Çanakkale de Ecdadım yazdı

Destan yazılırdı ancak, başkasının yazması için beklenilemezdi 

                 Çanakkale de Ecdadım yazdı

Milletimi yıkmak mı istiyordu o batı

Milletim yıkılmazdı vardı imanla sabrı

O zalim ki düşmanın yüreği taştan katı

Yorgun olsa da millet umutluydu canları

Çanakkale de Millet yeter dedi bu zillet

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Destan yazılırdı ancak, başkasının yazması için beklenilmezdi Çanakkale de Ecdadım yazdı

Çığlık çığlığa hezimete uğratmak için koşuyordu topuyla bombasıyla tüfeğiyle düşman, üzerimize o an, bu nasıl bir nefretti ki ne tarifi ne da anlatımı vardı! Sanki bu vatan onlara emanetti, kendi atalarından kalmıştı, işgal eden bizdik! Bunu anlatsak ta size ait değil bu cennet vatan bize ait desek te, ölmek için koşuyordu düşman. Milletimin göğsünde yıkılmaz bir kale çelikten bir zırh iman ile koştu cepheye, vatansız yaşamak zillet dedi ölüm dedi, şehadet bize onur dedi, şehadete koştu vatan millet için yıkmaya çalışanları yıktı.

Yedi değil on yedi tepeden hücum etseler de alamayacaklardı bilmiyorlardı, kendileri gibi sanıyordu bu asıl imanlı milleti, yanıldılar yıkıldılar gittiler. Kapı önünde mahallede kadın çocuk hiç kimse yoktu, herkes cephedeydi, ya da cephe için çalışıyor ter döküyordu son nefesini veriyordu. Zafere adım adım aksak yürüsek te, düşman bir an zafere yaklaştım derken, binlerce “Seyit” Osman cephedeydi, ama bir tanesi bambaşkaydı, omuzunda bir mermi tonlarca ağırlıktaydı, ya Allah bismillah dedi kaldırdı yerden, sallandı imanında ki güç ile dağlar taşlar cephe… Aradan yüz yıl geçse de hala o ağırlıkta bir mermiyi kaldıracak bir insan çıkmadı, alıp kaldıramadı.

Aziz cefakâr milletimin imanı ile Yaradan’ın olan ilahi aşkı hiç söner miydi, kim söndürebilirdi ki? Vatan iman İkisi bir aradaydı, ama düşmanda bu yoktu, bilemedi kestiremedi yıkamadı, yıkılmaz olan iman yıkılır mı? O çocukların gençlerin ninelerin gözlerinden gözyaşları iri iri damlıyordu şevkle zafere ulaşmak düşmanı yıkmak yenmek arzusu içinde, dilde dua “Allah Allah” nidalarıyla, cepheye koştu. Sanki hepsi bir çocuk özlemi içinde, uçurumun kenarında bir ağaca takılmış uçurtması elinden alınıyor muş şaşkınlığı heyecanı içinde birazdan gelecek olan ve gelmesi kesin muhtemel olan kahramanını beklerken, kendisi kahraman oluyordu…

Destan yazılırdı ancak, başkasının yazması için beklenilmezdi, zaten başkasının yazdığı destan değil, havada tayyare selam söyle o yâre olurdu ancak. Gönüllerde imanla açan sulanan güller hiç solar mıydı, hele el ele gönül gönüle olmanın güzelliği kardeşliği var iken… Yüce Yaratanın yardımı ile adım adım, Çanakkale de zafere ulaştık, cephedeki bu imanı gören Melekler kıskandı, cennet kokusu, vatanı şehadet eden milletimin gülümsemesi ile sardı vatanı, hala kokusu vatanın üzerinde kokuyor ve bu ecdadın bu torunları olduğu müddetçe, melekler cephede bu imanın şehadetle güzelliğini kıskanacak, cennetin kokusu kıyamete kadar, burcu burcu vatan toprağında gönlümüzde kokacaktır. Hakkıdır Hakka Tapan Milletimin İstiklal.

Mehmet Aluç

 

 

 

Çanakkale De Millet...

