Anlatamam ki Seni

Karıştın şiirime sende artık heceyle

Artık benimlesin sen gündüzümle gecemle

Gel çözelim gönlüm biz aşkın gülen sırrını

Anlatamam ki seni bende bir tek heceyle

                                                             

Aşkın yolu uzundur gönüle vurur damga

Bir derya denizdir o alır götürür dalga

Gönül olur bir bülbül öten değildir karga

Anlatamam ki seni bende bir tek heceyle

Aşktan önce hiç yoktu böylesine bir dünya

Her şey onla belirdi sanki bak nokta nokta

Gönül olur askeri koşar da manga manga

Anlatamam ki seni bende bir tek heceyle

İnsan der hayat senden önce bu cana eza

Sen ki gelmeden önce gönül çekerdi ceza

Ey aşk sen geldin işte gönülüm oldu seza

Anlatamam ki seni bende bir tek heceyle

Kul Mehmet’im aşktır bu edilmez ki hiç inkâr

Gönül onunla olur gönüllere bir hünkâr

Sen ne güzelsin gönül senle olur tatminkâr

Anlatamam ki seni bende bir tek heceyle

Mehmet Aluç/Kul Mehmet

Aşk Bambaşka Bir Baharmış

Aşkı anlamak için çekil bir kenara otur düşün anla

Aşk bambaşka bir baharmış yaşanır elbet bu canla

Aşkın içinde hasrette olsa yaşa yazılmazmış kanla

Aşk bambaşka bir baharmış yaşanır elbet bu canla

İçinde eyvah nerden sevdim sözü geçmez eyvahla

Yaşanırmış hasreti canı az yakan güzel bir tatlılıkla

Yolu yokuş olsa da yürünür yolu azda olsa rahatlıkla

Aşk bambaşka bir baharmış yaşanır elbet bu canla

Teni değerse bir tenine bir başka olur dünyan birden

İçini güzellikle tatlılıkla döşemiş Rahman ilk günden

Hayran kalırsın kalem kaşlıyı sürmeli gözü gördüğünde

Aşk bambaşka bir baharmış yaşanır elbet bu canla

Kul Mehmet’im aşk anlatılmazmış derler yaşanırmış

Mecnun Leyla için çölleri aşmış çöllerde de yaşanırmış

Kerem Aslı için dağları deldi dağları da aşk delermiş

Aşk bambaşka bir baharmış yaşanır elbet bu canla

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Güzel Bir Haldir Sonu Ölüm Değil

Aşkın gurbet iline düştüm avareyim ben

Aşka küskün değil etrafında pervaneyim ben

Dedim derdim benim dokuz değil on dokuzdur  

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim ey sabır bu gurbet ilinde halim hal değil

Sabır dedi bu güzel bir haldir sonu ölüm değil

Haktan bir misafirdir şikâyetçi olmak akıl karı değil

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim yolum bire giderdi yolumu şaşırdım

Sanki dedim ben bir an aklımı eyvah kaçırdım

Dedi haktan gelene sabır et benle ol dedim

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedi yolun birden ikiye vardıysa geriye dön

Aşk seni bir olan yolda bekler bu yanlış yön

Az şükür et hakka yalvar derdine de haydi sön

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedim hakka ben halimi niyaz eyledim

Anladım kendin bu derdime muktedir değil          

Haktan emir aldım dedi durma önümde eğil

Bu derdi sen çözemezsin bu senin karın değil

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Sabır dedi bak bulmuşsun derdine şifa

Hakkın şifası gönlüne konmuş çekmezsin cefa

Al beni gönlüne artık sür sevdiğinle artık sefa

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Dedi bu âlemde niceleri bu dertle göçüp gitmiştir

Hakkın emrine kulak vermeden ecel şerbetini içmiştir

Küçük bir dertle sanki sandın ölüm gelmiştir

Ölüm gelirse eğer bil ki kul bu âlemde göçmüştür

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir dedi kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Aldım bu sabrı gönlüme dedim bu nakittir

Bu derdimin çaresi bak işte gelmektedir

Âlemlerin Rabbi işte sana âleme yetmektedir

Az sabırla yoluna devam et bak ömür bitmektedir

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Kul Mehmet’im aşk kula değil gönüle iner

