Güzel Bir Haldir Sonu Ölüm Değil

Aşkın gurbet iline düştüm avareyim ben

Aşka küskün değil etrafında pervaneyim ben

Dedim derdim benim dokuz değil on dokuzdur  

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim ey sabır bu gurbet ilinde halim hal değil

Sabır dedi bu güzel bir haldir sonu ölüm değil

Haktan bir misafirdir şikâyetçi olmak akıl karı değil

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim yolum bire giderdi yolumu şaşırdım

Sanki dedim ben bir an aklımı eyvah kaçırdım

Dedi haktan gelene sabır et benle ol dedim

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedi yolun birden ikiye vardıysa geriye dön

Aşk seni bir olan yolda bekler bu yanlış yön

Az şükür et hakka yalvar derdine de haydi sön

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim hakka ben halimi niyaz eyledim

Anladım kendin bu derdime muktedir değil          

Haktan emir aldım dedi durma önümde eğil

Bu derdi sen çözemezsin bu senin karın değil

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Sabır dedi bak bulmuşsun derdine şifa

Hakkın şifası gönlüne konmuş çekmezsin cefa

Al beni gönlüne artık sür sevdiğinle artık sefa

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedi bu âlemde niceleri bu dertle göçüp gitmiştir

Hakkın emrine kulak vermeden ecel şerbetini içmiştir

Küçük bir dertle sanki sandın ölüm gelmiştir

Ölüm gelirse eğer bil ki kul bu âlemde göçmüştür

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Aldım bu sabrı gönlüme dedim bu nakittir

Bu derdimin çaresi bak işte gelmektedir

Âlemlerin Rabbi işte sana âleme yetmektedir

Az sabırla yoluna devam et bak ömür bitmektedir

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Kul Mehmet’im aşk kula değil gönüle iner

İçinde dert olsa da az sabırla bu dertler biter

Âlemlerin Rabbi sana bu âleme elbet yeter

Allah vermesin gönüle başka bir dermansız keder

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Mehmet Aluç/ Kul Mehmet

İmkânsız Değil

Paramparça olmuş bu gönlümüz

Kapkaranlık görünmüyor önümüz

Ne tarafa döneceğiz kaybolmuş yönümüz

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil ahlaksız

Çare karşımızda dururken yok sayarız

Hak adalet dersen onu edepsizce kovarız

Kadir kıymet bilmek dersen ondan hiç anlamayız

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil manasız

Şimdi ben ne söylesem bilirim laf değil

Doğru söz karşısında ey gönül sen eğil

Sen doğru sözün tasdik kapısın ey gönül iyi bil

Sen bilmezsen ey gönül ne yapsın bu dil

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil hayâsız

Vefasızlık değerse gönül ile yanaktaki gamzeye

Güzel söz aranır mı hiç inceden inceye

Yolumuz şaşırmışız gideriz biz nereden nereye

İnsanlık satılmış eyvah bir akçeye

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil dermansız

Bu halimize gönlümüz bilinmez nasıl alıştı

Aramıza böylesi vicdansızlık nasıl izin veril de karıştı

Aramızda nefret sesleri güzellikleri yıktı da yarıştı

İnsanlar bunca dert ile yıkılırken nasıl oldu bakıştı

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil imansız

Kul Mehmet’im güzel söz Gönül’e olur sıhhat

Bu halimizi nasıl anlatırız nasıl olur ederiz izahat

Kime söylesen gönlümüz hiç almaz bir nasihat

Güzel söz yoksa gönül ile dilde halimiz yaman eyvah

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil devasız

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Peygambersiz Halimiz Hal Değil.

