Yaşayamadım

Küheylan gibi koştun ayrılığa bana kaldı utancım

Kahır dolu günlere götürdü rüzgârlar başladı sancım

İnsan kendi gibi bilir herkesi ben böyle sana kandım

Kandım yandım yaşayamadım aşkımızı gururla

Neydi beni anlımda vurduran bu ihanetin şiddetle

Sanki ben yanıldım seni hep tanıdım samimiyetle

Sana her akşam koşardım iş çıkışı samimiyetle

Kandım yandım yaşayamadım aşkımızı gururla

Bu güne gelmek için onca gayret sarf ettim bin bir zahmetle

Böyle bir sona gideceğimizi hiç düşünmedim iyi niyetle

Bir parça güzel niyetle yaşayabilirdik aşkı az samimiyetle

Kandım yandım yaşayamadım aşkımızı gururla

Sen mi aşkımız mı hayat mı beni sınar

O güzel günleri hatırladıkça yüreğim kanar

Hasret kapımda vuslat bana uzakta bakar

Kandım yandım yaşayamadım aşkımızı gururla

Artık gerek kalmadı vuslata isteyen beni kınar

Zaten kurudu kaldı gönlümde akan pınar

Yıkıldı çürümeye başladı gönlümüzdeki çınar

Kandım yandım yaşayamadım aşkımızı gururla

Artık söylenecek kalmadı kelime

Aşk bir daha ulaşmaz bu gönlüme

Kim yaklaşır artık benim bu sefil halimle

Kandım yandım yaşayamadım aşkımızı gururla

İçimde hala o günlerin silinmez izi var

Yaz günümde başıma yağar tonlarca kar

Bana olmadın bilmem kime oldun yar

Kandım yandım yaşayamadım aşkımızı gururla

Aşk yar hasreti ile yaşanır budur aşk için önemli neden

Ben değilim odur çekip uzaklara edepsizce giden

Ben değil gönlüm değil odur gönlüm içinde ölen

Kandım yandım yaşayamadım aşkımızı gururla

Kul Mehmet’im gönlünde aşktır seni perişan eden

Bundan başka bir şey aramam başka bir neden

Bırak yandıkça yansın aşkla hasretle bu beden

Biter hasret güldürür aşk gönlünü çok geçmeden

Kandım yandım yaşayamadım aşkımızı gururla

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sen Nasıl Koştun ?

Ah âlemi insanlığı görsen gözünle

Senin ne işin gücün var ölümle

Yıkmazsan gönülleri ah o nefret sözünle

Davransana merhamet gönül içindir yapışsana

Merhamete bürünsen hayran olurum sana

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Yolunu şaşırmış olan ile koşma uyan kalk

İman merhamet Rahman’dan sana hak

Haydi, durma bekleme koluna tak

Sana kim söyledi nerede yazıyor insanları yak

Aç gözünü de bir gönül gözü ile etrafına bak

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Çözülmez bağları gördün işte çözülmez

Çözülmeze bağlanan kul inan hiç gülmez

Sanma yaşayan kul hep yaşar ölmez

Bu nefretin sonu sanmayın hiç bitmez

Sabır kardeşlikle insanlık kardeşlik çökmez

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Dön baksana aynaya yüzün nefretinle nasıl çirkin

Nefesin bitmiş soluksuz kalmışsın bedenin bitkin

İnsan canı umudunu almaya yok senin yetkin

Ne gezersin sen öylesine miskin miskin

Ah o kemiksiz dilin en kadar keskin

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Kul Mehmet’im sakın ola gönülleri yakma

Merhamet güzellik var iken sakın bırakma

Hak iman yolu var iken şeytan yoluna koşma

Yolda muhtaç olanı sakın yalnız bırakma

Nefis şeytanı sakın koluna sen takma

Yaptığın bir iyilikse onu da başa kalkma

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-