Çığlık İsyanın Kardeşi

Çığlık isyanın kardeşi

Açtırmaz bence güneşi

Karanlığa açılır yolu

Aldırmaz bir adımlık nefesi

İsyanın kötüdür zamanı

Ara bulamazsın bir anlamı

İçinde yoktur bir karakteri kavramı

Aldırmaz bir adımlık nefesi

Güzellik arama isyanın içinde

Kaldıkça kalırsın en derininde

Yaran kanar sen gülmediğinde

Aldırmaz bir adımlık nefesi

Gecelerin bak sessiz nefessiz

İçinde ateşi yanar fenersiz

Onunla olmak bence gereksiz

Aldırmaz bir adımlık nefesi

İsyan koşana bir kıyamet

İçinde bulamazsın keramet

İçini sarmıştır koca bir nefret

Aldırmaz bir adımlık nefesi

Gönüle aşkı yazmaz

Ayrılık yokluğu yazar anlamaz

Yerinde durmaz tüm bedeni sarar durmaz

Aldırmaz bir adımlık nefesi

Çıkar isyanın kara dumanı

Bekleme sen bir şey anlayanı

Zincirlemiştir kendisiyle olanı

Aldırmaz bir adımlık nefesi

Mehmet Aluç / Kul Mehmet

Yüreğimin Sokaklarında Devasa Çığlıklarım

Sensizlikle kırbaçlanan sevgimin feryadını duyuyorum

Hınca hınç kan akarken sevgimizin yüreğinde ben feryat ediyorum

Ben tedirgin senin o umursamaz bakışlarının altında eziliyorum

Bu kaçınılmaz bir tepki değil yüreğimin sokaklarında devasa çığlıklarım

Sen ucu kaçmış başı sonu belirsiz hayaller peşinde koşarken

Sen Aşk’ı öldüren sokakların karanlığında bensiz geziyorsun derken

Aklın karanlık dehlizlerinde solgun kaldırımlarda sefaletin acısını yaşıyorsun

Bu kaçınılmaz bir tepki değil yüreğimin sokaklarında devasa çığlıklarım

Umursamazlığının travmalarıyla ben migren nöbetinde seni beklerken

Sen kıstırılmış tükenmiş düşlerin uçurumlarında

Müebbet yaşamanın peşinde koşarken

Sana ulaşamayan ben illegal bir hayatın içinde kayboluyorum

Sana  ağlayarak bakarken

Bu kaçınılmaz bir tepki değil yüreğimin sokaklarında devasa çığlıklarım

Denizde yakamozlar bir bir sönüyor bizim gibi

Umursamaz  dibe vuran bakışlarınla

Denizin dibinde sürgün ruhlarımız boğulurken

Göz  kırpışımın sessizliğinde batıyorum

Sen avare bir gülümseyişle saçlarını tararken canım acıyor

Sen hala umursamaz tavırlarınla uzaklaşıyorsun

Bu kaçınılmaz bir tepki değil yüreğimin sokaklarında devasa çığlıklarım

Mehmet Aluç

Seni Anlatan Hecelerim Mısralarım Var

Seni Anlatan Hecelerim Mısralarım Var

---

Sen mi hayatıma ışıksın, yoksa kalbimdeki aşk mı, yoksa gittiğim yol mu aydınlık? Bilemiyorum!

Aşkın kokusu mu sardı, senin kokun mu beni böylesine sarhoş etti? Onu da bilemiyorum!

Sen böylesine içimde capcanlı dururken bu soruların ne önemi var diyorum es geçiyorum…

Gözlerimde yaş olmadıktan sonra, çığlık çığlığa sensizliğin feryadı yok ya yüreğimde işte buna seviniyorum…

En önemlisi seni anlatan hecelerim mısralarım var, seni yazdığım kendimi anlattığım…
Ya sen bir yana ben bir yana hecelerim, mısralarım, şiirlerim bir yana düşseydik? Düşünmek bile istemiyorum.

Yanağındaki gamzen de açan gülücükler bana bir ömür boyu yeter, başkada bir şey istemiyorum.

Şimdi sen dizimde uyurken yazdığım bu satırlarda bana bakan gülümseyen gözlerinle baş başa bunları yazdım, sen uyusan da yüreğimde her an uyumayan sen ve ben varız birbirimize sevgi dolu gözlerle bakan.
Bende defterimi kalemimi bırakayım sana sarılarak kokunla uyuyayım sevgili gülüm.

Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Pişmanlığımı Hatalarımı Yazıyorum Gülüm-1

Ey gülüm, sana gönül kapını aralık bırak dedim,  bir aralık bırakır bir kapatırsan girsem mi girmesem mi diye tereddütte kalırım, hatta tahammül edemem artık ben gülüm…

Bil ki aşk sevgi gönlü öylesine kaplar ki etraf zifiri karanlık olsa bile ışığı ile aydınlatır gülüm…

Gülüm sen hep kararsız kaldın, ah aşkı aşk gibi leyla mecnun gibi bilsek, aşk varmak için heyecanla yola çıksak aşk varmadan ruhumuza huzur dolmasa, lakin öyle değiliz aşk gibi sevmiyoruz be gülüm…

Ömrümüze gönlümüze yollarımıza Aşk’ın yumuşak fırçası ile dokunsak eyvah ki ne sen nede ben dokunamadık gönlümüze Aşk’ın yumuşak fırçası ile…

Sallandı umutlarımız gönüllerimizin mahkemesinde mahkeme edilmeden idam sehpalarında yollarda tek başına yalnızlığın korkunç suratı ile idam ettik be gülüm…

Korsanların ele geçirdiği sokaklarda gezdik, devrildik birbirimize destek olmadan, birbirimize sarılmadan ruhumuza aşkın kanatlarını takarak aşkın vadisine uçamadık be gülüm…

Korsan gönüllerin ürpertisi ile yıkık viran gölgelerin karanlık gölgesi altında ezildik, şaşkınlığın sessiz çığlığında kaybolduk…

Mesafesi çalınmış duygularla yol aldık, yüreğimize bakamadık, vefanın gülümseyen elinden tutamadık be gülüm her şeyin hayırlısı be gülüm…

Seni yazıyorum, kendi pişmanlıklarımı hatalarımı yazıyorum yine gülüm, bu pişmanlıklarım hatalarım yazmakla bitmez be gülüm, ben yazayım sen oku rengârenk gönül kaleminle gülümseyen renklerle renklendir gönlümü be gönlüm…

Sensiz pişmanlıklar hataların mezarlığındayım

Sessiz bir sessizlikle dinliyorum kendimi karanlıktayım

Gülümseyen gönlümle garipliğime gel ben buradayım

Seni yazıyorum pişmanlığımı hatalarımı yazıyorum

Belki bu umuda doğru son sessiz çırpınışımdır

Son duam son haykırışım bitmeyen yazışımdır

Mehmet Aluç