Ne Fayda Sağlayacak

Sana neyi nasıl anlatayım ki

Anlar mısın anlattıklarımı

Hakikat senin için değerlimi

Sözlerin var mı yanında bir değeri

Anlatılmayanı anlatmak ne fayda sağlayacak

Beyhude boş bir uğraştan başka

Bize ne katacak neyi anlatacak

Bozulan aile yuvamızı düzeltir mi?

Aileyi bilmeyen sen için

Yoksa yine anlamsızlık dolu bakışlarınla

Gülecek misin yine

Anlatılmayanı anlatmak ne fayda sağlayacak

Beyhude boş bir uğraştan başka

Bize ne katacak neyi anlatacak

Veda havasını takınmışsın

Gitmeye dünden hazırsın

Anlatmak vuslatı sana ne faydası olacak

Bana ne değer katacak

Anlamayan senle bakışlarınla boş bakarken

Anlamamazlığı sen bir şeref sanırken

Anlatılmayanı anlatmak ne fayda sağlayacak

Beyhude boş bir uğraştan başka

Bize ne katacak neyi anlatacak

Sen vazgeçmedikten sonra bu saçmalıklardan

Anlatmak sana neyi anlatacak

Olacak mı sende tesiri

Sana bir anlam mana katacak mı?

Yoruma açık olmayan bu hayatınla sen yaşarken

Anlatılmayanı anlatmak ne fayda sağlayacak

Beyhude boş bir uğraştan başka

Bize ne katacak neyi anlatacak

Var sen git kendi yoluna

Geri dönmeye yoktur niyetin

Birden bire elimde kayan bir yıldız gibi

Kayarak var git dünyam da

Sana layık değil bendeki hayat

Bir kuru daldan başka neysin sen

Yeşermeye müsait olmayan

Meyvesiz bir dal

Çatırdayarak beni de koparmadan çek git

Anlatılmayanı anlatmak ne fayda sağlayacak

Beyhude boş bir uğraştan başka

Bize ne katacak neyi anlatacak

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Mutlu Değilsen Artık

Gözlerin bana bakmaz söyle kime sevdalısın

Benimle konuşmazsın söyle neden dalgınsın

Derdini bana değil dağa taşa neden söylersin

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Aylarımız kış ayı olsa da gelir elbet bahar ayımız

Acılar içinde olsa da mutluluğa koşar bu canımız

Yeter ki kırılmasın bizi biz yapan bu gönül yapımız

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Kaderde bu yazılmış ne gelir ki söyle bizim elimizde

Yıkıcı bir söz olmasın artık bu tatlı olan dilimizde

Hasrete alışırız ölüm yok ya sonunda bizim önümüzde

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Ben bu tatlı canımı gönlüme sana verdim almadın

Bir gün gülümseyerek yanımda sen hiç durmadın

Giderken yanağıma elveda diyerek bir buse kondurmadın

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Bilmiyorum artık gider kime sen yar olursun

Aradığın mutluluk ya da mutsuzluğu sen bulursun

Geri dönsen bile artık beni zor sen bulursun

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Artık ismini anınca sızlamıyor bu kalbim   

