Hiç Dürüst Değildi

Düz yolda yürüyemedi düştü yüz üstü

Kendi kazdığı kuyuya düştü insanlara küstü

Niyeti fikri ile hiç dürüst değildi

Kendi kazdığı kuyuya kendisi düştü

Kuyuyu kaz diyenler arkadan itti kuyuya düştü

Kördü gözü görmedi tuttu insanlara küstü

Gözü gönlü meyhanede bardaydı

Niyeti sadece kendi içindi istediği bol kazançtı

Gözü kulağı elinde salladığı zardaydı

Salladı olmadı zar tuttu olmadı yan geldi      

Elinde matkap vardı yanlışlıkla dizini deldi

Kuyuyu kaz diyenler arkadan itti kuyuya düştü

Kördü gözü görmedi tuttu insanlara küstü

Elden ne gelir fikirsizle dünyaya yaşamaya geldik

Yaptığınla yolun eğri dedik birde fırçayı yedik

Yolda giderken çukur eşti içine düştü gördük

Gün oldu zaman geldi çok şükür gerçeği gördük

Şaşırdılar bir anda olamaz dediler gömüldük

Kuyuyu kaz diyenler arkadan itti kuyuya düştü

Kördü gözü görmedi tuttu insanlara küstü

Kul Mehmet’im derim sana ey densiz

Ne yaptığı ile kendini bilmeyen ey edepsiz

Peşine düştüklerin seni kandırır ayık derim nefessiz

Bak işte batı denilen peşinde koştuklarının hepsi şerefsiz

Kuyuyu kaz diyenler arkadan itti kuyuya düştü

Kördü gözü görmedi tuttu insanlara küstü

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Rabbime Şükür

 

Geceden sabaha çıkaran Rabbime şükür

Karanlığı aydınlık nuruyla aydınlatandır Rabbim

Karanlık fikri nuruyla aydınlat kalbim

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Kuru olanı canlandırandır Yüce Rabbim

Bahar gelince canlılık verir kâinata

Bin bir nimetle donamış baksana fıtrata

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Gör bak bizlere verilen bin bir fırsata

İnanamazsan şöyle bir bak sen etrafa

Günah işleyene tövbemle gel der bertaraf’a

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

 Hak yolda hakka yürü haktan ol sen bitaraf

Nefis şeytan günaha batırsa da var gel der ederim af

Bir an daldınsa Salih amelle kazan der bol bol sevap

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Bak şöyle etrafına senin için yaratıldı bu dünya

Bil dünya ile değerini artık iman et hakka anlaya anlaya

Dünya yalan olsa da doğru ile doldur anlat her canlıya

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

 Gözden akan yaşla yalvar var Hakka ağlaya ağlaya

Hayatın seni dertle hoplatsa da hoplaya zıplaya

Dert kul içindir bir diriliş varıştır

Hakka varılıp sarılmaya yarıştır

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Hayat bir varıştır bir noktadan bir noktaya

İlk noktadan son noktaya hakka varıştır kul korkmaya

Korkutan olsa da hakkın verdiği güçle yok et var oraya

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Kırılmasın Rabbim gönlün telleri

Rabbim yardım et ağlamasın gönül dilleri

Lal olursa gönül dilleri tutmaz gönül elleri

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Geceden sabaha zulmü sen yıkasın Rabbim

Zulümle koşanları sen yıkasın Yüce Rabbim

Nur Resul aşkına ağlayan gönülleri sar Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Bu âlemin sensin sahibi yüce Rabbim

Sahip çıkmadık sen çık sahip Rabbim

Mecalsiz kaldığımız ana sen kudretinle yetiş Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Zulümle yıkanları sen yık yüce Rabbim

Zulümle abad olmak isteyenleri güçsüz bırak

Dillerini niyetlerini sen yakasın Yüce Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Rabbim gönüller ağlar kuruyan çöl olmasın

Yıkılır bu dünya sanki Rabbim kül olmasın

Zulümle bu âlem yakılır sen yaktırtmayasın

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Sabah doğarken nurunla karanlığa gömmek isterler