Işıkları Kapat

Milletimi yıkmak mı istiyordu o batı

Milletim yıkılmazdı vardı imanla sabrı

O zalim ki düşmanın yüreği taştan katı

Yorgun olsa da millet umutluydu canları

Çanakkale de Millet yeter dedi bu zillet

Bir an şaşırdı zalim bir an işgale kalkan

Bu nasıl bir imandı o kaynayan bir volkan

Aldı silahsız yıktı kendisini bu kalkan

Yorgun olsa da millet umutluydu canları

Çanakkale de Millet yeter dedi bu zillet

Vatan söz konusuysa alınmazdı icazet

Son verilsin dediler bitsin artık rezalet

İmanlı gönül için semada akar Rahmet

Yorgun olsa da millet umutluydu canları

Çanakkale de Millet yeter dedi bu zillet

O düşman kim ki bakar milletimi yok sayar

Bu nasıl bir nefrettir önüne katar yakar

Bu milletim ki o an imanı alır koşar

Yorgun olsa da millet umutluydu canları

Çanakkale de Millet yeter dedi bu zillet

Kul Mehmet’im ecdadım yıkılmadı güçlüydü

Bize bıraktıkları vatan zaten gönlüydü

Vatansız yaşanmazdı zilletti bu ölümdü

Yorgun olsa da millet umutluydu canları

Çanakkale de Millet yeter dedi bu zillet

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Çanakkale Milletimizin Zaferi

Yaşar mı hiç imanla çıkan Çanakkale de mahşer

Düşman denilen yıkıldı o öfke dolu zalim beşer

İmanla yükselir Çanakkale savaş başlar

Şehadetle cennete yürür cümle naaşlar

Yıkılır mı Çanakkale de vatanımla istiklal bayrak

Şehadetle şehit olanların göğsünü açın bakın iman apak

Çanakkale de bitti sanmayın hayâsızca akın

Yenilgiye doymayan düşman yine meydanda bakın

Geldiği gibi gidecek yine siz iyi bakın

Düşmanda var bin bir surat yüz

Çanakkale de yenilgiye doymadı yüzsüz

Biz yaptığı yokuşları ederiz yine dümdüz

Açıldı gönüllerle Allah Allah nidası ile dua için eller

Şehadete koşan Mehmetçiğim koşarken gülümser

Bu iman sende iken tüm şerler biter

Vatan üstünde yaşayan Milletim iman gönlünde budur gerçek

Bu iman var iken bu vatan toprağı çiğnetilmeyecek

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Çanakkale Geçilmez Dedi Milletim Geçilmedi

Çanakkale bir ulusun imanı ile yükselişi, batırılmaya yok edilmeye çalışılan ulusun iman le direnişi ile dirilişidir. Vatan işgal altındaydı, ağlayan analar bacılar çocuklar zülüm altına alınmak yok edilmek isteniyordu. Her ana evladına, oğlum yerin vatan cephesindedir var git ya şehit ol ya gazi ol ve bundan başkası olursa sakın dönme helalliği ile bir ulusun direnişi ve dirilişidir Çanakkale.

Geride yakınlarını Yüce Allah’a emanet ederek yola çıkan Mehmet, Ahmet, Seyit… Kısacası Mehmetçiğimiz, özlemi hasreti sadece vatanın kurtuluşu idi. Geride kalanlar için vatanı korumak tek gayesi idi. Hasret vatanı korumak çiğnetmemek bir karışını vermemek, şafağa zaferi istiklali taşımaktı. Vatan için ölüm Şehadet onlar için cennetti Gül kokan Peygambere ulaşmaktı, gözlerini kırpmadan şehadete vatan için koştular.

Çanakkale geçilmez dedi milletim geçilmedi. Zafer için gelenler yenilgi ile hezimet ile geri döndüler. Çanakkale bir ulusun duasının zaferi, göğsünde imanı ile yazdığı destanın zaferidir.

Bir sabah özgürlüğümüzü vatanımızı almak için zafer sarhoşluğu ile yola çıkan düşmanın şafakta hezimet ve yenilgi ile çöküşüdür Çanakkale zaferi. Savaşı tankla tüfekle yenmenin hesabını yapan düşman, gönlümüzdeki imanı vatan sevgisinin hesabını yapmaktan acizdi… Acizliği ile yenildi ve geldiği gibi değil yıkıldığı gibi gittiğinin zaferidir Çanakkale zaferi. Üstat ne güzel demiş:

“Dur yolcu, bilmeden gelip bastığın

Bu toprak, bir devrin battığı yerdir

Eğil de kulak ver bu sessiz yığın

Bir vatan kalbinin attığı yerdir.”

