Kulu İncitme Al Rızasını

nefis şeytan beni düşürdü tuzağa

aldı beni bıraktı uzaktan uzağa

değiştirmek isterken beni tepeden tırnağa

iman berrak bir nehir kurtardı beni orada

 

imanın yaşanması çetin sınava tabidir

çetin sınavda kulun imanın nuru belli olur

Yüce Allah'ın izniyle her şey bellidir

iman berrak bir nehir kurtarır kulu orada

 

imtihandan sonra mutmain olur kul imanla

kul imanını güçlendirir geçen her zamanla

kul koşar canlara can olmak için o canla

iman berrak bir nehir kurtarır kulu her anında

 

imanla gönülde cennet çiçekleri kokar bedenler

ne güzel ölür giden imanla göçüp nurla gidenler

imanla kul hak yolunda hakka gider imanla gülerler

iman berrak bir nehir kurtarır kul her iki cihanda

 

imansız olanların neler gelir başına

kimse bakmaz akan göz yaşına

imansız olan bakmadı zaten akan gözyaşlarına

iman berrak bir nehir kurtarmaz iman etmeyeni her anda

 

iman eden dünya ahiret hayatında güler

imansız gezen dünya ahiret hayatı o anda biter

hak yolda hakka iman eden ne güzel nurla gider

iman berrak bir nehir kurtarır kulu her iki cihanda

 

dumanlı karlı dağları sabırla kul imanla yürür aşar

düz ovada bir cana can olmaya imansız yürümez kaçar

bu dünyada derde derman olursan dermanı bulursun kalmazsın naçar

iman berrak bir nehir kurtarır kulu dermansız her anda

 

iman, iman edene sözü eder tesir

iman etmeyense der bu iman nedir

son nefeste gerçek görünür feryat eden kim bilinir

iman berrak bir nehir kurtarır kulu karanlık mezarda

 

kul mehmet'im iman der kulu incitme al rızasını

incitir rızasını almazsan çekersin cezasını

imanla kul olur hak yolcusu gönül uzmanı

iman berrak bir nehir kurtarır kulu her zamanda

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kaybolan Cesettir

Gönlüm ovalarda yüzen bir nehir

Dosta varmak için yapmaz tehir

Gezerim varmak için şehir şehir

Göremezseniz de beni gönlünüze sorun

Gönlünüzde göremezseniz de halimi hayra yorun

Hangi ovada hangi taşa takıldım bilinmez

Beni havada uçan kuşa sorun

Kuşlarda görmemişse eğer ey dostlar

Gökyüzünde yağan Rahmet yağmuruna sorun beni

Rahmet yağmuru ile yağarım gönlünüze

Bu nedenle sizler de boşuna aramayın beni ey dostlar

Aramayalım birbirimiz can canayız bizler kaybolmayız

Kaybolan cesettir Ruh kaybolmaz alınan her nefestir

Dost meclisinde dosttan ayrı kalınır mı?

Dost dediğin candan sever hiç yanılır mı?

Dost kapıdan sevip sevmiyor mu diye bakılır mı?

Dostun sokağında yürürken yolda taş var mı diye bakılır mı?

Avuçlarımda dökülür dostun gül kokusu

Yârin yanında gelir mi aşığın tatlı uykusu

Odayı sarmışken yârin o cennet kokusu

Arama yârim beni ben senin gönlündeyim

Gönlünde bulamazsan bak gözlerinde içindeyim

Gözlerinde bulamazsan da ey yârim

Ağlarken dökülen bir damla gözyaşındayım

Bu nedenle beni boşuna arama yârim

Aramayalım birbirimiz can canayız bizler kaybolmayız

Kaybolan cesettir Ruh kaybolmaz alınan her nefestir

Gönlüm kıblesi Rahman Kâbe’sine dönük

Yollarım işgal değil hep açık aşka dosta dönük

Nazlı yar ile dost yanında değilim boynu bükük

Varırım dostun yârin yanına gönlüm önlerinde çökük

Sarar onlarla beni sımsıkı bir alçak gönüllülük

Damarlarımızda gezen edeple gülen bonkörlük

Arasam da aramasam da dostla yârim hep yanımda

Hissederim gelişlerini yürüyüşlerimi hep canımda

Aramayalım birbirimiz can canayız bizler kaybolmayız

Kaybolan cesettir Ruh kaybolmaz alınan her nefestir

Kul Mehmet’im ömür kula sürgün değildir dosta yâre meyillidir

Arar bulur diyar diyar gezer görünce dostu yâri sezer bellidir

Dost gönüllü aşk gönüllü olanı Rahman gönüllere sultan eder

Sultan eder gönülleri doğrultan sıkıntıların azaltan eder sever

Sevenler zaten sultandır bilinmese de o sever takılmaz geçer

Pas tutmuş gönül kapıların açar usul usul gönüldeki dikenleri biçer

Aramayalım birbirimiz can canayız bizler kaybolmayız

Kaybolan cesettir Ruh kaybolmaz alınan her nefestir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bir demet şiirden mutluluk verdim sizlere

