Sar Sen Beni

Candan sevdim ben seni

Dile düşürdün sen beni

Yeter artık incitme beni

İnsaf ette al sar sen beni

Aç gül kokan sinene gireyim

Sen sevmez isen söyle nereye gideyim

Candan sevenim ol artık sevdiğim diyeyim

İnsaf ette al sar sen beni

Aç kolların sar beni ben güleyim

Gönlümdeki gülleri önüne sereyim

Açmazsan gönül kapını izin ver öleyim

İnsaf ette al sar sen beni

Bizi bizden ayıran sürüne

Ağzı burnu yerlerde sürüne

Sürünsün bu alemde döne döne

İnsaf ette al sar sen beni

Gülümseyerek gel bu gönlüm narin

Aşk ile yaklaş bana yanmazsın bu gönlüm serin

Allah’ın emri ile iste olayım sana gelin

İnsaf ette al sar sen beni

Gönül sevmez ise o gönül tez çürür

Bu bedende aşk olmaz ise zor yürür

Aşk ile seven tüm güzelliği gönlünde görür

İnsaf ette al sar sen beni

Yar gönlünü günde bin defa dolaştım

Aşk denilen güzellikle yarim boynuna sarıldım

Aşk ile sevdim sanma severken yanıldım

İnsaf ette al sar sen beni

Kul Mehmet’im ne yapayım malın çoğunu

Vermez mal bana yarin yokluğunu

Aşk ile sevdim ben bilirim yarin güzel huyunu

İnsaf ette al sar sen beni

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bir dörtlük

Kul Mehmet'im der ki sabrın sonu selamettir
Selametle gönülde esen Rahmet ile huzurun neşesidir
Ferhat ile Mecnundan farkımız nedir sabırla devam eden imtihan çilemizdir
Çile için sabır eden kul Cennette Gül Kokan Resulle inşallah beraberdir
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sen Girerdin Odama