--------

Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana...

Yine bir şey yapabildim diyemem hâtırana.

Sen ki, son ehl-i salibin kırarak savletini,

Şarkın en sevgili sultânı Salâhaddin'i,

Kılıç Arslan gibi iclâline ettin hayran...

Sen ki, İslam'ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,

O demir çenberi göğsünde kırıp parçaladın;

Sen ki, rûhunla beraber gezer ecrâmı adın;

Sen ki, a'sâra gömülsen taşacaksın...Heyhât,

Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihât...

Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,

Sana âğûşunu açmış duruyor Peygamber.

                                         Mehmet Akif Ersoy

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Çanakkale'm Vatanımın Yıkılmaz İman Dolu Bağrı'sın

Işıkları Kapat

Çanakkale Mehmetçikle vatanın destanına bakın

Koşarken imanla cepheye akın akın

Ak şehadeti alın göğsüne takın

Vatanı milleti ile hor görenlerin çöküşüne bakın

Ey düşman yaklaşma sen sakın

Milletimle beraber göğsümüzdeki imana bakın

O iman ki vatanı verdirtmez size umutlanmayın sakın

Karanlığa batırırken karanlığa batmanız oldu yakın

Bu bedeni canı Allah vatan için verdi veririz vatan için bakın

Vatan için atar bu kalp vatan için alınır nefes

Hangi çılgın bu milletime zilletten örtecek üstüne kafes

Son nefesi son imanı cennet vatan için taşırız budur nefes

Nefretin bilinir ey düşman şimdi tam oldu görünür şimdi bilir herkes

Milletim imanı ile sel olur akar üstünüze boğulursunuz

Dağ diye güvendiklerinizle yıkılır altında kalırsınız

Ön safta bayrak ile Mehmetçiğim imanla koşar sizler yıkamazsınız

Karanlığa batırırken karanlığa batmanız oldu yakın

Bu bedeni canı Allah vatan için verdi veririz vatan için bakın

Çanakkale’m vatanımın yıkılmaz iman dolu bağrısın

Düşmanı yıkmak için sen o an gönüllere çağrısın

Hak yolda yürüyen milletinle şehadetle cenneti cennet yapanlarlasın

Düşman adım atması ile yıkıldı düştü yerde

Gönüldeki imanı örter mi hiç hiçbir perde

İstiklal vatan bayrak hiç düşer mi gezer mi yerde

Ey düşman vatan aşkı iman neymiş nasılmış gel gör de

Dağılsın öfkeniz bedeniz ile beraber hepsi ayrı bir yerde

Karanlığa batırırken karanlığa batmanız oldu yakın

Bu bedeni canı Allah vatan için verdi veririz vatan için bakın

Budur vatan bayrak aşkı ile iman budur verilmez vatan

Şehadet olurken Mehmetçik odur cennete çiçek açan

Milletim sizin gibi değil sizin gibi değil o yüreksiz o an

İman dolu yüreği ile vatan cephesine koşarken azminiz bitti o zaman

Kükrerken aslanlar gibi Mehmetçiğim bakın sizden nedir geride kalan

Nefretinizle yapmak isterken talan her hayalleriniz oldu bakın yalan

Söyleyin kim küçük gördü bizleri kimdi sizleri üstümüze salan

Üstümüze salanla sizler bakın oldunuz yalan

Karanlığa batırırken karanlığa batmanız oldu yakın

Bu bedeni canı Allah vatan için verdi veririz vatan için bakın

Kördünüz görmediniz bilemediniz sizler vatan bayrak aşkı ile imanı

Viran etmek yok etmekti tüm gönüllerimizle limanı

Viran olurken sizler bilemediniz yıkılacağınız bu anı

Nefretinizle akıttınız vahşice binlerce masum kanı

Ey düşman kör gözlü, Milletim vatan için ölür tutar yakanı

Hiç verir mi ey utanmaz rezil düşman sana bu cennet vatanı

Çiğnetir mi bir karış toprağı, unutur mu altında şehadetle yatanı

Sizlerdiniz güzelliğin içine binlerce nefreti katan insanlığı satan

Bizim için can verilir iyi dinle verilmez hiç vatan

Karanlığa batırırken karanlığa batmanız oldu yakın

