İsmimi Sen Seç Kendin Nakışla

 

 

 

 

Arar iken buldum gözleri sürmeli yâri

Bende bekliyordum gelmen için dedi seni

Neden daha önce gelmedin dedi bari

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Gönül dergâhına vardım sukutla oturdum

Gözlerine baktım o aşkın içinde kayboldum

Dedim aradığım sendin şimdi seni buldum

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Artık sensiz bu dünyayı ben neyleyeyim

Artık son nefesime kadar ben seninleyim

İzin ver gönlündeki güller içinde gezineyim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Açtı bana gönül kapısını içeriye girdim

Cennet kokusu güller içinde kendimi gördüm

Açtım gönül kapımı ne varsa içine serdim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Dedi yıllardır bekledim gelemedin neyleyim

Başım alıp seni aramaya kiminle geleyim

Sen gelmeden önce ben söyle nasıl güleyim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Dedim işte beni beklediğin yere geldim

Geldim gülüşünü gördüm benimsin dedim

İlk görüşte işte budur bekleyenim dedim bildim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Beklerken dedi gözlerimde aktı kanlı yaş

Senden başkasına dönmedi bendeki bu baş

Senden başkası için akmadı gözlerimde yaş

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Akan gözyaşlarını gel aşkımla usulca sileyim

Seni güldürmek sarmak için söyle ne edeyim

Al gönlümü gir içine kendin gör benim meleğim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Gönlümün tarlası senindir gir sen içeri

Beğenmedi gönlümdeki çiçekleri niceleri

Bekledim aylardır gelmen için gündüz geceleri

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Artık ikimizin canı nefesi bir nefestir

Artık ağlamak yok aşk gönlümüzün sesidir

Bana her bakışın sarışın cennetten bir gülüştür

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Kul Mehmet’im dedim adını bağışla

Gönlünde ismimi sen seç dedi kendin nakışla

Hayran kaldım gelişine seveceğim seni canla başla

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

İster bana Leyla de ister Aslı terk etme beni asla

Aradım buldum bırakmam seni dedim hele de bu bakışla

Gel gidelim gönül evimize kalalım seninle baş başa

Anladım aşkla gönlüm diri kalırmış anladım şimdi

Mehmet Aluç ©Kul Mehmet

İman İle Her Şey Bilinir.

İman ile her şey bilinir

İman ile gülünür

İman ile gezilir

İmansız üzülür

İmansız kibir ile gezinir

İmansız gezilir cehalet batağında

İman ile kul cennetin kucağında

İmansız kul nefis şeytan benlik dağında

İmandır kulun adresi

İmansız kul nasıl gerçeği bilsin

İman ile olan kul mutluluğu görür

İmansız kul ağlar gece gündüz çareyi ne bilir

Makul olan kul seçer iman yolunu

Makul olmayan kul seçer imansızlık yolunu

İşte iki yol seç beğen yaşa

İster ol mutluluğu ahrette yaşa

İster seçme her şey gelir başa

İman ile kâinatı eyle temaşa

İstersen imansız zilleti yaşa

Cahil ile eyleme fazla münakaşa

Anlamaz elini yakar o maşa

Gerek yok yapma kargaşa

İmandır gönlü âlemi süsler baştan başa

Sonumuz olacak elbet mezar

İman edene olur mezar lalezar

İman etmeyen olur harabezar

Yaşarken imanla ver ömrüne ince ayar

Yoksa iman mezarda kim seni adam sayar

Ölüm gelince her şey elinde kayar

Bil bakalım yalnız kalınca sana kim bakar

İman ile ol melekler baksın sana etmezsin intizar

İmansız gezerken yaşarken zaten etmişsin intihar

İman gönlünde ol işgüzar

Nefis şeytanla olup işitme aman azar

Bil bakalım mezarını kim kazar

Nefis şeytan ateşten gülümseyerek kazar

Arkanda kalanlar az biraz ağlar

Unutur gider tek tek sanma kırk gün yas tutar elin bağlar

Yalnız doğdun yalnız öldün yıkıldı güvendiğin dağlar

İman ile gezseydin yıkılmazdı dağlar

Çiçeklerden mezarında açılırdı bağlar

İman gönülde merhametle çiçekler açar

Cennet kokusunda kokular ile kokar

Dünyada her şeyim dersin sen var

Var dediklerin yok oldu işte yerin dar

İmansız yanarsın yerinde sıcak har

Yaz gününde işte başına yağdı kar

İman ile olmadın kime dersin beni sar

Nefis şeytan terk etti faydasız olan eylemedi kar

İmandan başkası ömre gönül'e yaramaz anlasana

Yüce Allah imanı gönlüne al diye bahşetti sana

İmanı al gönlüne sıkıntı gelmesin o cana

Eğer yanlışım varsa sende söylesene bana

Kul Mehmet'im iman olunca gönülde

Nefis şeytan susacak onu gördüğünde

Sanma hayat bitmez bir adım yürüdüğünde

Ecel bekler kulu her nefes alıp verdiğinde

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Harabezar: Viranelik. Yıkıntı yeri.