Gönülde İmanlı Sütunlar Yıkılmayınca...

Gönül imansız dirilmez bu dünya bu can içinde

Dünya imansız ayakta durmaz gönülde imanlı er olmayınca

Gök kubbe durur ayaksız bak gör imanlı gönüldeki sütunları

Nefret abad olmaz bu âlem de gönülde imanlı sütunlar yıkılmayınca

Adım adım imanlı erler dolaşır âlem de nefes için

Rüzgâr esse de nefretten yana yakar yıkar imanlı adımlardan olur yana

Can düşmez toprağa insan elinde bilmeyen bilmez yakar yıkar acımaz cana

Nefret abad olmaz bu âlem de gönülde imanlı sütunlar yıkılmayınca

Cümle dilde dolaşan dillerde iman sözleri bitmez

Son nefes bitmeden dilde gönülde imansız gönül gülmez

Baştan aşağı soyunsa da nefret kin için yol tutmaz imanlı er yolunda

Nefret abad olmaz bu âlem de gönülde imanlı sütunlar yıkılmayınca

Hak yoldan başka mutluluk yolu yok arama sen boşuna

Ararsan da hüsran içinde kalırsın sen nefret ateşinle yanarsın baştanbaşa

Birlikte birlik dirlik var ikilikte yol yok nefret ateşinde azap var kalırsın tek başına

Nefret abad olmaz bu âlem de gönülde imanlı sütunlar yıkılmayınca

Gir imanla gönüllerin denizine edeple hayâ iz var o can içinde

Seyir eyle âlemi gönül gözüyle merhameti bulursun bir adımda gülüşünde

Kul Mehmet’im bak canlar içinde canını bul cümle âlemin gönül bahçesinde

Nefret abad olmaz bu âlem de gönülde imanlı sütunlar yıkılmayınca

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Abad:  Şen, bayındır…

Er Olan Kişi İman İle Gezer

Er olan kişi iman ile gezer

Zalim ile nefsi şeytanı ezer

Nazlı yârini candan sever

Cümle insanlık gülsün diye gezer

Namerdi alaşağı eder

Alnı açık secdeli gezer

Namerdin korkulu rüyasıdır er kişi

İnsanlara gülümsemek onun için çocuk işi

Sevdiği ise onun gibi er olan hatun kişi

İman ile secdeli alın ile gezerler

Bilirler vardır ötede hesap işi

Namerdi alaşağı eder

Alnı açık secdeli gezer

Örter tüm kusurları söylemez kişinin yüzüne

Cümle insanlar hayrandır her bir sözüne

Haksızlık için esirgemez canını gözünü

Yüreği yaralı yaralara derman için gezer

Er kişi böyledir bilir öyle gezer

Namerdi alaşağı eder

Alnı açık secdeli gezer

Gönlünde olmaz riya

İnsanlık için görür rüyayı

Yıkar edepsizde fiyakayı

Elmas gibi saklar gönlünde hayâ’yı

Er kişi böyledir bilir öyle gezer

Namerdi alaşağı eder

Alnı açık secdeli gezer

Kul Mehmet’im rastlar mıyız böyle er kişiye

Gönülde merhamet ile sevilen can kişiye

Belki vardır bilinmez Rabbim açığa çıkara nasibiyle

Cümle âlem şenlenir inşallah gelişiyle

Er kişi böyledir bilir öyle gezer

Namerdi alaşağı eder

Alnı açık secdeli gezer

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gönlün dolsun ilahî nurla

Var mı gönlünde Allah’ın yeri

Mümindir Allah’ın eri

Nefis şeytandan kaç geri

Gönlün dolsun ilahî nurla

Gönül dostundan kalma geri

Gönülleri kırma ne olur bari

Gönüllerin ölçülmez değeri

Gönlün dolsun ilahî nurla

Adımların olsun ileri

Kuran okşar gönülleri

Resul müminlerin lideri

Gönlün dolsun ilahî nurla

Müminde olur merhamet sevgi

Kuran gönüllerin rengi

Resul gönüllerin dengi

Gönlün dolsun ilahî nurla

Yıkar gönülleri birileri

Vıcık vıcıktır ilişkileri

Zalimliktir ettikleri

Gönlün dolsun ilahî nurla

Sevgi ile açsın gönül ezgilerin

Kur’an’dır hayatı düzenleyici

Kuran sünnet yol çizgileri

Gönlün dolsun ilahî nurla

Açan çiçek gibi koksun umudun

Nefretle olmasın elinde odun

Fikirsiz ‘liginle neden fikirleri soydun

Gönlün dolsun ilahî nurla

Yüreğin olsun denizlerin bir parçası

Kur’an olsun hayatının yasası

Helal olsun ekmeğinin her parçası

Gönlün dolsun ilahî nurla

Yeşersin umutla umudunun filizleri

Merhamettir sarandır gönülleri

Yerleşsin gönüle kuranın harfleri

Gönlün dolsun ilahî nurla

Seherin vaktinde kulağına gelsin ezan sesleri

Secde ile nur ile dolsun evinin her köşeleri

Secde ile açılsın gönüllerin dilleri

Gönlün dolsun ilahî nurla

Kul Mehmet’im der ki Rahmanın Rahmeti âlemi aştı

Rahman ile olan cümle kullar coştu kurdu bağlantı

Nefis şeytan ile olanlar şaştı kendilerini alçalttı

Gönlün dolsun ilahî nurla

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gidiyorum

---

Sözlerin bittiği ülkeden gönüllerden gidiyorum
Geride kalanları terk ediyorum
Zamansızlığın insanların açtığı yaralardan kaçıyorum
Gidiyorum
Kavuşacağım yerde dertlere deva var mı bilmiyorum

Zaman en iyi ilaçtı kalmadı ki zaman
Vebal ile kuşatılmış nefessiz kalmış aman
Zaman gözlerinde yaş dokunamıyor her an
Gidiyorum
Kavuşacağım yerde dertlere deva var mı bilmiyorum

Bana bize dair ne varsa yok oldu birer birer
Hani nerede gönülde olması gereken imanlı olan er
Döküntü viran yerlerde yaşıyor kalmadı gönüllerde fer
Gidiyorum
Kavuşacağım yerde dertlere deva var mı bilmiyorum

Karanlık yarınlara ışık olamıyoruz
Ağlayanların derdine çare bulamıyoruz
Yarınlar gayesiz ne getirir bilemiyoruz
Gidiyorum
Kavuşacağım yerde dertlere deva var mı bilmiyorum

Kalemler dermanları yazması gerekirken
Dermansız sokaklarda kalmış iken,damlayan kanı yazarken
Hecelerle mısralarla gönülleri sarmaz iken
Gönül bilekleri prangalı kanıyor iken
Gidiyorum
Kavuşacağım yerde dertlere deva var mı bilmiyorum

Kul Mehmet’im sen gönlündeki güzelliği ortaya ser
Belki güzelliği görenler biraz olur iyimser
Gönüllere bırakılmayınca ebedi bir eser
Var git başka illere çıkar yeni bir eser
Gidiyorum
Kavuşacağım yerde yeni bir eser çıkar mı bilmiyorum
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...