Sana Aitti Her Köşem

Ümidim neşemdi gözlerin bana her dem

Kaybettim seni ben kayboldu işte neşem

Tenha sokaklar gibi tenhalarda kaldık

Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem

Düşünürüm seni kaldığım tenhalarda

Severken görmedin beni sen yakınlarında

Seninleydim her dem ben gezdiğin sokaklarda

Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem

Duruyorum şimdi sensiz ve sessiz bir köşede

Kalmadı artık ne bende hayatımda bir neşede

Ararım bulamam artık yok oldu artık gülüşünde

Oturur dururdun kalbimde aitti sana her köşem

Bir deniz gibi durgun sakindi seninle bu ömrüm

Yaktın bu gönlümü bitirdin kalmadı artık külüm

Ben seni severken sevinçle derdim canım gülüm

Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem

Olmuyor sabahım karanlık bana her şafak

Bak gör her yer karanlık ben gibi değil apak

Hasret ilinde uçuruma düşüyorum ufak ufak

Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem

Severken sevginden ben çok emindim

Beni candan seviyorsun diye çok sevindim

Terk edip gittin ya işte şimdi beni bitirdin

Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem

Bana selama durdu şimdi neden makberler

Açık değil bana gönlünde kapalı pencereler

Akar iken kurudu gönlümdeki akan dereler

Oturur dururdun kalbimde aitti sana her köşem

Gözlerinde neydi bu sürgün olmama sebep

Güzel değil miydi söyle bende olan meşrep

Ben miydim gizlice gelip sokan sinsi o akrep

Oturur dururdun kalbimde aitti sana her köşem

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Nur Peygamber

İman ile bildim ben bu canı

Bu üç günlük dünya hanı

İman ile gezdirmeli bu canı

Gönülden sevmeli cananı

Nur peygamber âlemlerin sultanı

Merhamet eder sever tüm insanı

Kur'an idi onun tüm lisanı

Gönülden sevmeli tüm insanı

Gülünce âlem onunla gülerdi

Sevince hep gönülden gülümser severdi 

Hayatı boyunca küsmez hep gülümserdi

Gönülden sevmeli tüm lisanı

İnsanlık gelmeden onun güzelliğine vurulmuştu

Gece gündüz yollarda izini aramıştı

Bu rahmete herkes susamıştı

Gönülden sevmeli tüm insanı

Merhametle donattı gönülleri yolları

Merhametle açtı tüm kapıları

Yıktı zalim ile temelsiz yapıları

Gönülden sevmeli tüm insanı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Beni Kapından Kovduğun Gibi...

---

Sürüne sürüne kapına geldim
Halimden anlarsın sen belki dedim
Geldiğe beni sen bin pişman ettin
Sende benim gibi hep sürünesin
Gün var iken gün yüzü görmeyesin
Beni kapından sen kovduğun gibi
Tüm kapılarda sende kovulasın

Akan gözyaşımı silersin dedim
Kanar yaram merhem olursun bildim
Yaşarken bir gün güldük mü görmedim
Beni başından sen def ettin gittin
Halim ne olacak hiç düşünmedin
Beni kapından sen kovduğun gibi
Tüm kapılarda sende kovulasın

Garip bir kulum ben hakka sığındım
Sana geldim kaçtın benden on adım
Ben sana hep koştum koşar adım
Yalancı sözlerine nasıl kandım
Geç ayıktım eyvah bende yanıldım
Beni kapından sen kovduğun gibi
Tüm kapılarda sende kovulasın

Kul Mehmet'im sevsen yolum olurdun
Sen bana dermanım elbet olurdun
Candan sevecek bir yârim olurdun
Boş olan gönlüme sen sultan olurdun
Gönlümde açan gül çiçek olurdun
Beni kapından sen kovduğun gibi
Tüm kapılarda sende kovulasın
Mehmet Aluç-Kul Mehmet

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Gurbette Sensiz Ya Nebi

Kaldık ya nebi sensiz biz uzak diyarlarda

Güllerimiz açmaz ki tüm gönül bağlarında

Sana varmak isterdik bu gençlik çağlarında

Gurbette kaldık sensiz yetiş bize Nur Nebi

Ya nebi sensiz yoktur kalacak yerlerimiz

Sana kavuşmak ister seven gönüllerimiz

Uzak kaldı uzanmaz sanki bu ellerimiz

Gurbette kaldık sensiz yetiş bize Nur Nebi

Seninle tüm seferler zaferlerle biterdi

Günümüz gönülleri sevmekle hep geçerdi

Uçan kuşlar gölgende peşinde hep gezerdi

Gurbette kaldık sensiz yetiş bize Nur Nebi

Ya Nebi tüm sözlerim sensiz inan değersiz

Sensiz inan yönümüz ömrümüzde belirsiz

Yolunda gitmeyen tüm düşünceler fikirsiz

Gurbette kaldık sensiz yetiş bize Nur Nebi

Kul Mehmet'im ya Nebi sensiz çoğaldı elem

Sensiz yolda dermansız ne yaparız biz bilmem

Sensiz kalan ömürler içinde nasıl gelem

Gurbette kaldık sensiz yetiş bize Nur Nebi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Düşman Yıkılıyorsun İşte Şimdi Sen

