Vazgeçmiştim

Unut beni dedi

Çek ellerini elimden gönlümden sevme dedi

Gözlerini çek gözlerimde düşlerimde

Bıraksam düşeceğim

Bilmiyordu

Hissetmiyordu

Bıraktım ellerimi

Düştüm uçurumdan aşağıya

Kırıldı her yerim

Parçalandı bedenim

Kalkamaz oldum

Ben düşerken bakmadı

Sönmüş yüreğimi alıp yüreği ile ısıtmadı

Tekrar yakmadı

Üşüdüm

Düştüm

Küstüm

Yüreğim benim gibi ıssız kaldı

Issızlık beni sardı üşüdüm titredim

Sarılacak taşları buldum

Sarılamadım

Biraz daha büyüdüm

Ama gönülden küçüldüm üzüldüm

Bekledim uçurumların dibinde

O çekti gitti eli cebinde

Kalkıp yürüyemedim

Dizlerim gönlüm gibi benim gibi kırılmıştı

Sürünerek ilerlemeye çalıştım

Girdim karanlık bir mağaranın içine

Bir süre sonra kendi karanlığıma büründüm

Alıştım

Karanlığa karıştım

Alıştım

Ne kendimle

Ne de bir daha insanlarla barıştım

Yürüyemedim bir daha oturdum

Geçmedi yüreğimdeki sızı

Alışamadım buna hep kanadı

Saramadım kanadı

Kanadıkça sızladı

Karardı gözlerim

Uyuştu ellerim

Her şeyden vazgeçtiğim gibi

Kendimden de

Hayatımda

Ömrümden de vazgeçmiştim

Uzandı vardı ruhum leylaklarla dolu

Rengârenk çiçeklerle dolu bahçelere

Tanıyamadım bir anda anlayamadım

Leylakların kokusu cennetten geliyordu sanki

Ben gezdim leylaklarla dolu bahçeler çoğaldı

Onlar koktu ben kokladım

Etrafımda gülümseyen insanlar

Hoş geldin derken

Şaşırdım

Ben layık değildim bunlara

Yanlışlık var dedim

Sesimi çıkarmadım

Bıraktım kendimi özgürce

Leylaklarla kokan bahçelere özgürce

Artık hiçbir yerim ağrımıyordu

Üzülmüyordum

Gülüyordum

Bana gülümsüyorlardı

Zamansız bir köşede

Karanlıkta değildim

Aydınlıktı her yer

Ama bu aydınlık aydınlık değil

Bembeyaz hatta bembeyazdan da bembeyaz

Her yeri nur kaplamıştı

Evet, evet nur kaplamıştı

Karanlık bir köşe

Hatta bir köşe dahi yoktu

Uçsuz bucaksız leylaklardan

Güllerden lalelerden çiçekler vardı

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Gam Bıraktın Gönlümde

Ey güzeller güzeli gam bıraktın gönlümde

Oysa ben doğardım cennet gibi gülüşünde

Sen gittikten sonra hicran dediğin nedir

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Zülfün telleri kaldı gidişinle elimde gönlümde

Ağlasam ne fayda feryadım ne fayda bu günümde

Mezar taşları gibi kaldım hicranı bırakınca gönlümde

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Can verirse versin bu beden hayalin şavkı karşımda

Öldü diye kuşlar başında etsin feryat hakka varışımda

Zülfün teli ile süslensin tabutum ahım yeline değmesin

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Gülmedi gönlün bana çektirdin onca zahmeti

Belki mezarımda bulurum bana ait Rahmeti

Şimdi ben yaşarım sensiz kabrimde kıyameti

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Gamımdan terk eyledi beni bu dünyada felek

Gam yükünden giydirdin bana sen yelek

Gidecek tek yerim vardı oda mezarımdı ne eyleyek

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Cismim mezara sığmaz toprak bil ki kabul etmez

Bu sensizliğim mezarımda azabım kıyamete kadar bitmez

Bir gel başıma biraz gülümse halim Rahmana arz edilmez

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Bin yaram var bedenimde sensiz toprak çare eylemez kanar

Gönlümde gülüşün yoktu bedenim cehennemde yanar

Cehennemime bir avuç su dök gülüşünle feryadım cehennemi yıkar

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Cehennemime bir gülüşün merhemdir cennetim eyle

Kara toprak altındayım gülmezsen halimi sen hayal eyle

Nasıl ahirete varırım sen gülmezsen boğulurum az merhamet eyle

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Şimdi ben yokum söyle sen neden boşa ağlarsın