Itır ıtır kokarken saçların

Yarınları örüyorum ölü topraklar üstüne

Itır ıtır esen saçlarının kokusu

Toprağa damlarken

Solan çiçekler yeşeriyor toprakların üstünde

 Isıtır beni saçlarının ıtır kokusu

Gizli gizli ellerime dolanırken

Sabah güneşi sevdanla üzerime doğarken

Senli nasibi beklerim yeryüzünde

Sil baştan başlıyorum senli düşlere

Öptüm ruhunu koydum cebime

Masum gülüşün ısıtırken yüreğimi

Gülümsüyorum ben sana senin gibi

Ay doğar gecelerime avucumda sen

Yüreğimde hep sen sen sen benimlesin

Sensizlik çığlıklarımı hapis ettim gecelere

Zamansız ölümlere açıkken kapılarımız

Bir gün sen koşacaksın zamansız ölümlere

Bir gün ben koşacağım seni aşk ile sarmaya

Şimdi yoksam yanında

Sen gittin ise zamansız ölümlerle

Yok, olmam seninle değilim demek değil

Seninle olmak için hızlı adımlarla koşarken

Zamansız ölümlere sana sonsuz kavuşmaya

Gelmek için sana yoldayım seninleyim

Ellerim buz gibi uzatayım tut ve bak

Sensizlikten üşüdüm bak avuçlarımdasın

Itır ıtır saçlarının kokusu hala var

Yalnızlığımız bir çocuğun ağlayışı gibi masum

Aydınlıkla beraber sen girerdin odama

Saklanmış tüm sensizliğim kaybolurdu

Çekilirdi mevzilerine sensizlik

Yönsüz’ lük ekseninde boğulurdu

Yalnız olduğumu sandığımda

Yanılırmışım hep sen vardın ya yanımda

Seninle atan yüreğimde seninle eskimeyen

Kulağım çınlardı beni her andığında

Her terennümlerinde seni dinlerdim sendeki beni

Yıkıcı zamanları inşa ederdik seninle

Sessizce bizi bizden alan sessizliği yakalardık sessizce

Bizden aldıklarını alırdık

Çıplak kalırdı üşürdü sessizlik

Yalnızlığımızın hatırası kalırdı üstünde

Onu almazdık onunla bırakırdık bizi anlasın diye

Her zaman bize arsız arsız gülmesin sarmasın bizi

Leyla ile mecnunu katardık düşlerimize

Onlarla beraber ağlardık dertlerine

Hasretlerine

Bazen Leylayı Mecnuna

Bazen Mecnunu Leyla ya katar

Çöllerde buluştururduk

Hiç kavuşamayanları biz buluştururduk

Baş başa kaldıklarında

Hayranlıkla onların aşklarını dinlerdik yüreklerinde

Kefenle sarılı maziyi kefeninden kurtarır aşkla sarardık

El ele koşardı Mecnun Leyla'ya Kerem Aslı’ya çöllerde

Anlardık hakikat aşkın yüreğinde imiş

Binlerce yıl geçse de Leyla Mecnuna aşkı ile hala yanıyor

Hala Leylasını arıyor

Ve çok şükür ki bizim düşlerimizde sadece buluşuyorlar

Vahalarda yaylalarda bizimle koşuyorlar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Tedrisat Kokan Şiir....