Diril ey kalbim dalma uykuya

Gör âlemi gerçekleri değil gördüğün rüya

Var tövbe kapısına günahınla basma cihana

Dünya bu yaşanmaz da inan bedavaya

Uykuyu mezara bırak sen ölmeden diril

Gönül gözüyle bak cihana et az tahlil

Tahlil ederken sakın olma sen rezil

Dünya bu yaşanmaz da inan bedavaya

Çevir yönünü Âlemlerin Peygamberine sultanına

Var yanına nuruna gark ol var otur yanına

Onunla olursan nurla çıkarsın yarına

Dünya bu yaşanmaz da inan bedavaya

Dinsiz imansız kul hem sefil hem olur rezil

Din iman ile gönüllere olursun sen vezir

Nur Muhammed'e var koş sende sevil

Dünya bu yaşanmaz da inan bedavaya

Kul Mehmet'im peygambersiz halimiz hal değil

Günde beş vakit Rahman önünde eğil

Bu dünya hiç kimseye kalacak değil

Dünya bu yaşanmaz da inan bedavaya

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Rahman önünde eğil ol özgür

Rahmanın keremini lütfunu… Düşünerek edelim tevekkül Rahman ile olunca cümle işler olur kolay olamaz müşkül Gönüller toplansın Rahmanın etrafında kazan yeni teşekkül Güvenme gücüne kuvvetine, Zamanı gelince yok olur sanma kendini herkül Can dediğin bugün var yarın yok, Bir anlık ecel ile yok olan Haydi, durmayalım tevekkül edelim, Ne büyüktür Rahman suphanallah Dökülür damla damla ağlarken ihlasla tövbe ile cümle günah Uç kanatlı böcekler gibi tövbe kapısına, Sonrasında koş var Resul kapısına kavuşturur Rahman Onca beden sağlığına şükür et onca ter akmasın boşa, İman ile koş Tevekküle İman kapında gönlünde beklemez kapısın geç açmaya, Ömür solar aniden bir ok ile gidersin Gönlündeki iman üstünü örtme nefis şeytan dünya malı ile sen, Yanılırsın rezil rüsva olursun sanma gülersin Gel gönlüm koşalım Rahmana secde ile gürül gürül Akla zarar fikirsizlik kapısında beklemek imansızlık ile yok olmak Ne büyüktür Rahman Ne büyüktür keremi sonsuz Suphanallah Döker açtığı tövbe kapısı ile kulun günahını Kerim olan yüce Allah Bir bilsen durmazsın nefis şeytan kapısında ah bir bilsen ey kul Eyleme gönlünü kendine nefisle şeytanla mezar İman sarayında gez dolaş al gönlüne azar azar Dünyada değil ölünce girilir mezara Kalu belada ki akdine sadık ol haydi amil İman ile kul elbet olur kâmil Kıymet ver kullara ol kadri kıymet bilen, Rahmandır kuluna değer veren kadri cemil Bak kâinata Rahmet yağıyor nur nur Rahman Batındır dünya aklı anlaşılmaz ey kul Bahtı soldurur nefis şeytan imansızlık imandır sana okul Gönlündeki kabullenemediğin sızıya son ver imanla ey kul ol makul Dokunsun sana merhamet bırak kapatma kapını Vicdan ile donat yapısını Açılsın gönül gözü Yakar imansızlığın közü İman gönülde oku sen cüz cüz Olsun Rahman Resul yanında bakılacak sende yüz Lain iblis önünde eğilme Seni yaratan o değil Rahman önünde eğil Ezilme Rahman önünde eğil ol özgür Mehmet Aluç Batın: Allahü Teâlâ’nın Esmâ-i hüsnâsından (güzel isimlerinden). His (duyu) organları ile hissedilemiyen, hayâl gücü ile hayâl edilemeyen, akıl ile anlaşılamayan. Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyruldu ki: Allahü Teâlâ Bâtındır. (Hadîd sûresi: 3) Teşekkül: Belli bir varlık ve biçim kazanma, kurulma, örgüt Amil: İslâmiyet’in emirlerini yapıp, yasaklarından sakınan Kadri: Değer, kıymet, onurla ilgili