Masum insanları evinden yurdundan etmek isterler

Gülen bebeleri yetim bırakmak için zulüm ederler

Sen bu niyetlerini sinelerine oklarla saplayasın Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Bir cadı kazanı kaynar dünyamızın altında

Sanki binlerce hançer saplanır cümle canlara

Hançer saplayanlara sen hançerlerini yüreklerine saplat

Niyetleriyle niyetsizleri bin bir çileyle meçhule at

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Gönül perdelerimizi nurunla berekete açtır rabbim

Zulümle koşanları çelik halatınla bağla Rabbim

Zulümle musallat olanları sen musallatlarıyla boğ Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Zulümle gökyüzünü kana karanlık sise bürüdüler

Gülmek isteyenleri gülüşleriyle zulümle öldürdüler

Gülmek isteyenleri yaralı bırakanları sen sar Rabbim

Bu zulmü sen güç kudretinle sona erdir sen Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Kul Mehmet’im istediğin varsa Rahman’dan sen iste

Ömür bitiyor yürü durma hak yolda aheste aheste

Ömür bir anlık hayat bir anlık bitendir bir nefeste

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Nefret İle Yaşayanların, Fikri Düşüncesi Önümüzü Aydınlatan Kandil Veya Çıra Olamaz..

   İnsanlığın merhamet çeşmesinde su içmeyen, İslam'ın dünyaya geliş maksat ve amacını gayesini bilmekten uzak olanların, yarınlara bizi mutlulukla ulaştırmaları ve taşımaları asla mümkün olmayacaktır. Merhametsizliğin katran karası suyunu içip, fikirsizliğe düşerek beli iki büklüm olan düşüncesi ile İslam'ın davetinden uzak, din görüşü ile ülkedeki kanayan yaraya parmak basamayan, değişik fikirsiz fikirleri ile ülkeyi kan gölüne çevirenlerin, fikrine ortak olanların, gülümsetecek bir şeyler mırıldandığını söylemek ancak aptallık olur. Temaşa ettiği nefret, kin, kanı, fışkırarak akmasına bakarak, ülkeyi seçilmiş olarak yönetenlere nefret ile bakarak ülkeyi yok olmaya götürenlerle olanlar, ülkenin yok olmaması, insanların kanının akmaması gerçeğini haykıranlara sırtını dönerek gitmesi, kendisi ve toplumun ebedi olarak var olmasını sağlamayacak, nefreti taşıyanların nefretinde kendiside boğulacaktır.

   Kulağı tırmalayan müzikle hiç alakası olmayan armonilerle bir şeyler mırıldandığını sananlar, mırıldandığının yalnızlık ve ümitsizlikten başka bir şey olmadığını anladığı anda hayatının, umutlarının yarının bitmiş olduğunu görecek ve çok çok pişman olacaktır! Gönüllerin bahtiyar olmasını hedefleyen seçilmişleri karalayarak, iman kaynağından bir damla merhamet içerek merhameti ile ülkeyi yarınlara taşımaya çalışanları suçlayarak, orijinal olmayan nefret sahibi insanların fikrine ortak olarak, cennet vatanı, nefret ile yaşayan ve yaşatanlar, bilin ki o nefret sizi de boğacak çünkü nefreti taşıyarak ülkeye sokanların, merhameti insanlığı hiç yoktur, bir yudum mutluluğu sadece kendisine hasmış gibi davranan, bahtiyar olmak nedir, insan olmak insanların mutluluğu yarını nedir bilmeyen zavallıların, nefretinde sizlerde boğulmaya mahkûm kalacaksınız!

