Bomboş gidiyor kervanımız

Neler çektik neler nefis şeytan sözünden
Tahammül ederek koştuk bomboş olanın peşinden
Yaşadığımız kaos yalnızlık rüsvalık bunun yüzünden
Gönül gözü kapandı bomboş gidiyor kervanımız

Görünmez mi bak nefis şeytan dünya boşa yürüyor
Yüce Rahman içini imanla güzellikle doldurun diyor
Bilmem bu kendini bilmez kullar halini neden görmüyor
Gönül gözü kapandı bomboş gidiyor kervanımız

Nur Kur'an Nur Sünnet değil mi bize olan yasa
Neden bilinmez haramla doluyor tıklım tıklım kasa
İnsanlar katl ediliyor çıkar için baksana hülasa
Gönül gözü kapandı bomboş gidiyor kervanımız

İman var iken benlikle parçalanır ikbalimiz bin bir yerinden
Yanlış öğüt bilgiyle bizi parçalarlar inanın en derininden
Onca yiğitler ölürken onlar bakıyor gülerek pencerelerinden
Gönül gözü kapandı bomboş gidiyor kervanımız

Rahman'dan Nur imandan kardeşlikten başka yok bize tabip
Nurdan Nur iman acep neden gelmiyor bize cazip
İman edenler imanlarıyla her zaman değil midir galip
Gönül gözü kapandı bomboş gidiyor kervanımız

Kul Mehmet'im hak yolda her zaman vardır ihsan
Nefis şeytan dünyayı bırak iman yolunda koşsan
Tehnada halin arz et Rahman'a imana sen varsan
O zaman gönül gözü kapanmaz bomboş gitmez kervanımız
Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Cevapsız Sorularımın Limanında

