Cennet Bağında

 Cennet Bağında

Mevla’m güzelliği vermiş kaşına gözüne

Sanki şeker bal katmış tatlı diline sözüne

Uzanıp yatsam o yumuşacık pamuk dizine

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

İsterim düşsün gönlü bu garip gönlüme

Bir evet sözü ile düşsün benim peşime

Hayran olayım kalayım o nur gülüşüne

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Toprak ana gibi alsın beni sinesine sarsın

Alsın o güzel taze gönlüne beni karıştırsın

Ey dilber ey güzel sen bu gönlüme yakışırsın

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Bir bakışıyla gönlümü anında fetih ettiğin

Bir bakış atarak benden sen uzak gittiğin

Uzaklaşınca dizlerimde dermanın bitirdiğin

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Bir öpücük versen bana o cennet gamzenden

Huri misin melek misin kayboldum gülüşünden

Uzattım sana elimi tutar mısın sende ellerimden

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Ayarı bozuldu gönlümün hiç söz dinlemiyor

O güzelin koynuna girmezsem ölürüm diyor

Edep nedir şimdi söylesem onsuz hiç bilmiyor

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Garip bülbül gibi gece gündüz feryat ederim

Beni sevmezse eğer ben nasıl kime giderim

Aç kollarını sar beni ben kendime az geleyim

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Ne edeyim ben şerbeti onsuz bana zehirdir

Söyle ey güzel söyle o taze gönlün kiminledir

Aç kollarını sarılayım bu dünya seninle güzeldir

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Kul Mehmet’im sevmezsen yüzüm gülmüyor

Boşa koysam dolmuyor doluda zaten almıyor

Seni göreli gönlüm gülmezsen yaşadığını bilmiyor

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Az gıdıkla gülümsesin o gurbet

