Gidemezsin

 

Gitmek istesen de öyle çekip bende gidemezsin

Beraber yaşıyoruz aynı çatı can altında bilmelisin

Benimde bir canım var sen gibi duygularım var insanım

Canın istediğinde çekip gitmek istesen de gidemezsin

 

Birbirimizi severken hasrete koşmayacağız demiştik

Beraber severken ayrı duyguların esiri olmayacaktık

Sensiz bensiz bir hayat bizi yıkar demiştik ayrılmayacaktık

Canın istediğinde çekip gitmek istesen de gidemezsin

 

Her arzuna esir olup ta beni terk edip sen gidemezsin

Beni yalnızlıkla sensiz bırakarak başkasını sevemezsin

Gitmek istesen de bırakmam seni bensiz gidemezsin

Canın istediğinde çekip gitmek istesen de gidemezsin

 

Gerçek duygularınla bir daha düşün sana ben derim

Sevmiyorum diyorsan eğer yolun açık olsun derim

Sensiz yaşayamazsam da nereye bilmem ben giderim

Canın istediğinde çekip gitmek istesen de gidemezsin

 

Aşkımı gönlümün virane mezarlığında sensiz saklarım

Sensiz gecelerde ben sensiz sokaklarda sanma yatarım

Bakarım ufuklara gülmeyen yarınlarıma kendimden kaçarım

Canın istediğinde çekip gitmek istesen de gidemezsin

 

Erimezse de buz tutsa dondursa da bu gönlümün karları

Ben sensiz hiç yaşayamam inan mutlulukla ben yarınları

Viran illerde viran edilmiş ötmez bülbülüm bağlarımda

Canın sağ olsun çekip gitmek istedin git gidebildiğin yere

 

Sen bu aşkı saklayamazsın ben gibi boşu boşuna harcarsın

Benden gittin gittiğine yaklaştın sanma mutluluğa koşarsın

Pişmanlık içinde kalırsan bu mutlu günleri bir gün ararsın

Canın sağ olsun çekip gitmek istedin git gidebildiğin yere

 

Sensiz bir an bu hayatı aşkı sensizliği sandım ki ben ölüm

Kaybettim sandım bir daha bulamam dedim ben yönüm

Fazla sevmek bağlanmakla hata etmişim ben zaten körüm

Canın sağ olsun çekip gitmek istedin git gidebildiğin yere

 

Ey dünyam mutsuzluğuma sende benimle durma ağla

Gözümde akan her damla hatırına o yâri bana sen bağla

O yar terk etti sen terk etme yaşayamam böyle bu canla

Canın sağ olsun çekip gitmek istedin git gidebildiğin yere

 

Kul Mehmet’im artık anladım sensiz ölmem artık kahrımda

Artık seni hiç düşünmem ben artık yalnız başıma kaldığımda

Seni unuttum artık seni düşünmüyorum artık ben uzaklarda

Canın sağ olsun çekip gitmek istedin git gidebildiğin yere

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Hakikat İle Hasretin Yakan Kor Alevini Görmek Ve Söndürmek Gerekir Gitmeler ve Kavuşmalarla

İki yay uzunluğunda olan bu kısacık hayatın yolunda, kapılarını kapattığımız kapılara bazen gitmek ve kavuşmak için, hasretin gönülde volkan gibi kaynaması gerekiyor, gel gel diye gitmek istemediğimiz küskünlükle kapısını kapattığımız kapılarda hasret çağırır. Nihayetinde hasretin yakan kor alevini söndürmek için, gitmek bizim için kaçınılmaz olur. Bazen dipsiz karanlık kuyular da kalmışçasına kendi hayalsiz ‘ligimizin kör karanlığında sevdiklerimize gönül kapımızı kapatırız, hasretin sancısını çekeriz ta ki sabrın son adımı ile yıkılmamıza bir an kalana kadar. İşte o zaman hasret kor alev yakar, gitmeler varmalar bizi çağırır ve o zaman gitmeler kaçınılmaz olur, hasret kavuşmalar gitmeler varmalar ile son bulur sancılar…

Gidip kavuşmalar ile ruhumuzu huzurla aydınlatan dinlendiren gitmeler ve kavuşmalar… Canlı canlı huzuru ruhunuzda hissetmek, sancılara son vermek için gitmek ve varmak gerekir varılması gereken yerlere. Hoş görünün sevginin özgür düşüncenin adımları ile coşkuyu yaşamak hayat veriri bizlere, bu nedenle kapısını kapattığım dostların akrabaların veya bir kızgınlıkla kapısını kapattığımız sevgilinin yanındaki hasreti söndürmek için gidip varmak gerekir. Hem onun yanındaki hem de bizi yakan, hasretin kor alevini söndürmek için. Aranılsa da hiçbir yerde bulunmayan hiçbir dünya ülkesinin anayasasında bulunmayan sadece dinimize ait bu sevgi birlik beraberlik ruhu hoş görünün… Güzelliklerini bulmak ve kavuşmak mümkün değildir. Bu Müslüman olan biz müminlere yüce Allah’ın bir Lütfü keremi ihsanıdır. Sancılar içinde ölümü yaşarken, varmak kavuşmak ile yeniden doğuşları yaşatan kavuşmalar, her zaman birlik ve beraberliğimizi vazgeçilmez çelikten halatı olmuştur, hiç kimsenin kopartamayacağı ilahi bir köprü varış kapısı…