İçinde dert olsa da az sabırla bu dertler biter

Âlemlerin Rabbi sana bu âleme elbet yeter

Allah vermesin gönüle başka bir dermansız keder

Sabır deryasına uğradı bana bu değildir kusur

Dedi sen bu hasreti benimle ol durma yen

Mehmet Aluç/ Kul Mehmet

Vazgeçersem Bu Aşktan

Vazgeçersem bu aşktan beni dövün

Ölmeden önce bu bedenimi gömün

Mecnun olup onun gibi sevmezsem

Dert keder parçalasın beni büsbütün

Leylamı sarmaya da yetmesin bu gücüm

Bir ömür sarsın beni dert keder hüzün

Bu başa yakışmaz aşksız Leyla ’sız gezmek

Leyla olmadan yaşamak bana ölüm demek

Gider mi boğazımda onsuz bir lokma yemek

Leyla ‘sız olmak bana bu dünyada ölüm

Leylamı sarmaya da yetmesin bu gücüm

Bir ömür sarsın beni dert keder hüzün

Leylam olmadan söyleyin nasıl yaşarım

Bu gönül onsuz yaşamaz onsuz şaşarım

Aşkın değerini elbette ki ben aşkla anlarım

Aşksız yaşamak kula ölüm bilirim canlarım

Leylamı sarmaya da yetmesin bu gücüm

Bir ömür sarsın beni dert keder hüzün

Aşka düştüm düşeli ben onunla yaşarım

Aşkın deryasına o yar ile ben koşarım

Uzaktan salınarak gelince endamına bakarım

Bu gönlümü elbet bu aşk için yakarım

Leylamı sarmaya da yetmesin bu gücüm

Bir ömür sarsın beni dert keder hüzün

Onunla yürürüm ufukta doğan şafağa

Gönlüm onunla açar döner cennetten bağa

Rabbim ayrı koymazsın beni ondan uzağa

Varayım onunla cennetteki İrem bağa

Leylamı sarmaya da yetmesin bu gücüm

Bir ömür sarsın beni dert keder hüzün

Kul Mehmet’im aşk bu gönüle ömürmüş

Kul aşkı alınca gönlüne ancak gülermiş

Nazlı yârin bir bakışı bu gönüle yetermiş

Var onu aşkla sev bu ömür kalmaz bitermiş

Leylamı sarmaya da yetmesin bu gücüm

Bir ömür sarsın beni dert keder hüzün

Mehmet Aluç/Kul Mehmet

Bir Düş müydü Gözlerin

 
Bir düş müydü gözlerin takıldım kaldım
Bir ömür boyu mutlulukla içine daldım
Bir sukuttu sözlerin ben içinde kayboldum
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
İncinmedi hiçbir yanım kollarınla sardığında
Cennet bahçesinde gezdim gözlerinle baktığında
Bir pınardı o gönlün susayıp ben yudumladığımda
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Tebessümün oldu sukutun gönlümü bağladım
Bir ömür gülümseyen gönül deryanda çağladım
Aşk ile sevmek neymiş gönlüne girince anladım
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Şarkıları şiirleri mısraları ben sana yazdım
Oturdum karşına o güzel gözlerine baktım
Ne tatlıymış bakışın kucağında ben yattım
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Öyle mest etti ki aşk gönlümü dünyam silindi
Hakiki yurt cennetmiş bu gönülle o an bilindi
Hakkın nuru gönüle girince gerçek aşk göründü
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
İdrak edilmez aşk sevda olmazsa gönül nedir
Aşk âleme sığmaz gönüle sığar bu Rahmettir
Dünyaya meydan okur aşk gönülle bu cesarettir
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Kul Mehmet’im yar bir düştü düştü gönlüme
Sakın ola yanında zinhar kem sözleri söyleme
Ben yolumu şaşırmışken gel gir dedi gönlüme
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Gönlümü Sana Bağladım

Vaazın bir gözyaşıymış aşka düşünce anladım

Ondan sonra ben bu gönlümle durmadım ağladım

Yaz bahar ayında kar yağdı başıma elden ne gelir

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Gönül bu sever oturur yar ile olsa da barakada

Alır gönlünü bırakır içine sevdiği bu sevdaya

Yere sığmaz o gönlü alır atar hızla havaya

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Gönül düşerse hasret iline sayar günü haftayı ayı

Hoyratça harcamaz yudum yudum içer sevdayı

Kapatmak ister gönül gurbette açık olan arayı

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

İnşa et gönlünde sevda denilen geniş sarayı

Kul Mehmet’im bekle gelir gezme arayı arayı

Aşk çabuk gelsin diye dilinde düşürme duayı

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Gözlerinde Gülüşlerinle Bakarsın

