Sevda Türküleriyle Büyüdük

                             Sevda Türküleriyle Büyüdük

Bir sevda türküsü dillerde gezerdi yanık yanık

Sevda türküleriyle büyüdük yattık kalktık

Biz sevdayı kâinata yazdık okusunlar diye

Kim ayrılığı koydu sevda yerine herkes böyle okur ağlar

Dağlar ayrılık yoluna dikilmiş bağlar viran

Kapanır gözler sevda ’sız var mı açıklayan

Diller sözler türküler neden olmuş ziyan

Kim ayrılığı koydu sevda yerine herkes böyle yaşar ağlar

Titrer kalpler suskunlukla kendini bozmuş

Zaman akrep yelkovan takılmış durmuş

Sabrın taşları parçalanmış yollar kaybolmuş

Kim ayrılığı koydu sevda yerine herkes böyle koşar ağlar

Güvercin kanatlarında uçardı gülüşler dün

Gönül kanatsız kuştu uçardı uçamaz bugün

Ayrılık kamçısı ıslık sesiyle iner kalkar bu nasıl düğün

Kim ayrılığı koydu sevda yerine herkes böyle okur ağlar

Kırıldı kolu kanadı uçmaz güvercin ile gönül

Kıranları görenler istemez mi sevinci bu nasıl formül

Bakan gözler insanlar elbet kalır müşkül

Kim ayrılığı koydu sevda yerine herkes böyle bakar ağlar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gidiyorum Rahmana Güle Güle

Ey nefsim ey şeytan yeter artık

Bunca verdiniz bana zahmet artık battık

Rahmandan uzaklaştırdınız gece gündüz yattık

Ömrüm geçti boşuna ömre güzellik katmadık

Verdiğim sözden caydırdınız iyiliğe nifak soktuk

Bana hiç acımdınız peşinizden sürüklediniz

Bir yokluk peşinde götürdünüz

Ey nefsim ey şeytan yeter artık

Aklınızda fikrinizde türlü hileler

Hiç var mı peşinizde gelip te gülenler

Peşinizde gelenler çeker dert ile çile

Artık ben gidiyorum Rahmana güle güle

Def olun gidin dünyamdan acele

Bir gün beni sevmediniz bile bile

Kendi emrinizde uçuruma gönderdiniz arkamdan güle güle

Bağladınız aklım fikrim izanımı yol vermediniz

Çekiyorum besmele

İnsan gibi muamele görmeye

Terk ediyorum sizi gidiyorum Rahmana secdeye

Mehmet Aluç