Hamalım şüphesiz senli düşlerime

Ne yana dönsem sensiz düşlerim koynumda

Bir sen yoksun gönlümün kıyısında

Gözlerimin okyanusunda

Her anımda hemhal olurken senli düşlerimle

Bir sen yoksun canımın sahilinde

Bir sen demir atmıyorsun gönlümün limanına

Cevapsız limanlarımda sorularımla boğulurken

Şüphesiz nice gönül kervanları geçerken

Ben hala seni bana getirecek kervanı bekliyorum

Karanlık gecelerimden beni sabaha ulaştıracak

Şefkatli elinle beni yeniden canlandıracak

Beni sende diriltecek uyandıracak

Senin bana getirecek olan kutlu kervanını bekliyorum

Ayrılığın yıkık senfonisini bas sesi ile dinlerken

Yüreğimde çizdiği derin acıları içine katarak

Hasretin arabesk türküsünü dinliyorum

Gözlerimde yaş ellerimde sensizlik

Gölgelere sığınmış bir meczup deli

Hasretinle denizdeki dalgalara karışırken

Boğuşurken

Sana ait gönlümü almasın diye

Son nefesimde beni alıp içine çekmesin diye

Hasretin denizindeki dalgalarından kurtulurken

Son bir hamle ile

Bekliyorum hala seni bana getirecek olan kervanı

Ufukta ne bir kervan var

Nede gelen bir yolcu

Sadece kor alev rüzgârda esen hasretinin kokusu var

İki kırık cümle ile sana kırık gönlümü gönderiyorum

Kırık düşlerimin gölgesinde

Sensizliğin azabını gönlümde saklarken

O iki kırık cümleye bulaşmasın diye

Sensizliğin azabını gönlümün dehlizlerinde saklıyorum

Ben yine kırık dökük odama dönerken yine yıkılmış

Ama umudunu hala yitirmemiş adımlarımla

Yine yorganı üzerime çektim

Senli düşlerim koynumda

Kendi cevapsız sorularımdan azat olmuş halimle

Düşlerimde seni bana getirmesi için

Binlerce kervan gönderiyorum

Seni bana getirmesi için

Kapatırken göz kapaklarımı zamanın en derin uykusuna

Yüreğimdeki yangını söndürdüm

Düşlerimde seni yakmasın diye

Tabutuna sığmayan hasreti

Düşlerimde sen görme diye

Toprağa gömüyorum

Gönlümdeki hasretim sana hasreti yaşatmasın diye

Feryadı kulakların da yankılanmasın diye

Vaveyla vaveyla gömüyorum toprağa

Bekliyorum ömrümün kervansarayında seni

Alır o narin burnun az yüreğimi yakan sen kokunu

Bulursun yolumu kervansarayımı

Şimdi suskun düşlerimin içinde gezerken gülümsüyorsun

Bulutlar saçlarınla oynuyor

Bir nehir gibi gözyaşlarını yüklüyor gözlerine

Gönlümüzdeki pasları sel gibi alıp götürecek

Gözyaşların yüklerken bulutlar

Ben saçlarının altında bekliyorum

Susuyor kulağımda yankılanan matemli şarkılar

Şimdi bir sen varsın karşımda

Birde sana sevgiyle atan gönlüm var

Şiir kokan gözlerinde

Cennet kokan hece hece şiirler okuduğum gözlerin var

Artık her şey sana benziyor sen kokuyor

Açmıyorum gözlerimi

Hiç açmıyorum

Alınırken ruhum

Gönlüm hala dipdiri sana koşarken

Sen arkamda kalıyorsun

Ben senden uzaklaşırken

Sancılı koşmalarına takılırken yoldaki taşlara

Takılarak düşerken sen

Ruhum ani bir sıçrayışla

Gönlümün feryadı figanı ile

Bedenime geri dönüyor

Seni almadan gidemem diye

Koşarak sana geliyorum

Gözlerinde yaşlar

Tutuyorum ellerinden

Gülümsüyorsun cennet bakışınla

Tamam diyorum alın ikimizi birden

Ya da bırakın el ele yaşayalım

Sonra ölelim

Yüreğimden çıkan bu dua ile yüreğimde

Depremler olurken

Uyanıyorum uykumda

Ve karşımda sen ve ben

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Rahman Peşinde Kur'an Sünnet Peşinde Gidersen Huzur Bulursun.

Sabır ile yol almayan biz kullar ne kadar aceleci sıkıntının ilk adımında sabırsız dayanıksız çıkarız! Çürük tahtaya basmakta çok aceleci, sağlam tahtaya basmakta çok yavaşız vesselâm. Yaşantımızda sağlam tahtaya bastığımız o anlar bizi ötelere yarınlara sabırla taşıyacak olan biliriz hala inadımızla çürük tahtaya basmakta ısrar ederiz. Hele birde araştırmadan yalancı dostun yalanına sırtındaki postuna güvenerek inanır peşinde gideriz, helâl kazancı ile sırtında çulu olan doğru insana inanmaz hor görür aşağılar, hala kör inadımız ile çürük tahtaya basmaya devam eder ta ki çürük tahta kırılıp dizimiz kırılınca sızısı ile kalınca ayıkırız, lâkin oda çok geç olmuş olur iyiliğin kervanı gitmiş olur.

O yaralı halde iken bile bir süre sonra hala etrafımızda postu güzel yalancı fikirsiz var ise yine onun çürük tahtasına sırtımızı yaslar edepsizce gülümseriz! Sanki onda bir güzellik varmış gibi bekleriz ve yine bizdeki her şeyimizi alana kadar ayıkmayız, ta ki çırılçıplak tüm değerlerimizi yitirince, yalnız kalınca ayıkırız ve yine iyiliğin kervanı yine gitmiş olur!

Öfke nefret ne ile beslenir tabi ki biliriz kanla beslenir, hem de masumların kanı ile. Şeytan da merhamet aram yok şeytan öldür yok et der, lâkin her şeyi öldürünce tek başına kalınca sana da bir şey kalmayacak işte bunu idrak etmekten de aciziz...

Savurma nefretini, sende savrulursun, kul Ancak Rahman peşinde Kur'an Sünnet peşinde gidersen huzur bulursun. Makam mevki kulu yüceltmez ki, imanı ameli merhameti kulu Yüce Rahman katında yükseltir, insanda Rahman'a Kur'an'a iman nur Resul'e iman yok ise hayatı da kazandığı da beş para etmez değersiz kalır... Ölüm, her doğan canlıya her an yakın, kaçayım dersen de kaçamazsın her an onunlasın, hem yakın hayatla nefes kadar iç içe yakın, kaçarım deme sakın yanılırsın.

