Kazandığın Her Fazla Senin Değil

Bu dünya imtihan dünyası

Varmamız gerekir manevi haza ermek

İman ile yaşamak gerek

Hak yolunda hakka yürümek severek

Bundan başka bu dünyada var mı mutluluğa eren beğenerek

Dünyanın bu gerçeğini bilmek gerek görerek

Yaşamak gerek yürüyerek

Var mı bu dünyada ve ahirette imansız güzelliğe eren

Var mı gören dünya malını yanında alıp götüren

Sonucunda hepimiz bir karış mezara yerleşen

Bir parça bez kefen ile giden

Kim dünya malını aldı mezara koydu

Salih amel iman ile olan mezara iyiliğini koydu ve oldu

Kim dünya malı ile can bulan

Bir gülümseme bir candan muhabbetle dostluk ile var olan

Gönüllere dolan ölse bile unutulmayan

Herkes gönlünü iman Salih amel ile kursun

Zalimin karşısında haksızlığa imanı ile dursun

Haksızlığa imanı ile gölge olsun

Hem dünya hem ahiret hayatı için çalışsın yol olsun

Gönül’e ne güzel yakışır iman ile ar

Onun yanında da ne güzel cennet gibi kokar yar

Bundan gayrısı insan gönlüne olur dar

Haydi, insanlığı ve yârini sar

Onca nimet gelir önümüze

Fazlasını ne diye sokarız gözümüze

İhtiyacı olan içindir fazlan olan Rabbim verir önüne

Götür ver der fakir olan birine

İmtihanın amacı Rahman verince almak

Fazlasını alıp emaneti vermek imtihan sırrına varmak

Fazlası senin değil ihtiyacı olanın anla

Ateşle doldurma kasayı artık yeter anla anla anla

İmtihanı yaşa bu canla imanla

Yaşama nefis şeytan malla

Yolumuz iman yoludur sapmayalım

Can ile canları sarmaktır kopmayalım

Derdi olana ulaşmaktır gayemiz kaçmayalım

Kaçarken şeytan aldatır inanmayalım

Bu dünyadaki her şey Yüce Allah’a ait biliriz

Neden bilmez gibi gezeriz

Neden gönüller ezilir muhtaçtır yardıma gitmeyiz

Yüce Allah senin elinle verir fakirin ihtiyacını

İmtihan eder bu kulum veriyor mu emaneti

Yoksa ateş olarak saklıyor mu emaneti kendine

Cenneti istiyor mu?

Yoksa cehennemimi istiyor

Alıyor mu saadeti

İstiyor mu cehennem ateşi

Budur imtihanın amacı sırrı işareti

Zaten doyacağın kadar veriyor dünya nimetini

İste emanet ile cenneti

Sana gönderiyor cenneti anlasan ey kul anla anla anla

Kalma ne olursun şeytanla

Koşma cehenneme şeytanla bu nurdan canla

İmtihanla gönlün niyetin taranmaktadır

Virüs varsa ver o emaneti sahibine ver sil tüm virüsleri

Kazan cenneti güzellikleri

Yüce Rabbim cennetlikle cehennemlikleri seçmektedir

Herkese bu fırsatı vermektedir

Kazandığın her fazla senin değil

Az yüce Rahman önünde secdeye eğil

İhtiyacından fazlası senin benim değil

Budur imtihanı kazanmak haydi her şeyi sil

İman ile gez her şeyi bil

İman ile dönsün konuşsun o dil

Cenneti anlatsın döndüğü kadar budur tahsil

Budur kul dünyadaki ahirete yansıyan temsil

İman ile yetişsin haydi nesil

Olmayalım lütfen embesil

İman ile emanet dünyada canı diri tutmaktır

Yüce Rahman yolunda Rahman’a ulaşmaktır

Nefis şeytan mal hırsı şeytanla cehenneme atılmaktır

Gayemiz bu dünyada iman ile var olmaktır

Cennet yoluna hep beraber varmaktır

Dünyada olduğu gibi ahirette kucaklaşmaktır

Nefis şeytan dünya malı hırsı yandırır

İman ile gezmek emaneti sahibine vermek kazandırır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Embesil: Budala, ahmak, aptal

Onunla gülsün

Yaz gönlüm istediğin kadar yaz

Karşıdan bakan sana kaz

Yaz yaz az da nazları yaz

Yazarken elinde düşmesin saz

Sevda yolunda aşkı yaz

Sevda yolunda kaybettirdi işte naz

Ne çalınır saz nede alınır haz

Yazarken elinde düşmesin saz

Yaz dediğim iki kaşık olsun

Maksat muhabbet olsun

Gülümseyenler odaya dolsun

Yazarken elinde düşmesin saz

Düşlerinde gezen kimdir

Yabancımı bizden birimidir

Gelen mi yoksa giden midir?