Ağlama ne olur azabım olur ben gibimi yanarsın

Bu yalan gözyaşlarınla gezme sen yalan ağlarsın

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ararım Yâre Kavuşacak Bir Yol

 

Gönlümde kurduğum şehrimsin kapısı yok

Ateş oldum yanmadan dumanım çıkar közüm yok

Sığınacak tek limanımsın sana gelecek gemim yok

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

 

Düştüm bir derin kuyuya çıkacak yok halim

Ey sevgili benden neden kaçarsın sen ey zalim

Ne olur gelsen beni aratmazsan yaşasak sağ salim

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

 

Zevk mi alırsın beni seni diyar diyar aratmaktan

Ellerimi kollarımı çaresizlikle bağlatmaktan

Gece gündüz bu çaresizliğimle ağlatmaktan

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

 

Dinliyorum uzakları sesin gelir diye

Söyle bu ayrılık hoşuna geldi niye

Dönüp gelsen de gelişin bana olsa hediye

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

 

Beni duymuyorsun yatıyorsun sanki derin uykuda

Yolun ile derman bulsam gelirim sana bir solukta

Aşkı seninle yaşardım aşkla inan en dorukta

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

 

Yıkıldım artık ey yollar beni alın kaybedin

O yâre kavuşmak yoksa alın beni toz edin

Ey gönlümdeki sızlayan aşkım sizlerde beni terk edin gidin

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

 

Aradığım yollar yol değil sanki sırat

Ey Rabbim sevgimi onun gönül önüne sen beni fırlat

Ya da beni ona onu da bana kavuşturacak bir an yarat

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

 

Sırtına bindiğim yok küheylan bir kır at

Gece gündüz gönlümde duyduğum hep feryat

Ya Rabbim ne olur onun gönlünü benim gönlüme kat

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

 

Aşk değil mi gönüldeki mutluluğun yeşeren fidesi

İnsan onurla gurur duyar aşktır gönlün abidesi

Karşında aşkla seven yoksa olmaz ki gönlün hiç neşesi

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

 

Kul Mehmet’im bir ömür tükendim aramaktan

Yar koynumda isterdim gözlerine bakıp yaşamaktan

Bana nasip değilmiş aşk ile o yar ile beraber yaşamak

Aramam artık kalmadı bende bir aşk artık sende gönlümde yok

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Git Artık

Artık gönlümde değilsin sen düştün gönlümde ellerimde

Git istediğin yere tutan yok seni artık istediğini sevebilirsin

Yüreğindeki o zehirli hançer ortaya çıkana kadar sevebilirsin

Git artık istediğin yere yoksun düştün artık gözümde ellerimde

Senden bana benden sana umut kalmadı

Sevmelerimiz ihanetinle işgal altında can bulmadı

Aşkımız sevmelerimiz üzerinde kumar oynadın kazanamadın

Git artık istediğin yere yoksun düştün artık gözümde

Yüreğimdeki adresini yüzünü sildim

Beni artık hiç sevmeyeceksin ben bildim

Gözyaşlarımı ben kendim ellerimle sildim

Git artık istediğin yere yoksun düştün artık gözümde

Sokaklar adresler artık bize çıkmıyor

Senin o iğrenç ihanetinden dolayı yüzüme kimse bakmıyor

Artık o hasretinde şimdi içimi hiç yakmıyor

Git artık istediğin yere yoksun düştün artık gözümde

Sahillerde çakıl taşlarında aşkımı aramamda boşuna

Oynadığın bu kumarda ne güzel geldi hoşuna

Toprak kokuyor aşkımız gömdün onu mezara

Git artık istediğin yere yoksun düştün artık gözümde

Sürgün mahpusların demir parmaklıklarından bakıyorum

Yoksa sen misin gönlümde mahpus yatan gönlümü mü yakıyorum

Oysa dün son duruşmada hâkim seni serbest bırakmıştı

Git artık istediğin yere yoksun düştün artık gözümde

Böyle midir artık mevsim’sizliği yaşamak

Yıpranmış bakışlarımla titreyerek yaz mevsimini yaşamamak

Yaz aylarına koşarken kış aylarına rezervasyon yaparak varmak

Git artık istediğin yere yoksun düştün artık gözümde

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Mihnetim Benimdir

Mihnetimi söylemem benimdir

Halden bilmez öğrenirse gözüme sokar

Mihnetim benimdir gönlümde gizlidir

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden anlayan gelsin mihnetimi dinlemeye