Nefis şeytan der ki günah işledikten sonra sakın gitme Rahman'ın tövbe kapısına günahın çok ama çok çok, ahiret içinde aman kafana takma bir yolu bulunur elbet, sen eğlenmene bak bir daha mı geleceksin dünyaya aman der kandırır, karşında pişmiş kelle gibi sırıtır, seni kendi yerine vekil yapar yan gelir yatar, aman sakın ha inanmayın nefsinize şeytana! Bakar ki sen Rahman'a yöneleceksin hemen sırtını sıvazlar kibir benlik ile seni kandırır, seni kibirde şampiyon yaparda, sen mezarda ne yapacaksın o belli olur ateş ile azap...

Bir süre sonra kul anlar hatasını sanki yine Rahman'a yönelirken ve hatta bir yoksula sen sadaka verirken, şeytan ensende aman ne verirsin sadak veya zekât bırak çalışsın kazansın sana mı kaldı onun dersi, hem senin kazancın azalır (Aslında kul verince çoğalır kazancı) o sefil miskinlerle bölüşme onlar değil senin dengin sende olma sakın engin, yoksa gözden düşersin sende verirsen onlar gibi olursun bir süre sonra saçmalığı ile yine kandırır! Hatta ki o lâin şeytan, namaz kılanların pis olduğunu sadece arınma için kıldığını, senin kalbin zaten temiz, sende yok kibir onlarda var kibir, sana Allah'ın affı zaten var, endişelenme, senin kalbin temiz boş ver kim ne dersin, safsatacı ile iyice seni köle edince, sende onun kölesi olunca, senden kaçar e sen artık şeytanı da geçtin...

Kul Bismillahirrahmanirrahim dediği an Kur'an ile sünnet ile olduğu an, şeytan erir yok olur gider. Kul, Vicdanını Kur'an ile Sünnet ile yıkarsa şeytan yanına yaklaşamaz... Kur'an ile bürünmüş, iman ile yürümüş, Nur gül kokulu Peygamber sevgisine bürünmüşe kul, şeytan hiç yaklaşamaz yaklaşırsa yanar eriri yok olur biter. Kul Kur'an, iman, sünnet, gözlüğünü tak etrafına bir bak, gör etrafımıza nasıl sokulmuş ekilmiş nifak... 

Kur'an'ın engin güzel deryasına gir kendini gör, Kur'an'ın üstüne işlediğin duvara astığın dantel içinde kapalı Kur'an'ı görme yanılırsın, pişman olursun...! Mana âleminden kopan insan, dünyada mutlu olsa dahi oda sahtedir olacağımız üç gündür, kopmayalım mana nur Kur'an iman özünden, yanarız üç beş cahile inanıp fikrimizi, onların fikrine esir ettiğimiz için yanarız sonsuz cehennemim közünde.

Rabbim yar ve yardımcımız olsun, cümlemize imanı nasip etsin(zaten iman kapısı herkese açık) kibirden uzak olanlara, kalplerinin kapısını merhamete kapatmayanlara... Selâm ve dua ile...

Dünya ile ölüm arası bir adım değil mi?

Seni kandıran nefsin şeytan değil mi?

Kandırmayınca can çekişir acıtır acısıyla seni

Sabırla bekle ol Kur'an ile sahte acısı biter gider

Şeytan sanır kul oltada

Kur'an ile olan kul bilir rezilsin ortada

Kur'an ile eritir seni potada

Kalırsın ağzı havada

Titrek lâmba fitili gibi titrer erisin, sanki o lâmbada

Daha ne yaklaşırsın iman eden kula ne önde ne arkada

Haydi, Kur'an ile Sünnet ile olalım cümle kullar huzurda bir arada

Mehmet Aluç

Nasıl Yaşarım

Karşı dağı aşarım

Yârim gelmedi şaşarım

Bülbül sesim yâre götürsün

Ben yarsız nasıl yaşarım

Hangi kervan yârimi götürdü

Götürdü de beni dünyada öldürdü

Dayan yüreğim sen dayan

Ben yarsız nasıl yaşarım

Kul Mehmet’im ağıtlarım yazarım

Aklımı yitirdim yarsız ararım

Önüme gelene yâri sorarım

Ben yarsız nasıl yaşarım

Mehmet Aluç