Suskunluk mu kabahat

Çok konuşmak mı kabahat

Birde doğruyu heyhat

 Her yerde söylemek caiz değil Nebahat

Nebahat dediysem

Şiire uyduda yazdım

Sanmayın yüreğime kazıdım durdum

Soran olmalı vardır diye söyledim

Sorulmalı akla takınanlar

Düşmemeli sorulmadan yanıltanların peşine

Peşinde rezil olur insan                 

Yürekte birikir günahtan leke

Silmeyi bilmez

Uğramazsa merkezine

Yani tövbe kapısına

Silemezsin yığılır

Boğar vesselam

Yazık olur

Güler sana yanıltanlar

Anlamazlar insanlıktan gönülden

Hava basılıdır gönüllerine

Lağım kokar

Bazen alakası olmaz

İnsan düşer peşine

Yok, olur yokluk fikrinin içinde

Gerçi parayla değil düşünce

Bedava

Dağıtanı çok olur

Vicdansız insan

Olsaydı paralı düşünce

Ucuz etin yahnisi tatsız olur misali

Her düşünce peşinde gidilmezdi

Gerçi söylesen de

Parayla satılan düşünceyi bedava

Bakmaz kimse yüzüne

Rezillik hoş gelir insanın gözüne

Her insanın değil canım

Kızmayın

Anlayan anladı

Tabanları nasıl yağladı

Kendine fikir verene koştu

Bak bu şair böyle yazdı

Sana kızdı

Hemen hazır cevabı

Meyvesi olan ağaç taşlanır diye

Bre melun ağacında şer lanet yetişiyor

Onlar meyvemi

Diyemiyor

Ne yapsın

Kendi aklı blokeli

Erişimi kısıtlı

İnternet paketi de bitti

Laf cambazı konuşur

Gönderir savar başında

Koş yine günah deryasına

Akılsızlığınla bat çık

Yık parçala böl

İyi yaptığını san

Sanmasa ne olacak ezilecek boğulacak

Akıl prangalı

Akıl kukla misali

İmalatta yok hata

Yanlış yola gitme denildiği halde

Yanlışa yeni gelinin

Sarıldığı gibi bilmem şeye

Sarılanda hata kabahat

Nebahat

Yine uydu yazdım kızma Nebahat

Yolumuz aynı hat

Biraz canlılık neşe katsın

Demedim ki

İnsan düşünmeden yatsın

Düşünsün yatsın

Düşünsün kalksın

Düşünsün tarsın

Ölçsün

Yüreğine baksın

Boşsa ne yapsın

Nur Kur'ana sünnete başvursun

Bilmiyor mu kendisi Müslüman

Ne gezersin kilisede

İşin yok

Varsa gir çık

Yüreğini aklını bırakma

Sert mi olsu söylem

Olsun serti severiz

Yumuşak söylenince anlamayız

Dikkate hiç almayız

Salla gitsin deriz

Az sert olsun söylem

Belki az yaparda gözlem

Boşa gitmesin bu eylem

Serbest şiirde olmaz kafiye

Yazdım sen kusura bakma

Nebahat

Bende yok kabahat

Anlamayanda var

Kabahat

Yok haysiyet

Ne gezer hüsnüniyet

Arama ha sakın iyi niyet

Bulunmazda memnuniyet

İstersen az gözetle

Nebahat

Aynısı

Anla artık

Her seferinde yazdırma bana

Kafiye olmaz serbestte ama

Uydu yazdım

Kalemi bıraktım

Uzun oldu ah Nebahat

Ne güzel kızsın Nebahat

Sende yok kabahat

Sana yakışmazda izahat

Zaten için rahat

Görüşürüz yine

Öptüm yanaklarında

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Tedrisat Kokan Şiir

Suskunluk mu kabahat

Çok konuşmak mı kabahat

Birde doğruyu heyhat

 Her yerde söylemek caiz değil Nebahat

Nebahat dediysem

Şiire uyduda yazdım

Sanmayın yüreğime kazıdım durdum

Soran olmalı vardır diye söyledim

Sorulmalı akla takınanlar

Düşmemeli sorulmadan yanıltanların peşine

Peşinde rezil olur insan

Yürekte birikir günahtan leke

Silmeyi bilmez

Uğramazsa merkezine

Yani tövbe kapısına

Silemezsin yığılır

Boğar vesselam

Yazık olur

Güler sana yanıltanlar

Anlamazlar insanlıktan gönülden

Hava basılıdır gönüllerine

Lağım kokar

Bazen alakası olmaz

İnsan düşer peşine

Yok, olur yokluk fikrinin içinde

Gerçi parayla değil düşünce

Bedava

Dağıtanı çok olur

Vicdansız insan

Olsaydı paralı düşünce

Ucuz etin yahnisi tatsız olur misali

Her düşünce peşinde gidilmezdi

Gerçi söylesen de

Parayla satılan düşünceyi bedava

Bakmaz kimse yüzüne

Rezillik hoş gelir insanın gözüne

Her insanın değil canım

Kızmayın

Anlayan anladı

Tabanları nasıl yağladı

Kendine fikir verene koştu

Bak bu şair böyle yazdı

Sana kızdı

Hemen hazır cevabı

Meyvesi olan ağaç taşlanır diye

Bre melun ağacında şer lanet yetişiyor

Onlar meyvemi

Diyemiyor

Ne yapsın

Kendi aklı blokeli

Erişimi kısıtlı

İnternet paketi de bitti

Laf cambazı konuşur

Gönderir savar başında

Koş yine günah deryasına

Akılsızlığınla bat çık

Yık parçala böl

İyi yaptığını san

Sanmasa ne olacak ezilecek boğulacak

Akıl prangalı

Akıl kukla misali

İmalatta yok hata

Yanlış yola gitme denildiği halde

Yanlışa yeni gelinin

Sarıldığı gibi bilmem şeye

Sarılanda hata kabahat

Nebahat

Yine uydu yazdım kızma Nebahat

Yolumuz aynı hat

Biraz canlılık neşe katsın

Demedim ki

İnsan düşünmeden yatsın

Düşünsün yatsın

Düşünsün kalksın

Düşünsün tarsın

Ölçsün

Yüreğine baksın

Boşsa ne yapsın

Nur Kur'ana sünnete başvursun

Bilmiyor mu kendisi Müslüman

Ne gezersin kilisede

İşin yok

Varsa gir çık

Yüreğini aklını bırakma

Sert mi olsu söylem

Olsun serti severiz

Yumuşak söylenince anlamayız

Dikkate hiç almayız

Salla gitsin deriz

Az sert olsun söylem

Belki az yaparda gözlem

Boşa gitmesin bu eylem

Serbest şiirde olmaz kafiye

Yazdım sen kusura bakma

Nebahat

Bende yok kabahat

Anlamayanda var

Kabahat

Yok haysiyet

Ne gezer hüsnüniyet

Arama ha sakın iyi niyet

Bulunmaz da memnuniyet

İstersen az gözetle

Nebahat

Aynısı

Anla artık

Her seferinde yazdırma bana

Kafiye olmaz serbestte ama

Uydu yazdım

Kalemi bıraktım

Uzun oldu ah Nebahat

Ne güzel kızsın Nebahat

Sende yok kabahat

Sana yakışmazda izahat

Zaten için rahat

Görüşürüz yine

Öptüm yanaklarında

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Varalım İmanla Gül Kokan Resule