Artık sen değilsin artık bu dünyada benim derdim

Bir an eyvah dedim işte ben sensiz şimdi biterim

Çok şükür Rabbime şimdi daha çok tatlı gülümserim

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Karanlığa Gülümseyen Adam

Bugün yine eski defterleri karıştırdım bir bir

Her şey silikti tıpkı seninle benim gibi

Ne güzel silmiştik her şeyi kendi elimizle

Ben o kadar yalvardım silmemek için

Sen hiçbir kurtarma çabası göstermedin çabanla

Sildin her şeyi bir kalemde çektin gittin bir hırsla ağlamadan

Bekledim bir gün karşılaşırız diye bir yerde sokakta

Görürüm seni sendeki seni ne haldesin diye

Onca ay gezdim sokakları her gün adım adım karşılaşırız diye

Sonra dönüp yüzüme bakmazsın diye saklandım karanlığıma

Karanlık beni senden daha çok sardı aldı kucakladı

Sen silerken karanlığım gözyaşlarımla beni yeniden yazdı

Sayfa sayfa cilt cilt roman oldu sensiz hayatım

Adını da karanlığa gülümseyen adam koydum

Suç benim değil senindi sen biliyorsun

Belki o yüzden gelip beni karanlığımdan çıkarmıyorsun

Sende haklısın bende olsam aynısını yapar mıydım bilmiyorum

Ama bir korkak gibi bakardım suçumla günahımla yüzüne

Görmemezlikten gelmezdim eller gibi koşardım

Sen sarar mıydın yeniden o muamma

Ama senin gibi bir kere sevince pişman etmezdim her halde

Ellerimi odamı ömrümü bomboş bıraktın

Boşluğa ben koştun sen neye koştun bilmiyorum ama

Sen biten şarkımızla bittin

Sen gülmeyen yarınları yanımda bırakırken

Belki de kendi mutsuzlukla dolu yarınına koştun gittin

Esti bir rüzgâr keskin keskin

Güldürmedi o felek kapattı sana gelen yollarımı

Viraneler oldu yuvam çadır kuramadım

Kesti eserken rüzgâr iplerini açıkta kaldım

Ben çıplak gönlüm bedenim çıplak

Hamama yakışan çıplak gibi yakıştım yalnızlığıma

Örtemedim üstümü üşüdüm dondum

Ben üstümü örtükçe rüzgâr ile felek açtı

Ben yoruldum onlar yorulmadı bıraktım her şeyi

Şimdi rüzgâra ve feleğe karşı çırılçıplak oturuyorum

Artık ne rüzgâr esiyor ne de felek benimle uğraşıyor artık

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Uzaklaşma benden

Geç karşıma yeniden şiirler yazdır bana

Hecelerim kalemim suskunluğa ermeden

Hasret gelip kapımda bana gülümsemeden

Uzaklaşma benden hasret değmesin cana

Ecel gelmeden gel bu ömrüm sona ermeden

Cümlelerim hecelerimle bana her gün küskün

Yazdığım şiirler ne yapsam yazılmıyor düzgün

Suç bende sanki o yar değildi bana düşkün

Uzaklaşma benden hasret değmesin cana

Ecel gelmeden gel bu ömrüm sona ermeden

Hasret sürgün etmeden biz onu edelim sürgün  

Hasret ilinde hasretle yaşanılmaz ki düzgün

Yakışmaz bize bu hayatta yaşamak bize küskün

Uzaklaşma benden hasret değmesin cana

Ecel gelmeden gel bu ömrüm sona ermeden

Onca hesabım seninleydi topladım çarptım olmadı

Bilmem suçum neydi gözlerin bana hiç bakmadı

İçini boşalttığın o gönlün aşkımızla neden dolmadı

Uzaklaşma benden hasret değmesin cana

Ecel gelmeden gel bu ömrüm sona ermeden

Kul Mehmet’im hasretini ömrüne konduramadığım

Terk etti gitti beni bir an ismin anmadan duramadığım

Hasret alnıma yazılmış onu bir türlü silemediğim

Uzaklaşma benden hasret değmesin cana

Ecel gelmeden gel bu ömrüm sona ermeden

Mehmet Aluç / Kul Mehmet

Bunu Soruyorum ?

