Hüzünle Yüzün Gülsün

 

Ayın şavkı gibi gönlümde parlıyor hüzünle yüzün

Ne güzeldir bazen gönlüme doğsa da hüzün

Hüzün Yüce Rahmandan misafirdir ne güzeldir yüzünle hüzün

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Gönlümde hüzünle yüzün yoldur bana

Yüce Rahmanın izniyle geliyorum sana

Aşkla hüzün ne yakışıyor cümle cana

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Yüce Rahmanın izniyle sabırla biter cümle cefa

Sabırla cefanın sonunda sürülür sefa

Yüce Rahmandır cümle dertlere deva

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Hüzün ne güzeldir kullar hiç bilmezler

Yüce Rahman’a yaklaştırır bunu görmezler

Yüce Rahman yoksa gönülde Gönül’e kıymet vermezler

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Yüce Rahman ile olan şeytanla nefsin sesini duymazlar

Hak yoldan ayrılıp viran olan yola ömre yürümezler

Gönülde Yüce Rahman imanla olan nefret nedir bilmezler

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Gönül aşkla hüzünle olsa da vuslata dek

Merhametli imanlı olmak yumuşak olur gönülde gülsek

Yüce Rahmandır bu âlem de eşi benzeri olmayan tek

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Hüzün içinde Rahmanın izi var ara bul

İşte sana Rahmana ulaştıran güzel bir yol

İman eden Yüce Rahmana olur kul

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Gönül içi imanla zikirle dua ile olmazsa olmaz temiz

Söyler misiniz biz bu dünyada biz kimiz neyiz neciyiz

Sen ben yok biz vardır hepimiz İslam diniyle biriz

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Çok var deme sen ey gönül çilem

Deme sakın gönlüm nasıl gülsem

Yüce Rahmanla olunca biter cümle çilen

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Biter vakti gelince cümle elem

Rabbim nasip et imanla merhametle yanına gelem

Sana ve Gül kokan Nur Resulüne varıp öyle gülem

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Kul Mehmet’im iman gönülde nefsi şeytanı yıktı

Gönülde imanla merhamet ortaya bir anda çıktı

Âlemlere Rahmet Nebi zalimlerin yolunu şerleri yıktı

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Ya Ağlarım Ya Da Gülerim

Giderken gönlümde kaldı yüzün

Yüzünle baktıkça gönlümde başladı hüzün

Hani gidip gelecektin bu güzün

Bekliyorum yolunu ya ağlarım ya da gülerim

Gece olunca gelmiyorsun nede gündüzün

Yaşadığım bugün değil hep geçmiş dün

Beklemekten usandım seni ben her gün

Bekliyorum yolunu ya ağlarım ya da gülerim

Seni ben candan sevdim yok mu üstünde bir hakkım

Şimdi ben seni yollarda beklerim kaldım şaşkın

Deliler gibi severdik birbirimizi hasreti gönlüme taktın

Bekliyorum yolunu ya ağlarım ya da gülerim

Beklerim bugünde gelmezsen şayet

Seni ederim ben yüce Allah’a şikâyet

Aşkımız adına bu olur sonu nihayet

Bekliyorum yolunu ya ağlarım ya da gülerim

Çektin gittin sanki işledin cinayet

Gitti gelmez diye başladı rivayet

Gel de bitsin artık bu dedikodu şikâyet

Bekliyorum yolunu ya ağlarım ya da gülerim

Gelmezsen en sen ne ben kalır şimdilerde

Gezerim sokakları seni ararım yüzüm yerde

Arar bulamam seni ben hiçbir yerde

Bekliyorum yolunu ya ağlarım ya da gülerim

Kul Mehmet’im gelişin bin bir deva derde

Aramıza neden çektin tülden perde

Ararım bulamam ey sevdiğim izlerin nerede

Bekliyorum yolunu ya ağlarım ya da gülerim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gönlümü Viran Ettin Gittin