                 

Şiirden bir demet gül verdim, Alan alır koklar, almayan bakar kalır
Sevgiden bir demet verdim, Alan alır gönlüne yerleştirir almayan sevgisiz kalır
Kul Mehmet'im gülümsedim gönlümden ben size, Sizde gülümseyin herkese hep beraber gülelim âleme gönüllere...

Akşamın seherinde esen rüzgârın poyrazında çıktım yola, gönlümü herkese açtım gülümseyerek, sizde gönül kapılarınızı herkese açın, merhametle birbirimizi kucaklayalım...

Nehirlere sevgiden sözler fısıldadım sizler için, duyduğunuzda sevgi sözcüklerimi, sizlerde herkesin kulağına fısıldayın, sevgi ile dolsun gönüller âlem...

Ağlayan gözler gönüller için çıktım yollara, gönül mendilim ile silmek için, derdinize bir parça mutluluk katmak için, sizde ağlayanların gözyaşlarını merhametli gönül mendiliniz ile silin, ağlayan kalmasın âlemde...
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbi'nde affı için
Selam ve dua ile...

Ramazan Oruç bugün bir

Ramazan Oruç bugün bir

Gönüllerde kalmasın kir

Rahmanı eyle zikir

İman ile eyle fikir

Kimseyi görme hakir

Gönül olsa da fakir

Oruç ile olur zengin

Oruçtur bir nehir

Aynı abdest nehri gibi

Ramazanda gönüller edilir gökte seyir

Nefis şeytana vuruldu zincir

Akmasın dilde zehir

Kul oruç ile huzuru bulur duyar

İman ile yatar kalkar

Allah’ın boyası ile gönlün ömrün boyar

On bir ayın sultanı hoş geldin

Nurun ile geldin

Hoş Geldin

Müminler seninle sevince gark oldu

Nefis kin nefret kullarla çarpışırken

Umut battı diyerek çağıranlara bakarken

İnsanlar birbirlerini satarken

Geldin Nurlu Ramazan

Dağıttın gönülde nefret kini umutsuzluğu

Huzuru mutluluğu getirdin

On bir ayın sultanı hoş geldin

Nurun ile geldin

Hoş Geldin

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Geldi Vakit

Gülüşlerine hasret kaldım gönlümü d/ağladım

Vakit geçmedi sensizlikle yarınlarımı oysa sana b/ağladım

Aşkın vadisinde seni aradım coşkun nehirler gibi ç/ağladım

Geldi vakit hasret ile baş başa kaldım anladım ki yalnızlıkla y/anıldım

Bir sen mi sevdin yanıldım bende sevdim seni k/ana k/ana

Tıka basa dolu dolu c/an olasın dedim bu c/ana

Sensizlik eksik olmadı gönül hanemde hep seni aradım y/ana y/ana

Geldi vakit hasret ile baş başa kaldım anladım ki yalnızlıkla y/anıldım

Elif gibi doğru olursun dedim bir y/anıma

Yusuf olup edep ile durmadın y/anımda

Kul Mehmet’im seni düşünmekten zehir akıttın k/anıma

Geldi vakit hasret ile baş başa kaldım anladım ki yalnızlıkla y/anıldım

Mehmet Aluç

Sağlıklı Yaşamın Taşları

Günlük yaşamın temeli mutluluk bilinmeli

Onun peşinde gelen güven duygusu doluluk gülünmeli

Korkuların sokağında gezerken ürkütmemeli

Hayatta kalmanın korkusu güven duygusuna götürür görülmeli

Korku paniği ile yaşarken sevginin kıymeti bilinmeli

Korkuyu yatıştıran güven duygusu aranır

Bilgi eyleme dönüşür açınır kapanır

Bilginin güzelliği bulunur gönül tanır

Bilgi koşar davranışların kucağına yaslanır

Sar bilgiyi davranışlarının kolları ile canlanır

Sarmazsan huzursuzluk nehrinde boğulursun

Kelam ’sız dillerin bakışlarında nasıl doğrulursun

Haydi, al bilgiyi sevgi ile sar gönül kalmasın yasta

Mehmet Aluç