Niçin yaşarız bizler ne için ki ey bizler
Bunu soruyorum az düşününün az sizler
Bakın gündüz olurda neden geceyi bekler
Gece neden gündüzü bekler karanlığıyla
Yeniden doğmak için değil midir ey canlar
Demez mi bize canlar gündüzün karanlığı
Karanlığın gündüzü insanın ölümü var
Ölüm karanlık olsa mezarda ölüm sürmez
Yarın aydın mahşerde bunun hesabı da var
İnsanın varsa eğer üzeceği bir insan
Yarın göreceği var üzüleceği bir an
Yaradan’a çok şükür adaleti var şükür
 
Neler katarız bizler neler katmalıyız biz
Âlem bakarken bize nasıl oldunuz der siz
Merhameti gönüle neden almadınız siz
Katamadınız bize nasıl insansınız siz
Topraktan geldiniz siz toprağa gidersiniz
Elinizle bir tutam sevgi ekmezsiniz siz
 İnsanın varsa eğer üzeceği bir insan
Yarın göreceği var üzüleceği bir an
Yaradan’a çok şükür adaleti var şükür
 
Nasıl var bir duamız nasıl olsun anımız
Miras değil canımız ecel alır canımız
Emanettir bize o içine neler kattık
İnsanlık için bizler dilekte mi bulunduk
Ağlayan canlar için mendil mi biz uzattık
Ellerimizi açıp huzura mı bağlandık
Birbirimize kefil olamadık ağladık
Durduk yol kenarına kolumuzu bağladık
Bağlı kolu çözmedik ondan uzağa kaçtık
Kurtar Rabbim kulunu demedik gittik yattık
İnsanın varsa eğer üzeceği bir insan
Yarın göreceği var üzüleceği bir an
Yaradan’a çok şükür adaleti var şükür
Mehmet Aluç /Kul Mehmet
 
        

Bende Kaybettim

Allı turnam ne gezersin havada

Sendemi yârin kaybettin burada

Sendemi bulamadın benim gibi

Adını koymuşlar allı turnada turnam

Ben senin derdine nasıl derman olayım

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Kaybettim ben kışımı yazımı

Akıtırım böyle akan gözyaşımı

Yitirdim ben onsuz solumu sağımı

Kaybettim bana can olan canımı

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Gönlümde tek hissettiğim sızı

Bulamadım o vefasız zalim kızı

Terk etti gitti bıraktı bana sızı

Geri dönecek sanırım bazı bazı

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Bu gönlüm kaynayan bir volkandı

Şimdi soğudu yalnızlığı kazandı

Aç bak için yüz yerinde yaralandı

Şimdi ben öldüm her şey tamamlandı

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Şimdi gündüzüm oldu gece

İsmini sayıklasam da hece hece

Yaşamıyorum artık ben bedence

Sana yardım edemedim turnam bence

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Git allı turnam git artık deşme yaram

Bin yerinden parçalanmış açtırma bağrım

Ara sende ben gibi yârimize hemen ulaşalım

Bu ömür bitmeden gönülden kavuşalım

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Ben saramadım o yâri doyunca

Şimdi kim saracak uzun boyluca

Bu zulüm bu gönlümde durdukça

Nasıl yaşarım ben felek böyle vurdukça

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Kul Mehmet’im bu gönül o canansız paslandı

Aldı başını kendi elleriyle kayalara yasladı

Ağlayan bu gönlümü neden hiç anlamadı

Giderken son defa yüzüme hiç bakmadı

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Mehmet Aluç/ Kul Mehmet

Zerre Zerre Bu Kâinat Biz Gülen İnsan Kokmalı

Kavgalı gürültülü olsa da bu şehirler

Bizi alıp bizden götürse de bu iller

Yaşamak zorundayız bir lokma ekmek kavgası için

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Ne şenlik kaldı ne bir tatlı gülümseme

Yuttu bu şehirle çok kazanma hırsıyla kendini bilmeme

Akşam yatış sabah kalkış bir telaş kimseyi görmeme

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Ne toprak kaldı ne bir açan taze bir çiçek

Bu güzellikler acep ne zaman geri gelecek

Yoksa farkına varmadan bu hayat böyle çiçeksiz mi geçecek

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Gönüller ki gülmenin sevmenin varmanın kapısı

