Sen Ne Zaman ki Astın Duvara Yıkıldın

 

Nedir bu insanlığın ilacı

Çeker yaşar böyle acı acı

Ara bul sun onlara ilacı

Yıkılıyor baksana gönül mihrabı

İnsanlığın İlacı Nur Kur’an

Sanki yok bunu duyan

İçinde neler var okunmaz inan

Duvarda asılı bir resim gibi duran

Eline alınca sanki yakan

Yaklaşınca sanki çarpan

Bir anlamsız anlamsızlıkla duvarda kalan

Nedir bu vurdum duymaz’sızlık inan

Kim asın dedi duvara

Hala asılı kaldı

Çekerken narayla yaşarken biz acıyı

Uzat bana elini ver derken

Aç içimde sen varsın

Senin için çareyim ilacım derken

Yoksa vaktimi gelmedi erken

Ölüm anında okunmaya mı indi

Bizler okuyup yaşamadan giderken

Başucu kitabı şifa kitabı

Nur gönüllere hitap kitabı

Duyan var mı bu hitabı

Bekleriz duvarda asılıyken sevabı

Duvarda asılı kaldı bir duvak gibi

Bir hatıra eşya gibi

Bir süs gibi

Yaşarız cehennem azabı

Zalim zalim değil insan kasabı

Budur insanın işte yasası

Duvarda asılı çare ilaç

Dünya ahiretin hesabı

İnsanın insanlığın kurtuluşu adabı

İnsanlık nura

İnsanlık insanlığa

İnsanlık merhamete

İnsanlık gülüşe

İnsanlık ve gönüller huzura aç

Nimetle doymaz insanlık gönüller

Nurdan Kur’an’ı aç

İçindeki huzuru

Merhameti

İnsanlığı

Gülüşü

Şifayı

Dermanı kâinata saç

Nefis şeytandan diyor kaç

İnsan yasa yapamaz

Yapanların hali meydanda çoğu mezarda diyor uzaklaş

Rahman diyor bana Resule Kitabınıza koş

Al uygula saç bunlarla coş

Bunlarla yanıma gel cennetim senin ol hoş

Hala anlayan yok

Anlayan uygulamaz olmaz gönüller hoş

İstenilmez insan ulaşsın

Ama dokunma duvarda kalsın

Çarpar

Ölülere okunur böyle yarar

Bu ne biçim bir karar

Böyle insanlık neyi anlar

Zulümle yaşamayı anlar

Ondan sonra döner ağlar

Uzat elini duvara

Al gönlüne as kapansın tüm yara

Bak insanlığın bağrı kara

Atar çığlıkla acıdan nara

Dünyada zalimle yasası etmez beş para

Uyan Müslüman

Silkelen beni de silkele

Yetsin bitsin zalimdeki saltanat

Kur’an ile tak bir kanat

Hatta binlerce kanat

Bekliyor binlerce gönül kim dedi uyu da yat

Al Kur’an’ı imanı âleme gönüller kat

Kim dedi insan insanlığını sat

Al kat yat

Bu nasıl paralel bir hat

Bu kime dine imana neden bu inat

Zalimde olur mu hayat

Nur Kur’an’da Resulde var rahat hayat

Bu yaşadığımız değil hayat inanın afat

Kim gönülleri etti böylesine ameliyat

Kim izin verdi neden ne için bu feryat

Herkeste yok surat maske asık surat

Herkes olmuş hoca avukat

Duyulmaz mı ey hoca olan olmayan hoca

Avukat olmayan avukat baksana açsana dava

İnsan uçuruma düşüyor yaya yaya

Kim izin verdi bu burjuvaya

Her gün yenilmez ki helva

Ah bu nasıl bir hava

Hani nerede asıl iman davası

Bu neyin kıvrak havası

Ölen için çekilmez halay havası

Kim çeker sırıtarak yüzümüze bakarak

Yıkılsın duvarlar

İnsin duvarda asılı Kur’an

Al Nuru gönlüne al o an

Yıkılsın durmuş zaman

Bitsin zalim ondan istenilmez aman

Zalim değil doyuran

Rahmandır doyuran

Aman bu inanç yanlıştır

Kalk ayağa ey

Yatan

Oturan

Uyuşuk bakan

Kaçarken kaçamayan

Uçuruma koşan

Al gönlüne as Nur’dur bu Kur’an

İnsana indi

Duvara

Ölüye inmedi

Yaşayan İnsana indi bu Kur’an

Nur Resul ashabı yaşadı yaşattı

Ecdat yaşadı yaşattı

Sen ne zaman ki astın duvara

Yıkıldın

Mehmet Aluç-Kul Mehmet   

Gerisini Ne Siz Sorun Ne Ben Yazayım

 