Kardeşliktir dünyada hepimizin dengi

Kardeşlikle olandır dünyanın en zengini

Haydi, kardeşlik ile belli et sende rengini

İşte tüm kardeşlerim sarılıyor birbirine

Düşman yıkılıyorsun işte şimdi sen

Dünyada değilmiyiz üç günlük misafir

Müslüman kardeşlik ile güzelleşsin fikir

Allah gül kokan Resul ismini eyle zikir

İşte tüm kardeşlerim sarılıyor birbirine

Düşman yıkılıyorsun işte şimdi sen

Düşmanlar yıkamazsınız kardeşliğimizi

Kardeşlik iman ile gönül denizimiz

Kardeşlik bizim iman zenginliğimiz

İşte tüm kardeşlerim sarılıyor birbirine

Düşman yıkılıyorsun işte şimdi sen

Ey düşman senin sonun harap

Boşuna gördüğün işte serap

Yalvarışın boşuna yıkılmaz mizan

İşte tüm kardeşlerim sarılıyor birbirine

Düşman yıkılıyorsun işte şimdi sen

Kul Mehmet’im yıkılıyor nefretin perdesi

Yıkıldı düşmanın nefret kokan sesi

Müslümanlar şimdi şükür secdesinde

İşte tüm kardeşlerim sarılıyor birbirine

Düşman yıkılıyorsun işte şimdi sen

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Besmele Tüm Kapıları Açandır

                                    

Dilinde besmele,gönül heybesinde besmele ile yürü ey kul,besmele ile dokun kainata nimetlere insanların gönlüne...Dünyaya besmele'nin penceresinden bak,gülerken besmele ile gül,ağlayan olursa yanına besmele ile git güldür.Hayırlı ve helal işe başlarken besmele ile başla,besmele gibi mübarek olsun gönlün,bakışın ,adımların ömrün...Besmele anahtardır,gönülleri açan nurlu yola çıkaran,yolda arkadaş,yaratan güçlü olan her şeye kadir olan Yüce Allah'ın ismi ile onun ismi ile başlamak. Nur Besmeleye devam etmek ve ona karşı hürmet ve saygı göstermek, kişinin dünyevî ve uhrevî hayatında devamlı nurla yükselmesine vesile olur.Her harfi mümine kullara şifa deva,ruhları kıyama kaldırandır besmele.

Aklın aydınlanması,edep ile olmasıdır besmele.Yüceler Yücesi Allah c.c. rızasına talip olmaktır,merhamet ile donanmaktır besmele.Dünya ve ahirette ait tüm kapıları açandır besmele.Hayat yolunda yürürken bir yerlerde tıkanıp kaldığında,önünü görmekte zorlandığında  hayat, soluk almakta güçleştiğinde, yüreğin dilin konuşmayı unutup  sustuğunda,mantığın fikirsizlik yollarına sürüklemeye başladığında ayakların yollarda dolandığında yürümekte zorlandığında besmeleye dönmeli yüzünü gönlünü insan.

Mehmet Aluç (Kul Mehmet) 

Bitsin Tüm Savaş

Ey kul nedir nefis şeytanla çektiğin cefalar

Kur'an sünnet iman ile ol sür sefalar

Yüce Rahman Kur'an da söyledi defalarca kullar

Haydi Kur’an ile olalım bitsin tüm savaş

Nefret nedir gönlünde

Küfür vardır dilinde

Kan akar elinde

Haydi Kur’an ile olalım bitsin tüm savaş

Var mı alemde Kur’an Gül Resul benzeyeni

At elindeki kanlı dikeni

Kur’an değil mi hepimizin kökeni

Haydi Kur’an ile olalım bitsin tüm savaş

Kur’an kaplasın cumle bedeni

Sünnet koksun bedenin teni

Bunlardan alıkoyan kim seni

Mumin’dir Kur’an ile Gül kokan Resul seveni

Haydi Kur’an ile olalım bitsin tüm savaş

Sakın olma cahil ile

Ne soylesen anlamaz nafile

Sende kalma nefis ile

Haydi Kur’an ile olalım bitsin tüm savaş

Kul Mehmet’im Rahman ile beraberiz

Rahman’ın verdiği merhametle gülümseriz

Ecel geldiğinde sorgusuz gideriz

Haydi Kur’an ile olalım bitsin tüm savaş

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Kapatıyorum Gönül Evimin Tüm Işıklarını Sana