Vatan toprağında vatanın gönüllerde bir yansıması

Aynı din iman vatan bayrak ile bir yöne birlikte varılması

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Zerre zerre bu kâinat biz gülen insan kokmalı merhametle

Söyler misiniz bu göğsümüzde taşıdığımız bu kin nedir

Var imanınla birlik kardeşlikle bu kin nefreti devir

Yüce Rahman sana verdiği imanla her yaptığını bilir

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Biraz Merhem Olsan

 

Ne ararsan kendinde ara suçu başkasında arama

Suç aramak için gönülleri radar gibi sende tarama

Kendin gibi insanları sanma sende yerinde dur ama

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Dünya senin olsa ne fayda bakmazsan gönüldeki saraya

Belki bugün yarın son nefesinle çıkamazsın sen haftaya

Kendi suçunu görmezsin herkesi suçlarsın bu deli kafayla

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Allanır pullanırsın ne diye kadın gibi sen sallanırsın

Yanıla yanıla giderken bu fikirle durmadan yanılırsın

Yalnızlıkla yaşarken yalnızlıkla etrafına boş bakınırsın

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Az aklını kullan akıllı ol kendi suçunu sen kabul et

Gönül kapını aç durma insanlara çekme önüne set

Az gönülden sev sende gül durma insanları gülümset

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Bu dünyanın nimetleri senin değil baksana yağar bol bol

İnsanları sev kendini sevme aç sevmek için kocaman kol

Kazandığını saklama ihtiyacı olana da ver az iyilikle dol

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Bu dünyaya gelmenin sence nedir manası yemek içmek mi?

Yoksa bir gönül severek içine gülümseyerek girmek mi?

Yoksa üç günlük dünyada hep bana Rabbena demek mi?

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Aç durma aksın aç gönül vanası elinde olsun gerçeğin manası

İnsanın çok zordur yaşarken gerçek olanı anında hemen anlaması

Bu dünyada paylaşırken ölü anın anında budur canlanması

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Aç gönül kulağını kâinatı dinle seninle konuşuyor anla

Yaşarken bir derman ol dermana koş durma bu canla

Sil ne varsa gönlünde aklında fazla yaşamazsın bu kafanla

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Kazandığını bol bol dağıt korkma malın eksilmez artar

Sana verilen mal ne için verildi değeri olmaz saklamakla

İnsan yatmaya gelmedi anlasana kim mutlu oldu yatmakla

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Bugün varsan yarın ecel gelip alnından vuracak

Sanma kazandığın sakladığın seninle gelecek yanında duracak

Kazandığını ne yaptın diye yüce sende Rahman hesap soracak

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Şimdi den yüreğini iyileştirmeye bak hemen iyileşmez

Bugün yarın hakkımızda neler olur bu işte bilinmez

Helal kazanıp yemezsen bu hesap vermenin azabı bitmez

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Yenik düşme nefsine şeytan peşinde koşmakla

Bu dünya güzelliklerle dolu boşa harcama bu hayatla

Hep bana Rabbena dersin sana yeter ne anlarsın soymakla

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Yaşadıkların kederlerinle sana sancıyla kalan hediye

Az aklını kullan iyi adam ol yaşa az sen koş sevgiye

Yoksa o gönül boş kalsın diye verilmedi düşün ne diye

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Hatanla günahların al karşına iyice bak incele

Anla hatanı günahın için var tövbe kapısına gel hele

Lütfen egonla yaşama yık gitsin böyle yıkılma bile bile

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Az sus çok konuşma biraz düşün konuşmak değil bilmek

Hatanı bilmek anlamak değildir ki o an ölmek

Düşünerek güzeli anlamak işte budur gülümsemek

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

 Kul Mehmet’im gönlüm bu sözlerden al nasihat

Kulsun yaşarken elbet sendedir suçla kabahat

Kabahat Nebahat az et sebat az sende et rahat

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Mehmet Aluç-Kul Mehmet