Herkes Buna Şahit

Kararsız kalırsan günün birinde

Otururken rahat olmazsan yerinde

Mazi canlanırsa gözünde

Hepsini unut gitsin

Çünkü biz her şeyi sildik herkes buna şahit

Akıl fikirle hiç olmadı işimiz

Bize ait kalmadı hiçbir geçmişimiz

Ne sen kaldı nede birimiz

Kalmadı artık anılacak kalacak gönlümüz

Çünkü biz her şeyi sildik herkes buna şahit

Uzatma artık bulamazsın elimi

Hiçte sevmezdin bu kelimi

Yükledikçe kırdın bu belimi

Çevirme sokakları gözyaşı seline

Çünkü biz her şeyi sildik herkes buna şahit

İkimiz seçtik bu ayrılığı hatırlarsan

En çok sen istedin esasına bakarsan

Anlatamadı bendeki bu lal olmuş lisan

Artık biz yokuz nereye bakarsan bak

Çünkü biz her şeyi sildik herkes buna şahit

Ben seni unuttum çoktan

Bir öpücük dahi vermedin al yanaktan

Hep isterdin sana bakayım uzaktan

Şimdi ne bakanın var ne öpücük isteyenin

Çünkü biz her şeyi sildik herkes buna şahit

Sende benim gibi unut gitsin

Hatanı anladın ya bırak yüreğini yaksın bitsin

Ne sen nede ben sevemeyiz artık anla ne istersin

Çünkü biz her şeyi sildik herkes buna şahit

Giderken senin değil benim yüreğim kanadı

Sözlerimi ne sen nede yüreğin anladı

Şimdimi o günler yıllar sonramı canlandı

Çünkü biz her şeyi sildik herkes buna şahit

Aynalara bak anlarsın beni

Ne çok istedim geri dönesin sevesin beni

Çoktan kalktı bir daha geri gelmez aşkımızın treni

Çünkü biz her şeyi sildik herkes buna şahit

Arama artık hayat gemimizdeki dümeni

Arama ayrılığımızda ki nedensiz nedeni

İkimiz kovduk ya bizi mutlulukla güldüreni

Çünkü biz her şeyi sildik herkes buna şahit

Kul Mehmet’im sanma sensiz döndüm sarhoşa

Artık ben kendimle yaşıyorum baş başa

Sende şimdi o güzel hatanla pişmanlığını yaşa

Çünkü biz her şeyi sildik herkes buna şahit

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yolu Şaşıran Benim

Uzanırken maziye elim

Hafif olsa da az kelim

Lal olmasaydı bu dilim

Hatalarıma sözlerimle çelme takardım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Aslına bakarsanız mazinin yok suçu

Suçun hepsi bende yolu şaşıran benim

Ters yöne girdim yanlışa yöneldim

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Ata binerken yanlışlıkla eşeğe binmişim

Menzile varmadan yarı yolda inmişim

Her şeyi biliyorum derken eşeklik etmişim

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Dereyi görmeden paçayı sıvadım

Akıntıya kapılıp sürüklendim adım adım

Acemi iken tüm yolları biliyorum sandım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Maziye iki çift laf söylemek isterdim

Senin yok hiçbir suçun diye gülümserdim

Yoldaş olduğu için teşekkürler ederdim

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Hayatı etmedim takip sessizce ipini çektim

İpin ucunda ben varmışım hiç akıl etmedim

Hayat yavaş yürü derken ben şaha kalktım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Su diye pınardan su içmedim ürettim içtim

Libasları beğenmedim kendim ürettim giydim

Ne ürettiğim su suydu nede ürettiğim libaslar libastı

Kendi elimle yaraladığım gönlümün ıstırabı ile kaldım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Sancımın ilacını almadım çaresiz kaldım

Yolda ne buldumsa bakmadan koynumda sakladım

Zehirli yılanları saklamışsım neden böyle yaptığımı anlamadım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Cahili adam sandım yanında yattım

Bir sözüne beş sözü bende içine kattım

Nefsim için yarınlarımı cahil adama sattım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Dev hayatı cüce sanarak meydan okumazdım

Yol yakın diye şaşırıp uzun yola koşmazdım

Hayat hafife alıp onu yıkmaya çalışmazdım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