Yazarken elinde düşmesin saz

Saz ile kalem yazarken söyle

Az daha yaz hayat geçsin böyle

Arada sırada al söyle neyle

Yazarken elinde düşmesin saz

Yaz söyle yolla gitsin

Kim alırsa onunla gülsün

Yazar söylerken sen sensin

Alan aldıktan sonra kimsin

Yazarken elinde düşmesin saz

Yazdıkların değil mi bir posta

Gidip kavuşur mu acep dosta

Var peşinde biraz koşta

Yazarken elinde düşmesin saz

Kul Mehmet’im yazarken aşk ateşini söndür

Dün bugünün yaşatılan günüdür

Yaşarken kolunda gezen ölümdür

Yazarken elinde düştü kalem ile saz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kimisi Bazısı

Kimi yaşar dünyada alamaz hazzı

Bazısı yemek ister her gün kazı

Elinde olan anlamaz boşa çalar sazı

Odunu olmayan istemez kışı yaşamak ister hep yazı

Kimi kadın çok güzeldir çekilmez nazı

Ne alamettir bilinmez kiminin peşinde hep koşar tazı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Fakir azda olsa varsa paylaşır bilir hakkı

Zengin dersen bilmez hakkı yemez yedirmez her kuruşu saklı

Kimi insan doymaz hep yer haram kursaklı

Duyulmaz sanma iş yaparken çalan, sanma işin gizli kapaklı

Rahman izin verir mi yiyesin insan hakkı ey haram kursaklı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kimi çiçek derer kokusunu gönlüne siner hep gülümser

Kimisi gül bahçesinde gezer koku almaz ayakları ile ezer

Bazısı muhabbet sevgiden anlamaz boş yollarda boş gezer

Kimisi gülümser hayran kalırsın muhabbetle gönülleri gezer

Kimi gönül sever gönüllerle oynar köşe kapmaca şefkati sezer

Halden anlamaz işi gücü çalmak her köşede şeytanca kullar demez yeter

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kul Mehmet’im, yarın ne olur halden anlayan bilir,

yarınını insanları ahiretini düşünür

Kimisini şeytan aldatır, halden anlamaz öküzdür,

dünya ahiretini yıkar övünür

Mazlum sessizdir alçak gönüllüdür,

zulüm altında zalim inletir, az düşünür

Zalim iyice azar, mazlum el açar Rahman’a sığınır,

zalim zamanı gelir yerlerde sürünür

Ati karanlık olsa da,

az sonra aydınlık olarak ufukta gülümseyerek görünür

Mazlum aradı buldu imkâna dermanı,

içi bazen boş olsa da ara sıra dolar, gezdir sen cüzdanı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yaşatır Gönüle Yazı