Tövbe bedende siler günahla kiri

Mümin imanla gezer dünyada hep diri

Nur Muhammed güllerin en güzeli

Müminler Allah'ın kulu en özeli

Varalım imanla gül kokan Resule

Varalım gönülde imanla varalım

Dünyada mazlumların gönlüne sarılalım

Zalimleri yerin dibine imanımızla tıkalım

Ölmek için gelmedik mi biz dünyaya

Nedir bu gönüldeki fiyakalı alım çalım

Gönülde imanla mezara varalım

Oradan da gül kokan nur Resule varalım

Varalım imanla gül kokan Resule

Varalım gönülde imanla varalım

Dünyada mazlumların gönlüne sarılalım

Zalimleri yerin dibine imanımızla tıkalım

İmansız yaşadığımız hep bunalım

İmanla Allah'a kul Resule ümmet olalım

Cümle gönülleri imanla saralım

İmanla cennete varalım

Varalım imanla gül kokan Resule

Varalım gönülde imanla varalım

Dünyada mazlumların gönlüne sarılalım

Zalimleri yerin dibine imanımızla tıkalım

Kul Mehmet'im haydi gül Resule koşalım

Nur Kura'nla buluşalım gönüllerde coşalım

Âlemi merhametle biz buluşturalım

Zalimi dersen cehenneme savuşturalım

Varalım imanla gül kokan Resule

Varalım gönülde imanla varalım

Dünyada mazlumların gönlüne sarılalım

Zalimleri yerin dibine imanımızla tıkalım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Cümle Müslüman Hayrandır Nuruna...

Gül kokan Nur Resul geldin figana yetiştin

Gelmeden önce cihan olmuştu bak tarumar

Sanki cihana değdi kör gözlerden bir nazar

Feryadı figana sen geldin de buldu huzur

İnsanlık verdi karar olacaktı bineva

Yetişti ikrarın o zalimin tüm kinine

Kifayeti yetmez ki senin nur ikrarına

Yüce Kur'an yetişti bu güzel kararına

Gücü yetmez zalimin Nurun yayılmasına

 İnsanlık verdi karar yoksa sonu berheva

Ah o diller ki ne edepsizdi o dil harap

Sen yok iken veremedi insanlık hiç karar

Her geçen gün o cihan insan ederken zarar

Yetişti ikrarın o zalimin tüm kinine

Kifayeti yetmez ki senin nur ikrarına

Seninle insanlık verdi karar buldu meva

Cevher sendin geldin de cihan nura boyandı

Sende nuru cevheri görmez küfre bulandı

Yoluna çıkan zalim cehennemi boyladı

Seninle Müslümanlar canı eyledi feda

Onlar İslam yolunda oldular bir şüheda

Seninle insanlık verdi karar oldu neva

Sen gönlümüzdesin etmedin bize hiç veda

Gönlümüzde olsa da hasretinle bir şule

Yolunda gidenlerde bırakır hoş bir seda

Cihanda dilde sesin sensin hala zirvede

Derdimize Rahman'dan başka bulunmaz deva

Seninle insanlık verdi karar bu kamreva

Seninle yürümeyende saadete ermez

Nur Kura'nla olmayan hakka hiç yürüyemez

Sensiz insan cahildir hakikati bilemez

Cahil insana söyle söyle hiç kabul etmez

İman yolunda geri kaçar biraz yürümez

Seninle insanlık verdi karar oldu deva

Aşkla iman yolunda koşan zorda değildir

Bilenle bilmeyen hiç bir zaman bir değildir

Cümle Müslüman hayran candan nuruna sana

Nur yolunda hiç zarar gelmez cümle bu cana

 Biz cennete varınca sarılırız can cana

İnsanlık verdi karar koşar sana can cana

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kamreva: İsteğine kavuşan erişen.

Neva: Ses.

Meva: Sığınılacak yer, yurt.

Berhava: Kaybolmuş.

Bineva: Zavallı, muhtaç

Kifayet: Yeterli olmayan

İkrar: Saklamayıp doğruca söyleme

Şule. Alev, yalım