Sensin Nurdan Ahmet

Akşam ne akşamdı

Sabah ne sabahtı

Kalmamıştı aile hayatı

Zulümle inler her yer olmuştu ayakaltı

Sen geldin Ya Nebi

Kurudu zulmün mürekkebi

Sendin gönüllerin varlık nedeni

Zulüm yok oldu ezildi akrebin cesedi

Zulümden kurtuldu dağlar taşlar

Gözden akmaz oldu artık yaşlar

Eğikti zulümle kalktı o başlar

Kur’an İman sel oldu çıktı insanlar

Mekke’nin Medine’nin dağına

Bir zamanlar oralarda insanlar ağlaşırdı

Yürekler dağlanır gönüller parçalanırdı

Seni çok şükür gönderdi Yüce Yaradan

Nur Kur’an yayıldı âleme ta oradan

Nur Nebi Cennet Kokan Nebi

Sendin gönüllerin varlık nedeni

Gelişinle umut kesilmedi bir daha haktan

Umut dualarına seni gönderdi yaradan

Seninle kabileler birleşti oldu yurt oldu vatan

Yanlış yolda giden atam yanlışta ise uyulmadı hiçbir zaman

Nur Kur’an Nur Sünnetine uyuldu her an

Mümin olan sana uyan değil insanları aldatan

Nefreti bizler değildik zalimler di başlatan

Sen geldin ya nur Nebi

Zalimler oldu ağlayan

Gönülleri merhametle sendin saran

Müminler sana koştu senin için onlardı can atan

Kesildi dilleri tükendi sonu sana dil uzatan

Mazlumlar dı sen gelmeden önce göze batan

Sersefil aç susuz yatıp kalkan

Zalimler yanıldı körler di bilemediler

Senin geleceğine inanmadılar

Bu gerçeği hesaplarına katmadılar

Pamuk ipliği gibi koptular

Cehenneme koştular şeytanla yandılar

Seni çok şükür gönderdi Yüce Yaradan

Nur Kur’an yayıldı âleme ta oradan

Seninle beraberdi mücahit

Yaydınız âleme siz Tevhidi

Kalanlar oldu gazi

Ölenler oldu şehit

Melekler gülümsedi imanlarına oldular şahit

Kucakladılar melekler

 Nurlarla cenneti alaya vardı cümle şehit

Vuranlar sürenler

Vuruldular sürüldüler

Dağıtıp yıkanlar

Bir bir yıkıldılar 

Sen Âlemlere Rahmet Nur Muhammed

Sen gönüllere Rahmet Nurdan Ahmed

Şefaatine talibiz ya Nurdan Muhammed

Sensin kâinata cümle kullara Rahmet

Hiçbir kul seninle çekmedi zahmet

Sende bulunmazdı hiç haşmet

Merhameti dağıttın sen demet demet

Sensin Nurdan Ahmet

Sensin Nurdan Muhammed

Rahmanın gönderdiği sendin Hikmet

Sensin Nurdan Ahmet

Sensin Nurdan Muhammed(S.A.V.)

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Düşünce fırtınası

Varlık yalnızca maddeden ibarettir derler

Maddi varlığın içinde güzellik var derler giderler

Gerisin geriye boş kazançla dönerler

Maneviyatsız boşluk içinde biterler

Doğru yol karşıda hala yanlış yola dönerler

Asıl varlık düşüncedir, düşünen ise ruhtur derler

Ruhsuz yaşar ruhtan haberi olmaz gerzekler

Ruh yaşar her şeyi beden ruhun gömleği

Akıl düşüncenin merkezi düşüncenin gereği

Aramazsan kul bulamazsın gerçeği

Gerçek nasıl bilinebilir diye sorarlar

Gönül kapısını bilmezler kendilerini yorarlar

İdrak ile imanı bilmez gönül kapısından içeriye girmez

Arayan tabi ki bilmez

Mutlulukla gülmez

İnsan hiç mi sevmez

Hayat sevgisiz de bitmez

Çile içinde adımlar gitmez

Varlığı, gerçek var olanla

Elbette tanımlamak mümkündür

El elden her daim üstündür

Akıl akıldan elbet üstündür

Âşık olmayanın gözü kördür

Veren el, alandan bin kat üstündür

Misafirlik ise derlerse de üç gündür

Üç günden sonrası gönül'e güzeldir

Üç günlük misafirden sonrası özeldir

Bu zamanda misafir bulursan güzeldir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Şimdi Söyledim Diye Birde Kızarsın