Halim bilmeyen benim gibi acımla inleye

Nazlı cananım bu halimi hiç bilmeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Garip anam bu halimi görmeye

Varsın gitsin buğdayını dermeye

Gönlüm içindeki sırrı ortaya dökmeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden bilmezde olmaz sağlıklı bir ifade

Halim bana yeter zaten olmuş ziyade

Beni anlamak için halden bilmez baksın aynaya azade

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Yanımda gezer benimle seccade

Hakkın verdiği mihneti söyleyemem her halde

Kötü düşünenlerin sözlerini ederim ben iade

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Gönlümde vardır coşkun bir irade

Rahmanın mihnetinde vardır bin bir çare

Mihnetini söyleme kurumasın akan berrak Nehir’e

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Yüce Rahmandır halimi bilen

Odur tüm sıkıntıları gönülde silen

Odur ister kulu halden anlasın temsilen

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Mihnet gelirse Rahmandan kuldur kabul eden

Onunla yaşarken odur halden o an bilen

Kul yaşarken imtihan için her şeydir başına gelen

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Gönlümüzü çevirelim gönüldeki aşk ile sevmeye

Nazlı yârim halim bile beni dinleye

Başlasın gönlündeki aşk tırpanı ile mihnetimi dermeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Bazen zamanımız olmaz ecel gelir beden gider ölmeye

Geride kalan iyiliklerimiz kalır mezarda bizimle başlar gülmeye

Geride bıraktığımız sevgiyle insanlar başlar birbirini sevmeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden bilen derman için yolda durur hal hatır sorar

Bir damla su ile cümle çiçekler açar âlem çiçekle dolar

Halden bilmeyende merhamet olmaz hem de adam hiç olmaz

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Kul Mehmet’im az sabırla dertler biter acilen

Bu âlemde sabırla olan kuldur sevilen

Ne güzeldir mihnet sırrı ile gezebilen kadir kıymet bilen

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Mihnet: Sıkıntı, üzüntü

Azade: Başıboş, erkin, serbest

Ya Ağlarım Ya Da Gülerim

Giderken gönlümde kaldı yüzün

Yüzünle baktıkça gönlümde başladı hüzün

Hani gidip gelecektin bu güzün

Bekliyorum yolunu ya ağlarım ya da gülerim

Gece olunca gelmiyorsun nede gündüzün

Yaşadığım bugün değil hep geçmiş dün

Beklemekten usandım seni ben her gün

Bekliyorum yolunu ya ağlarım ya da gülerim

Seni ben candan sevdim yok mu üstünde bir hakkım

Şimdi ben seni yollarda beklerim kaldım şaşkın

Deliler gibi severdik birbirimizi hasreti gönlüme taktın

Bekliyorum yolunu ya ağlarım ya da gülerim

Beklerim bugünde gelmezsen şayet

Seni ederim ben yüce Allah’a şikâyet

Aşkımız adına bu olur sonu nihayet

Bekliyorum yolunu ya ağlarım ya da gülerim

Çektin gittin sanki işledin cinayet

Gitti gelmez diye başladı rivayet

Gel de bitsin artık bu dedikodu şikâyet

Bekliyorum yolunu ya ağlarım ya da gülerim

Gelmezsen en sen ne ben kalır şimdilerde

Gezerim sokakları seni ararım yüzüm yerde

Arar bulamam seni ben hiçbir yerde

Bekliyorum yolunu ya ağlarım ya da gülerim

Kul Mehmet’im gelişin bin bir deva derde

Aramıza neden çektin tülden perde

Ararım bulamam ey sevdiğim izlerin nerede

Bekliyorum yolunu ya ağlarım ya da gülerim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gönlümde Tatlı Yaram

Gönlümde tatlı yaram

Kıyamam ki seni saram

Her  gün yaşadığım bayram

Gönlümde tatlı yaram

Seninle tatlı hayaller kuram

Bir sahilde göz göze oturam

Edeyim birkaç tatlı kelam

Gönlümde tatlı yaram

Gönlümde sönmeyen sevdam

Ne güzel sendeki endam

Sensiz hayaller kuramam

Gönlümde tatlı yaram

Gitmeyi beceremediğim yârim

Seninle aşk diyarlarına giderim

Seninle mutlu günler geçirdim

Gönlümde tatlı yaram

 Kul Mehmet’im ben seninle değiştim

Ben seninle aşkı öğrendim

Sen yanımda yok isen ben bittim

Gönlümde tatlı yaram

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-