Gönülden Sevmeyene Bel Bağlama

Ey gönlüm divane olup her güzele gönül bağlama

Gönlün dağlanır vefasızlıkla derman nerede diye ağlama

Viran bağlarda güllerim solmuş diye çare arama

Dünya benimdir diye bel bağlama

Gönülden sevmeyene bel bağlama

Ey gönül sanma bu hayat insana her zaman gülümseyen dost olur

Bir gülümser bin sırtın döner yalnız başına bırakır

Önüne fırsat bırakır iyisini bulana kadar akşam olur

Dünya benimdir diye bel bağlama

Gönülden sevmeyene bel bağlama

Âlemde cirit atar cümle günahlar

Kimin umurundaki âlemde çıkan feryatlar

Viran olmuş gitmiş kimin umurunda gonca güller bağlar

Yol başına dikilmiş geçit vermez yüce dağlar

Dünya benimdir diye bel bağlama

Gönülden sevmeyene bel bağlama

Mehmet Aluç

Aşkın Dilindeyim

Seni sevmiyorum ben demesen beni sevsen

Girsen sen koynuma ben seninle zengin gülsem

Gönül çeşmenden kana kana ben sular içsem

Seninle sevgi dolsa seni seven cismime

Gönül sazım çalarım sazımın telindeyim

Seni sarınca bende elimle belindeyim

Aşk ile konuşunca sen aşkın dilindeyim

Seninle sevgi dolsa seni seven gönlüme

Mısralarımda gönül sazımda hep sen olsan

Kul Mehmet’im aşk ile gönlüme hep sen dolsan

Tatlı düşe hayale seninle ben hep dalsam

Seninle sevgi dolsa seni seven kalbime

Mehmet Aluç