuyor

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Kul gideceğin adres bellidir

İnsanı yakan o acı dilidir

İnsanı insana yaklaştıran gönlüdür

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Dünya âlemine doğarken daldık

Gittiğimiz yolda ne aldıysak aldık

Doğru olanı alamadıysak yandık

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Kul Mehmet’im ne gerek var dünyalık hayale kurmaya

Ahiret hayatı varken gayretsiz alamazsın bedavaya

Girmek için Salih amel iman gerekir buraya

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Senden Aldık Gözün Kalmasın Arkanda Nöbeti

Vatan için zaferler uğruna koşarken vatan evladı

Canıma can Mehmetçik ile Polisim milletim

Vatan için attığın naraların şahadetin için olsun kefen

Ölmeyen kalbinle yaşarken gönlümüzde cennet alnından öperken

Titrer naranla şehit bedeninle, korkak zalim vatanımda kan dökerken

Sonu hüsran zalim ülkemi bölmeye çalışanın, cehennem çukurudur akıbeti

Sen cennete koşarken şehidim boğar naran zalimi,

 Senden aldık gözün kalmasın arkanda nöbeti

Dağlar dile gelse anlatsa yüreğindeki merhameti imanı

Bir kalemde düşmanı silen dik duruşunu vatan sevgini

Kalbini kin ile besleyeni ezişin dillere destan limanı

Alnındaki nur secden parıldar şaşar zalim nedir bu anlamaz zalim

Karanlık gönlü nura alışık değil , hepsi eğilirken önünde ölüme ediyor talim

Sonu hüsran zalim ülkemi bölmeye çalışanın cehennem çukurudur akıbeti

Sen cennete koşarken şehidim boğar naran zalimi,

 Senden aldık gözün kalmasın arkanda nöbeti

Nefreti ile dünya zalimi olmaya koşan, sana koşmak haramdır

Dünyaya hâkim olmaz zulüm, vatan evladının nefesi yoluna durandır

Gönlünde adalet ile koşan vatan evladı haykırır, dünyaya lazımdır adalet

Kırk gün yüreğinde çıkmaz vatan evladının titreyen adaletli sesi, sende var cehalet

Koştuğun yollar rezaletinle dolu şeytana oluyorsun sen alet

Sonu hüsran zalim ülkemi bölmeye çalışanın, cehennem çukurudur akıbeti

Sen cennete koşarken şehidim boğar naran zalimi,

Senden aldık gözün kalmasın arkanda nöbeti

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Mutsuz Olmak Hayatın Sonu Değil Ki

Sevmek nedir ki ?

Ben kadar sevmedikten sonra

Bakmak nedir ki koca âlemde

Ben her baktığım yerde seni görüyor iken

Senin bakmaların

Beni görmemelerin nedir ki

Beni görmedikten sonra

Sevmemek ayıp değil ki

Görmemek ayıp değil ki

Sevmediğini

Görmediğini itiraf etmen

Hatanı bilmendir en önemlisi

Yaşamak nedir ki

Benim seni yüreğimde

Ben ölürken yaşattığım kadar değil ise

Senin beni yaşatmadığın kadar mıdır?

Ben ağlar iken sen gülümse diye ağlar iken

Mutlu olmak gülmek midir?

Yoksa güldürmek için ağlamak mıdır?

Mutluluğun güzelliğini göstermek için

Mutsuz olmak hayatın sonu değil ki

Mutluluğa yürüme isteğin var ise

Hiçbir şeyin sonu yoktur

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Sıkı Poyraz Yel İle Gelen

Sonu olan dünyada sonu yokmuş gibi yürüyoruz

Menzilde mutluluk bekleyenlere varmamak için bekliyoruz

İki dünya arasında yaşan biz kullar bu dünya için yaşıyoruz

Şimdi sen söyle sen duy kimse duymaz şaşırmıyorum yaşıyoruz

Sıkı poyraz yel ile gelen eceli hiç düşünmeden keyif çatıyoruz

Ölüm geçidi her an ayağımızın altında kaymak için bekler

Kullar düşmüş nefis şeytan peşine ölümü kim önemser

Ölüm geçidini atlayınca geçecek sanan kul aptalca gülümser

Desen köylü perişan işçi memur çalışan perişan duyulmaz kavga ediyoruz

Sıkı poyraz yel ile gelen eceli hiç düşünmeden keyif çatıyoruz

Gönül dallarını kırarız arsızca birer birer düşünmeden

Vicdan satılmış beş paraya bilen yok yaşar izan etmeden

Fecrin alevi gibi yakılır ömürler kimse görmez keyif sürmekten

Sıkı poyraz yel ile gelen eceli hiç düşünmeden keyif çatıyoruz

Kul Mehmet’im şehrin en mutlu yeri şehrin kentin kenar mahalleleri evleri

Satılmamış vicdan onur dimdik ayakta gönülde yaşar hep birileri

Uğrayan olmasa da çamur olsa da sokakları gönüller uğrar gönüllere niyetler temizdir

Ömür kervanında sona koşanlar feryat ile giderken, burada gülümser gider

 İşte bu mahallede evlerde sıkı poyraz yel ile gelen eceli,

Gülümseyerek karşılama onu düşünerek ahiret için, gönüller için yaşanılır

Mehmet Aluç