Gönülden sevenin olmaz mı gönül sazı

Birazda olmaz mı az tatlı gülümseten nazı

Sevende onu severken almaz mı hazzı

Gönülden aşk ile seven yaşatır gönüle yazı

Ah birde gamzesinde olursa mutluluk gülüşü

Birde halden anlayan tatlı gülümseyen bakışı

Dilinde aşk ile sevgi ile sözlerin güzel çıkışı

Gönülden aşk ile seven yaşatır gönüle yazı

Sakın ola sevgilini devri düşük sözlerle incitme

Sakın ola yaşayacak sevgimiz kalmadı diye terk etme

Medeniyet tek dişi kalmış canavarın sözü bu dikkate alma

Gönülden aşk ile seven yaşatır gönüle yazı

 Kul Mehmet’im bak güle ibret al var etrafında diken

Acı sıkıntı ile kullar değil mi bir anlığına imtihan edilen

Az sabırla mutluluğa kapıyı açıp gülümseyen

Gönülden aşk ile seven yaşatır gönüle yazı

Mehmet Aluç

İmanla Al Yol

İmandır ömre rota

İmanda olmaz hata

Herkes imanla yata

İmanla sende al haz

İmanla ömür hep yaz

İmanda olmaz garez

Haydi yapma sende naz

İmanla sende al haz

İmanda olmaz mihnet

İman dünyada servet

İmanla bulunur cennet

İmanla sende al haz

Kul Mehmet imanla ol

Ya da imansız ol sol

İmanla yaşayan kul

İmanla sende al haz

Mehmet Aluç

Gönül Ve Aşk

Gönüldür bu aşkı dağdan dağa yolları aşar gelir
Aramaya gerek yok kendisi gelir
Tahtını bulur oturur kendi dili ile aşk
Gönül olur bez mi aşk
Damarda akan kan gibi akar gönle gerçek aşk
Gururlu Vecd ’siz coşmayan gönlü dize getirir saf aşk
Mehtaplarda oynaşan çocuklar gibi gönülle oynaşır hüsn-ü aşk
Sevdiğinin gönlüne dillere destan sevgiyle oturur karşılıklı aşk
Aşk ile sevmesini öğretir aşk dolu sözlerle ilanı aşk
Değişik renklerdeki güzelliğin duyguların dile gelmesi Aşkı iksiri iledir
Damla damla aşkın gönülde ırmak olarak akması aşkın büyüsü iledir
Huzur ve huşu ile sevdiğine sarılması aşk iledir bakması
Lakin aşk ağlatır dert söyletir
Aşığın maşukuna aşk ile ağlaması
Aşk ile coşması bildiğimiz ağlamaya benzemez
Aşkın büyüsüdür tatlı nağmesidir
Önce mutlak sessizlik
Ardında mısralarla coşması
Gönüle huzurun dolması
Gönül’ün gönlü izlemesi
İzlediği gönülde kendini bulması
Koşturur peşinde soluğun kesilene kadar
Bir an önce kavuşmanın tadı hazzı bambaşkadır
Kanatlandırır uçturur coşturur aşk
Aşkın ilhamı ile yıkanmış gönül
Tüm sevgisizlikten arınır içinde sadece aşk kalır
Lezzeti bambaşkadır
Var oluşun sırrıdır aşk bahardır
İnsanı aşikâr eyleyen aşk gönül bekleyendir
İnsan güzelliğini ortaya çıkaran aşk gönlü canlandırır
Derinden muhabbettir aşk deryasına salandır
Gönlün alev alev yanması bambaşkalıktır
Başa ağır gerek kulağa sağır olmak gerekir
Baş aşağıya gitmek gerekir hem fikir
Aşkı anlamak değil yaşamak gerekir
Olunmaz mütefekkir
Başlanır aşkı yârin gönlünde dinleyiş
Yârin gönlüne girmek için dilimleniş
Tatlı tatlı gülümseyiş
Daha sonra hafifleyiş
Aşkı yârin gözünde gözleyiş
Aşkı yârin dilinde nağmelerini ezberleyiş
Aşkın engin güzelliğini gönüle döşeyiş
Aşkı gönlünde gözyaşları ile çimleniş
Her şeyi anlayarak çözümleyiş
Başlar yâri gönlündeki yeşerişle büyüleyiş
Yârin gönlünü bezeyiş
Ondan sonra yâre bakarak aşkı dinleyiş
Gül aşka vurgun
Aşk güle vurgun
Bülbül ise her ikisine vurgun
Gönül sevdiğinin gönlünde üçünü görünce vurgun yer
Gül kokusu
Aşkın kokusu
Bülbülün nağmelerle bezenmiş sesi
Gönül ise hepsine vurgun
Gönlün bülbülün gülün şenlik içinde yâre ötmesi
Yârin bu sevgi ile gönüle girmesi
Terleyen gönlün ellerin yâre uzanması
Kollarını açarak yâre sarılması
Sen ben
Ben sen
Biz
Aşk olması
Gönlün arzu dolu meyvesi
Aşka düşünce bülbül olur âşık
Bülbül gibi yâre öter durur âşık
Mehmet Aluç

Bez mi Aşk: Gönül Meclisi
Hüsn ü aşk: Güzellik ve muhabbet
Mütefekkir: Düşünür
Bezeyiş: Süsleme