Keşke söylediklerimi kendime söyleseydim de sana söylemeseydim, söyler iken yüreğimin aşk dalları birer birer kırılıyor, benimle beraber soluyor…

Sana uçan kanatlarımı kendi ellerinle kırdın, sana uçamıyorum ayaklarım kırıldı yürüyemiyorum… Bana koş gel diyorum hiç duymuyorsun vefasız, bana bakarken gamzende güller açıyordu şimdi ayrılık okları ile dolu yüreğime her somurttuğunda yüreğime saplanıyor, ama sen görmüyorsun bilmiyorsun işte bu beni, ahların içinde ıstırapların içinde yaşıyorum…

Yüreğimin sahillerinde ellerinde diken ile yüreğimi parçalıyorsun, bu isteksizlik nefret nereden çıktı bilemiyorum, anlayamıyorum! Söylemiyorsun,  anlatmıyorsun! Her muamma cevabını bulur, ama suskunluğunun cevabı sanki mezarda bulacak korkusu, yüreğimi yakıyor. İnsanlık hali yanlışlıkla kırıcı söz söylemiş olabilirim ve hatırlayamıyor olabilirim veya birileri hakkımda sana doğru olmayan bir şeyler söylemiş olabilir, söyle bana çözüm bulalım diyorum, hiç yüzüme bakmıyorsun, konuşmuyorsun… Öfkelisin nedenini bilmiyorum! Kendine merhamet etmediğin gibi bana da merhamet etmiyorsun! Nasıl olacak? Çözüm nedir? Söylemiyorsun…

Kızgın bakışlarında cevap arıyorum kahır buluyorum, yeter artık ya cevap ver ya da bu defa ben terk ediyorum seni. Sanki bulunmaz Hint kumaşı gibisin, sen sevmezsen beni seven birini arar bulurum asıl sen üzül seni candan sevenini kaybettin, şimdi kendi kahrın nefretinle karanlığınla kal baş başa o zaman anlarsın belki kıymetimi, gerçi bundan sonra anlasan da anlamasan da fark etmez, ben sana gönül kapımı kapattım gidiyorum… Unutmakta bir nimettir seven için, her ne ise bizi bu duruma düşüren arayalım bulalım cevabını… 

Susuyorsun, öyle ise sonsuza kadar sus nefretinle, yenilgiye cesaretinle karşı yürüme korkaklığınla kal baş başa artık bundan sonra, yüreğim ağlasa da yağan yağmur gibi rahmettir diyorum seni terk ediyorum, ben istemesem de bir mülteci gibi yanında kalamam bu kendime ve aşkıma ihanet olur…

Aşksız nursuz karabasan rüyalarla kal, en katı yüreğinin kuytu köşelerinde sokaklarında bensiz yürü… Arkamda bize ve aşkımıza ait tüm izleri silerek gidiyorum artık arasan da bulamazsın izimi, ukde kalsın yüreğinde bize ait anıların dehlizinde karanlığında kal ya da belki ben iyi değilim söylemedin olabilir, şimdi benden kurtuluyorsun diyorum ve kapatıyorum gönül evimin tüm ışıklarını sana…  

Yeniden bir seven bulana kadar, ben aşkımı sandalına binerek aşkın derya denizinde yavaş kürekleri çekerek senden uzaklaşıyorum… Dilara bakışlımı aramaya gidiyorum, vuslat ile gönlüm saracak hep benim gibi gülümseyecek olan sevenime doğru gidiyorum… Dilimde dualarla dilinde dualar olanıma doğru yavaş yavaş yol alıyorum ve gülümsüyorum, yüreğimde gülümseyen umutlarımla.

Mehmet Aluç

Aradım tüm sokaklarda

	Vefayı aradım tüm sokaklarda Girdim çıkamadım çıkmaz sokaklar da Güneşe baktım saatlerce Akşam gökyüzüne baktım bulamadım Aşk dolu yüreklerde feryat Seven gözlerde gözyaşı Mazi dersen darmadağınık Vefayı aradım tüm sokaklarda Kaybolunca ismini vermişler sokaklara Firakları hasretin kor alevi sarmış Seher yeline karıştım vuslatı aradım Hazan dikenleri sarmış sönmüş gitmiş Bu acı sızıyı gönüllere nasıl işledik Ezelden gelmeyen bir acıyı nasıl kabullendik Gülen gözlere çaresizliği nasıl nakış nakış işledik Bilen var mı diye tüm yolların çıkan sokaklarına yürüdüm Kaldım yolcusu olmayan yolların dilsiz yollarında Umudun gülen gözlerini aradım bulamadım Oturdum yolcusu olmayan yolların ortasına Son demimde bu canı alacak ölümü bekledim Mehmet Aluç