Ameller yok kopmuş gidiyor bedenler

Namaz niyaz karanlık gölgeler içinde

Dinden haberin yok din ne söyler bilmezsin

Müslüman’ım dersin gezersin

Müslümanlık öyle değildir yanlış yolda gidersin

Şimdi söyledim diye birde kızarsın

Herkes kendi eliyle oynar bahtı karayı

Sonrasında ağlar kaderden der utanmaz

Farkına varmayı unutmuş nefis şeytan peşinde

Varlık gününde ağa paşa yaklaşmaz kimse yanına

Karanlık koridorlar açar gönüllere ışık olmaz yarına

Kapatır tüm güzelliğin kapılarını utanmaz edepsiz

Bir anda kalır karanlıkta figan feryat ile yok mu ışık der

Dara düşer koşar Rahman’a derman aramak için

Kapattın bütün kapıları kapı ne ararsın derman ne ararsın

Umursamazlığınla zalim rolünü oynarsın

Helalden değil haramdan çarpar çırparsın

Hakkın olmayanı alır gönülleri parçalarsın

Şehrin kavşaklarında harami gibi beklersin

Soluksuz kalınca soluk için Rahman’a koşarsın

Alacak soluk mu bıraktın soluk ararsın utanmaz

Kış gününde baharı yaşarsın evinde

İnsanlara da kışı yaşatırsın yaz gününde

Yenik düşmemek için kurnazlıkla iş görürsün

Ayağın taşa takılır yenik düşersin feryat edersin

Kalkmak için Rahmana koşarsın utanmaz

Kalkması için kimin elinden tuttun rezil

Ondan sonra kalkmak için el ararsın edepsiz

Doğru söz söyleyene muhalefet eder yalanlarsın

İşine gelince doğru söylüyor diye yanına koşarsın

Kul Mehmet’im der ki sen kendini kandırırsın

Güzel hatıraları beğenmez yakar yok edersin

Sonra hatıraların güzelliğinden söz edersin

Yalnız başına kalınca yalnızlığı kadere söylersin

Dansöz gibi kıvraklığın elbet son bulacak

Cehennem ateşinde yanarken kor alev

Kıvranmaya yerin dahi olmayacak

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Her Zerrede Seni Görsün

Yüce Rahman Allah ismin varlık nedenimiz

Bu isminle ulaşır kulun sana cümle hepimiz

Allah isminle ismini nakış et gönlümüze

Olalım cümlemiz her mekânda gönlü temiz

İsminle yansın gönlümüz her kelamda temiz olsun dilimiz

Her zerrede seni görsün, görsün diye yarattığın gözümüz

Sonsuzluğa hükmeden gücünle gönlümüze sana varması için güç ver

Kâinat sarayında gönül sarayımıza merhamet gönder

Sana ulaştıran Kuran Nur Resul yolunda atacak adım ver

Nefretle çırpınan gönüllere merhametle uçan kanatlar ver

İsminle yansın gönlümüz her kelamda temiz olsun dilimiz

Her zerrede seni görsün, görsün diye yarattığın gözümüz

Adım adım yaklaştır Yüce Rahman layık olduğumuz Kuran’a

Adım adım yaklaşırken sen merhametinle yaklaştırma hüsrana

Gönüllerimiz sevsin birbirini nasip eyle gönüller dönsün gülistana

Yolundan çizginden ayrılırsan gazabınla ikaz gönderme bu aciz kullarına

İsminle yansın gönlümüz her kelamda temiz olsun dilimiz

Her zerrede seni görsün, görsün diye yarattığın gözümüz

Biz takmazsak sen takanlardan eyle Tevhit gözlüğümüzü tak

Kuran Gül Resul ile geçir bu sefil isyan dolu ömrümüzü sen koru sen bak

Sana ulaşan yolda çıkar önümüze şeytan ile uşakları sen sabır ver onları yak

Sabır ile yol alan kötülüğü iyi eyleyen gönül ver yok olsun nifak

İsminle yansın gönlümüz her kelamda temiz olsun dilimiz

Her zerrede seni görsün, görsün diye yarattığın gözümüz

Beşikten mezara giden yolda sen bizlere imanla sağlam adımlar ver

Hak ve adalet için koşan gönül ver olalım cümlemiz haksever

Kuran gül Resul yolunda yarışalım iyilikle olalım hayırsever

İlim irfan yolunda ver bize izan olalım cümlemiz münevver