Bu bedeni canı Allah vatan için verdi veririz vatan için bakın

Vatanı içi ölen şehitlerimiz hiçbir zaman ölmez

Vatan bayrak saldırı altında iken yüzlerimiz gülmez

Son nefes son beden kalana kadar vatan için canımızı veririz yetmez

Dedik dinlemediniz binlerce kez Çanakkale geçilmez

Çanakkale geçilmez

Çanakkale geçilmez

Çanakkale geçilmez

Sizler bir avuç değil bir gram toprak verilmez

Kundakta yatan bebeklerin rızıkları ile gelecekleri önünüze serilmez

Bugün ağlayan yarın güler yani yarın ne olacağı hiç bilinmez

Sizin gibi öfke nefret dolu çapulculara da bu cennet vatanımız verilmez

Karanlığa batırırken karanlığa batmanız oldu yakın

Bu bedeni canı Allah vatan için verdi veririz vatan için bakın

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Çanakkale zaferi Göğsümüzde Destan

Çanakkale zaferi bir milletin duasının zaferi

Çoluk çocuk bir millet bu vatanın neferi

İstediler milletim düşsün yere

Milletim imanı ile koştu göğsün gere gere

Yıkılırken bedenler birer birer şehadete koşarken

Düşman yıkıldı derken Milletime Çanakkale de

Yeniden dirildi vatanımla milletimiz bir hamlede

Gözlerinde nefret düşmanın alev alev

Milletim karşısında imanı ile oldu dev

Tankına topuna güvenen düşman yandı alev alev

Canım yurdu istiklali tekellerine aldı sandılar

Sandılar göğsümüzdeki imanı unuttular

Unuttular ve o an battılar yok oldular

Yıkılırken bedenler birer birer şehadete koşarken

Düşman yıkıldı derken Milletime Çanakkale de

Yeniden dirildi vatanımla milletimiz bir hamlede

Düşman ayak bastığı her yer oldu mezar

Milletimin bastığı her yer oldu cennet lalezar

Çanakkale’mde yükseldi şehadetle anıt mezar

Düşman yenilgiyi yaşadı azar azar

Milletime cennet bahçesi onlara oldu mezar

Yıkılırken bedenler birer birer şehadete koşarken

Düşman yıkıldı derken Milletime Çanakkale de

Yeniden dirildi vatanımla milletimiz bir hamlede

Öfke nefret doluydu düşmanda emeller

Milletimi bilinmez neler bekliyordu neler

Toprağa şehadetle düşerken nurdan bedenler

Düşmanda tükeniyordu bir bir öfke dolu nedenler

Sürünür mü imanı ile şehadete koşan yiğit

Ey düşman öfke nefretinle sen defol git

Yıkılırken bedenler birer birer şehadete koşarken

Düşman yıkıldı derken Milletime Çanakkale de

Yeniden dirildi vatanımla milletimiz bir hamlede

Analar dedi oğlum git vatan için yolun açık ola

İman göğsünde var koru vatanı,

cennet bahçesine çevirmeden sakın verme mola

Şehadete koşarsan sütüm sana helal melekler seninle ola

Şehadettir parolan dönersen parolasız yüzün kara ola

Cennet kapısında Nur Resul senin ile ola

Yıkılırken bedenler birer birer şehadete koşarken

Düşman yıkıldı derken Milletime Çanakkale de

Yeniden dirildi vatanımla milletimiz bir hamlede

Yiğidimin bükülmez kolunda bayrak

Yere düşerse bayrak vatan yarınlar olmaz ak

Ey düşman sen nefretin kolunda değilsin pak

İmanı ile yiğidim geliyor sen kaç önüne bak

Bin Mehmetçik ölse yüz bin Mehmetçik ölmek için var

Yıkılırken bedenler birer birer şehadete koşarken

Düşman yıkıldı derken Milletime Çanakkale de

Yeniden dirildi vatanımla milletimiz bir hamlede

Yıkamazsınız sizler bu mukaddes vatanı

İstiklaline koşuyor marşını yazıyor bak ufukta bak ta tanı

Her Mehmetçiğimin yüreğinde yazıyor bu yıkılmaz destanı

Sizler ki küfrünüzle yıkamazsın imanla şehadetle kazanılmış bu vatanı

Yıkılırken bedenler birer birer şehadete koşarken

Düşman yıkıldı derken Milletime Çanakkale de

Yeniden dirildi vatanımla milletimiz bir hamlede

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-