Yazdığım şiirdeki son mısra gibi bakmasın gözlerin

Şiirlerde bitmez gözlerdeki gülüşlerde bitmez bilirsin

Yazarken gönüllerde gülümseyerek gezersin gülüverirsin

Gönül sazımda telimsin notamsın şiirimde bestemsin benim

Gözlerinde gülüşlerinle bakarsın gülüşler gibi güldürürsün

Gönüllerin içinde gezeriz dağların başında gezmeyiz

İnsan gibi seveni severiz sevmeyenlere kaşımızı çatarız gülmeyiz

Bazen kaçarız birbirimizde yaşayamaz geri geliriz biliriz biz nefesiz

Gönül sazımda telimsin notamsın şiirimde bestemsin benim

Gözlerinde gülüşlerinle bakarsın gülüşler gibi güldürürsün

Mecnunlar Leylalar Keremler Aslılar göğsümüze yaslanır

Gönüller gönlümüze aşkla sevmeyle bakışlarla bağlanır

Bir hafif gülümseme gülen bir bakışla bu ruhumuz canlanır

Gönül sazımda telimsin notamsın şiirimde bestemsin benim

Gözlerinde gülüşlerinle bakarsın gülüşler gibi güldürürsün

Ben kendimi sensiz bizsiz anlatamam ki anlatılmaz ki

Ayrı ayrı gönülden ayrı gülümsemeden bu hayatta yaşanılmaz ki

Anlatmaya kalaksam sözlere hecelere ben sizleri sığdıramam ki

Gönül sazımda telimsin notamsın şiirimde bestemsin benim

Gözlerinde gülüşlerinle bakarsın gülüşler gibi güldürürsün

Kâinat susa bile bilirim aşkla gezen gönüller hiç susmaz

Gönülden gönlü sarmayınca bu gönülde sancılar yok olmaz

Gönülden gelen aşkla sevmelere kim git diyebilir ki aşksız olmaz

Gönül sazımda telimsin notamsın şiirimde bestemsin benim

Gözlerinde gülüşlerinle bakarsın gülüşler gibi güldürürsün

Kul Mehmet’im aşkla gönülden seveni anlatamam ki

Sevmeye layık olmayan gönüle sev diye dayatamam ki

Sevmeyen aşksız gözlerle bakana zorla bakma diyemem ki

Gönül sazımda telimsin notamsın şiirimde bestemsin benim

Gözlerinde gülüşlerinle bakarsın gülüşler gibi güldürürsün

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Hece Hece Okur musun?

 

Ağlasam benimle sen ağlar mısın?

Gittiğim yolda benimle gelir misin?

Suskun mısralarımla halimi anlatsam

Sen hece hece alır da gönlümü okur musun?

Karanlık gecelerime bir ışık olur musun?

Geceme doğan bir ay yıldız bulur musun?

Mecnunum desem Leyla'm olur musun?

Sen hece hece alır da gönlümü okur musun?

Sıla hasretimi benimle çeker misin?

Sılaya yol arkadaşım yolum olur musun?

Önümde karlı dağlarımı aştırır mısın?

Sen hece hece alır da gönlümü okur musun?

Bir cevap ver susma karşımda ne olur

Olanlar olursa hem sana hem bana olur

Arasak bu dünyada hangi yol bize yol olur

Sen hece hece alır da gönlümü okur musun?

Gönlüm olmak ister sen gibi sunayla

Gönlümde sen varsın bakmaz oraya buraya

Gel yanıma benimle ol kaçma buraya şuraya

Sen hece hece alır da gönlümü okur musun?

Göklerde gezerim ben allı turnayla

Seninle ben buluştum işim olmaz artık sılayla

Göklerde benimle uç sende neşenin kanatlarıyla

Sen hece hece alır da gönlümü okur musun?

Benimle isen yıkılır önümde dağlarım

Çiçeklerini açar solmuş viran bağlarım

Kul Mehmet’im gönlüme seni yazarım

Sen hece hece alır da gönlümü okur musun?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yârin Hayran Bakışıyla