Ey kalem gönlüme uy yazma yavaş yavaş

Şiirlerim gönüllere yazılmazsa da çok çok

Sanki yazarken yiyorum ben döner dürüme sarılı lavaş

Ben yazarken hızlı yazıyorum biraz

Gerisini ne siz sorun ne ben yazayım

Sen hızlı hızlı yazmaya devam et olma kalemim yavaş

İşte ben yazarken böyleyim

Heceye vakit ayırmadan yazmaktayım

Gerisini siz sormayın ben yazamıyorum ufak ufak

Doğarken yazarım yine durmadan şafak

Gönlümle şiirlerimdir pak

Gerçi şiir gibi duru sevecen olsak

Gerisini ne siz sorun ne ben yazayım

Sen hızlı hızlı yazmaya devam et olma kalemim yavaş

Gönüller ki kalmış kupkuru

Ey kalemim yağmurla beraber yaz

Sula kurumuş gönülleri kalma yavaş yavaş

Elimde olursa nede güzel olur dürümden lavaş

Yiyeceğimiz değil mi bir lokma aş

Neden kırılır bunun için onca baş

Birde gözlerde akar yaş

Ah gerisini ne siz sorun nede ben yazayım

Sen hızlı hızlı yazmaya devam et olma kalemim yavaş

Dünyamız olmuş tam bir tımarhane

Çıkarmalı içindeki akıllıları

Sokmalı bizim gibi akıllı delileri yavaş yavaş

Yok, yok tımarhanede binlerce akıllı var

Bu zalim nefis dünya mal düşkünlerini

Atmayalım tımarhaneye ismine olur yazık

Atalım kör karanlık kuyulara kapatalım üstlerini

Yavaş yavaş

Çıkmasın dünyada savaş

Çıkmasın ülkelerde iç savaş

Bitsin yavaş yavaş

Verelim günde bir lokma aş

Nedir bunca bitmez savaş

Kim ne kazanacak ey kardeş

Mezara sığmaz ki bu savaştaki amaç

Yakalayın tıkın tüm insanları tımarhaneye değil

Kör kuyulara yeri burası tımarhane değil

İnsanlıktan çıktı dünya insanı geldi nereye

Belki milyonlarca insan daha ölecek seneye

Ah gerisini ne siz sorun nede ben yazayım

Sen hızlı hızlı yazmaya devam et olma kalemim yavaş

Bitsin artık insanların çektirdiği dert

Atalım dünyada kalmasın dert mert

Nedir bu hırs kazanma vicdansızlığı

Nedir bu öldürme aşkına hasret

Hani kalmadı adalet

Kimisi derse bana ne

Bende derim bendeki dertten sana ne

Olmaz böyle bana ne sana ne kime ne

Olmuş dünyada ki insanlar serseri

Nur Kur’an Nur Nebi insanlığın değil mi rehberi

Dinlemiyor görmüyor ölen insan mı hayvan mı birileri

Hani herkeste vardı takardı başına doğruluk tacı

Hepimiz mi birden olduk Kul Mehmet’im zurnacı

Çalarız böyle acı acı

Yok, mu insanlığın ilacı

Nur Kur’an Nur Resul ilacı

Ne yapsın Nur Kur’an Nur Sünnet hepimiz baştan savmacı

Kovmacı

Yıkmacı

Ayaklamacı

Say say bitmez bizde bedavacı

Ah gerisini ne siz sorun nede ben yazayım

Sen hızlı hızlı yazmaya devam et olma kalemim yavaş

Yazarken elimize geçmedi söyle bir ekmekten de lavaş

Mehmet Aluç © Kul Mehmet