Kader yazmışsa alnına gurbet

Az gıdıkla gülümsesin o gurbet

Yakışır mı sana hayata küsmek

O gurbetin elinde iç tatlı bir şerbet

Bakışların az yere indir nedir bu heybet

Davet eden yoksa gönlüne sen çağır davet et

Kimseye muhtaç değilsin haline şükret

Gurbette kimsesiz değilsin az sabret

Az çalış çabala dilinde olsun hitabet

Etrafındakileri sev dost ol bu tam isabet

Gurbeti memleketin gibi donat et hayret

Ha memleket ha gurbet doyduğun yer

Gerçek memlekete kavuşursun az sabır et

Kimseye muhtaç değilsin haline şükret

Çok zordur muhannete muhtaç olup yaşamak

Kaçmak zordur bırakmaz yakanı tam bir musibet

Az sabırla gurbet biter gelir selamet

Çağırırlarsa bırak gururu sen icabet et

Hak alnına yazmışsa vardır bir hikmet

Hikmeti anlayamazsın bir an sen var sabır et

Kimseye muhtaç değilsin haline şükret

Açılır bir kapı kapanır tüm dertlerle gurbet

Kapıyı açıp kapatan hakka sen her an şükret

Açmasaydı kapı hak kim açardı az düşün akıl et

Başına yağan az düşün değil mi Rahmet

Her şeyde bir hayır var üzüntüne çek bir set

Hayattasın ve sağlıklısın et buna hayret

Kimseye muhtaç değilsin haline şükret

Boyun bükme kurumuş lale gibi

Göğüsle bu yarışta gülümseyerek sen ipi

Bak aleme insan herkesin var başka bir tipi

Değişik yaratmış hak elbet vardır de bir bildiği

İnsan bazen gördüm derken göremez olmaz bir sevdiği

Helal kazanıp helal ne güzel olur yediği

Kimseye muhtaç değilsin haline şükret

Hayat yolunda bu zalim gurbet bana kaldı deme ihale

Sakın ola deme düşürdü beni halden hale

Hayat yokuşudur bu her etap bir merhale

Kul Mehmet’im der Hak kulunu düşürmez çaresiz hale

İmtihan dünyası sınavdayız ne olur az gülümse edemezsin müdahale

Bu yola çıkarken ve şimdi biterken el sallanır denilir hep güle güle

Kimseye muhtaç değilsin haline şükret

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Söz Meclisine Varamadım

Düştüm aşk yoluna düzdeyim sanmayın yokuştayım

Hala ararım gönlüme bir aşk hala manasız bakışlardayım

Düz yollara bulamadım hala aşkı ararım hala kışlardayım

Gönlüm mü bende değil ben mi gönlüme uygun değilim

Söz meclisine varamadım sözsüz kaldım hecelere ulaşamadım

Uzatırım elimi sevda şehrine uzanmaz

Gönlüme yeter derim arama ama laf anlamaz

Boşuna arama belli ki aşk sana yar olmaz

Doluya koyarım almaz boşa doldururum dolmaz

Söz meclisine varamadım sözsüz kaldım hecelere ulaşamadım

Kerem’i arayayım aşkı sorayım dedim

Kerem gezer çöllerde oraya da ben gidemedim

Ne yaparım gönlüme nasıl söz geçiririm bilemedim

Ben döndüm gönlüm döndü aşkı hiç göremedim

Söz meclisine varamadım sözsüz kaldım hecelere ulaşamadım

Bu gönül bazen bana oluyor külfet

Aşkı bulda artık bana bu canıma lütfet

Sen bana dersin her gün az daha sabret

Sabırla yürürüm ama hala görünmedi sende marifet

Söz meclisine varamadım sözsüz kaldım hecelere ulaşamadım

Ey aşk sana varamazsam sen beni affet

Zordur yolun kolay değil sen gel bu gönlümü az keşfet

Ben çok yol kat ettim az sende varmak için az yol sarf et

Gel çık karşıma inan sana karşı hiç yapmam muhalefet

Söz meclisine varamadım sözsüz kaldım hecelere ulaşamadım

Kul Mehmet’im aşkı bulamadım bende yazdım kâğıda

Sanki aşk gelir peşimde görünmek istemez arkamda

İsterim gönlüm aşkı arayıp da onu hemen bula anında

Aşkı bulamaz isem sap gibi kalırım ben ortada

Söz meclisine varamadım sözsüz kaldım hecelere ulaşamadım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Maşallah

Aşk ile nur bakışların oldu nurani

Gönül güzelliğin ile açma kapılardan hicranı

Aşk ile isterim sürelim bir ömür boyu devranı

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Herkes suçlar buluruz suçu felekte

Aslında yapılan işler bilinmez kelekte

Aşk sevgi dersen bulunur  yürekte

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Unutur bilmez hep gözü yüksekte

Ne yapsın bu kula söyleyin felekte

Gece gündüz hep yer işi gücü keleklikte

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Gerçek niyetini söyle sen biz bilek

Seninle ağlayıp seninle beraber gülek

İnsan yürekte sevmezse nereye gidek

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Gel ey insan sevelim olmasın gönül harap

Harap olan gönül çeker her daim ıstırap

Daha fazla yıkılmazsın yazıktır o mihrap

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Ayağımız altında bir gün kayar zemin

Dün sağlamdı şimdi öldü derler demin

Bu dünya âlemi düşün bakalım kimin

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Aşk ile imanla yürüyelim olalım emin

Doğru yolda olan eder güzel tahmin

Doğruları yaz düşmesin elde kalemin

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Aşk iman kullara Rahmandan ihsan

Kendini bil Rahmanı tanı sen insan

Boşa geçmesin yazık olur bunca zaman

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Üç günlük dünya dört günlük yapma hesap

Nur Kuran indi işte sana yol işte sana nur kitap

Ölümden sonra vardır unutma zorlu bir hesap

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Yazık değil mi gözde akar giryan

Çıplak geldik gideceğiz sanma üryan

Aşk iman ile yürüsün bu dünyada kervan

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Eser gönlümüze her sabah soğuk rüzgâr

İnsanda az bulunmalı tertemiz ar

Yoksa âleme her mevsim yağar kar

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Bu cana gelir ölüm ansızın

Hayatı yaşamayalım aldırmaksızın

Aşk iman en güzeli budur akla yatkın

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Kul Mehmet’im sev gönülleri olsun Ruşen

Açılsın gönül bahçelerinde rengârenk Gülşen

O zaman bak bakalım değişmeyen olur değişen

Aşk ile gülüşüne derim maşallah

Rabbim uzun ömür versin tüm cana inşallah

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ruşen: Aydınlık, parlak

Gülşen: Gül Bahçesi

Giryan: Gözyaşı

Üryan: Çıplak

Bensiz Ziyaret Edersin

Yollarımız tekrar karşılaşır buluşur muyuz ola

Tekrar karşılaşınca bakışmamız çok sürer mi ola

Belki yine aramıza ayrılık perdesini çekeriz mi ola

Yoksa ayrılık kapısını kapatır yeniden birleşir miyiz ola

Bana kalsa tekrar karşılaşmamız artık imkânsız

Sen arzuların peşinde koştun olan sensin haksız

Ayrıldı ta o günden yollarımız kaldık amaçsız

Beninki olunmaz bir dilek yüreğimde yanar boşuna

Açtım elimi Mevla’ya sen çok yaşa diye

Dileğim gerçekleşir dedim olursun bana hediye

Bilirim sen gelmezsin öyle çat kapıyı çalıp pat diye

Bizsiz kaldık artık yaşıyoruz aşksız tek başına

Kul Mehmet’im bilmiyorum sen nerdesin

Elbet bir gün bizim buralara sen gelirsin

Utancını gizlemek için yüzüne siyah perde çekersin

Kazdığın aşkımızın mezarını bensiz ziyaret edersin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-