İsminle yansın gönlümüz her kelamda temiz olsun dilimiz

Her zerrede seni görsün, görsün diye yarattığın gözümüz

Mertlik hırkasını giyen gönüllü erler olmamız için yetiştirenlere yardım et

Dünya bomboş olsa sığmam diyenlere imanı anlatacak gönüllere kuvvet ver

Kubbenin hayranı boş dünyanın peşinde koşanlara yetişmek için adım ver Yüce Rahman

Sevgi muhabbet kaynasın gönül ocağımızda bülbüller konsun gönül bağımıza

İsminle yansın gönlümüz her kelamda temiz olsun dilimiz

Her zerrede seni görsün, görsün diye yarattığın gözümüz

Kul Mehmet’im derki eksiklik noksanlık varsa senin görüşündedir

Bak âleme gönüllere var mı eksiklik tas tamam hepsi yerli yerindedir

Malın mülkün kalsa da geride dostunu bırakma sakın geride iman seninledir

Gönül karanlığına ışık iman ile aşk nuru iledir bunu da iyi bil alırsan hepsi az ötededir

İsminle yansın gönlümüz her kelamda temiz olsun dilimiz

Her zerrede seni görsün, görsün diye yarattığın gözümüz

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Rahman Olsun Gönlünde

Rahman olsun gönlünde

Yokluk geldiğinde, var kapısına

Yok, olur yokluk, varlıkla dolar âlem

Kapılar, yüzüne dünyada kapandığında

Bir bir

Var Rahmanın kapısına, açılır tüm kapılar yüzüne

Yüzüne kapı kaptanlar, sefil olur bir anda

Sokaklar gönüller, yansın diyenlere

Gönlünde Rahman ile var, söndür ateşi

Gündüzün serinliğinde, eserse poyrazdan rüzgâr

Rahmani gönlünü,  rüzgârın önüne ver

Essin gönlündeki Rahmani merhamet, âleme

Sızım sızım acılarla bırakırlarsa

Gönlünde ki Rahmani merhametle aç semaya elin, dua ile

Dermanlar yıldız yıldız dökülür, âleme

Keremi sonsuz Lütfü İhsanı merhameti... Sonsuz, Rahman her şeye kadir

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Seni Yazarken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Mısralarımda gözyaşı

Hecelerimde hüzün

Seni kan sıçrayan ufuklarda beklerken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Varlığını unuttum sanma

Duyduğun sözlere kanma

Hasretinle kalan ben be kalemim

Seni kan sıçrayan ufuklarda beklerken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Dergâh ah yalnızlığımın dergâhı sen kokuyor

Seni bekliyorum hüzünlü gölgelerde siperde

Attığım adımda arkamda sen gelirsin sandığım günlerde

Seni kan sıçrayan ufuklarda beklerken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Sanma ki umudumu kör hasret ile bıçaklarım

Gece hülyalarımda seni bana koşarken sıçrarım

Umutsuzluk bana koşarken ben kaçarım

Seni kan sıçrayan ufuklarda beklerken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Gururum isyan bayrağı çekerken kulağını çekerim

Hasretin duman duman tüterken mutluluğun şehrine yürürüm

Bekle beni gülüm sana koşarak geliyorum

Deste deste gülümseyen yarınları avuçlarımda sana getiriyorum

Seni yazan kalemim ve ben sana gülümseyerek geliyoruz

Mehmet Aluç

Gülümsemeyen yar yar mıdır?

Zihnin tek açıklayamadığı aşk mıdır?
Aşk ile açıklanan yar mıdır?
Gülümsemeyen yar yar mıdır?
Bunlara açıklık getiren akıl mıdır?

İyiye ulaşmanın yolu aşk mıdır?
Yoksa aşkla yürüyen akıl mıdır?
Bilinmeyeni bildiren Rahmandır
Bundan gerisi ise yalandır

Kul Mehmet’im Varlığı var edenle tanı
Gerçektir hayatın her yanı
Kin nefretle akar insanlık kanı
İyiliğe ulaşmak iman aşk akıl ile olur
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...