Hani sen bana seni seviyorum derdin

Dünya bir araya gelse ayrılmam derdin

Bir anda bana gerçek yüzünü gösterdin

Beni terk edip seni seven gönlümü viran ettin gittin

Ne sevdaymış bu iki günde bitti

Mutlulukla gülen yüzün gönlüm viran eyledin gittin

Şimdi söyle bu ihanetinle iyimi ettin

Beni terk edip seni seven gönlümü viran ettin gittin

Kul Mehmet’im sana küstü

Terk edip gittin habersiz bir akşamüstü

Seven sevdiğine böyle yapar mı demek ki gülüşün son gülüştü

Beni terk edip seni seven gönlümü viran ettin gittin

Mehmet Aluç

Canandan yüzün çevirme

Gelincikleri okşayan bakışın, ahımı alır

Rahman güzel yaratmış nakışın, gönlüm hayran kalır

Hak iledir nazlı bakışın, gonca güller gülüşünle açılır

Gönül bülbülüm sustu diyerek,

Canandan yüzün çevirme, ey gönlüm

Bir an kalbimi yokladım, seninle olduğunu anladım

Seversin diye yolun bekledim, yanımda gülüşün buldum

Hasretinle türküler söyledim, gönül sazım oldun

Gönül bülbülüm sustu diyerek,

 Canandan yüzün çevirme, ey gönlüm

Gönül, didarın her daim görmek ister

Hak yolunda, seninle beraber yürümek ister

Beni sevip sevmediğin, her daim bilmek ister

Gönül bülbülüm sustu diyerek,

Canandan yüzün çevirme, ey gönlüm

Kul Mehmet, sen cefadan usanma

Hak yoldan ayrılıp, ayrılık kılıcını kuşanma

Yar küsmüş ise gülümse ona, hüsran ile yanma

Gönül bülbülüm sustu diyerek,

Canandan yüzün çevirme, ey gönlüm

Mehmet Aluç

Didar: Yüz(sima)

Yüzün Yere Eğdin

Bu şiiri ben sana yazdım

Seni mısra mısra yüreğime kazıdım

Gece gündüz hep adını andım

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Elimde çaldığım eski kırık bir saz

Yeter sevdiğim bu kadar naz

Bir kış bir geçti bak geldi yaz

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Söyle yok mu benim canım

Damarlarımda aşkım için akar kanım

Senden ayrı yerde yata yata ağrıyor yanım

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Duymaz mısın gönlümün ahu zarını

Bilmem çıkartır mıyım sensiz yarını

Söndüremedin yanan gönlümün harını

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Gece gündüz san aşkımı söylerim

Yüreğimi aşkımız için köz eylerim

Kul Mehmet’im sensiz nereye giderim

Okumadın şiirim yüzün yere eğdin

Mehmet Aluç

HÜZÜN NEDE GÜZELDİR YÜZÜN-1-

HÜZÜN NEDE GÜZELDİR YÜZÜN-1-

Hüzün

Nede güzelmiş seni yüzün

Sırına vakıf eyledi Yüce Rahman

Şeytanı kovdum besmele ile izin verdi Yüce Rahman

Rahmanın dostu hüzün sırrına vakıf eyledi Rahman

Hüzün

Yorgunluk

Susuzluk

Çaresizlik çok acı

Lakin görünen var

Görünmeyen var

Perde arkası

Bilinmeyen yüz

Gözyaşı ile akan acılar

Umut bitiren

Umut bitince her şeyi bitiren

Umutlar bitmesin

Umut pınarı hüzün

Dost sesi pınar

Dost sesi ile akan pınar

Ruhun sıkıntısını gidermek için akan pınar

Rahmeti sonsuzu Rabbimin sabrına ulaşmak

Soğuğun yorgunluğuna

Kimsesizliğe

Çaresizliği silen Rahmanın Rahmet sabrında çözüm olan

Yola dost olan hüzün

Acıların kimsesizliğine susuzluğuna su olan hüzün

Nede hoştur senin yüzün

Acıları kimsesizliği uzaklara

Rüzgârın kokusundan uzaklara yaban ellere atan

Rahmanın sabrının kapısı olan

Müjdenin muştusu

Ey hüzün

Rahmanın Âlemlerin Rabbi olan rahmanın dostusun

Rahmanın sevdiği kullarının kalbinde birliğinin kapısını açtıran hüzün

Nede hoştur senin yüzün

Rahmana teslimiyetin yansıması hüzün

Kulluğa adım adım yaklaştıran nede güzeldir yüzün

Rahmanın nimetisin dostusun Gül kokulu Resulümün dostusun

Hoş geldin gönlüme

Devayı taşıyan hüzün

Mehmet Aluç