Hasret özlem ile sevince dönüşen anlardaki dilde dökülen tatlı huzur dolu sözlerin ekseninde dönmek, insana inanılması çok güç tatlı bir haz vermektedir. Yoksa Kerem ile Aslı, Leyla ile Mecnun neden hasretin volkan gibi gönülde yakan ateşine son vermek için, gitmenin varmanın yani kavuşmanın yok olan o anki kapısını aramak için, yıllarca arasınlar çöllerde veya dağları delerek arasınlar, Mecnun yıllarca neden varmak gitmek güzel olmasaydı çöllerde ne diye arardı. Ferhat o zamanın teknolojiden yoksul anında eli ile yıllarca dağları delmek için ne diye uğraşsın ki… Bu anlamsız hasretin karanlığında kurtulmak için gidelim varılması gereken kapıya varalım, kucaklayalım gönüllerimizi, karanlık yanını varmanın gitmenin güneşi ile aydınlatalım. Bazen binlerce sözler ile anlayamadığımız, kızgınlıkla kapattığımız kapıların kapatmanın ne kadar yanlış olduğunu söyleyen, hasret olmasa idi bu hatamızı yanlışlığımızın nasıl farkına varacaktık? Hakikat yanlışlığı ayan beyan gösteren bir güneşidir, onu kapatarak söndürmek hiçbir zaman mümkün değildir.

Hasreti kavuşmalar varmalar ine son vermek, kendi yanlışlığımızın kor alevini hakikatin aynasında görmek her zaman bir erdemdir. Hakikat ile hasretin yakan kor alevini görmek ve söndürmek gerekir, bu alevi görerek söndürenlerden olmak dileği ile selam ve dua ile.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kenar Köşelerde Gönlündeki Aşkını Sır Gibi Saklama

Gitmek çare mi bazen düşünürüm, gitmek arkana bakmadan, gidişinle yıkılmaları görmeden gitmek çare mi acaba? Bitmeyen bir ilişkiyi bitirmek, hoşuna gelmediği için beğenmediğin için bitirmek, bitirmek mi yıkmak mı? Bu sorular bazen beynimi tırmalar, aslında gitmek, bitirmek can yakmaktan başka bir şey değil. Usanmadan devam etmek sevmek, hoşuna gitmese de az beklemek, gülümsemek asıl bu marifet.

Bozulan bağlarda güller yetişmez, yıkılan gönülde sevdalar yeşermez, acılarla kalan insan duygularını kendini yitirir. Aşkı dağıt yârin saçlarına aşk koksun, o zaman cümle dertlerin bakarsın yok olmuş. Aşkı zamana bırakma, zamanı aşkın içine bırak zamanda aşkı yaşasın seninle. Aşkı gözlerinde gönlünde saklama ver yârin gönlüne, orada seninle beraber büyüsün.

Kenar köşelerde gönlündeki aşkını sır gibi saklama, yârin gönlünün kenar köşelerinde gez aşkı beraber yaşayın, her vakit birbirinizle olun aşkı yaşayın. Sofrandaki ekmeğine, aşkı katarak ye, aşkı nimet diye yârine sun. İki dudağının arasında aşk hecelerini yârin gönlüne gönder, aşk deryasında seninle beraber gezsin.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kıydın Bana

Güneş doğmasın dersem yüzüne

Yağmur yağmasın desem tel saçlarına

Kuşlar ötmesin bahçende desem

Yazık ederim ben sana kıyamam

Sen terk ettin kıydın bana

Hüküm verdin sonun dedin idam

Hiç yakışmıyor sana terk edip gitmek

Seni seveni yüz üstü bırakıp dönmemek

Elinde kor ateşin yaktın yüreğimi bilmedin

İnsaf denilen hana yolun hiç mi düşmedi görmedin

Sen terk ettin kıydın bana

Hüküm verdin sonun dedin idam

Beter ol desem yakışmaz dilime

Yalnızlığın kor alevi ile yan desem uymaz gönlüme

Mutluluğa hasret kal desem gözüm arkada kalır yazık ömrüne

Sen terk ettin kıydın bana

Hüküm verdin sonun dedin idam

Kul Mehmet’im hasret kalsan da bir tebessüme

Sen terk edenlerin sokağında sakın yürüme

Nefreti kini insafsızlığı gönlüne alıp çürütme

Sen terk ettin kıydın bana ben kıyamam sana

Hüküm verdin sonun dedin idam bitmedi ki cezam

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Çarmuzu’m gurbette gözümde tütüyorsun

Çarmuzu’m gurbette gözümde tütüyorsun

Varıp gitmek nasip değil şimdi çok özlüyorsun

Çarmuzu’m çehren insanların bambaşka biliyorsun

Çarmuzu’m gurbette gözümde tütüyorsun

Arkadaşlıkların insanların ne güzeldi

Orada yaşamak bizlere özeldi

Çocukluk arkadaşları ile oyun oynamak çok güzeldi

Çarmuzu’m çehren insanların bambaşka biliyorsun

Çarmuzu’m gurbette gözümde tütüyorsun

Kul Mehmet’im der ki mutluluk yağardı sokağına sağanak sağanak

Birbirimize ne güzel olurduk mutlulukla dayanak

İnsanları ne güzeldi bahçelerinde bol bol vardı olanak

Çarmuzu’m gurbette gözümde tütüyorsun

Mehmet Aluç

Not:Memleketimde yaşadığım mahallemin adıdır Çarmuzu...