İlk defa değil başımı taşlara vuruşum

Hesapsız hesabımla bin defa beş kuruşsuz kalışım

Akılsız hesapla bu ilk değil bininci yanlışa koşuşum

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

E elden ne gelir sabırdan başka

Derdi veren Rahmanın şifası bambaşka

Hatanı bil otur yerinde koşma çamura bata çıka

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

 Kul Mehmet’im hatalarım oldu bir tecrübe

İnsan dediğin okumak anlamak için değil alfabe

Her yanlışa koştuğunda yiyor insan bin bir darbe

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Geçerken Saat Ve Zaman

Geçerken Saat Ve Zaman

 Saat zamanın peşimde

Zaman sona gitmenin peşinde

İnsanlar zaman ve saati boşa harcamanın derdinde

Ne saat insanların umursamasını umursar

Nede zaman boşa geçen zaman için kulları umursar

Her ikisi de görevini yapar hayat yolunda ilerler

İnsanlar ister görsün görmesin

Onlar görünerek gelip geçer gider

Saat ile sebat

Sebat ile zaman

Boş duvarlarda yaşayan insanlar

Boşa geçen zaman ile heyecan

Kalmadı dizlerde takat

Seslen artık duymaz saat ile zaman

Zamanın sonunda firkat

Gözden akan yaş boşuna

Geri gelmez giden saat ve zaman

Kalınca yalnızlığın dağında

Varınca son durağın bağına

Varılacak ölüm ile mezarın otağına

Bakma artık maziye pişmanlık dolu

Zaman ve saat söylemişti

Duyan olmadı hissetmedin

Şimdi taziye vakti hiç düşünmedin

Şimdi buldun dengini

Ararken bulamadın zengini

Var şimdi pişmanlıkla tövbe ile rıza kapısına

Pişmanlıkla baş başa kal

İrfan ile beslenmeyen gönlünün edepsizliğine

Tevhidi önemsemeyen bakışlarının kinini nefretini

Ölüm var diyen Kuran ile imanı duymayan

Sağır kulaklarının pişmanlığı ile kavrul

Son deme varmadan

Saat ile zamanın sesini duy

İmanın mührünü vur onların başına

Yolda kalma tek başına

Haydi, az yürü gayretle

Kalma pişmanlıkla hayretle

Var Rahman'a teslim olmanın deryasına dal

Tefekkür hikmetine az biraz dal

Gönül geminin rotasını teslimiyetin okyanusuna sal

Az dur saat zaman ile biraz kal

Anla ey doyumsuz insan

İşte sana sonsuz ihsan

Yok dersen buyur sana hüsran

İster yan

İster kan

İster san

İşte sana tatlı can

Geçerken saat ve zaman

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Yanmış kalbimle

Kayboldum bu aşkın içinde kendimi ararım

Seni bulurum da ben yüreğime aşkla sararım

Zemheri kış ayında kalmışım sıcaklığını ararım

Yanmış kalbimle ben yârim seni önüme gelene sorarım

Yanar bu yüreğim soğutacak karlar ararım

Kar yüreğimi soğutmaz gülen yârimi ararım

Mazinin arasında sıkıştım kaldım yolumu ararım

Yanmış kalbimle ben yârim seni önüme gelene sorarım

Bendeki hatıran ne kadar çok

Sensiz bu âlemde gönlüm ne aç ne tok

Gel de bu mutluluğu yüreğimin sarayına sok

Yanmış kalbimle ben yârim seni önüme gelene sorarım

Kul Mehmet’im sen gelmedin geçmişte seni bıraktım

Yeni bir yol bulmak için karanlık yollara bıraktım aydınlığa çıktım

Ağlayan gözlerimle arkama bir daha bakmadan yola çıktım

İlk defa sensiz ben bu kalbimde kendimi buldum

Mehmet Aluç

Yalnızlık sevgisizlik ömre zarar

Bu gece kırgınım kendime

Hatta kızgınım kendime öylesine

Seni üzen aptallığıma üzgünüm böylesine

Zaman zaman her mekân da gülüşüne

Değişmeyen gözlerindeki bana anlamsız bakan ifadene

Seni anlamayan aptallığıma kızgınım

Sevda tek başına yaşanmazmış aşığınım

Yalnızlık tek başına yaşanmazmış aptalım

Sancılar içimde yüreğimde acılar içinde hayranınım dön bana

İçime yayılan sıcaklığınla gel bana bekliyorum seni yana yana

Aşkı içeyim gönlünde kana kana

Ne olur gel bana olalım yan yana

Tüm sancılarımı sar olalım can cana

Ne zamandır sensizim

Gittiğinde beri kimsesizim

Seni özlemeyi

Özlemini yaşam düzeyini

Özlüyorum güzelliğini

Bilemedim aşkının aşkımızın içinde 

Mutluluğumuz mutluğum yarınlarımız var olduğunu bilemedim

Değiştim 

Sen kadar olmazsa da az düzeldim

Artık anlamsız sözlerin içine sıkışmıyorum

Artık ne kendimle nede seninle savaşmıyorum

Tüm eksik yanlarımı senin içine kattım görebiliyorum

Artık kendimi anlayan bir yanım yok

Bizi anlayan gören tek bir yanım var

Canıma batan sensizlikte yok artık biz varız yar

Felç gibi bedenime inen anlamsız bakış açımda yok oldu gel de beni sar

Tek kendime kendimi ve seni anlamayan mazime günlerime kırgınım yar

yoruldum sensiz günleri yaşamaktan gel ne olur üstüme yağmadan kar

Gel seni kaybettikçe kaybolan beni çıkar yaşat her yer bana oldu dar

Gözlerim yorgun dizlerim hissiz yürüyemiyorum bahçemde sana yetiştirdim nar

Gel artık yar

Gel de beni sar

Çek şu gönlüme bir ayar

Gel de eyle beni bahtiyar

Gezdirme beni ne olursun diyar diyar

Arkanda dolaşayım seyyar seyyar

Yolda yürü iken sen yokken gönlüm uçurumlara kayar

Sen olunca gönlüm çiçeklere konar

Gönlüm bakışınla aşkı kâinata yayar

Gel artık sensiz yüreğim kanar

Sanki bitiyorum azar azar

Saatlerim seni dakika dakika sayar

İnandım ki yalnızlık sevgisizlik ömre zarar

Mehmet Aluç