Gönül yârin gözünde suçsuz asılı kalmış

Yârim gönlüm içinde bakarken hayran kalmış

Gözünde gönlümü yar alıp gönlüne katmış

Dua edip içine beni katmış aşkıyla

Ben âmin dedim yârin hayran o bakışıyla

Yürüdük hak yolunda dilimizde duayla

İkimize yazılmış yol alın yazısıyla

Değer vermedik hiç bu dünyaya fazlasıyla

Dua edip içine beni katmış aşkıyla

Ben âmin dedim yârin hayran o bakışıyla

Aşk gönülden sevmeyle olur mayalanmayla

Aşk imansız olmazki birde konuşmamayla

Aşk imanla nurlanır konuşmayla harlanır

Gül yanaktan öpmeyle bu gönülde canlanır

Dua edip içine beni katmış aşkıyla

Ben âmin dedim yârin hayran o bakışıyla

Hak yolunda dualar dileklerle bağlanır

Rabbim böyle kulları meleklerde kıskanır

Başında gece gündüz melekeler dolanır

Gül yanaktan öpmeyle bu gönülde canlanır

Dua edip içine beni katmış aşkıyla

Ben âmin dedim yârin hayran o bakışıyla

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Aşkla Âşığın Halleri

Âşık kelimelerle aşkın heceleri ördüğü demdedir

Aşk ile beraberken sanmayın âşık zevktedir

Yârin gözlerine bakarken aşkla melek yüzündedir

Âşık aşkla yaşarken kendimde değil yârin gönlündedir

Aşk bir derya aşkın fikri derse sanmayın Leyla

Bazen Süheyla bazen kâh Leyla bazen fazlasıyla

Aşk isme bakmaz gönüle baktırır Rahman tamamıyla

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil aşk deryasının içindedir

Aşk Rahmana varılan yolun başı fikrindeyim

Yar ile bu yolda âşık Rahman’ın ismiyle zikirdedir

Bazen yaz bazen kış ayında sabahın seherindedir

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil hak yolun içindedir

Silinir aşktan önceki fikir düşünce tüm hisler

Aşk dizayn eder kendisi kaybolur tüm nedenler

İşte bu nedenle âşıkta başkadır o gönülden gülmeler

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil gönüllerin ziyaretindedir

Âşık aşkla başlar gönüllerin cüzünü okumaya

Aşkı hece hece gönlüne gönüllere başlar dokumaya

Usulca yaklaşır gönüllerin sımsıcak doruğuna yamacına

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil gönüllerin şevkindedir

Âşık aşkla kaybetmiştir eski yüzünü özünü

Aşkla açar artık bakar kapatır o gözünü

Aşk gönlün kıblesini çevirir hakka yönünü

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil Kâbe’nin içindedir

Varlık dediğin aşkla yok olur vardırmaz hiçe

Onunla hiç olur başlar hakka doğru göçe

Kalp gönül gözü yanmazsa hak görünmez derler göze*

Hiçlikle hakkın aşığı olur başlar âşık söze

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil sözlerin içindedir

Âşık aşk sözleri ile gönlünü yakmak için varır köze

Sözler biter yanma başlar kâinat görünmez göze

Nazlı yârin eli elinde yürür onunla hak yolu seke seke

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil yârin düşündedir

Titrer gönül huşu ile günde beş vakit

Nazlı yârle secde ile ulaşır hakka her vakit

Namazla sözle gönülle merhametle ulaşır hakka zahit

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil gönüllerin içindedir

Aşk yolunda âşık yâri bir an kaybeder

Hasret yoluna varır beklemeye şükreder

Hasret yolunda yâri bırakır Vuslatla değişir

Vuslat sonsuzdur bilir yar ile sanki helalleşir

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil Vuslat’ın içindedir

Artık aşığın yolunda gönlünde dilinde Allah vardır

Bu dünya âleme sığmaz olur ona dardır

Hak yolun artık hakkın aşkı ile dönülmez yoldadır

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil hak yolun içindedir

Aşk bir sır muamma zenginliktir âşık olan sırrına erir

Gönlünde ne varsa alır cümle gönüllere karşılıksız verir

Hak yolunda hak yolun içinde yürürken vuslatla erir

Aşkın aşk güzelliği özü sedası hakkın deryasında gelir

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil hakkın deryasında gezinir

Âşık aşkı saklayamaz bellidir halinde elindedir

Saklarım dese saklayamaz dökülür dilindedir

Gönüller bilir hisseder okşayan o serinliğindedir

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil hislerin içindedir

Âşık aşkla kör kütük halinde değildir bilen yanlış bilir

Aşktan önceki hali kör kütüktür bilmeyen ne bilir

Âşık kör kütük odun gibiyse gönüller onunla nasıl sevinir

Odun yakar baştan sona geride ne beden ne ceset kalır

Aşk yakarsa geride Leyla Mecnun Keremle aslı

Hz Mevlana Yunus Emre Hacı Bektaşi veli diğerleri kalır

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil dillerin içindedir

Hz Mevlana Yunus Emre Hacı Bektaşi Veli ve diğerleri

Uzandı bu aşkla cümlemize elleri ellere gönüllere dilleri

Ölüm âşık için ölüm değil vuslattır âşık bilir bu halleri

Mevlana göre bir Şebiarus ’dur aşkla atan gönülleri

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil

Hakkın yarattığı gönüllerin kâinatın hak yolun merkezindedir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

*Üstat Bahtiyar Vahap zadenin bir sözüdür.