   İslam imandır, birlik beraberlik, ahlak, insan canına malına ırzına sahip çıkmaktır, merhametli düşüncedir ilimdir, bilimdir, o nedenle nefreti ile dolaşanların etrafında dolaşanlar, İslam inancınızı imanınızı tekrar gözden geçirin. Nefret ile olanın kalbinde İslam ile İman yani Nur Kuran ve Nur Sünnetin ışığının olduğunu kim söyler ise bilsin ki yalandır! Semavi merhametin pınarı olan Nur Kur'an Nur Sünnet onun ışığı olan İslam ve iman pınarında bir yudum iman etmenin bir yudum suyunu içen, nefret ile olamaz, nefreti taşıyanların peşinde zelil olmak için gitmez ve yürümez. Çünkü nefret yarınları tesis etmez ancak yıkar, nefret yarınlara taşımaz yarınları viran eder, endişe ve yalan vaatlerin gölgesinde bir iki adım attıktan sonra nefretin çukuruna düşerek o zehirli fikirsizlik okları ile yaralanarak ölmektir.

   Nefretin sağladığı bir hayat seviyesi düzeni olabilir mi? Nefretin kan ile sağladığı huzurlu yaşama biçimi olabilir mi? Yalancı çıkmaz veya labirentlerin içinde çıkmazın kuyusunda tek başına seni o kuyuya atan nefret sahiplerince terk edilerek ölmendir. Nefretin hayatı renklendiren bir armonisi var mıdır, sadece kendinden kendi fikrinde olmayanları ,öldüren yok edenin, hayatı renklendirecek bir armoniye çeşitliliğe sahip olduğunu kim söyleyebilir?

   Merhamet ile soluklanmayan nefes almayan hayat varlığını mutlulukla devam ettirebilir mi? Boynuna takılan nefret zinciri, prangası ile bedenini paramparça eden "esaret" ile ileriye bir adım atılabilinir mi? İslam'ın ruhuna aykırı olan düşüncelerin peşinde, ben Müslüman'ım diyen koşar mı? İslam'ın nurdan ruhundan fışkıran merhameti ile gönüllere şefkat ile sarılmak var iken, parçalayarak yok eden nefret ile olmak ta neyin nesi? Sonsuz Merhametim kapısı olan kardeşliğimizle dağlar taşlar ovalar merhamet çiçekleri ile açarken, fikirsizlik dolu nefretin kılıcını kuşanarak o merhamet çiçekleri budayarak, nasıl karaçalı ve dikenler ile o çiçekleri yok ederek, dağları, taşları ovaları viran bırakabiliriz?

   Mütevazı tavırları ile sadece ülkeyi bölmeye çalışanların dersini veren seçilmiş, tebessümü ile gönüllerde yer eden, hükümetin Cumhurbaşkanına, ülkeyi bölenlere ders verdiği için nefret içinde kin kusarak, nefret içinde olanların safına katılabilinir? Diken dikendir batar, kokmaz ki! Mutluluğa doğru giden ışıklı yolda ışığa lanet okumakta neyin nesi anlatabilecek olan var mı acaba? Edep ile olmayanın edepsizliğini, edep diye kabul etmekte neyin nesi, açıklayan var mı acaba? Merhamet taşımayan nefret taşıyan iğreti leş kokan fikirsiz sözlerin peşinde koşarak ülkeyi yıkanların yanında olanlar vebal sizin, sizde o nefret sahibinin nefreti ile boğulacaksınız haberiniz olsun. Şu an çıkarınız için karşınızdakini karalamaya çalışanların gözlerindeki ışıltı yarınlara giden yoldaki ışıltı değildir, kendi çıkarı içinde olmayanları kandırarak kendi safına alarak kanını emen kurt'un nefret ile karanlıkta kalan gözünün parıltısıdır!

   Yarınları zamanları kucaklayan Ülkenin Cumhurbaşkanına nefret söylemleri ile yaklaşanlar, fırtına ile devrilmeyecek gücünü halktan alan merhameti ile gönüllerde sevilen Cumhurbaşkanını ve seçilmişlerin fikrini beğenmeyerek sadece benim fikrim olacak diyenler, her zaman kaybetmeye mahkûmsunuz! Kaynağı dış mihraktan beslenen fikirler fikir olmaz, ülkeyi yarınlara taşıyan yollar olamaz, nefret ile yaşayanların, fikri düşüncesi önümüzü aydınlatan kandil veya çıra olamaz buda böyle biline... Selam ve dua ile...

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-