Güzel ülkemin insanı güzel Türkiye'm...

Türkiye'm Türkiye'm benim ülkem

Seni gönlüme almadan nasıl gülem

Seni bırakıp hangi ülkeye gidem

Güzel ülkemin insanı güzel Türkiye'm

Türkiye'm Türkiye'm benim vatanım

Seni gece gündüz gönlüme katanım

Senden nefret edeni uçuruma atanım

Güzel ülkemin insanı güzel Türkiye'm

Türkiye'm Türkiye'm benim canım

Cennet çiçeği kokar her bir yanın

Senin isminle atar damarımda kanım

Güzel ülkemin insanı güzel Türkiye'm

Türkiye'm Türkiye'm benim yurdum

Ben seninle ne güzel hayaller kurdum

Senin bağrında nice destanlar okudum

Güzel ülkemin insanı güzel Türkiye'm

Türkiye'm Türkiye'm benim ata yurdum

Sanma cümlemizle seni bende unuttum

Gece gündüz dua ile Rabbimle seni konuştum

Güzel ülkemin insanı güzel Türkiye'm

Türkiye'm Türkiye'm benim toprağım

Şehit kanıyla yıkandı her karış toprağın

Düşman gelse de seni vermeyiz akın akın

Güzel ülkemin insanı güzel Türkiye'm

Türkiye'm Türkiye'm benim ana ocağım

Toprağında doğdum öleceğim ana kucağım

Senin toprağında mezarımda rahat yatacağım

Güzel ülkemin insanı güzel Türkiye'm

Türkiye'm Türkiye'm benim aşk diyarım

Sen varsan o zaman bende seninle varım

Senin toprağında yetiştim sensiz ağlarım

Güzel ülkemin insanı güzel Türkiye'm       

Türkiye'm Türkiye'm benim can dostum

Senin yoların da yürüdüm sevginle okudum

Sende kendimi gülümseyen insanlığı buldum

Güzel ülkemin insanı güzel Türkiye'm

Düşman gelse de nefreti ile üçü beşi

İman dolu göğsümüzle yıkamazlar kardeşliği

Namert eli değmez sana sönmez iman güneşi

Güzel ülkemin insanı güzel Türkiye'm

İçinde gezse de sırtlan elinde nefret kafesi

Kim sokar kükreyen aslanı esaretle yetmez nefesi

Tek tek dökülür kardeşliğimizle yolda üçü beşi

Güzel ülkemin insanı güzel Türkiye'm

Kul Mehmet'im insanız beşeriz şaşarız

Sanmasınlar bu ülkeyi terk eder kaçarız   

Ecdat yadigârı onlarla yatar kalkarız

Güzel ülkemin insanı güzel Türkiye'm

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ülkemin Hiç Mi Yok İnsanı İle Değeri

Ölüm değirmeni sanki niyetsiz niyetlerin niyeti

Bilmem ne uğruna nefret kin ile olur insanlar zihniyeti

Koltuk uğruna ne zormuş insanların memnuniyeti

Ülkemin hiç mi yok insanı ile değeri

Bilmem nerede alındı bu insanlığın ehliyeti

Kör ile niyetsiz ile yatanın budur zihniyeti

Söyleyin nefret kin midir insanlığın medeniyeti

Bu ülkemin askeri polisi katl etmek eziyet

Eziyet çektirmek değil gâvur eziyeti

Hani nerede aydın gezinen aydınlar heyeti

Bilmem nerede alındı bu insanlığın ehliyeti

Kör ile niyetsiz ile yatanın budur zihniyeti

Vatanımda işlenen resmen insanlığın cinayeti

Şerefsizler bakar şerefsizlik akar niyeti

Sanki insan canının kendisidir almış onundur mülkiyeti

Koltuk uğruna koltuk sevdasına ne zormuş

Koltuk sevdasında kör insanların memnuniyeti

Askerim polisim ölüyor

Hala düşmanla savaşan suçlu ona verirler maliyeti

Niyetsiz fikirsiz katl eder bilinmez masum denir

Edepsizce gezen o şerefsizlere

Bilmem nerede alındı bu insanlığın ehliyeti

Kör ile niyetsiz ile yatanın budur zihniyeti

Kör seçilmişler ülke birliğinde kaçar nefret ile olanı seçer

Kör nefreti ile olanla olan hesap sormaz niyetsize,

 Niyeti iyi olanı günah keçisi seçer

Parçalanır aileler yuvalar yürekler

Bu mudur bu insanlığın vatan sevgisinin değeri

Nefretle yatan onunla olan nefretinde boğulur bilinir faaliyeti

Bilmem nerede alındı bu insanlığın ehliyeti

Kör ile niyetsiz ile yatanın budur zihniyeti

Ölümlerden zevk alınır koltukta oturan fikirsiz zatlar,

Ölüm değil sanki edepsizle yaşanır şenlik festivali

Bin bir baskı ile verildi doğuda korku ile onlara ehliyeti

Onlar korku ile verdi, ya mecliste onlara destek verenin kör zihniyeti

Bu mudur masum insanların nedir günahları

Çözüm müdür bu batı zihniyeti

 Hani fikirlerin özgürlüklerin zihniyeti

Bilmem nerede alındı bu insanlığın ehliyeti

Kör ile niyetsiz ile yatanın budur zihniyeti

Nefret ile gezenin olanın nefret ile dolacaktır o mezar

Dünya ahreti elbet olacaktır nefreti ile dar

Bu âlem de ahiret hayatında olmaz hiç bir emeline mahzar

Hani nerede aydın geçinen okur aydın denilen yazar

Onlarda mı onlarla oldu ülkem insanına mezar kazar

Elimle barış uzatıyorum der edepsiz görmez elindeki keskin hızar

Bilmem nerede alındı bu insanlığın ehliyeti

Kör ile niyetsiz ile yatanın budur zihniyeti

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)